Megaoesofagus - Hypothyreoidie
Geplaatst: 03 nov 2007 21:42
Mijn hond is sinds dinsdag al niet lekker. Ze moest voordurend braken, nadat er iederen dag een DA was geweest, ze spuiten had gekregen, er platen werden gemaakt. Zijn we gisteren naar de dierenkliniek geweest.
Daar werden weer platen gemaakt en hierop was de slokdarm zichtbaar(wat normaal niet kan op een RX)
de diagnose van de Da in de kliniek was een megaoesofagus (wat evenveel wil zeggen als een slokdarmverlamming) we moeten nu het eten op de trap zetten en als ze gedaan heeft met eten of drinken moeten we haar schuin houden (pootjes inde lucht) zodat dmv de zwaartekracht eten eten en drinken in de maag terecht komt wat afgelopen week niet het geval was want dan braakte ze slijm/schuim en als we ze net eten hadden gegeven, het eten uit. Dat braken komt echter niet vanuit te maag dus ze schokt niet en ze staat ook niet bol.
Zo'n megaoesofagus kan verschillende oorzaken hebben, nu proberen ze die oorzaken uit te vissen.
Ikzelf heb op internet wat liggen opzoeken en kom uitendelijk tot de conclusie dat mijn hond waarschijnlijk aan hypothyreoidie lijd.
Dat is iets dat ze een tekort aan een hormoon T4 heeft, heeft iets te maken met de schildklier.
Als ik dan de symptomen ga vergelijken die een hond heeft bij zo'n hypothyreoidie zie ik dat deze dezelfde zijn als bij mijn hond: zeer rustig, heel snel moe, (dikker worden, ze had 4dagen niets gegeten/kunnen binnenhouden en was zeker niet vermagerd, we hadden zelfs de indruk dat ze dikker werd en dachten dus mss dat ze wel een gedeeltelijke maagtorsie had maar dan zou ze het niet zo lang hebben volgehouden en haar ogen zagen niet rood, ...) mank lopen/stijf zijn, slokdarmverlamming (waardoor ze dus dat slijm 'braakt') en de/het eerste symptoom(en) komt op tussen de 4-6 jaar.
Nu ik er begon over na te denken (want mijn hond is nu 6.5) schiet het me wel weer te binnen dat we 2 zomers geleden geloof ik ontdekt hebben dat onze hond 2 bruine plekken (aan iedere kant 1) op haar bil had, gewoon bruine haren en daar zijn de haarplukken dikker en hangen ze precies wat meer tegen elkaar. Huidaandoeningen is ook één van de symptomen van hypothyreoidie.
zijn er nog mensen die een hond hebben die hieran lijd of iemand kennen met zo'n hond?
wat zijn jullie ervaringen ermee, valt er goed me te leven voor de hond zelf dan met zo'n megaoesofagus en hypothyreoidie?
wij moeten nu nog geduldig afwachten tot maandag, dan hebben we hoogstwaarschijnlijk de resulaten van de T4 en kunnen we weer verder zien hoe het moet (maar ik ben er toch redelijk zeker van dat ze aan die hypothyreoidie lijd)
Daar werden weer platen gemaakt en hierop was de slokdarm zichtbaar(wat normaal niet kan op een RX)
de diagnose van de Da in de kliniek was een megaoesofagus (wat evenveel wil zeggen als een slokdarmverlamming) we moeten nu het eten op de trap zetten en als ze gedaan heeft met eten of drinken moeten we haar schuin houden (pootjes inde lucht) zodat dmv de zwaartekracht eten eten en drinken in de maag terecht komt wat afgelopen week niet het geval was want dan braakte ze slijm/schuim en als we ze net eten hadden gegeven, het eten uit. Dat braken komt echter niet vanuit te maag dus ze schokt niet en ze staat ook niet bol.
Zo'n megaoesofagus kan verschillende oorzaken hebben, nu proberen ze die oorzaken uit te vissen.
Ikzelf heb op internet wat liggen opzoeken en kom uitendelijk tot de conclusie dat mijn hond waarschijnlijk aan hypothyreoidie lijd.
Dat is iets dat ze een tekort aan een hormoon T4 heeft, heeft iets te maken met de schildklier.
Als ik dan de symptomen ga vergelijken die een hond heeft bij zo'n hypothyreoidie zie ik dat deze dezelfde zijn als bij mijn hond: zeer rustig, heel snel moe, (dikker worden, ze had 4dagen niets gegeten/kunnen binnenhouden en was zeker niet vermagerd, we hadden zelfs de indruk dat ze dikker werd en dachten dus mss dat ze wel een gedeeltelijke maagtorsie had maar dan zou ze het niet zo lang hebben volgehouden en haar ogen zagen niet rood, ...) mank lopen/stijf zijn, slokdarmverlamming (waardoor ze dus dat slijm 'braakt') en de/het eerste symptoom(en) komt op tussen de 4-6 jaar.
Nu ik er begon over na te denken (want mijn hond is nu 6.5) schiet het me wel weer te binnen dat we 2 zomers geleden geloof ik ontdekt hebben dat onze hond 2 bruine plekken (aan iedere kant 1) op haar bil had, gewoon bruine haren en daar zijn de haarplukken dikker en hangen ze precies wat meer tegen elkaar. Huidaandoeningen is ook één van de symptomen van hypothyreoidie.
zijn er nog mensen die een hond hebben die hieran lijd of iemand kennen met zo'n hond?
wat zijn jullie ervaringen ermee, valt er goed me te leven voor de hond zelf dan met zo'n megaoesofagus en hypothyreoidie?
wij moeten nu nog geduldig afwachten tot maandag, dan hebben we hoogstwaarschijnlijk de resulaten van de T4 en kunnen we weer verder zien hoe het moet (maar ik ben er toch redelijk zeker van dat ze aan die hypothyreoidie lijd)
