We zijn weer thuis met Kel... gaat niet goed...
Geplaatst: 26 okt 2007 23:23
We zijn er weer en gelukkig met mijn meisje. Pppff wat een ontzettende moeilijke dag 
Het begon vanochtend eigenlijk al, ze kon echt niets meer, wilde amper haar hoofd optillen.
uiteindelijk bij Dr Aharon gekomen en die schrok, ze schok echt heel erg van wat ze zag. Ze zei meteen, dit is iets wat vn binnenuit komt en niet iets inde wervels wat verkeerd staat oid.
Ze heeft voor ons geregeld dat we meteen doorkonden naar Antwerpen, de neurochirurg daar zo u blijven om op ons te wachten.
Dus arme Kel weer in de auto wat op zich al een drama was met al haar pijn ze heeft eerst een uur naar Aharon zitten hijgen en kwijlen en daarna nog 2,5 uur richting Antwerpen. Ze wist ook niet hoe ze moest zitten en liggen wilde ze al helemaal niet..
In Antwerpen werden we meteen geholpen, zo snel zelfs dat voordat ik wat zei er al een narcosespuit bij Kel ingezet werd
Maar goed, schijnt normaal te zijn...
De neurochirurg (zeer aardige man trouwens!) heeft haar toen onderzocht en zei meteen dat hij op 2 plekken een soort van afwijking voelde, ze was daar extreem stijf. Dat was bovenin haarrug en haar heup (waar ze een paar weken geleden een ontsteking ophad....)
ze is door de ctscan gegaan en er is een biopt genomen van haar hersenvocht om te kijken of ze geen hersenvlies oid heeft. (dit horen we morgen trouwens)
Uit de ct kwamen 2 hele duidelijke plekken naar voren, precies de plaatsen die hij had aangewezen.
Wij hebben het gezien op de scan en je kan zien dat er een heel stuk is weggevreten in haarwervels Volgens de neurochirurg is het al langere tijd aan de gang.
Het kan dus of botkanker zijn of een infectie/bacterie/schimmel in haar botten.
Dinsdag krijg ik de uitslag van haar bloed.
Hij denkt ook, als het iets van een infectie is, dat dit zeker te maken heeft met haar 2 eerdere infecties!!!
Ze heeft nu voor 8 weken ABkuur, een opiaatpijnstiller en rymadill.
Over 4 weken moeten we terugkomen en als er geen verbetering is dan moeten we eerder bellen.
We kregen haar gelukkig meteen weer mee (in narcose trouwens
)
en nu, nu ben ik zo bang dat ik mijn meisje ga verliezen
Ik moet er niet aan denken dat ik zonder haar moet, ik ben erecht helemaal misselijk van
Ze ligt nu naast me op bed, we hebben haar meteen naar boven getild. Ze is nog niet bij, maar er kwam net een heel klein grommetje toen Lila even bij haar wilde kijken
Het begon vanochtend eigenlijk al, ze kon echt niets meer, wilde amper haar hoofd optillen.
uiteindelijk bij Dr Aharon gekomen en die schrok, ze schok echt heel erg van wat ze zag. Ze zei meteen, dit is iets wat vn binnenuit komt en niet iets inde wervels wat verkeerd staat oid.
Ze heeft voor ons geregeld dat we meteen doorkonden naar Antwerpen, de neurochirurg daar zo u blijven om op ons te wachten.
Dus arme Kel weer in de auto wat op zich al een drama was met al haar pijn ze heeft eerst een uur naar Aharon zitten hijgen en kwijlen en daarna nog 2,5 uur richting Antwerpen. Ze wist ook niet hoe ze moest zitten en liggen wilde ze al helemaal niet..
In Antwerpen werden we meteen geholpen, zo snel zelfs dat voordat ik wat zei er al een narcosespuit bij Kel ingezet werd
Maar goed, schijnt normaal te zijn...De neurochirurg (zeer aardige man trouwens!) heeft haar toen onderzocht en zei meteen dat hij op 2 plekken een soort van afwijking voelde, ze was daar extreem stijf. Dat was bovenin haarrug en haar heup (waar ze een paar weken geleden een ontsteking ophad....)
ze is door de ctscan gegaan en er is een biopt genomen van haar hersenvocht om te kijken of ze geen hersenvlies oid heeft. (dit horen we morgen trouwens)
Uit de ct kwamen 2 hele duidelijke plekken naar voren, precies de plaatsen die hij had aangewezen.
Wij hebben het gezien op de scan en je kan zien dat er een heel stuk is weggevreten in haarwervels
Volgens de neurochirurg is het al langere tijd aan de gang. Het kan dus of botkanker zijn of een infectie/bacterie/schimmel in haar botten.
Dinsdag krijg ik de uitslag van haar bloed.
Hij denkt ook, als het iets van een infectie is, dat dit zeker te maken heeft met haar 2 eerdere infecties!!!
Ze heeft nu voor 8 weken ABkuur, een opiaatpijnstiller en rymadill.
Over 4 weken moeten we terugkomen en als er geen verbetering is dan moeten we eerder bellen.
We kregen haar gelukkig meteen weer mee (in narcose trouwens
)en nu, nu ben ik zo bang dat ik mijn meisje ga verliezen
Ik moet er niet aan denken dat ik zonder haar moet, ik ben erecht helemaal misselijk van
Ze ligt nu naast me op bed, we hebben haar meteen naar boven getild. Ze is nog niet bij, maar er kwam net een heel klein grommetje toen Lila even bij haar wilde kijken
) 