Het HondenForum

Onze herder van bijna tien heeft hele erge artrose en een verbijzeld voorpolsje, het gaat heel slecht met lopen dus zit hij nu op volledige pijnstilling. Dit gaat super, maar nu heb ik een dilemma, volgends de DA kan ik hem het beste zo rustig mogenlijk houden, vaak kortere stukjes met hem lopen, dit heb ik een week gedaan en Roy werd het zat, werd chagarijnig, ging uithalen naar alles, hij kon zijn ei niet kwijt, ondanks alle denkspelletjes die ik thuis met hem doe.
Nu sinds een aantal dagen laat ik hem maar een beetje zijn gang gaan, en hij rent en vliegt buiten, hij heeft er echt weer lol in.
Hij voelt natuurlijk de pijn niet....
Wat vinden jullie, zal ik hem gewoon lekker laten gaan en hem nog zolang als het gaat nog een vrolijk leventje geven, of moet ik hem gaan beschermen en hem aan de riem houden waar hij dus verre van vrolijk wordt?

groetjes yvonne

Mijn eerlijke mening?
Laten gaan en opletten dat de pijn niet te heftig gaat worden.
Of 't moet zijn dat de DA ervanuit gaat dat die verbrijzelde pols nog geneest.
Wat ik betwijfel.
Beter nog enkele goede weken dan nog ??een jaar??? met veel beperkingen en voor hem geen fijne tijd.

Rea schreef:Mijn eerlijke mening?
Laten gaan en opletten dat de pijn niet te heftig gaat worden.
Of 't moet zijn dat de DA ervanuit gaat dat die verbrijzelde pols nog geneest.
Wat ik betwijfel.
Beter nog enkele goede weken dan nog ??een jaar??? met veel beperkingen en voor hem geen fijne tijd.

Helemaal mee eens

Ik herken je verhaal. Mijn Ridgeback heeft iets gelijks. Spondylose( artrose in de rugwerfel) en een pees die niet werkt aan haar voorpoot. Daardoor heeft ze nu een brace.
Vanwege de spondylose staat ze al twee jaar op de metacam. Daardoor heeft ze minder pijn. Ze heeft ook regelmatig door haar pijn gelopen. Daar vond ze dan wel 's avonds de hinder van. Nu kan ze vanwege haar voorpoot niet veel meer.
Ik zou als ik jou was de keus laten aan je hond. Oftewel wat ik wil zeggen. Laat hem lekker rennen. Dat is zijn leven. Daar houdt hij van. Hij gaf het zelf al aan dat hij het niet leuk vindt om kort aan de lijn te zijn. Tenzij hij beter kan worden, maar anders zou ik liever willen dat mijn hond nog een tijdje het fijn heeft en niet dat hij een jaar langer te leven heeft, voor jezelf. Maar ik weet het het is moeilijk.
Sterkte met je keus. Kan je DA je niet meer vertellen?

ik kreeg ook advies van de da.. gewoon meerdere keren losse stukjes, niet in en uit t water laten galopperen... geen balspel liefst geen wild spel met andere honden, de IPO niet meer beoefenen..
ben ook een tijdje apatisch bezig geweest.. hond aan de lijn.. geen werpspelletjes, geen trekspelletjes.. ik werd er doodongelukkig van en me hond ook...verplicht zwemmen.. ja zelfs hees ik me in hengelpak om maar puur hem te laten zwemmen..
Nou ik ben nu ervanaf gestapt.. hond zit overigens nog niet aan de pijnstillers.. hij geeft niet aan dat hij overdreven pijn heeft en hij rent lekker op t strand, graaft zijn kuil rent in en uit het water en we doen de sport meer en ik merk niet veel aan m, dit voelt beter aan gewoon doen wat je deed met wel weten wat je beter niet kunt doen of laten doen, maar verder laat ik m ook z;n gang gaan genieten en lekker hem laten doen waar ie lol in heeft werkt beter dan alles indammen zie ik hier..
plezier moet je hebben en houden dat heb ik wel geleerd..
Succes met je hondje verder!

wij hebben toen Inky lekker haar gangetje laten gaan , ze had artrose in haar knieen. Ze heeft tot een dag voor we haar hebben laten inslapen nog lekker kunnen rennen , dat was haar lust en haar leven. Op de dag dat we haar hebben laten inslapen kon ze niet meer opstaan , ze probeerde het wel maar het ging niet meer . En natuurlijk hadden we het kunnnen rekken als ze alleen maar aan de riem had gelopen , maar dat zou geen leven voor haar zijn geweest

Ik ga ook voor hoe Rea het schrijft. Beter nog wat plezier dan een rot bestaan de laatste tijd.

Lekker laten genieten, wat voor een leven is het als je hond niets meer mag

nika-scout schreef:Ik herken je verhaal. Mijn Ridgeback heeft iets gelijks. Spondylose( artrose in de rugwerfel) en een pees die niet werkt aan haar voorpoot. Daardoor heeft ze nu een brace.
Vanwege de spondylose staat ze al twee jaar op de metacam. Daardoor heeft ze minder pijn. Ze heeft ook regelmatig door haar pijn gelopen. Daar vond ze dan wel 's avonds de hinder van. Nu kan ze vanwege haar voorpoot niet veel meer.
Ik zou als ik jou was de keus laten aan je hond. Oftewel wat ik wil zeggen. Laat hem lekker rennen. Dat is zijn leven. Daar houdt hij van. Hij gaf het zelf al aan dat hij het niet leuk vindt om kort aan de lijn te zijn. Tenzij hij beter kan worden, maar anders zou ik liever willen dat mijn hond nog een tijdje het fijn heeft en niet dat hij een jaar langer te leven heeft, voor jezelf. Maar ik weet het het is moeilijk.
Sterkte met je keus. Kan je DA je niet meer vertellen?

We hebben Roy pas een jaar geleden uit het asiel gehaald, en dat verbrijzelde polsje is in zijn jonge jaren gebeurd en toen niet goed behandelt waardoor het nog steeds een hele erge zwakke plek is, dit wordt dus niet beter.
En eigenlijk zei de DA dat als ik hem rustig hou hij nog misschien wat langer door kon lopen en als ik hem zijn gangetje laat gaan het misschien iets sneller kan gaan.
Maar ik wil hem nog maar even het beste geven en hij geeft heel goed aan wanneer het niet meer gaat met lopen, maar tot nu toe gaat hij nog als een speer. En hij is blij, daar gaat het om, het is geen leven voor hem aan de riem, geeft hij heel duidelijk aan.
Ik probeer het wel gedoseerd te doen met hem niet al te gek maken, geen ballen meer, waar hij zo gek van is, maar veel zoekspelletjes buiten, en ik hobbel wel mee in zijn tempo.
Hij is in zijn koppie nog zo jong en dat maakt het moeilijk, hij wil zo graag maar zijn lijf niet meer...

groetjes yvonne

Wat geef je voor pijnstilling?
Ik vraag dat omdat bijv. Rimadyl buiten de pijnstillende werking ook een ontstekingremmende werking heeft. Wat dat betreft zou ik - als ik jou was - gewoon die volledige medicatie geven en je hond - binnen 'verstandige' grenzen - gewoon lekker zijn gang laten gaan!

roy schreef:

nika-scout schreef:Ik herken je verhaal. Mijn Ridgeback heeft iets gelijks. Spondylose( artrose in de rugwerfel) en een pees die niet werkt aan haar voorpoot. Daardoor heeft ze nu een brace.
Vanwege de spondylose staat ze al twee jaar op de metacam. Daardoor heeft ze minder pijn. Ze heeft ook regelmatig door haar pijn gelopen. Daar vond ze dan wel 's avonds de hinder van. Nu kan ze vanwege haar voorpoot niet veel meer.
Ik zou als ik jou was de keus laten aan je hond. Oftewel wat ik wil zeggen. Laat hem lekker rennen. Dat is zijn leven. Daar houdt hij van. Hij gaf het zelf al aan dat hij het niet leuk vindt om kort aan de lijn te zijn. Tenzij hij beter kan worden, maar anders zou ik liever willen dat mijn hond nog een tijdje het fijn heeft en niet dat hij een jaar langer te leven heeft, voor jezelf. Maar ik weet het het is moeilijk.
Sterkte met je keus. Kan je DA je niet meer vertellen?

We hebben Roy pas een jaar geleden uit het asiel gehaald, en dat verbrijzelde polsje is in zijn jonge jaren gebeurd en toen niet goed behandelt waardoor het nog steeds een hele erge zwakke plek is, dit wordt dus niet beter.
En eigenlijk zei de DA dat als ik hem rustig hou hij nog misschien wat langer door kon lopen en als ik hem zijn gangetje laat gaan het misschien iets sneller kan gaan.
Maar ik wil hem nog maar even het beste geven en hij geeft heel goed aan wanneer het niet meer gaat met lopen, maar tot nu toe gaat hij nog als een speer. En hij is blij, daar gaat het om, het is geen leven voor hem aan de riem, geeft hij heel duidelijk aan.
Ik probeer het wel gedoseerd te doen met hem niet al te gek maken, geen ballen meer, waar hij zo gek van is, maar veel zoekspelletjes buiten, en ik hobbel wel mee in zijn tempo.
Hij is in zijn koppie nog zo jong en dat maakt het moeilijk, hij wil zo graag maar zijn lijf niet meer...

groetjes yvonne

Nika heeft ook een stukje bot gebroken in haar pols toen ze een pup was. Toen zei men, lekker laten zitten zo. Nu achteraf had het gewoon weggehaald moeten worden. Daardoor werkt de pees niet meer. Jaren dacht ik dat het atrose was. Vaak als ze naar het strand was geweest en veel had gerent of als ze achter een bal had aangerent dan was ze 's avonds kreupel. Nu weet ik beter. Ik ben ook gestopt met ballen gooien enz. Maar ik heb haar wel haar gang laten gaan. En soms ging ze best te keer tegen Scout. Ook rende ze veel in onze tuin. Nu kan ze dat niet meer.(helaas) En ik zal haar moeten laten inslapen als ze niet meer kan.
op dit moment is ze nog wel een beetje gelukkig. Ze komt niet veel meer buiten, alleen om te plassen. Ze geeft zelf aan wanneer ze wil en niet wil.
Verder ligt ze lekker de hele dag lui op de bank samen met Scout. Ik zie wel hoe lang het zo kan doorgaan.
Sterkte met je hond.
gr Yvette

Rami schreef:Wat geef je voor pijnstilling?
Ik vraag dat omdat bijv. Rimadyl buiten de pijnstillende werking ook een ontstekingremmende werking heeft. Wat dat betreft zou ik - als ik jou was - gewoon die volledige medicatie geven en je hond - binnen 'verstandige' grenzen - gewoon lekker zijn gang laten gaan!

Roy krijgt metacam, dit omdat we met Rimadyl zijn begonnen maar had totaal geen resultaat.

groetjes yvonne

roy schreef:

Rami schreef:Wat geef je voor pijnstilling?
Ik vraag dat omdat bijv. Rimadyl buiten de pijnstillende werking ook een ontstekingremmende werking heeft. Wat dat betreft zou ik - als ik jou was - gewoon die volledige medicatie geven en je hond - binnen 'verstandige' grenzen - gewoon lekker zijn gang laten gaan!

Roy krijgt metacam, dit omdat we met Rimadyl zijn begonnen maar had totaal geen resultaat.

groetjes yvonne

Metacam is net zo goed een ontstekingsremmer (naast dat het een pijnstillend effect heeft)!

Rimadyl hielp hier ook totaal niet. Met Metacam wel goede ervaringen...

thom schreef:Rimadyl hielp hier ook totaal niet. Met Metacam wel goede ervaringen...

Ik heb nu zelfs van mijn DA de goedkopere versie van Metacam, omdat het anders heet is de prijs ook goedkoper.
De naam is Meloxidyl.
Werkt super

groetjes yvonne