Het HondenForum

Ik heb dit filmpje ook al in een ander topic geplaatst.
Aangezien dit filmpje goed aangeeft hoe een toeval verloopt, wil ik het ook nog een keer in "medisch" plaatsen, zodat iedereen die erin geïnteresseerd is kan zien hoe zo'n gegeneraliseerde toeval eruit ziet.

Ik plaats dit filmpje met toestemming van de eigenaresse van deze Tervuerense Herder. Deze hond heeft primaire (erfelijke) epilepsie.
De toeval was net aan de gang toen het filmpje werd werd gestart. Het omvallen van de hond staat er dus net niet op.

Let wel: dit is een milde toeval voor deze hond. Vaak zijn zijn toevallen een stuk heftiger en ligt dan ook de halve woonkamer door te stuiteren.
De eigenaresse oogt rustig. Dit is een stukje ervaring en daarbij komt dat het beter voor de hond is om rustig over te komen.
Ik kan wel vertellen dat zij na een stuk of vijf toevallen op één dag zeker niet meer zo rustig is als in dit filmpje.

Arme hond!!Ik vind het goed dat je dit hebt geplaatst.
Hopelijk pikken mensen dit op en realiseren ze zich dat epilepsie niet niets is, en dat ten aller tijden moet worden voorkomen dat dit zich in een bepaalde foklijn voordoet!!

(edit: even gewijzigd ivm kromme zin)

Jammer dat ik 't moet zeggen maar 't is een goed voorbeeld.
Wat is 't toch een enorm ellendige aandoening.
De buitenwereld beseft vaak niet wat voor een inpact dit heeft op hond en baasje.

bri schreef:Arme hond!!Ik vind het goed dat je dit hebt geplaatst.
Hopelijk pikken mensen dit op en realiseren ze zich dat epilepsie niet niets is, en dat ten aller tijden moet worden voorkomen dat dit zich in een bepaalde foklijn voordoet!!

(edit: even gewijzigd ivm kromme zin)

Dat is ook precies mijn intentie om dit filmpje te plaatsen

.

Precies hetzelfde ziet een aanval van Senna eruit, wij hebben het ook een keer gefilmd voor de DA..

Wat ook niet onbelangrijk is, is dat deze hond iedere 12 dagen op één tot anderhalve dag 4 tot 7 van deze (en meestal nog heftigere) toevallen krijgt.
Tijdens de post-ictale fase (herstelfase) na zo'n toeval is de hond voor lange tijd gedesorriënteerd, tijdelijk blind, schrikachtig en loopt vervolgens een hele nacht te ijsberen om maar niet te hoeven slapen..., hij voelt waarschijnlijk dat er tijdens het slapen nieuwe toevallen door kunnen breken. In zo'n nacht doe je zelf ook geen oog dicht, dat moge duidelijk zijn.
De toeval op het filmpje is dus zeker niet het enige wat bij epilepsie hoort, daar hoor nog een heel relaas bij.

waarom wordt deze hond niet ingeslapen?

Klink hard Jessica maar als ik lees hoeveel aanvallen deze hond heeft en dat dit een milde aanval is vraag ik me af of ik hiermee zou kunnen leven en dat is nee. Mijn maag draaide nu al om van meelij bij het zien van het filmpje

Wel heel goed om nu in beeld te zien wat het met een hond kan doen, vooral het snappen tijdens de aanval in dit geval de krantenbak.

Ik vind het erg heftig om dit op de film te zien :N: . Zoals je weet heeft Dante ook epilepsie, grandmal aanvallen (maar gelukkig maar om de paar maanden) maar ik vind het haast nog heftiger om het te zien dan om zelf mee te maken. Misschien omdat ik me dan zo focus op Dante

.
Wat vreselijk voor Faolin dat hij er zoveel krijgt.... afschuwelijk gewoon...

Dat is ook de reden dat ik niet meer op het epi-forum kom; kan niet zo goed tegen al die nare verhalen; ik word er zo ongerust van wb Dante

Ik hoop heel erg dat het helpt; het neerzetten van dat filmpje!!

MoniqueDM schreef:Wat ook niet onbelangrijk is, is dat deze hond iedere 12 dagen op één tot anderhalve dag 4 tot 7 van deze (en meestal nog heftigere) toevallen krijgt.
Tijdens de post-ictale fase (herstelfase) na zo'n toeval is de hond voor lange tijd gedesorriënteerd, tijdelijk blind, schrikachtig en loopt vervolgens een hele nacht te ijsberen om maar niet te hoeven slapen..., hij voelt waarschijnlijk dat er tijdens het slapen nieuwe toevallen door kunnen breken. In zo'n nacht doe je zelf ook geen oog dicht, dat moge duidelijk zijn.
De toeval op het filmpje is dus zeker niet het enige wat bij epilepsie hoort, daar hoor nog een heel relaas bij.

Mijn god, zo vaak? Houdt de hond daar dan geen schade aan over?
En is er helemaal geen behandeling mogelijk?

Hutsje schreef:waarom wordt deze hond niet ingeslapen?

Daar wil ik zelf wel even op reageren. Het filmpje dat hier te zien is betreft namelijk mijn hond.

Ik heb al heel vaak met het idee rondgelopen om hem in te laten slapen. Meerdere malen heb ik de knoop doorgehakt. De reden dat ik dat nog niet heb laten doen is de volgende: Faolin heeft het superzwaar als hij weer in een cluster zit en niet alleen hij, maar de mensen om hem heen ook. Dat lijkt me duidelijk. Maar als de cluster voorbij is, herstelt hij weer. Natuurlijk kan hij niet alles meer wat een gezonde hond wel kan, maar hij heeft nog wel lol. Hij speelt en heeft het naar zijn zin. Iedere 12 dagen heeft hij zware aanvallen, maar tussen die clusters in, is hij zeker 10 dagen goed. Moet ik hem dan in laten slapen? Moet ik met een kwispelende hond naar de DA? Want ik kan pas naar de DA als de aanvallen voorbij zijn. En dan loopt hij vrolijk mee. Dan kan ik niet over mijn hart verkrijgen. Natuurlijk heb ik ook een grens. Als de tijd van herstel steeds langer gaat duren en hij houdt geen dagen meer over waarin hij lol heeft. Tja, dan is de keuze niet zo moeilijk. Ook dan wil ik hem niet kwijt, maar ik weet natuurlijk ook wel dat ik niet egoïstisch mag zijn. En dat zal ik ook zeker niet zijn. Maar je moet begrijpen dat je als eigenaren steeds de grenzen blijft verleggen. En natuurlijk is er een grens waar je niet overheen mag. Daar ben ik me zeker van bewust. Maar als ik tussen de clusters door met hem aan het wandelen ben in het bos en zijn ogen stralen van plezier. Dan kán ik hem dat gewoon nog niet ontnemen. Ik ben 2 weken geleden met hem naar het strand geweest. Wat een lol !! Hieronder een foto van hem zoals hij tussen de clusters door is.

Afbeelding

Kan jij hiermee naar de DA om hem in te laten slapen?? Hij is net 6. Ik kan het gewoon nog niet...

Moon schreef:Ik vind het erg heftig om dit op de film te zien :N: . Zoals je weet heeft Dante ook epilepsie, grandmal aanvallen (maar gelukkig maar om de paar maanden) maar ik vind het haast nog heftiger om het te zien dan om zelf mee te maken. Misschien omdat ik me dan zo focus op Dante .
Wat vreselijk voor Faolin dat hij er zoveel krijgt.... afschuwelijk gewoon...

Dat is ook de reden dat ik niet meer op het epi-forum kom; kan niet zo goed tegen al die nare verhalen; ik word er zo ongerust van wb Dante

Ik hoop heel erg dat het helpt; het neerzetten van dat filmpje!!

Mag ik dan heel ellendig nieuws vertellen dat Teun z'n zus binnekort met een nestje puppen zal liggen

Kan d'r wel om janken maar je kunt er niets mee of tegen.

Hoezo erfelijk

Jeetje.... Sneu om te zien, die machteloosheid, niemand kan er wat tegen of aan doen.

Hoe oud is deze hond?

Vreselijk zeg, net als bij mensen, ook zo erg !!

krijgt de hond medicijnen?

want die zijn er toch voor om het niet te krijgen, dacht ik.

Anouschka schreef:
Hutsje schreef:waarom wordt deze hond niet ingeslapen?
Daar wil ik zelf wel even op reageren. Het filmpje dat hier te zien is betreft namelijk mijn hond.

Ik heb al heel vaak met het idee rondgelopen om hem in te laten slapen. Meerdere malen heb ik de knoop doorgehakt. De reden dat ik dat nog niet heb laten doen is de volgende: Faolin heeft het superzwaar als hij weer in een cluster zit en niet alleen hij, maar de mensen om hem heen ook. Dat lijkt me duidelijk. Maar als de cluster voorbij is, herstelt hij weer. Natuurlijk kan hij niet alles meer wat een gezonde hond wel kan, maar hij heeft nog wel lol. Hij speelt en heeft het naar zijn zin. Iedere 12 dagen heeft hij zware aanvallen, maar tussen die clusters in, is hij zeker 10 dagen goed. Moet ik hem dan in laten slapen? Moet ik met een kwispelende hond naar de DA? Want ik kan pas naar de DA als de aanvallen voorbij zijn. En dan loopt hij vrolijk mee. Dan kan ik niet over mijn hart verkrijgen. Natuurlijk heb ik ook een grens. Als de tijd van herstel steeds langer gaat duren en hij houdt geen dagen meer over waarin hij lol heeft. Tja, dan is de keuze niet zo moeilijk. Ook dan wil ik hem niet kwijt, maar ik weet natuurlijk ook wel dat ik niet egoïstisch mag zijn. En dat zal ik ook zeker niet zijn. Maar je moet begrijpen dat je als eigenaren steeds de grenzen blijft verleggen. En natuurlijk is er een grens waar je niet overheen mag. Daar ben ik me zeker van bewust. Maar als ik tussen de clusters door met hem aan het wandelen ben in het bos en zijn ogen stralen van plezier. Dan kán ik hem dat gewoon nog niet ontnemen. Ik ben 2 weken geleden met hem naar het strand geweest. Wat een lol !! Hieronder een foto van hem zoals hij tussen de clusters door is.

Kan jij hiermee naar de DA om hem in te laten slapen?? Hij is net 6. Ik kan het gewoon nog niet...

Ik snap wat je schrijft. Ik denk dat elke hondeneigenaar het wel kent dat je grenzen gaat verleggen in dit soort situaties, als het je eigen lieve hond en maatje betreft.
Maar elke 12 dagen... En ik vroeg het hierboven ook al: is het niet schadelijk voor zijn hersens of andere vitale organen, dit soort aanvallen en dan zo vaak?

Kan me wel voorstellen dat die keus moeilijk te maken is als baasje want wanneer is genoeg genoeg.
Er komt ook bij jou een dag dat je denkt dit gaat niet meer zo, dan weet je wat je moet doen

Vind het heel knap dat je hier mee kan omgaan, ik zou het niet kunnen denk ik als mijn hond dit zo regelmatig zou hebben, echt verschrikkelijk.
Heel veel sterkte met hem en geniet zolang het kan

Hutsje schreef:waarom wordt deze hond niet ingeslapen?

zit ik ook aan te denken , moet dit nog zo verder gaan?

toch vreselijk voor die hond??

ik lees nergens dat er medicijnen gegeven worden , hoe zit het nou daar mee?

ik hoop van wel, en dat ze niet meer helpen, dat is wat anders.

Anouschka schreef: Daar wil ik zelf wel even op reageren. Het filmpje dat hier te zien is betreft namelijk mijn hond.

Ik heb al heel vaak met het idee rondgelopen om hem in te laten slapen. Meerdere malen heb ik de knoop doorgehakt. De reden dat ik dat nog niet heb laten doen is de volgende: Faolin heeft het superzwaar als hij weer in een cluster zit en niet alleen hij, maar de mensen om hem heen ook. Dat lijkt me duidelijk. Maar als de cluster voorbij is, herstelt hij weer. Natuurlijk kan hij niet alles meer wat een gezonde hond wel kan, maar hij heeft nog wel lol. Hij speelt en heeft het naar zijn zin. Iedere 12 dagen heeft hij zware aanvallen, maar tussen die clusters in, is hij zeker 10 dagen goed. Moet ik hem dan in laten slapen? Moet ik met een kwispelende hond naar de DA? Want ik kan pas naar de DA als de aanvallen voorbij zijn. En dan loopt hij vrolijk mee. Dan kan ik niet over mijn hart verkrijgen. Natuurlijk heb ik ook een grens. Als de tijd van herstel steeds langer gaat duren en hij houdt geen dagen meer over waarin hij lol heeft. Tja, dan is de keuze niet zo moeilijk. Ook dan wil ik hem niet kwijt, maar ik weet natuurlijk ook wel dat ik niet egoïstisch mag zijn. En dat zal ik ook zeker niet zijn. Maar je moet begrijpen dat je als eigenaren steeds de grenzen blijft verleggen. En natuurlijk is er een grens waar je niet overheen mag. Daar ben ik me zeker van bewust. Maar als ik tussen de clusters door met hem aan het wandelen ben in het bos en zijn ogen stralen van plezier. Dan kán ik hem dat gewoon nog niet ontnemen. Ik ben 2 weken geleden met hem naar het strand geweest. Wat een lol !! Hieronder een foto van hem zoals hij tussen de clusters door is.

Kan jij hiermee naar de DA om hem in te laten slapen?? Hij is net 6. Ik kan het gewoon nog niet...

Dank je wel voor je bericht Anous!
Ik had het zelf niet beter kunnen verwoorden.
Bij Megan was het een ander verhaal. Zij had wel dezelfde heftige toevallen, iets minder frequent, maar herstelde niet goed meer doordat haar schildklier ook nog eens te traag was gaan werken door de vele anti-epilptica. En als je dan na zeven toevallen, die steeds korter op elkaar kwamen terwijl er al het dubbele aan anti-epileptica was toegediend, je hond ziet lijden, dan is er geen "hondwaardig bestaan" meer.

Aimee schreef:Jeetje.... Sneu om te zien, die machteloosheid, niemand kan er wat tegen of aan doen.

Hoe oud is deze hond?

Deze hond is net 6 jaar geworden Aimée.

nog steeds niets over medicijnen?

Ik zou het wel willen weten..

sorry te vroeg gepost

Pak-de-bal schreef:Vreselijk zeg, net als bij mensen, ook zo erg !!

krijgt de hond medicijnen?

want die zijn er toch voor om het niet te krijgen, dacht ik.

Deze hond krijgt Epitard en Kaliumbromide Marjolein.
In tegenstelling tot een mens krijg je een hond niet toevalsvrij met anti-epileptica. De anti-epileptica zijn er alleen voor bedoeld om de toevallen milder van aard te maken en de toevalsfrequentie langer te maken.

MoniqueDM schreef:
Pak-de-bal schreef:Vreselijk zeg, net als bij mensen, ook zo erg !!

krijgt de hond medicijnen?

want die zijn er toch voor om het niet te krijgen, dacht ik.
Deze hond krijgt Epitard en Kaliumbromide Marjolein.
In tegenstelling tot een mens krijg je een hond niet toevalsvrij met anti-epileptica. De anti-epileptica zijn er alleen voor bedoeld om de toevallen milder van aard te maken en de toevalsfrequentie langer te maken.

maar helpt het dan wel bij deze hond?
Waren de toevallen anders meer en heftiger geweest?

Rami schreef: Maar elke 12 dagen... En ik vroeg het hierboven ook al: is het niet schadelijk voor zijn hersens of andere vitale organen, dit soort aanvallen en dan zo vaak?

Dat kan, maar het hoeft niet.
Als de toevallen erg kort op elkaar komen, dan kan er een hersenbeschadiging ontstaan.
Bij een status epilepticus, wat deze hond gelukkig nog nooit heeft gehad, is de kans op schade aanzienlijk groter. Er treedt geen post-ictale fase (herstelfase) in en daardoor blijft de hond toeval na toeval houden. Indien dit langer dan vijf minuten duurt, loopt de temperatuur dusdanig hoog op dat met name de zuurstofvoorziening van de hersenen in gevaar komt, maar ook andere organen kunnen daardoor schade ondervinden.

Anouschka schreef:
Hutsje schreef:waarom wordt deze hond niet ingeslapen?
Daar wil ik zelf wel even op reageren. Het filmpje dat hier te zien is betreft namelijk mijn hond.

Ik heb al heel vaak met het idee rondgelopen om hem in te laten slapen. Meerdere malen heb ik de knoop doorgehakt. De reden dat ik dat nog niet heb laten doen is de volgende: Faolin heeft het superzwaar als hij weer in een cluster zit en niet alleen hij, maar de mensen om hem heen ook. Dat lijkt me duidelijk. Maar als de cluster voorbij is, herstelt hij weer. Natuurlijk kan hij niet alles meer wat een gezonde hond wel kan, maar hij heeft nog wel lol. Hij speelt en heeft het naar zijn zin. Iedere 12 dagen heeft hij zware aanvallen, maar tussen die clusters in, is hij zeker 10 dagen goed. Moet ik hem dan in laten slapen? Moet ik met een kwispelende hond naar de DA? Want ik kan pas naar de DA als de aanvallen voorbij zijn. En dan loopt hij vrolijk mee. Dan kan ik niet over mijn hart verkrijgen. Natuurlijk heb ik ook een grens. Als de tijd van herstel steeds langer gaat duren en hij houdt geen dagen meer over waarin hij lol heeft. Tja, dan is de keuze niet zo moeilijk. Ook dan wil ik hem niet kwijt, maar ik weet natuurlijk ook wel dat ik niet egoïstisch mag zijn. En dat zal ik ook zeker niet zijn. Maar je moet begrijpen dat je als eigenaren steeds de grenzen blijft verleggen. En natuurlijk is er een grens waar je niet overheen mag. Daar ben ik me zeker van bewust. Maar als ik tussen de clusters door met hem aan het wandelen ben in het bos en zijn ogen stralen van plezier. Dan kán ik hem dat gewoon nog niet ontnemen. Ik ben 2 weken geleden met hem naar het strand geweest. Wat een lol !! Hieronder een foto van hem zoals hij tussen de clusters door is.

Kan jij hiermee naar de DA om hem in te laten slapen?? Hij is net 6. Ik kan het gewoon nog niet...

Ik kan me dat ontzettend goed indenken! Ook dat je misschien wel iedere toeval denkt 'nu is het genoeg' . Maar idd met een vrolijk kwispelende hond naar de da ??? En nog zoveel lol tussendoor...
Ontzettend moeilijk... Ik kan je alleen maar sterkte toewensen!

Pak-de-bal schreef:
MoniqueDM schreef:
Pak-de-bal schreef:Vreselijk zeg, net als bij mensen, ook zo erg !!

krijgt de hond medicijnen?

want die zijn er toch voor om het niet te krijgen, dacht ik.
Deze hond krijgt Epitard en Kaliumbromide Marjolein.
In tegenstelling tot een mens krijg je een hond niet toevalsvrij met anti-epileptica. De anti-epileptica zijn er alleen voor bedoeld om de toevallen milder van aard te maken en de toevalsfrequentie langer te maken.
maar helpt het dan wel bij deze hond?
Waren de toevallen anders meer en heftiger geweest?

Uieraard doen de medicijnen iets. Het is dagelijks een hoop gif wat je in je hond pompt en ja..., als deze medicatie niet zou worden gegeven, dan zouden de toevallen nog heftiger en frequenter komen, met het gevaar van een status epilepticus (en die kan levensbedreigend zijn).

Ik hoop van harte dat *Eternal dit ook leest

Moon schreef:Ik hoop van harte dat *Eternal dit ook leest

Ik heb het filmpje ook in haar topic geplaatst Marijke, pagina 6

.

MoniqueDM schreef:Tijdens de post-ictale fase (herstelfase) na zo'n toeval is de hond voor lange tijd gedesorriënteerd, tijdelijk blind, schrikachtig en loopt vervolgens een hele nacht te ijsberen om maar niet te hoeven slapen...,

dan heeft hij er toch wèl "last" van er na , of zie ik dit verkeerd?

Ik kan me heel, heel goed voorstellen dat je de beslissing tot inslapen niet kan, en wil, nemen als je hond tussendoor gewoon echt nog helemaal bijtrekt voor 10 dagen, en dan ook geen pijn heeft (tenminste, dat is wat ik opmaak uit Anouschka's uitleg).
Ik kan me overigens ook heel goed voorstellen dat je die beslissing wel neemt, omdat je die andere periode te zwaar vindt wegen. Iedereen beleefd dingen anders, en iedereen heeft andere grenzen voor de hond en zichzelf.

Het je grenzen verleggen is ook voor mij herkenbaar, en als Moos niet duidelijk heel vaak pijn had gehad en lusteloos was, en met name als hij niet die hele nare foute blik in zijn ogen had gekregen (en de prognose niet zo bar bar slecht was geweest), had ik hem nu nog rondgereden in zijn wandelwagetje.
Ik heb hem niet kwispelend de da binnen gedragen omdat ik hem 2 dagen lang alles had laten doen wat god voor hem verboden had (en dat was vrijwel alles wat een hondenleven nog leuk maakt).
Had ik hem die 2 dagen ook netjes rustig gehouden, niet laten genieten, was de kans groot geweest dat ik hem wel kwispelend naar binnen had gedragen (mits hij geen pijn/krampaanval had), en ik kan me zo goed voorstellen dat dat bijna een onmogelijke opgave is.

Het HondenForum

Filmpje van een epileptische toeval

Filmpje van een epileptische toeval