Het HondenForum

Vorige week was ik bij de DA voor Anouk's , onze boxer van 2 jaar, jaarlijkse prikken en toen hoorde de DA een hartruisje. :N: Ze stuurde me door naar de cardioloog. Ik sloeg natuurlijk meteen in de stress!!
Vandaag bij de cardioloog geweest; die vond dat het toch wel een flinke ruis was (nog meer stress) :N: en ze heeft me doorgestuurd voor een hartecho. We kunnen pas volgende week dinsdag terecht (het was geen spoed volgens de cardioloog) en nu zit ik dus nog een week in de stress!! :N:
Ze heeft verder helemaal geen klachten: ze is vrolijk, speels, rent rustig anderhalf uur achter een balletje aan en heeft er dan nog geen genoeg van, ze eet goed, ze glanst, is niet te mager, niet te dik, maar ondanks dit alles maak ik me toch zorgen.
Heeft iemand ervaring met hartruisjes en wat opbeurende woorden voor me, zodat ik toch een beetje rustig kan slapen????
Alvast bedankt
Ellen en een poot van Anouk

Otto hier heeft ook hartruis, maar niet veel last van. Als het warm is doe ik rustig aan, maar laat hem gewoon lopen en rennen als hij dat wil. Ze kunnen er gewoon oud mee worden

tja, een ruis kan verschillende oorzaken hebben, het 1 is erger als het ander, sommige honden worden gewoon moeiteloos oud met een ruis, weer andere krijgen of hebben er wel problemen mee. voordat je dus weet waardoor er een ruis is, is er niet heel veel zinnigs op te zeggen.

Dusty van mij had het ook, ze is uiteindelijk op 2 weken na 12 jaar geworden en overleden aan iets anders. Ik liet haar overigens alles doen wat ze wilde, als ik het goed zou doen moest ik haar altijd aanlijnen en mocht ze niet meer spelen. Dat vond ik geen leven voor haar. Ze had er medicijnen voor overigens.

Dit kregen wij 10 jaar geleden ook te horen toen we met onze pup naar DA gingen voor jaarlijks spuitje...de bezoeken erna was er geen hargeruis meer op te sporen!! hopelijk gaat het bij jou ook zo.

Zoals boven gezegd, de ene ruis is de andere niet, je moet eerst weten wat het is.

Toen wij voor de 9 weekse enting met Knoeppie naar de DA gingen constateerde ook hij een hartruis, na vele uren en even zoveel onderzoeken bleek ze een ventrikel septum defect te hebben, een gaatje tussen de linker en rechter hartkamer.
We mochten haar terug naar de fokker brengen en een andere pup uitzoeken maar na 2 weken hielden we al zo vreselijk veel van dat monstertje dat we geen moment getwijfeld hebben en haar hebben gehouden.
Na 2 jaar controles hebben we 2 jaar geleden te horen gekregen dat het gaatje niet met haar hart is meegegroeid en dus relatief kleiner is geworden.
Wat haar hart betreft gaat ze dan ook waarschijnlijk gewoon de normale leeftijdsgrens halen en zo niet dan heeft ze een fantastisch leven bij ons gehad.
Ze rent de grootste honden eruit en we korten haar nergens in, ze is een super gezonde hond van inmiddels bijna 5.

een tijdje terug, bij het enten van mijn honden, kreeg ik te horen dat Mégan een hartruis had, een flinke zei ze... het was een nieuwe DA in de praktijk. ik moest er verder niks mee, alleen als ik iets zou merken aan de hond, dan zou verder onderzoek wel handig zijn.

tja, ik kan dat dus niet, gewoon afwachten, ik wil weten wat er is, maar dat wilde ik dus wel bij de DA van mijn keuze ( in die praktijk dus)
die heeft mégan een aantal keren nageken, beluisterd enz, en niks noppes nada, geen ruis, niks aan de hand. ik heb hem ook gevraagd of het kan,d at een volwassen hond de ene week wel een flinke ruis heeft en de week erop niet, nee dat kon niet ( iig niet zonder klachten) hij vroeg zich ook echt af, waarom zijn collega dit zo heeft gezegd, heeft dit ook nagevraagd, maar goed ze houd vol dat er echt een flinke ruis was toen.
ik geloof mijn "eigen"Da .

een ruisje bij een pup? dat vind ik niet zo zorgwekkend, een ruis bij een volwassen hond? ik vind dat je dat altijd verder moet laten nakijke

Wat ik helemaal niet begrijp is waarom ze er helemaal geen klachten van heeft. Ze is zo actief, vrolijk en levenslustig; ik kan me haast niet voorstellen dat er iets ernstigs aan de hand zou zijn, dan zou ze daar toch klachten van moeten hebben, te meer daar het ruisje waarschijnlijk niet aangeboren is, want het was nog nooit eerder gehoord. Dan zou ik toch een verandering aan haar moeten merken????

Ellen

Noukie schreef:Wat ik helemaal niet begrijp is waarom ze er helemaal geen klachten van heeft. Ze is zo actief, vrolijk en levenslustig; ik kan me haast niet voorstellen dat er iets ernstigs aan de hand zou zijn, dan zou ze daar toch klachten van moeten hebben, te meer daar het ruisje waarschijnlijk niet aangeboren is, want het was nog nooit eerder gehoord. Dan zou ik toch een verandering aan haar moeten merken????

Ellen

nee Dusty had ook nooit klachten.... Is per toeval met de jaarlijkse controle ontdekt... zij kreeg het dus op latere leeftijd met een jaar of 6

Heb je het bij Dusty verder laten onderzoeken bij een cardioloog of met een echo ofzo??

Ellen

Noukie schreef:Heb je het bij Dusty verder laten onderzoeken bij een cardioloog of met een echo ofzo??

Ellen

ze is bij de DA verder onderzocht. Daarna bleek ze ook nog last van haar longen te hebben en van haar rug. Wij hebben er toen voor gekozen om haar nog meer onderzoeken te besparen aangezien ze nogal wat heeft gehad in haar leventje... en het met medicijnen proberen remmen/behandelen... dat heeft prima gewerkt. Ik zou het overigens wel gedaan hebben als ze al niet zoveel gehad had...

Noukie schreef:Wat ik helemaal niet begrijp is waarom ze er helemaal geen klachten van heeft. Ze is zo actief, vrolijk en levenslustig; ik kan me haast niet voorstellen dat er iets ernstigs aan de hand zou zijn, dan zou ze daar toch klachten van moeten hebben, te meer daar het ruisje waarschijnlijk niet aangeboren is, want het was nog nooit eerder gehoord. Dan zou ik toch een verandering aan haar moeten merken????

Ellen

nou.. dat hoeft dus niet, nog niet, maar ik zou dus wel willen weten waarom het ruisje er is, dan kan je deels instellen, of ze er wel last van kan krijgen en wat je dan kan en moet doen

Dan gaan we maar gewoon door op de ingeslagen weg, want ik had eerst iets van : ik wil helemaal niet weten wat het is. Maar misschien zijn er wel medicijnen voor of is het gewoon helemaal niks, want volgens mijn broer , die arts is, wordt er bij mensen ook vaak een ruisje gehoord zonder dat er ooit wat gevonden wordt. Laten we dat alsjeblieft hopen!!

Ondertussen zijn alle geruststellende woorden nog steeds welkom, want ik ben al haast afscheid van haar aan het nemen.

Ik zou eerst maar deze officieele uitslag af wachten. Veel dierenartsen die niet vaak met boxers te maken hebben horen een hartruis. Dit komt door hun korte snuit en altijd druk gedoe.
Heb bij boris 4 DA's gehad. 2x wel een hartruis en 2x niet. De 2x niet was bij hier goed bekende DA's in de omgeving die goed weten wat ze doen, ook bij boxers. Zij hoorden niets in de richting van een hartruis gelukkig. Mijn drukte schopper kon altijd heerlijk nerveus doen bij de DA en alles samen denk ik dat er gewoon niet goed geluisterd kon worden.
Kom anders eens gezellig praten op www.boxerforum.nl daar zijn ook mensen die ervaring hebben met boxers en hartruis (want uiteraard kan die zeker wel aanwezig zijn, maar vaak kunnen ze er wel gewoon oud mee worden).

Bij Gonzo is al van pup af aan een hartruisje te horen. Maar geen hele erge. Aangezien het verder een actieve, vrolijke en levenslustige hond is die er super uitziet, hebben we ervoor gekozen om het niet verder te onderzoeken. Mochten er wel problemen komen dan doen we dit uiteraard wel.

Noukie schreef:Wat ik helemaal niet begrijp is waarom ze er helemaal geen klachten van heeft. Ze is zo actief, vrolijk en levenslustig; ik kan me haast niet voorstellen dat er iets ernstigs aan de hand zou zijn, dan zou ze daar toch klachten van moeten hebben, te meer daar het ruisje waarschijnlijk niet aangeboren is, want het was nog nooit eerder gehoord. Dan zou ik toch een verandering aan haar moeten merken????

Ellen

Hoi Ellen,

Ik heb begin dit jaar met een van mijn honden exact hetzelfde meegemaakt. Wij hebben bij de DA een cardiogram laten maken, dat is beoordeeld door een cardioloog die ons ook verwijs naar een.. tja hoe heet dat, iig iemand die gespecialiseert is in echo's maken.

We moesten twee!! weken wachten. Ik in paniek, we deden maar nauwelijks iets nog met haar, want ik was echt bang dat ze bij de minste inspanning dood zou kunnen neervallen.

Eenmaal bij het maken van die echo bleek dat er inderdaad wel wat lekkage in haar hart is, maar dat dit ten eerste geen erfelijke afwijking was, ten tweede iets is wat veel voorkomt, ten derde ze er helemaal geen last van hoeft te krijgen. Hij heeft ons verteld wat de symptomen zijn als het toch zou verergeren, zodat we dat in de gaten kunnen houden. Hart in prima sportieve conditie, geen beperkingen whatsoever en dus gewoon een gezonde hond.

Ik hoop dat het voor jou dezelfde afloop heeft als bij ons. Sterkte!

Ja hoor, iets geruststellends voor je.
Mijn ouwe Ridgeback heeft al 6 jaar een hartruis, is niet erg als de pols maar sterk genoeg is.
Maar dat kan je zelf misschien ook voelen, binnenkant dijbeen, als ie krachtig is, voel je hem duidelijk en goed kloppen, probeer maar eens.
maak je nog niet te druk, misschien is er helemaal niks aan de hand en alleen een ruisje.

Eén door ons gefokt hondje heeft een hartruis. Op een gegeven moment was ze helemaal geschrokken toen ze bij een specialist vandaan kwamen. Vervolgens hebben ze een half jaar heel rustig aan gedaan met hun jonge hond (was iets van 9 maanden toen het geconstateerd werd). Toen gingen ze naar een andere specialist. Die vertelde dat ongeveer 30% van de honden een hartruis heeft.
Voor zover ik weet heeft het hondje er verder helemaal geen last van!

Inderdaad, mijn ouwe Ridgeback heeft al 7 jaar een hartruis.
Als de pols maar goed krachtig is, is het geen probleem hoor.

Joy kreeg op haar 3e jaar ineens last van een blauw/grijze tong tijdens het lopen. De DA constateerde destijds een hartruis en er is een echo gemaakt. Uit de echo kwam dat ze een aorta stenose heeft en een enigszins lekkende hartklep. Het advies was om er niets aan te doen en 2 jaar later een controle-echo te maken.

Wij hebben toen de halsband vervangen door een tuigje waardoor ze nooit meer last heeft gehad van een blauwe tong (aders liggen waarschijnlijk behoorlijk aan de oppervlakte). Omdat ze verder nooit klachten in die richting heeft gehad hebben we de controle-echo ook gelaten voor wat het is.

Aanstaande februari wordt ze alweer 11 jaar, en eigenlijk was ik dit alweer helemaal vergeten.

Bij een hartruis is het verstandig een echo te laten maken. Een hartruis kan diverse oorzaken hebben. Een PDA (shunt), een lekkende klep, een vernauwing of verwijding in een slagader bijvoorbeeld.
Bij boxers komt een vernauwing van de grote lichaamsslagader wel eens voor.
Sommige klachten zijn goed te verhelpen met medicijnen en soms is een operatie noodzakelijk (PDA). En soms is het niet nodig te behandelen.

Sterkte morgen met de echo.

De boxer van mijn ouders (ongeveer acht maanden oud) heeft ook een hartruis. Ook hij moest naar een cardioloog en een echo laten maken. Wat het nou precies is weet ik niet, maar het was iets van een dingetje in de ader naar zijn hart toe, waardoor de doorbloeding van zijn hart anders was. Zoiets. Nou ja, daar kan je verder ook niets mee. Het was wel iets zorgwekkend, en hij heeft nu medicijnen. Bétablokkers of iets in die richting.

verder een hartstikke vrolijke, blije hond zonder klachten. bleef wel altijd al mager, en dat schijnt ook gerelateerd te zijn aan zijn hartprobleem.

Samara heeft een flinke hartruis... daar kwamen we achter toen ze een check-up kreeg nadat ze uit Spanje bij ons kwam.
Wij geven haar daar niets voor, ze is speel, levendig eet goed en drink goed, rent lekker en wandelt graag en dr conditie is gewoon goed...
Zolang je niets merkt aan je hond zou ik me niet altedruk maken hoor.


Jacqueline

We zijn net terug van de echo en het was niet bepaald goed allemaal. :N:
Anouk heeft een ernstige aortastenose; de DA is dik een uur met haar bezig geweest; heeft verschillende metingen gedaan en het was allemaal niet zo best. Het enige pluspunt is dat ze nog helemaal geen klachten heeft. Ze krijgt nu een beta -blokker om te zorgen dat het drukverschil tussen het hart en de rest van het lichaam ( is nu 8, hoort 2 te zijn!! ) :N: niet te groot wordt. Terug naar 2 zullen we hem niet krijgen, maar hij moet wel lager worden dan 8. De kans bestaat dat ze zomaar dood neervalt; dat kan over een maand, dat kan ook over 5 jaar; daar is niets van te zeggen. Ze heeft ook kans om bloedpropjes te gaan ontwikkelen die dan zo naar haar hersenen kunnen schieten, waardoor ze ook zomaar dood kan gaan. Al met al; het ergst denkbare scenario dus......
Ik moet dit allemaal eerst een plekje geven; ik moet het wegstoppen achter een deurtje ergens in m'n hoofd, want het mag niet mijn (en ook haar) leven gaan beheersen. Ik moet gewoon blijven doen wat ik altijd met haar deed en haar niet beperken; en als het ergste dan gebeurt, kunnen we in ieder geval zeggen dat ze het fijn heeft gehad bij ons.
Ik moet ook de fokker nog bellen omdat het een genetische afwijking is, die de rest van haar nest ook kan hebben.

Nu ga ik even bijkomen en het allemaal laten bezinken; de DA heeft benadrukt dat ze er ook oud mee kan worden en daar moeten we dan een schietgebed voor doen. Het lijkt of ik dit allemaal zo koel opschrijf, maar sinds half 12, toen we naar buiten kwamen na de echo, heb ik al menig traantje gelaten.
Ik voel me walgelijk, maar Anouk voelt zich goed en die weet niet wat ze heeft. Ik ga haar schandelijk verwennen en ondertussen wil ik alleen maar heel hard

Groetjes
Ellen en een stevige poot van Anouk (die nu helemaal uitgevloerd is door alle opwinding van vanmorgen)

Jeetje wat vreselijk allemaal!
heel veel sterkte jullie beiden.

Wat een rotnieuws, sterkte en een hele dikke knuffel voor Anouk.

wat een nare uitslag. Wij hebben 2 cockertjes (Gehad) met cardiomyopathie. De jongste is met 3 jaar overleden. We hebben met hem (en ook onze Joep die nu nog leeft) altijd alles gedaan. Voor onze Joris hadden we een buggy gekocht, die bepaalde zelf wanneer het genoeg was en wanneer hij weer kon.

Hij ging dan ook iedere dag mee naar het bos, kanaal om te zwemmen etc. Het enigste wat we dan bewust hadden aangepast was dan de buggy en een zwemvest.

Ondanks dat hij veel ziek was heeft hij niet als een oud hondje achter de geraniums geleefd.

Ik wens je veel sterkte met het verwerken. Geniet van iedere dag die jullie samen zijn