Als ontbijt had ik voor hem een konijnenbout voorgezet, veel plezier. Dat ding bleef een beetje liggen, maar ja, 't is iets nieuws voor hem, ik wacht even tot hij honger krijgt, kijken wat meneertje dan doet.
Uurtje of 6, konijnenbout nog steeds ongegeten, heel zielig op de grond. Sjon zit bij me op de bank, en Luuk (de knuffelklikokater) lag op schoot.
Ik pak de dat bot, en begin een beetje met m'n vingers aan de stukjes vlees te trekken, interesse wekken bij Sjonnie. Geen effect. Bij Sjon dan.
Luuk vond het gewéldig. Ik zat steeds stukjes vlees eraf te scheuren en aan Luuk te geven, en Sjon zat hoogst verontwaardigd te kijken hoe die rotkat zich volpropte.
Nu komt het wonder; de andere katten waren natuurlijk erg benieuwd wat er voor sensatie aan de gang was, dus die kwamen kijken. Concurrentie. Sjonnie nam, puur uit afgunst omdat de katten het niet mochten, 1 grote hap van het konijn, hoorde het kraken, voelde direct z'n terriërbloed stromen en at het hele ding op.
Ben benieuwd of het iedere keer dat we iets nieuws proberen zo'n circus wordt voor meneertje het een hap waardig keurt....
En inderdaad, na 2 dagen weer tevoorschijn gehaald, en ligt er nu heel trots mee op de bank te pronken. 
