Het HondenForum

Moos ligt hier nu bij te komen van de narcose met in zijn voor en achterpoot een rijtje van 5 hechtingen.

In eerste instantie wilde de neuroloog volgens mij niks zeggen zonder de uitslag van het biopt te hebben, maar toen ik ernaar vroeg bleek dat op het EMG ook een afwijking te zien was. Die afwijking had een naam, maar dat ben ik kwijt. Waar dat in ieder geval op neerkomt is dat er of te weinig zuurstof naar zijn spieren gaat, of dat zijn spieren af aan het sterven zijn
Tijdens de biopten kon hij ook afwijkingen zien, met name bij zijn voorpoot. Een spier hoort eruit te zien als een goed doorbloede biefstuk, en bij Moos was het een flauw kalfslapje, zo zei hij.

Het biopt is opgestuurd naar Amerika, en de uitslag zal wel zo'n 2 weken duren.

Dus nou ja, dat was het vandaag. Ik ben er best van geschrokken eigenlijk....

dat klinkt in eerste instantie niet echt lekker, maar misschien valt het mee, kan me voorstelleen als je op zo`n tafel onder narcose ligt, dat de doorbloeding iets minder kan zijn .

in ieder geval sterkte met wachten op de uitslag, en we duimen met je mee hier

Jeetje, ik kan me voorstellen dat je geschrokken bent.
Heeft de neuroloog al laten weten of dit eventueel te behandelen is?

Dikke knuffel voor Moos hoor .

Aiiiiiii, dat klinkt niet fijn
We waren wél aan het duimen dat er iets gevonden werd, maar dan wel iets wat iig niet zo ernstig klinkt.
Is dit te behandelen Marloes? Of heb je daar nog geen enkele uitspraak over gekregen?

Dikke knuf voor jullie beiden

MoniqueDM schreef:Jeetje, ik kan me voorstellen dat je geschrokken bent.
Heeft de neuroloog al laten weten of dit eventueel te behandelen is?

Dikke knuffel voor Moos hoor .

Nee, hij heeft er verder niet zo heel veel over gezegd. We waren al bijna naar huis gegaan, met in mijn achterhoofd van "nou, geen afwijkingen in het EMG dus", toen ik opeens bedacht het toch even te vragen.
Of hij er anders zelf over begonnen was weet ik niet hoor, maar dat idee had ik niet echt.
Wat in ieder geval dus wel duidelijk was was dat er iets mis is met zijn spieren, en hij zei dat we dus niet voor niks gekomen waren.

Maar van het feit dat hij er zelf niet direct enthousiast over begon, en van termen als afstervende spieren, en spieren die er met het blote oog al niet goed uit zien, word ik niet echt vrolijk

Moos schreef:

MoniqueDM schreef:Jeetje, ik kan me voorstellen dat je geschrokken bent.
Heeft de neuroloog al laten weten of dit eventueel te behandelen is?

Dikke knuffel voor Moos hoor .

Nee, hij heeft er verder niet zo heel veel over gezegd. We waren al bijna naar huis gegaan, met in mijn achterhoofd van "nou, geen afwijkingen in het EMG dus", toen ik opeens bedacht het toch even te vragen.
Of hij er anders zelf over begonnen was weet ik niet hoor, maar dat idee had ik niet echt.
Wat in ieder geval dus wel duidelijk was was dat er iets mis is met zijn spieren, en hij zei dat we dus niet voor niks gekomen waren.

Maar van het feit dat hij er zelf niet direct enthousiast over begon, en van termen als afstervende spieren, en spieren die er met het blote oog al niet goed uit zien, word ik niet echt vrolijk

Nee, natuurlijk word je daar niet vrolijk van, logisch hoor.
Maar je kunt, als je met vragen zit, toch altijd nog een mailtje sturen? Anders loop je je misschien twee weken lang zorgen te maken terwijl dit misschien niet nodig is.
Ik snap heus wel dat de neuroloog even de uitslag van de biopten al wilt wachten, maar je kunt in je vragen altijd een slag om de arm houden.

Moet je nu over twee weken terug naar Wageningen voor de uitslag?

MoniqueDM schreef:
Nee, natuurlijk word je daar niet vrolijk van, logisch hoor.
Maar je kunt, als je met vragen zit, toch altijd nog een mailtje sturen? Anders loop je je misschien twee weken lang zorgen te maken terwijl dit misschien niet nodig is.
Ik snap heus wel dat de neuroloog even de uitslag van de biopten al wilt wachten, maar je kunt in je vragen altijd een slag om de arm houden.

Moet je nu over twee weken terug naar Wageningen voor de uitslag?

Hij kan er niet zoveel over zeggen zolang er geen echte diagnose is is de insteek steeds geweest. Dat vind ik opzich ook een prima insteek hoor
Dus ik kan wel gaan mailen, maar zonder echte duidelijkheid krijg ik niet zoveel te horen denk ik. Ik denk ook dat hij er momenteel ook gewoon niet zoveel van kan zeggen zonder giga slagen om de arm te houden. Zoals het gesprek ging had hij dat dan wel gedaan

Ik word gebeld over de uitslag, gelukkig!

ik duim nog steeds hoor

Ik kan me goed voorstellen dat je geschrokken bent.

Aan de andere kant, misschien klinkt het wel veel vervelender dan dat het is. Op de een of andere manier moet er een verklaring te vinden zijn waarom de spieren niet zo zuurstofrijk zijn als dat ze horen te zijn.

Er zit nu even niks anders op dan afwachten (pfff en dat nog wel 2 weken).

Sterkte Marloes met wachten, probeer je gedachten te verzetten en geef Moos een hele dikke voorzichtige knuffel van me.

Agossie, wat een kl*tenieuws eigenlijk. Van die halve mededelingen waar je alleen maar nog bezorgder van wordt. Nu snap ik in elk geval wel dat hij het na een tijdje lopen heerlijk vindt in z'n wagentje

Sterkte: ik hoop dat het uiteindelijk meevalt, en vooral: dat er wat aan gedaan kan worden!!

Zo daar wordt je zeker niet vrolijk van... klinkt in eerste instantie niet positief nee.
Wat naar nu... moet je ook nog 2 weken wachten ... sterkte hoor ... nu blijft je hoofd maar malen en malen natuurlijk.
Wie weet valt het toch mee... ik ga voor jullie duimen dat het meevalt.

Jacqueline

Inge O schreef:

Moos schreef: Hij kan er niet zoveel over zeggen zolang er geen echte diagnose is is de insteek steeds geweest. Dat vind ik opzich ook een prima insteek hoor
Dus ik kan wel gaan mailen, maar zonder echte duidelijkheid krijg ik niet zoveel te horen denk ik. Ik denk ook dat hij er momenteel ook gewoon niet zoveel van kan zeggen zonder giga slagen om de arm te houden. Zoals het gesprek ging had hij dat dan wel gedaan

Ik word gebeld over de uitslag, gelukkig!

ik denk dat je dit helemaal goed inschat, marloes - hoe moeilijk je het er nu ook zal mee hebben .

één troost, meid - er zal blijkbaar duidelijkheid komen, het onderzoek is niet voor niets geweest en het is overduidelijk dat je moos zijn problemen al maanden juist hebt ingeschat.

ik duim heel hard voor iets dat toch redelijk behandelbaar blijkt - jammer dat je die ene naam niet hebt onthouden, maar heel begrijpelijk in de commotie .

Ik heb het idee dat de verwachting nu toch wel is dat er meer duidelijkheid n.a.v het spierbiopt zal komen. Denk jij dat ook Inge?

Die ene naam weet ik niet eens of het echt een naam was, of meer een uitleg....Meteen daarna kwamen we bij degeneratie en afsterven, en toen was ik wat hij daarvoor gezegd had meteen kwijt

He jasses Marloes, dat is schrikken! Twee weken is lang om te moeten wachten, maar het heeft idd geen zin nu allerlei dingen door het hoofd te laten spoken als je het hoe en wat nog niet weet, daar maak je alleen jezelf maar gek mee. Wel goed dus dat je het hebt laten doen, dat is in ieder geval een stapje verder.

En we duimen gewoon verder!

Oh, ik kan me zo voorstellen dat je geschrokken bent van de - summiere- informatie die je nu hebt gekregen.

Je kunt nu even helemaal niets behalve afwachten en hopen dat het meevalt, dat er in ieder geval iets van een behandeling mogelijk is.


Ik hoop en duim gewoon stug door voor Moosie en voor jou.

Inge O schreef:
dat moet echt haast wel. in het slechtste geval kunnen ze er niet meteen een definitieve naam op plakken omdat het misschien nog twijfelachtige kenmerken heeft (twijfelachtig over waar het juist onder valt dan), maar wát er juist fout zit in de spieren moeten ze echt wel kunnen opsporen.

Nou, dat zou in ieder geval wel heel mooi zijn. Het was wel een heel raar dubbel gevoel toen dus bleek dat er inderdaad een aantal dingen gezien waren. Ik heb nog dubbel gecheckt dat dat dus betekende dat het zichtbaar was dat er iets niet goed zat in zijn spieren, en dat werd beaamd.
In eerste instantie was dat eigenlijk alleen maar een gevoel van opluchting, maar dat maakte vrij snel meer plaats voor enorme bezorgheid...

Mmmm, op zich fijn dat er iets gevonden is, maar dit klinkt toch best ernstig voor een leek als ik ben.
Nu maar afwachten dus...
Sterkte met wachten, en in de tussentijd moet je het zeker gewoon zo rustig aan blijven doen met Moos als je al deed?

LongFields schreef: Sterkte met wachten, en in de tussentijd moet je het zeker gewoon zo rustig aan blijven doen met Moos als je al deed?

Dat denk ik wel. Heb ik niet naar gevraagd, maar ik kan me niet voorstellen dat hij nu opeens weer 2 uur achter elkaar mag lopen
Hij wil dat zelf ook niet echt natuurlijk.

Nanna schreef:Bij mensen heet wat jij beschrijft wel fibromyalgie, als ik het goed heb.
Een behandeling die wordt toegepast om een betere doorbloeding te verkrijgen van de spieren, is een infrarood therapie.
Is het geen idee om dat ook bij Moos te doen? Ik heb wel een ongebruikte kuikenlamp liggen, als je wilt mag je hem zo voor Moos ophalen.
Warmte lijkt me sowieso wel fijn voor hem en baat het niet dat schaadt het niet.

Als blijkt dat dat iets is waar Moos baat bij zou kunnen hebben dan ga ik graag op je aanbod in

Ik lees dit nu net even snel snel en heb nu geentijd, maar ik ga niet weg zonder je alvast een hele dikke knuffel te geven.

Inge O schreef:

Moos schreef:

Inge O schreef:
dat moet echt haast wel. in het slechtste geval kunnen ze er niet meteen een definitieve naam op plakken omdat het misschien nog twijfelachtige kenmerken heeft (twijfelachtig over waar het juist onder valt dan), maar wát er juist fout zit in de spieren moeten ze echt wel kunnen opsporen.

Nou, dat zou in ieder geval wel heel mooi zijn. Het was wel een heel raar dubbel gevoel toen dus bleek dat er inderdaad een aantal dingen gezien waren. Ik heb nog dubbel gecheckt dat dat dus betekende dat het zichtbaar was dat er iets niet goed zat in zijn spieren, en dat werd beaamd.
In eerste instantie was dat eigenlijk alleen maar een gevoel van opluchting, maar dat maakte vrij snel meer plaats voor enorme bezorgheid...

je moet maar denken dat er niks erger is dan niks weten (daarbij dan finaal ook nog een keer niet serieus genomen worden) en onderwijl wel zien dat je hond het heel moeilijk heeft. elke uitslag is eigenlijk beter dan deze optie .

Dat is ook zo hoor, dat weet ik ook wel diep van binnen
Vanwege dat gevoel van niet serieus genomen te worden was ik in eerste instantie ook zo ongeveer in een jubelstemming toen de neuroloog beaamde dat er te zien was dat zijn spieren niet goed waren. "zie je wel, zie je wel!" wilde ik bijna gaan roepen
Zou lekker zijn als hij nu als test aan de anti-epileptica had gezeten!

Ik blijf hier maar gewoon duimen voor jou en Moos, want verder weet ik nix zinnigs te zeggen...

Zo, daar was ik weer.

Ik vind het geen fijne uitslag, maar hou goed in mijn achterhoofd dat dit nog geen uitslag is. Die moet nog komen en daar moeten we maar op wachten voordat we ons allemaal doemideeën in het hoofd halen. Er is in ieder geval iets, je bent niet gek en hebt juist ingeschat dat je hond iets mankeerd. Bovendien heb je verder en verder laten zoeken en nu blijkt er dus inderdaad iets te zijn. Ik ben erg benieuwd wat het nu precies is, en blijf hopen dat het mee zal vallen en dat er een goede behanding voor bestaat. Dat worden twee lange weken...

miekmiek schreef:Zo, daar was ik weer.

Ik vind het geen fijne uitslag, maar hou goed in mijn achterhoofd dat dit nog geen uitslag is. Die moet nog komen en daar moeten we maar op wachten voordat we ons allemaal doemideeën in het hoofd halen. Er is in ieder geval iets, je bent niet gek en hebt juist ingeschat dat je hond iets mankeerd. Bovendien heb je verder en verder laten zoeken en nu blijkt er dus inderdaad iets te zijn. Ik ben erg benieuwd wat het nu precies is, en blijf hopen dat het mee zal vallen en dat er een goede behanding voor bestaat. Dat worden twee lange weken...

Het zou ook eerder kunnen zijn dan 2 weken, maar ik heb er maar 2 weken van gemaakt met ingebouwde marge. Volgens de neuroloog duurt het een week vanaf het moment dat de biopten daar zijn aangekomen. In theorie zou het daar morgen moeten zijn, maar hij benadrukte nog even de 'in theorie', de praktijk is dus nog weleens anders.
Dus ik heb er maar 2 weken van gemaakt

Het feit dat er iets te zien was geeft ook weer hoop dat dit de laatste onderzoeken zouden kunnen zijn.
Moos heeft nog pech ook, want zijn aderen schijnen heel lastig te vinden te zijn. Ze hebben hem 4 keer moeten prikken, waarvan dus 3 keer mis, vandaag. En Moosie is zo vreselijk braaf bij prikken, maar na de 2e keer mis had hij ook zoiets van "ja daaag, nu ga ik van die tafel af! "

Moosie is nu weer behoorlijk goed wakker, heeft net een halve plak lamshart naar binnen gewerkt, en ligt nu alweer wat in zijn mand te graven om een lekker ligplekje te maken

Hè ...ik ga jou en Moosie maar een dikke knuffel geven .
Ik duim stug door deze 2 weken ...sterkte met wachten,meis.

Degeneratie en afsterven klinken niet fijn nee
Toch maar gewoon hoop blijven houden, en heel veel sterkte de komende 2 weken. Pfff, weer zo'n lange tijd!

sterkte de komende tijd meis

heel veel sterkte de komende tijd meis..en hou even vol die 2 weken hoe moeilijk het ook is.

Jee, klinkt niet goed, maar ze zijn nu in ieder geval wel iets op het spoor. Nu maar hopen dat het goed behandelbaar is...nog even een paar lange weken wachten...

Dat worden lange weken, Marloes
Heel veel sterkte voor jou en voor jullie allebei een

Jemig, dat klinkt niet erg fijn... Veel sterkte voor jullie...