Pulmonalisstenose
Geplaatst: 26 feb 2008 21:29
Beste mensen,
Bij mijn hond van 2.5 jaar oud hebben ze vorige week een ernstige aangeboren hartafwijking geconstateerd. Het heet met een mooi woord pulmonalisstenose en het is een vernauwing van de longslagader veroorzaakt door een vergroeing van de hartkleppen. Het hart moet hierdoor harder pompen om het bloed door de longslagader te krijgen met het gevolg dat het rechterhart groter wordt en uitzet. Dit is gevaarlijk want als het hart te groot wordt kan het ermee stoppen. Eigenlijk zijn er twee opties: opereren met alle risico's van dien. Er is een risico dat ze niet uit narcose ontwaakt en ook is een hartoperatie niet zonder risico's. Als ze geopereerd is zal ze nog steeds niet genezen zijn en ze zal altijd een hartpatient blijven. Ze heeft alleen wel minder kans om plotseling dood neer te vallen. Als we niet opereren is ze niet meteen ten dode opgeschreven maar ze heeft wel een grotere kans om zomaar dood neer te vallen. Na veel gepieker hebben we besloten om haar niet te opereren. We vinden de operatie te zwaar en te riskant voor de weinige zekerheden die je ervoor terugkrijgt. Nu heeft ze nog nergens last van en ik hoop met wat minder inspanning dat we nog een paar jaartjes kunnen rekken.
Heeft iemand van jullie ervaring met bovenstaande? Ik zou heel graag wat ervaringen wisselen met mensen die dit ook als eens meegemaakt hebben. Ik ben ook heel benieuwd wat hun beslissing is geweest en of de hond oud is geworden. Ik hoop via dit forum mensen te bereiken die me wat meer kunnen vertellen. Het is namelijk niet makkelijk om zo'n beslissing te maken en je weet nooit zeker of je er goed aan doet.
Alvast bedankt voor de reacties.
Groetjes Suzan
Bij mijn hond van 2.5 jaar oud hebben ze vorige week een ernstige aangeboren hartafwijking geconstateerd. Het heet met een mooi woord pulmonalisstenose en het is een vernauwing van de longslagader veroorzaakt door een vergroeing van de hartkleppen. Het hart moet hierdoor harder pompen om het bloed door de longslagader te krijgen met het gevolg dat het rechterhart groter wordt en uitzet. Dit is gevaarlijk want als het hart te groot wordt kan het ermee stoppen. Eigenlijk zijn er twee opties: opereren met alle risico's van dien. Er is een risico dat ze niet uit narcose ontwaakt en ook is een hartoperatie niet zonder risico's. Als ze geopereerd is zal ze nog steeds niet genezen zijn en ze zal altijd een hartpatient blijven. Ze heeft alleen wel minder kans om plotseling dood neer te vallen. Als we niet opereren is ze niet meteen ten dode opgeschreven maar ze heeft wel een grotere kans om zomaar dood neer te vallen. Na veel gepieker hebben we besloten om haar niet te opereren. We vinden de operatie te zwaar en te riskant voor de weinige zekerheden die je ervoor terugkrijgt. Nu heeft ze nog nergens last van en ik hoop met wat minder inspanning dat we nog een paar jaartjes kunnen rekken.
Heeft iemand van jullie ervaring met bovenstaande? Ik zou heel graag wat ervaringen wisselen met mensen die dit ook als eens meegemaakt hebben. Ik ben ook heel benieuwd wat hun beslissing is geweest en of de hond oud is geworden. Ik hoop via dit forum mensen te bereiken die me wat meer kunnen vertellen. Het is namelijk niet makkelijk om zo'n beslissing te maken en je weet nooit zeker of je er goed aan doet.
Alvast bedankt voor de reacties.
Groetjes Suzan