Het HondenForum

Baukje (een engelse stafford van 15 maanden) heeft veel last van schijnzwangerschap, dat was de reden dat ik haar over een tijdje wil laten helpen.
Nu heb ik het daar met mijn da over gehad en die raad mij dit heel erg af,omdat baukje een angstig hondje is.
Volgens hem wordt ze dan nog angstiger, ik heb dit meteen bij diverse dierenartsen nagevraagd is die zeggen allemaal het zelfde.
Om haar nu maar zo door te laten gaan, vind ik eigenlijk ook geen optie.
Ze lijdt heel erg onder haar schijnzwangerschappen.
Ze is 3 weken voordat ze loops wordt al heel anders, dan is ze 3 weken loops en daarna 8 weken schijnzwanger.
Ze is om de 5 a 6 maanden loops, dan zit ze dus maar iedere keer een maand of 2 goed in haar vel.
De dierenarts zegt dat ik moet kiezen waar ik het meeste moeite mee heb.
Maar ik wil wat het beste is voor Baukje
Wie heeft er hier ervaring mee, of wie heeft een idee voor een goede oplossing?
Want hier moet iets aan gebeuren.
alvast bedankt

groetjes pamela

ik heb ook een heel onzeker hondje en zij werd ook schijnzwanger met groene slierten en al en dat ging maar niet over.
bijkomend feit bij ons was dat er ook nog eens een superhitsige reu rondliep.
Maar het grootste punt was gewoon dat ze echt zichzelf niet kon zijn,we hebben haar dus laten helpen,en ik vind het reuze meevallen met de onzekerheid die erger is geworden.
Het verhaal wat ik juist hoorde was dat als je een teef laat helpen ze juist iets feller zal kunnen worden.
Ik denk dat je voor jezelf moet uitvinden waar je je het beste bij voelt,onzekerheid kun je redelijk trainen door haar zelfvertrouwen op te krikken maar schijnzwangerschap.........

sterkte met beslissen.

groetjes eefje

eefje+huig schreef:ik heb ook een heel onzeker hondje en zij werd ook schijnzwanger met groene slierten en al en dat ging maar niet over.
bijkomend feit bij ons was dat er ook nog eens een superhitsige reu rondliep.
Maar het grootste punt was gewoon dat ze echt zichzelf niet kon zijn,we hebben haar dus laten helpen,en ik vind het reuze meevallen met de onzekerheid die erger is geworden.
Het verhaal wat ik juist hoorde was dat als je een teef laat helpen ze juist iets feller zal kunnen worden.
Ik denk dat je voor jezelf moet uitvinden waar je je het beste bij voelt,onzekerheid kun je redelijk trainen door haar zelfvertrouwen op te krikken maar schijnzwangerschap.........

sterkte met beslissen.

groetjes eefje

ik heb ook een reu hier rondlopen
de angstigheid zal heel moeilijk te verhelpen zijn
er is al een gedragstherapeut bijgeweest

ja oke maar stel dat je haar dus laat helpen en ze word hormonaal rustiger denk ik dat er verder ook wat meer met haar te bereiken is.
En als ze dan ook iets zelfverzekerder word(zoals mij dus altijd verteld is) dan moet het nog iets makkelijker worden denk ik.
Ik ben nog niet zo heel erg thuis hoor in hondengedragwereld en zeker niet wat onzekere honden betreft maar weet wel dat demi van ons echt een heel leuk en gezellig beestje is geworden nu ze zich weer lekker voelt en nu gaan we trainen om haar wat zekerder te laten worden.

ik hoop dat je eruit komt!
groetjes eefje

Misschien klets ik uit mijn nek, want ik heb hier écht geen kaas van gegeten, maar kan het niet zijn dat ze angstig is omdát ze niet lekker in haar vel zit? Dat het misschien beter kan worden ná castratie?
Ik zie het zo: als ik niet lekker in mijn vel zit, voel ik me ook minder stevig in mijn schoenen staan, dus onzekerder ook.

Onze SBT was ook continu loops, zat niet lekker in haar vel, vreselijk bloeden. Tijdens castratie bleek ook haar baarmoeder flink ontstoken en ik kende haar nadien niet meer terug van karakter (positief dus).
Ik denk ook dat het gedrag een gevolg kan zijn van hormonen.

Teven worden toch juist vaak wat zelfverzekerder na een castratie?

Een van mijn erg onderdanige en ook wat zenuwachtige teefjes heb ik in mei dit jaar laten helpen. Ook al omdat ze zo ziek was van de loopsheden/schijnzwangerschappen en zij is er juist heel erg van opgeknapt. Ze heeft wat meer pit, is vrolijker en stabieler.
Nee, ik heb er geen spijt van dat ik Lyndie heb laten helpen (nou ja, behalve dat haar vacht er vreselijk uit ziet ). En Kyra heb ik ook laten helpen i.v.m. een baarmoederontsteking en daar heb ik helemaal geen verschil aan gemerkt. Ja... ze is meer gefixeerd op voedsel en vreet nu als ze de kans krijgt van de straat .

Inge O schreef:ik weet niet waar die da's zich op baseren, maar dan toch op iets anders dan wat standaard in de wetenschap wordt aangenomen.

door een teef te castreren haal je haar oestrogeen/progesteronbron weg, waardoor het testosteron (dat in de bijnier wordt aangemaakt) relatief de bovenhand krijgt.
door dat testosteronoverwicht worden gecastreerde teefjes (als ze al veranderen van karakter) eerder pittiger dan angstiger.

bij reuen neem je bij castratie de testosteronbron weg, die kunnen eventueel wel iets angstiger worden (hoeft niet, kan wel).

Ik dacht ook dat het inderdaad zo in elkaar stak,...

Ik had een zeer angstige flatcoated en die is ivm baarmoederontsteking en schijnzwangerschap ook gestereliseerd. Haar angstige gedrag is onveranderd gebleven, niet meer maar ook niet minder.
Dus eigenlijk hetzelfde gebleven.

Alles wat jij vertelt herken ik helemaal!
Met Julia had ik precies de zelfde problemen.
Ik heb haar laten castreren, en het is een enorme verbetering!!!
Ze is nog steeds wel wat onzeker hoor, maar de scherpe kantjes zijn er echt vanaf.
En ze zit zo heerlijk in haar vel nu!
Dus ik kan je echt aanraden om haar gewoon te laten castreren.
Ze zal ik zich veel lekkerder gaan voelen als ze geen last meer heeft van die hormonen en wordt daarna ook veel stabieler, waardoor je haar ook beter kunt 'lezen'.
Onverwacht angstig gedrag dat veroorzaakt kan worden door hormonen verdwijnt iig.
Julia gedroeg zich buiten aan de riem altijd erg lelijk tegen andere honden, sinds haar castratie is dit minder geworden.
Tegen pups was ze zelfs ronduit agressief, ook dit is bijna helemaal verdwenen! Gisteren nog heerlijk puppie gesnuffeld.

Wat ik het allerbelangrijkste vind is dat ze gewoon heel erg veel vrolijker is geworden nu die hormonen geen rol meer spelen.

Misschien dat de dierenartsen waar jij mee hebt gesproken doelen op angstagressie?
Bij sommige honden die angstig gedrag vertonen en die dus pittiger worden na castratie kan dit zich uiten in meer agressie bij angst.
Maar als je dit goed begeleidt, kan dit juist heel goed uitpakken.
Dat is bij Julia iig wel het geval.
Alleen dat wil natuurlijk niet zeggen dat dit ook bij jouw hond zo zal zijn.

Maar ik weet hoe het is om je hond bijna het hele jaar door ongelukkig te zien.

Paulala schreef:Misschien dat de dierenartsen waar jij mee hebt gesproken doelen op angstagressie?
Bij sommige honden die angstig gedrag vertonen en die dus pittiger worden na castratie kan dit zich uiten in meer agressie bij angst.

Ik vraag me af of dit een logische gevolg is van een castratie, omdat een castratie bij teven vaak juist leidt tot zelfverzekerder gedrag (wat vaak onder 'pittiger' wordt verstaan).

demi van ons is ook niet zelfverzekerder geworden hoor,wel reageert ze dus pittig maar ben zondag bij nicky gootjes geweest juist om daar eens wat meer inzicht in te krijgen en demi is dus heel onzeker en de aanval is dan de beste verdediging maar ik kreeg ook direct mee dat als ik haar zelfvertrouwen op ga bouwen die angst vanzelf minder moet worden.

ik zat met precies hetzelfde als jou Pammetje maar ik ben ervoor gegaan,veel te bang dat ik haar anders op een dag met spoed bij de da af moest geven vanwege baarmoederontsteking.......

groethes eefje

Is het een hond die agressie toont bij haar onzekerheid? Neigt ze bv naar het wegblaffen met schijnaanvalletjes naar bv mensen of andere honden?
Heeft ze wel eens gehapt?

Teven worden in de regel een stukje zelfverzekerder na castratie omdat de vrouwelijke hormonen wegvallen. Hierdoor kan een lichte vorm of aanleg voor (angst)agressie dus ombuigen naar een meer zelfverzekerde vorm van agressie, waardoor je dus een groot probleem kan krijgen.(een hond die gericht aanvalt als ze zich bedreigt voelt)
Als de hond geen neigingen heeft tot happen en niet agressief is onder haar angsten zie ik werkelijk geen enkele reden de hond niet te laten castreren.