Het HondenForum

Naar aanleiding van de spanning rond Nozem heb ik een vraag, want van fokken en geboorte bij honden weet ik niet veel af .

Als je als vrouw een kind moet werpen mag je niet eerder persen dan dat je 10 cm. ontsluiting hebt. Puffen, puffen en nog eens puffen. Pfffffffffffff
.
Hoe zit dat bij honden? Die kun je moeilijk vertellen dat ze nog niet mogen persen . Doen ze dat, misschien instinctief, niet eerder? Ik heb echt geen flauw idee .

Ari@ne schreef:Hoe zit dat bij honden? Die kun je moeilijk vertellen dat ze nog niet mogen persen . Doen ze dat, misschien instinctief, niet eerder? Ik heb echt geen flauw idee .

Leuke vraag! Dat van mensen weet ik niet, ik ben wel eens bij een bevalling geweest (het nestje ná Miep). Het heeft heel veel indruk op me gemaakt, maar dat stukje kan ik me niet meer herinneren. Volgens mij regelde de teef dat allemaal zelf, en niet de fokster

Marion. schreef:

Ari@ne schreef:Hoe zit dat bij honden? Die kun je moeilijk vertellen dat ze nog niet mogen persen . Doen ze dat, misschien instinctief, niet eerder? Ik heb echt geen flauw idee .

Leuke vraag! Dat van mensen weet ik niet, ik ben wel eens bij een bevalling geweest (het nestje ná Miep). Het heeft heel veel indruk op me gemaakt, maar dat stukje kan ik me niet meer herinneren. Volgens mij regelde de teef dat allemaal zelf, en niet de fokster

Nou, als ik als teef destijds alles zelf geregeld had was ik één en al hechting geweest :N:

Allemaal instink.

Een teef begint pas met persen als ze de weeen niet meer kwijt kan door hijgen. Ze gaan van te voren hijgen, beven en pers af en toe een beetje mee. Uiteindelijk verliezen ze controle dat ze gaan piepen en uiteindelijk krijgen ze zware buikweeen en moeten ze wel persen.

Gr. Maria

een teef maakt zich soms 24/48 uur van te voren klaar voor de bevalling, ( sommige hebben daar ook minder tijd voor nodig hoor) dit hoef je niet echt te merken, al je je teef kent wel, ze kunnen dan wat meer inzich zelf gekeerd zijn, rustiger, ik noem het vaak, "de in zich zelf blik" die ze dan kunnen hebben.

dit zijn zeg maar de ontsluitings weeen, niet te vergelijken met de weeen bij een mens voordat die echt mag persen dus, je ziet bij de hond niks aan wee activiteit in die fase, haar lichaam maakt zich gewoon klaar.

dan komt er een omslag punt, vaak begint dit met hijgen, veeeeeeel hijgen, onrust, graven, tot het moment dat het echt gaat beginnen en je persweeen ziet, die er dus dan hopelijk in resulteren dat ze de pups uitdrijft


geen teef is hetzelfde, zo heb ik hier een teef, waar je heeeeeeeel weining aan merkt, die gaat op een gegeven moment de bank op begint te hijgen en 10 min. later is er een pup, en zo heb ik ook teef die zeg maar een dag van te voren, in zich zelf keert, zich terug wil trekken, af en toe wat onbereikbaar is en die mij opzoekt op het moment dat ze aan haar hijg en graaf sessies begint

het hijgen en graven en onrustig zijn, kan best een tijd aanhouden, ook hier verschillen teven in, zodra de eerste echte persweeen zichtbaar zijn, is het zaak van opletten en tijdig ingrijpen als en indien, een teef mag je niet uren oeverloos laten persen, ik wacht niet langer dan een half uur/ drie kwartier met ingrijpen, iig moet er in die pers tijd toch echt wel zichtbaar wat gebeuren

yamie schreef:het hijgen en graven en onrustig zijn, kan best een tijd aanhouden, ook hier verschillen teven in, zodra de eerste echte persweeen zichtbaar zijn, is het zaak van opletten en tijdig ingrijpen als en indien, een teef mag je niet uren oeverloos laten persen, ik wacht niet langer dan een half uur/ drie kwartier met ingrijpen, iig moet er in die pers tijd toch echt wel zichtbaar wat gebeuren

Wat bedoel je met: ingrijpen? Wat doe je dan?

Scooby schreef:

yamie schreef:het hijgen en graven en onrustig zijn, kan best een tijd aanhouden, ook hier verschillen teven in, zodra de eerste echte persweeen zichtbaar zijn, is het zaak van opletten en tijdig ingrijpen als en indien, een teef mag je niet uren oeverloos laten persen, ik wacht niet langer dan een half uur/ drie kwartier met ingrijpen, iig moet er in die pers tijd toch echt wel zichtbaar wat gebeuren

Wat bedoel je met: ingrijpen? Wat doe je dan?

nou dat kan verschillen, als een teef echt al een half uur met goede persweeen perst en er komt niks noppes nada, dus geen zicht op een pup, geen bolling enz. dan zal ik de da bellen, ik zou kunnen opvoelen om te zien of ik kan voelen of er eventueel een dikke stuit aan komt waardoor de boel vertraagt.

ik heb het er dus niet over, als de teef gewoon af en toe een lichte wee heeft he echt stevig persen zonder resultaat.

Is er bij honden net als bij mensen,nog sprake van prenatale zorg of beslist de fokker dat,is daar iets geregeld binnen een vereniging?
Bij Oma kregen de honden en de poezen gewoon jonkies en als dat niet uitkwam werden ze verz*pen

Inge O schreef:

Ari@ne schreef:Hoe zit dat bij honden? Die kun je moeilijk vertellen dat ze nog niet mogen persen . Doen ze dat, misschien instinctief, niet eerder? Ik heb echt geen flauw idee .

ik draai die vraag zelf altijd om : ik snap er eigenlijk geen bal van dat alle dieren dat netjes zelf allemaal kunnen rondkrijgen op de meest geschikte manier en dat dit bij mensen allemaal zo georchestreerd moet worden .

zou het echt zo zijn dat het mis gaat als je ook bij vrouwen de natuur haar werk laat doen? ik kan het me niet voorstellen, in de brousse persen vrouiwen ook vast van zodra ze die behoefte voelen.

nou dat verbaast mij dus ook...zeker toen ik bij de bevalling van mn teef ben geweest... hoe zo'n hondje dat instinctief allemaal weet, waarom kunnen wij dat dan niet

Bij een gezonde vrouw en een gezond kind, een gezonde ligging van het kind, etc. de bevalling in principe vanzelf kan verlopen. Op het moment dat er écht persweeën zijn die niet meer tegen te houden zijn dan is er in een gezonde situatie voldoende ontsluiting.

Een goede verloskundige hoeft in principe lang niet altijd te voelen, wanneer er geen reden tot ongerustheid is kan je het aan de vrouw zelf overlaten wanneer ze klaar is om te persen.
Er kan altijd wat mis gaan, maar dat zal bij honden net zo zijn.

Inscheuren komt niet zo zeer door onvoldoende ontsluiting. Het is immers niet de baarmoeder zelf die scheurt maar het weefsel van de vagina. Zou een hondenpupje een in verhouding net zo groot en rond hoofd hebben dan zou er misschien ook wel meer schade zijn.

Ik denk dat het eerder wonderbaarlijk is hoe mensenvrouwen onbewust steeds meer het vertrouwen in / feeling met hun eigen lichaam verliezen op dit gebied. De bevallingen waar ik later bij kwam waar door omstandigheden geen hulp bij was ginigen eigenlijk altijd zonder problemen.

En ja, dit is natuurlijk een heel algemeen verhaaltje en er zijn vast heel veel uitzonderingen

Inge O schreef:

Ari@ne schreef:Hoe zit dat bij honden? Die kun je moeilijk vertellen dat ze nog niet mogen persen . Doen ze dat, misschien instinctief, niet eerder? Ik heb echt geen flauw idee .

ik draai die vraag zelf altijd om : ik snap er eigenlijk geen bal van dat alle dieren dat netjes zelf allemaal kunnen rondkrijgen op de meest geschikte manier en dat dit bij mensen allemaal zo georchestreerd moet worden .

zou het echt zo zijn dat het mis gaat als je ook bij vrouwen de natuur haar werk laat doen? ik kan het me niet voorstellen, in de brousse persen vrouiwen ook vast van zodra ze die behoefte voelen.

Mijn bevallingen heb ik op mijn uitdrukkelijk verzoek zélf geregiseerd. niks om de haverklap voelen hoe het met de ontsluiting zat, er mocht alleen worden bijgestaan als het écht nodig was. Ik heb mijn kinderen volkomen natuurlijk zonder knippen, scheuren of andere toestanden gekregen. Volgens mij geven vrouwen zich tegenwoordig te gemakkelijk over aan de verloskundige en vergeten ze dat ze zelf ook nog wat te vertellen hebben.
Gaat iets niet zoals het hoort is het natuurlijk een ander verhaal.

Ik ga er maar van uit dat overal het recht van de sterkste overheerst. Als er bij een bevalling iets niet goed gaat, heeft dat vaak de dood tot gevolg als er niet ingegrepen kan worden. In dat licht ben ik er persoonlijk maar wat blij om, naar mijn eigen bevalling kijkend..... ik was er dan nu niet meer geweest.

Oké, het is natuurlijk vaak van bevalling/vrouw tot bevalling/vrouw verschillend.
Mijn oudste zoon is bijna 34 jaar geleden na een medische indicatie met een infuus opgewekt. Ik bedoel de bevalling dan hè .
In de eerste instantie gebeurde er niets en toen hebben ze er nog wat van dat spul bijgedaan. Toen ging het te hard; ik kreeg meteen persweeën, maar had in de verste verte nog niet genoeg ontsluiting om te persen.
Ik ben er zeker van dat als ik toen mijn "instinct" om toch te persen gevolgd had er iets goed fout gegaan zou zijn .

Inge O schreef:

Ari@ne schreef:Hoe zit dat bij honden? Die kun je moeilijk vertellen dat ze nog niet mogen persen . Doen ze dat, misschien instinctief, niet eerder? Ik heb echt geen flauw idee .

ik draai die vraag zelf altijd om : ik snap er eigenlijk geen bal van dat alle dieren dat netjes zelf allemaal kunnen rondkrijgen op de meest geschikte manier en dat dit bij mensen allemaal zo georchestreerd moet worden .

zou het echt zo zijn dat het mis gaat als je ook bij vrouwen de natuur haar werk laat doen? ik kan het me niet voorstellen, in de brousse persen vrouiwen ook vast van zodra ze die behoefte voelen.

Inderdaad , ik snap dat ook niet zo.
Ik heb er bewondering voor als een vrouw verteld dat het haar tijdens de bevalling lukte om de persween weg te puffen.
Toen ik van Bella moest bevallen had ik 4 mensen aan mijn bed staan die tegen mij zeiden dat ik ze moest wegpuffen , maar No way dat ik die weggepuft kreeg !!!

Maria schreef:Allemaal instink.

Een teef begint pas met persen als ze de weeen niet meer kwijt kan door hijgen. Ze gaan van te voren hijgen, beven en pers af en toe een beetje mee. Uiteindelijk verliezen ze controle dat ze gaan piepen en uiteindelijk krijgen ze zware buikweeen en moeten ze wel persen.

Gr. Maria

yep idd
pas persen als ze echt niet meer kunnen
begin van de bevalling is dan heel kort bij

MonaToetje schreef:

Inge O schreef:

Ari@ne schreef:Hoe zit dat bij honden? Die kun je moeilijk vertellen dat ze nog niet mogen persen . Doen ze dat, misschien instinctief, niet eerder? Ik heb echt geen flauw idee .

ik draai die vraag zelf altijd om : ik snap er eigenlijk geen bal van dat alle dieren dat netjes zelf allemaal kunnen rondkrijgen op de meest geschikte manier en dat dit bij mensen allemaal zo georchestreerd moet worden .

zou het echt zo zijn dat het mis gaat als je ook bij vrouwen de natuur haar werk laat doen? ik kan het me niet voorstellen, in de brousse persen vrouiwen ook vast van zodra ze die behoefte voelen.

Inderdaad , ik snap dat ook niet zo.
Ik heb er bewondering voor als een vrouw verteld dat het haar tijdens de bevalling lukte om de persween weg te puffen.
Toen ik van Bella moest bevallen had ik 4 mensen aan mijn bed staan die tegen mij zeiden dat ik ze moest wegpuffen , maar No way dat ik die weggepuft kreeg !!!

Échte persweeën wegpuffen is ook praktisch onmogelijk en heel onnatuurlijk.
Je kan je afvragen of het in de meeste gevallen nodig is om persweeën weg te puffen maar als je de regie/verantwoordelijkheid overgeeft aan iemand anders (en niets ten nadele daarvan ) dan zal die ander dus ook voor hem/haar meetbare dingen moeten instellen om te zorgen dat er niets fout gaat. Hij/zij heeft immers geen gevoel in jouw lichaam.
En dus gaan we kijken naar centimeters ontsluiting e.d.

Bevallen in de westerse wereld is door heel veel veranderingen (houding, sneller een bevalling op gaan wekken, minder regi voor de moeder) veiliger geworden maar ook een stuk minder natuurlijk waardoor er ook steeds meer ingrepen gewoon nodig gaan worden.

Voorbeeld: een bevalling die niet goed vordert omdat de moeder op de rug ligt (= makkelijker voor het medisch personeel) en daardoor een extra zetje krijgt in de vorm van weeënopwekkende medicatie kan dan ineens zo hard gaan dat het lichaam het niet bijgebeend krijgt en je dus nare dingen als scheuren gaat krijgen.
Dus moet er meer begeleid worden vanuit de arts/verloskundige om te zorgen dat de vrouw niet toegeeft aan die enorme persdrang.

amelie schreef:

MonaToetje schreef:

Inge O schreef:

Ari@ne schreef:Hoe zit dat bij honden? Die kun je moeilijk vertellen dat ze nog niet mogen persen . Doen ze dat, misschien instinctief, niet eerder? Ik heb echt geen flauw idee .

ik draai die vraag zelf altijd om : ik snap er eigenlijk geen bal van dat alle dieren dat netjes zelf allemaal kunnen rondkrijgen op de meest geschikte manier en dat dit bij mensen allemaal zo georchestreerd moet worden .

zou het echt zo zijn dat het mis gaat als je ook bij vrouwen de natuur haar werk laat doen? ik kan het me niet voorstellen, in de brousse persen vrouiwen ook vast van zodra ze die behoefte voelen.

Inderdaad , ik snap dat ook niet zo.
Ik heb er bewondering voor als een vrouw verteld dat het haar tijdens de bevalling lukte om de persween weg te puffen.
Toen ik van Bella moest bevallen had ik 4 mensen aan mijn bed staan die tegen mij zeiden dat ik ze moest wegpuffen , maar No way dat ik die weggepuft kreeg !!!

Échte persweeën wegpuffen is ook praktisch onmogelijk en heel onnatuurlijk.
Je kan je afvragen of het in de meeste gevallen nodig is om persweeën weg te puffen maar als je de regie/verantwoordelijkheid overgeeft aan iemand anders (en niets ten nadele daarvan ) dan zal die ander dus ook voor hem/haar meetbare dingen moeten instellen om te zorgen dat er niets fout gaat. Hij/zij heeft immers geen gevoel in jouw lichaam.
En dus gaan we kijken naar centimeters ontsluiting e.d.

Bevallen in de westerse wereld is door heel veel veranderingen (houding, sneller een bevalling op gaan wekken, minder regi voor de moeder) veiliger geworden maar ook een stuk minder natuurlijk waardoor er ook steeds meer ingrepen gewoon nodig gaan worden.

Voorbeeld: een bevalling die niet goed vordert omdat de moeder op de rug ligt (= makkelijker voor het medisch personeel) en daardoor een extra zetje krijgt in de vorm van weeënopwekkende medicatie kan dan ineens zo hard gaan dat het lichaam het niet bijgebeend krijgt en je dus nare dingen als scheuren gaat krijgen.
Dus moet er meer begeleid worden vanuit de arts/verloskundige om te zorgen dat de vrouw niet toegeeft aan die enorme persdrang.

Bij mij is de bevalling ook opgewekt en ik hoop dat dit de volgende keer niet meer hoeft , want een weenstorm krijgen is echt geen pretje. Daarbij had ik de pech dat ik die dag voor proefkonijn moest dienen , want een stagaire moest bij mij het infuus aanbrengen en bij mij de vliezen prikken.. het lukte voor geen meter en uiteindelijk heeft een verpleegkundige bij mij het infuus aangebracht en heeft de gyn bij mij de vliezen gebroken :N: Ik snap best dat die vrouwen het ook " moeten " leren , maar liever niet bij een vrouw die haar eerste kindje verwacht en zelf nog niet weet wat ze kan verwachten...
Ik heb daardoor de eerste 10 maanden ook geroepen dat ik geen tweede meer wil. :N:

amelie schreef:

MonaToetje schreef:

Inge O schreef:

Ari@ne schreef:Hoe zit dat bij honden? Die kun je moeilijk vertellen dat ze nog niet mogen persen . Doen ze dat, misschien instinctief, niet eerder? Ik heb echt geen flauw idee .

ik draai die vraag zelf altijd om : ik snap er eigenlijk geen bal van dat alle dieren dat netjes zelf allemaal kunnen rondkrijgen op de meest geschikte manier en dat dit bij mensen allemaal zo georchestreerd moet worden .

zou het echt zo zijn dat het mis gaat als je ook bij vrouwen de natuur haar werk laat doen? ik kan het me niet voorstellen, in de brousse persen vrouiwen ook vast van zodra ze die behoefte voelen.

Inderdaad , ik snap dat ook niet zo.
Ik heb er bewondering voor als een vrouw verteld dat het haar tijdens de bevalling lukte om de persween weg te puffen.
Toen ik van Bella moest bevallen had ik 4 mensen aan mijn bed staan die tegen mij zeiden dat ik ze moest wegpuffen , maar No way dat ik die weggepuft kreeg !!!

Échte persweeën wegpuffen is ook praktisch onmogelijk en heel onnatuurlijk.
Je kan je afvragen of het in de meeste gevallen nodig is om persweeën weg te puffen maar als je de regie/verantwoordelijkheid overgeeft aan iemand anders (en niets ten nadele daarvan ) dan zal die ander dus ook voor hem/haar meetbare dingen moeten instellen om te zorgen dat er niets fout gaat. Hij/zij heeft immers geen gevoel in jouw lichaam.
En dus gaan we kijken naar centimeters ontsluiting e.d.

Bevallen in de westerse wereld is door heel veel veranderingen (houding, sneller een bevalling op gaan wekken, minder regi voor de moeder) veiliger geworden maar ook een stuk minder natuurlijk waardoor er ook steeds meer ingrepen gewoon nodig gaan worden.

Voorbeeld: een bevalling die niet goed vordert omdat de moeder op de rug ligt (= makkelijker voor het medisch personeel) en daardoor een extra zetje krijgt in de vorm van weeënopwekkende medicatie kan dan ineens zo hard gaan dat het lichaam het niet bijgebeend krijgt en je dus nare dingen als scheuren gaat krijgen.
Dus moet er meer begeleid worden vanuit de arts/verloskundige om te zorgen dat de vrouw niet toegeeft aan die enorme persdrang.

Dat heb ik dus bijna 34 jaar geleden gehad .
Weeën opgewekt d.m.v. een infuus, en ik moest plat op mijn rug blijven liggen, want er was nog van alles aangesloten.
Plotseling ging het zo hard dat ik het idd niet bij kon benen, en toch heb ik dat tot zo'n 7 cm. volgehouden. Daarna knip en plak .
Bij het hechten ben ik trouwens ook niet verdoofd want de arts zei: je hebt nu zoveel meegemaakt, dit kun je ook nog wel hebben.....
Ik geloof dat dat toch niet meer gebeurd tegenwoordig

Ari@ne schreef:Plotseling ging het zo hard dat ik het idd niet bij kon benen, en toch heb ik dat tot zo'n 7 cm. volgehouden. Daarna knip en plak .
Bij het hechten ben ik trouwens ook niet verdoofd want de arts zei: je hebt nu zoveel meegemaakt, dit kun je ook nog wel hebben.....
Ik geloof dat dat toch niet meer gebeurd tegenwoordig

Bij onze eerste ben ik gewoon thuis bevallen, plat op bed en zonder toeters en bellen. ingescheurd en ook zonder verdoving gehecht.
Bij de 2e met spoed naar het ziekenhuis (bloed in het vruchtwater) daar ingeleid en toen voordat de ontsluiting volledig was moest ik bevallen omdat Lucasje het bijna niet meer deed. Pijn niet te harden, maar ja, de arts zei, dus ik deed...
Ook weer ingescheurd en ook weer zonder verdoving gehecht. en dat is nog maar 8 jaar geleden. Denk dat ze dat tegenwoordig dus idd. nog steeds gewoon doen.

Inge O schreef:

alm@ schreef:

Inge O schreef:

Ari@ne schreef:Hoe zit dat bij honden? Die kun je moeilijk vertellen dat ze nog niet mogen persen . Doen ze dat, misschien instinctief, niet eerder? Ik heb echt geen flauw idee .

ik draai die vraag zelf altijd om : ik snap er eigenlijk geen bal van dat alle dieren dat netjes zelf allemaal kunnen rondkrijgen op de meest geschikte manier en dat dit bij mensen allemaal zo georchestreerd moet worden .

zou het echt zo zijn dat het mis gaat als je ook bij vrouwen de natuur haar werk laat doen? ik kan het me niet voorstellen, in de brousse persen vrouiwen ook vast van zodra ze die behoefte voelen.

Mijn bevallingen heb ik op mijn uitdrukkelijk verzoek zélf geregiseerd. niks om de haverklap voelen hoe het met de ontsluiting zat, er mocht alleen worden bijgestaan als het écht nodig was. Ik heb mijn kinderen volkomen natuurlijk zonder knippen, scheuren of andere toestanden gekregen. Volgens mij geven vrouwen zich tegenwoordig te gemakkelijk over aan de verloskundige en vergeten ze dat ze zelf ook nog wat te vertellen hebben.
Gaat iets niet zoals het hoort is het natuurlijk een ander verhaal.

oeff, het bestaat dus nog .

Volgens mij ben ik de nachtmerrie van verloskundigen, doktoren en specialisten

Inge O schreef:

Ari@ne schreef:Oké, het is natuurlijk vaak van bevalling/vrouw tot bevalling/vrouw verschillend.
Mijn oudste zoon is bijna 34 jaar geleden na een medische indicatie met een infuus opgewekt. Ik bedoel de bevalling dan hè .
In de eerste instantie gebeurde er niets en toen hebben ze er nog wat van dat spul bijgedaan. Toen ging het te hard; ik kreeg meteen persweeën, maar had in de verste verte nog niet genoeg ontsluiting om te persen.
Ik ben er zeker van dat als ik toen mijn "instinct" om toch te persen gevolgd had er iets goed fout gegaan zou zijn .

ja, haha, 'instinct' daar moet je het natuurlijk niet meer over hebben als ze je eerst aan een compleet tegennatuurlijk infuus hangen .

Inderdaad