Het HondenForum

Zooo, even een poosje niet geweest hier. We hebben het enorm druk gehad met onze Tyson, en nu nog.

Tyson is dus tijdens het wandelen in elkaar geklapt, dat ging gepaard met een gil die door merg en been ging. En hij kon niet meer opstaan ook.

Hij liep gewoon, op een harde en egale ondergrond, niet verstapt of een rare beweging gemaakt. Zijn achterhand deed het niet meer.
Het eerste wat ik gedaan heb nadat ik zag dat hij niet meer kon lopen, hij probeerde dat dus wel maar sleepte zijn achterhand gewoon mee, was hem optillen en naar huis dragen. Ik leek de hulk wel, was best een eindje van huis vandaan.

Thuis hem neergelegd en na nog even gekeken te hebben of er niets aan zijn voetzooltjes was de da gebeld, kon gelijk langskomen.
Daar aangekomen werd hij onderzocht en was de conclusie dat het zeer waarschijnlijk een hernia was. Hij kreeg een cortico-prik en deze moest hij de 2 opvolgende dagen nog een keer hebben.
In die 3 prikkendagen ging hij al wel weer wat beter staan, maar was nog totaal gammel. Rechtuit lopen ging wel een beetje. Volledig benchrust moest hij en alleen eruit om even zijn behoeftes te doen. Hij reageerde in eerste instantie niet op de prikken zoals de da hoopte.

Op de dag van de 3e prik hebben we besloten een foto te maken, eerst een normale foto mocht daar niets op te zien zijn misschien een contrastfoto of MRI. Inmiddels had ik ook al een afspraak bij Dorith Aharon (misschien bekend bij sommige van jullie).

Tussen de laatste prik en de fotoafspraak zat 1 dag. En in die dag/2 dagen eigenlijk want de foto zou eind van de middag gemaakt worden ging het ineens toch wel met "sprongen" vooruit.
Volgens de da kon het zo zijn dat die hernia al meteen terug was geschoten en zijn zenuwen dus wel wat beschdigd zouden zijn (als ik dat goed zeg nu hoor) maar hij eigenlijk min of meer al wat aan het herstellen was.
Affijn toen we de foto gingen maken was hij al vele malen beter, naar omstandigheden. De meest slechte achterpoot was al 110% beter als de dag van de laatste prik.

De da vond een foto (en vooral het roesje) nu eigenlijk niet nodig, was ws toch niets op te zien. Dus besloten de foto niet te maken, door te gaan met de vit. B die we hem geven. Voor nu afspaak bij Dorith afgezegd en te beginnen met Fysio. En dus voor nu eerst even aankijken hoe het de komende tijd met hem gaat.

Met de kliniek van Dorith afgesproken dat ze hem wel even in het systeem laten omdat we ws wel van plan zijn om daar binnenkort alsnog heen te gaan omdat ik heb begrepen dat er nog steeds wel een wervel niet goed kan zitten. Maar eerst geven we hem nu vooral rust en tijd.

Momenteel gaat het vrij goed, veel benchrust krijgt hij en 6x per dag even naar buiten en we bouwen het lopen buiten heel langzaam op. Nu iets van 5 minuten lopen, dat was eerst eigenlijk niets lopen.
In huis laten we hem nu ook meermaals per dag even lopen, maar hij is er nog redelijk snel klaar mee en ligt dus wel veel.

Lopen gaat redelijk goed, iemand die niet weet wat hij heeft ziet niets aan hem. Hij zet zijn linkerachterpoot tijdens het lopen wel een stuk verder naar binnen toe zeg maar.
Vooralsnog kijken we het de komende weken even aan, de fysio hier in de buurt is tot maandag op vakantie en dus bellen we maandag voor een afspraak. Over enkele weken, als we wat verder zijn met hem willen we alsnog dus langs dorith gaan zodat zij even naar hem kan kijken.

Was dus flinke paniek hier, het vooruitzicht dat misschien een operatie de enige mogelijkheid nog voor hem had kunnen zijn bracht veel nagst mee, gezien het feit dat dit toch geen simpele operatie is met altijd maar goed vooruitzichten. Vooralsnog lijkt het niet zover te komen. gelukkig.

wat een zorgen, ik hoop dat het verder weinig of geen klachten meer geeft, in ieder geval heel veel sterkte

Dat is echt schrikken, he, als je hond opeens zo in elkaar klapt. Juist zo vanuit het niets.
Fijn dat het nu beter gaat met Tyson.

Wat een schrik! Fijn dat het nu weer wat beter met hem gaat

Jeetje, jij zal geschrokken zijn. Ik hoop dat hij snel weer helemaal de oude is.

Onze gezamelijke kennis heeft ook een keer zoiets gehad met zijn reu, heb je hem al gesproken?

Dat is niet niks, wat schrikken!

Gelukkig gaat het weer wat beter, heel veel beterschap voor Tyson!

MARC_S schreef:Jeetje, jij zal geschrokken zijn. Ik hoop dat hij snel weer helemaal de oude is.

Onze gezamelijke kennis heeft ook een keer zoiets gehad met zijn reu, heb je hem al gesproken?

Uhm nee dus , helemaal niet bij stil gestaan.
Ik zal eens contact met hem opnemen

Ik weet wel dat een halfzus van Tyson ook een hernia heeft (gehad).
Al heb ik gelezen dat er weinig onderzoek naar is gedaan én er natuurlijk enorm veel soorten hernia's zijn. Vraag ik me wel af of iemand hier misschien wat weet over eventuele erfelijkheid hieromtrent.

Tyson heeft 2 dekkingen gedaan en het laatste nest was dus met een dochter van deze halfzus. Pupjes zijn inmiddels iets ouder dan een jaar.
De honden uit het eerste nest zijn inmiddels 4 jaar oud.
Ik wil dus wel trachten uit te zoeken hoe dat zit, mochten mensen daar dus iets over weten dan hoor ik dat heel graag.

Ik dacht sowieso dat het echt een teckel kwaaltje was, maar inmiddels ben ik er wel achter dat dit heel vaak voorkomt na een dikke week het www afstuinen voor info.

Mens wat een schrik... gelukkig gaat het weer wat beter met je kanjer!!

Ja ben er ook blij om, wat hebben we ons zorgen gemaakt. Zeker die eerste dag toen hij nog niets kon pfffff

Volgens mij heeft hij nog wel veel pijn, die stomme staffords ook daar merk je zo weinig aan omdat ze zo hard zijn voor zichzelf.
Hij trilt wel veel en dat is bij hem eigenlijk het enige waar ik uit kan op maken dat hij pijn heeft.
Pijnstillers krijgt hij niet, dat kan gewoon niet want dan zou hij zichzelf echt overbelasten.

Doet hij nu al, hij wil bijv. wel op de bank springen of de trap oplopen wat natuurlijk niet mag of gaat even op zijn achterpoten staan als hij een kroel wil, om vervolgens half in elkaar te zakken.
Moet hem echt 3 dubbel in de gaten houden

jeetje bianca wat erg!

alsof jullie nog niet genoeg ellende hebben gehad!

dikke kus voor tyson en jullie 4. heel veel sterkte en ik duim voor een snel herstel.

is die halfzus steffie? zou je mij ook op de hoogte willen houden? ik heb namelijk zoals je weet een zoon van steffie.

Yeps Steffie idd, maar ik heb totaal geen idee of het verband heeft hoor.
Het kwam omdat Val ernaar vroeg, en voor zover ik tot op heden heb kunnen vinden is er eigenlijk maar bar weinig over bekend of het iets is wat erfelijk is of kan zijn dus ik weet het niet.

Wel was het bij haar ook midden op haar rug en bij tyson ook maar wie weet is het wel een heel ander soort hernia. (nu ben ik verre van hernia-kenner dus weet echt niet hoe dat allemaal zit hoor!)

In ieder geval lijkt het bij Tyson, als ik het goed begrepen heb zo te zijn dat er een wervel van zijn plaats is geschoven en weer meteen op zijn plaats is geschoven. Gezien zijn toch wel snelle herstel in die week van niet lopen naar toch wel aardig goed lopen en het voelen en reflextesten die ze hebben gedaan was dat geloof ik de meest voor de hand liggende conclusie.

Iig ben ik van het zoeken op internet tot nu toe weinig wijzer geworden en vind je bijna niets over eventuele erfelijkheid. Misschien kan ik het beste op zoek gaan naar een specialist, die zal me misschien wat meer kunnen vertellen.
Ik zal je iig op de hoogte houden.

@Marc

Heb die kennis inmiddels gesproken , even snel vanavond ws wat uitgebreider. Wat er met zijn hond gebeurde is bijna identiek aan wat er met Tys gaande is. Zijn reu was na een week of 2/3 hersteld en heeft daarna nergens meer last van gehad.

bianca.sbt schreef:Ja ben er ook blij om, wat hebben we ons zorgen gemaakt. Zeker die eerste dag toen hij nog niets kon pfffff

Volgens mij heeft hij nog wel veel pijn, die stomme staffords ook daar merk je zo weinig aan omdat ze zo hard zijn voor zichzelf.
Hij trilt wel veel en dat is bij hem eigenlijk het enige waar ik uit kan op maken dat hij pijn heeft.
Pijnstillers krijgt hij niet, dat kan gewoon niet want dan zou hij zichzelf echt overbelasten.

Doet hij nu al, hij wil bijv. wel op de bank springen of de trap oplopen wat natuurlijk niet mag of gaat even op zijn achterpoten staan als hij een kroel wil, om vervolgens half in elkaar te zakken.
Moet hem echt 3 dubbel in de gaten houden

Ohhhh en dat doet niet alleen hem pijn... ik heb het met die van mij ook gemerkt, pas instorten als het echt niet meer te doen is... nou geef hem nog maar een hele grote knuffel

ik zal het eens aan judith vragen maar ik kan me eigenlijk weinig bij erfelijkheid voorstellen.

ik weet dat steffie spondylose heeft maar verder eigenlijk niet goed wat evt. nog meer.

ik wist het al van het andere forum , maar ik ben blij voor je dat het zo goed gaat. Bij Lance was het wel doorgeschoten helaas , hij heeft daardoor ,,gelukkig,, haast geen pijn gehad . Wij hebben bij zijn eerste operatie gevraagt aan de specialist of het erfelijk was , hij zei toen van niet. Tis net als bij mensen zei hij , maak je een gekke beweging dat kan zoiets gewoon gebeuren. Hij had ook nog nooit een dog gehad met z'on zware hernia op die plek.

bianca.sbt schreef:@Marc

Heb die kennis inmiddels gesproken , even snel vanavond ws wat uitgebreider. Wat er met zijn hond gebeurde is bijna identiek aan wat er met Tys gaande is. Zijn reu was na een week of 2/3 hersteld en heeft daarna nergens meer last van gehad.

Weet ik, vandaar dat ik die tip gaf Dat was ook ineens helemaal verlamd en vanzelf weer weg om nooit meer terug te komen zover ik dan weet in ieder geval . Dacht dat dat wel moed zou geven nu

Ik heb hem daarna nl nog gezien, jij ook waarschijnlijk, en er is helemaal niks van achtergebleven en hij is net zo sterk en krachtig als daarvoor.

massam schreef:ik zal het eens aan judith vragen maar ik kan me eigenlijk weinig bij erfelijkheid voorstellen.

ik weet dat steffie spondylose heeft maar verder eigenlijk niet goed wat evt. nog meer.

Ik ook niet hoor, het rijmt bij mij ook niet dat het erfelijk zou kunnen zijn. Maar het is toch wel iets om uit te zoeken gezien het feit dat hij natuurlijk wel kids heeft rondlopen. Ik verwacht dat het stomweg toeval is dat steffie het ook heeft. (gehad)


@Cloris, idd je kan niets voor hem doen he dat is echt niet tof gewoon alleen rust geven en tja dat wil hij helemaal niet want meneer is van mening dat hij allang weer beter is en gewoon alles wel weer moet mogen.

@Jip, Heb mijn da net nog maar eens gebeld en die zei hetzelfde, dat het gewoon iets is wat iedereen kan overkomen.


Knuffels zijn allemaal goed ontvangen trouwens

Inderdaad Marc, er is helemaal niets meer aan te merken bij zijn vent en dat geeft goede hoop ja was even heel fijn om te horen

Ik kan me overigens wel voorstellen dat het wel iets met het ras te maken heeft. Puur een gedachte en niet gebaseerd op cijfers oid. Ik hoor het nu ineens weer en het blijkt ook vaker te gebeuren.

Ze hebben toch een wat kortere en sterk bespierde rug als je het vergelijkt met andere honden van dat formaat. Misschien dat dat het wegschieten van een wervel in de hand kan werken. Als ik naar onze honden kijk zie ik lange erg flexibele ruggen, iets wat je van de staff meestal niet kan zeggen

Maargoed, is puur een gedachte aangezien ik er verder weinig verstand van heb.

Wat een schrik, wat een ellendige dagen moet je achter de rug hebben gehad! Gelukkig gaat het weer de goede kant op, ik duim dat het zich zo zal blijven voortzetten!

MARC_S schreef:Ik kan me overigens wel voorstellen dat het wel iets met het ras te maken heeft. Puur een gedachte en niet gebaseerd op cijfers oid. Ik hoor het nu ineens weer en het blijkt ook vaker te gebeuren.

Ze hebben toch een wat kortere en sterk bespierde rug als je het vergelijkt met andere honden van dat formaat. Misschien dat dat het wegschieten van een wervel in de hand kan werken. Als ik naar onze honden kijk zie ik lange erg flexibele ruggen, iets wat je van de staff meestal niet kan zeggen

Maargoed, is puur een gedachte aangezien ik er verder weinig verstand van heb.

maar als je dan naar tyson en steffie kijkt hebben die juist weer een langere rug. zeker als je naar het gemiddelde kijkt. veel staffies hebben namelijk een veel te korte gedrongen rug wat weer problemen geeft met korte wendingen waardoor weer vanalles afscheurt etc.

Zou goed kunnen hoor Marc, puur simpel gezien zou wat jij zegt heel goed kunnen kloppen.
Ik moet zeggen dat ik er nooit zo veel over gehoord heb bij staffies voorheen, of het is me gewoon nooit opgevallen.
Bij onze da blijkt er dus ook 1 te lopen momenteel die ook met zijn herstel bezig is.

Heb ook wel gelezen dat het bij franse bulletjes ook wel vrij regelmatig voor schijnt te komen. Maar heb sowieso ook gelezen dat het gewoon in zijn algemeenheid iets is wat bij honden toch best vaak voorkomt.

massam schreef:
maar als je dan naar tyson en steffie kijkt hebben die juist weer een langere rug. zeker als je naar het gemiddelde kijkt. veel staffies hebben namelijk een veel te korte gedrongen rug wat weer problemen geeft met korte wendingen waardoor weer vanalles afscheurt etc.

Heb je ook weer gelijk in, puur voor een engelse staff gezien hebben juist die 2 een vrij lange rug. Maar in vergelijking met andere honden van die grote misschien juist weer niet zo.

Tyson was qua rug juist idd meer flexibel en wendbaar dan de gemiddelde engelsman of vrouw.

bianca.sbt schreef: Heb die kennis inmiddels gesproken , even snel vanavond ws wat uitgebreider. Wat er met zijn hond gebeurde is bijna identiek aan wat er met Tys gaande is. Zijn reu was na een week of 2/3 hersteld en heeft daarna nergens meer last van gehad.

het gaat helemaal goed komen met Tyson
gewoon uit nieuwschierigheid.. welke hond is dit?

hier een teef die ook ineens neer ging, nu 4 jaar geleden, het bijkomende nadeel wat ze toen had, was dat ze 6 wk drachtig was ( dat heeft ws ook de hernia, in combi met een mistap, veroorzaakt)

na 1,5, 2 weken, liep ze weer als normaal , puppen zijn allemaal goed ter wereld gekomen.

een half jaar daarna, is ze van de bank gevallen, beetje onduidelijk of ze nu viel omdat ze ergens last van had, of dat ze weer last kreeg door de val, weer een aantal weken rustig doen en tot nu toe heeft ze er nooit meer last van gehad.

ik kijk wel uit met haar, ik fiets bv niet meer met haar.

het zijn nare dingen.. sterkte met Tyson en ik hoop dat hij er gewoon verder geen last meer van gaat hebben

Goed om te lezen Yamie dat dat dus weer goed is gekomen. Het zijn idd heel nare dingen om mee te maken, we hebben echt heel benauwde dagen meegemaakt. Zeker de eerste 2 dagen dachten we echt dat het niet anders als einde verhaal kon zijn met hem.
Maar gelukkig hoor een lees ik nu toch ook vaak zat dat het weer helemaal goed komt. Dat geeft weer moed.

Valerie schreef: het gaat helemaal goed komen met Tyson
gewoon uit nieuwschierigheid.. welke hond is dit?

Jaaa daar ben ik inmiddels ook van overtuigd.
Welke hond dat is, gewoon de hond van iemand die Marc en ik beiden kennen, op het feit na dat die bijna precies hetzelfde heeft meegemaakt is daar verder niets bijzonders mee.

okidoki ik dacht ivm met voorouders ed

Jeetje, jullie zullen inderdaad super geschrokken zijn.
Wel fijn om te lezen dat het stapje bij beetje wel steeds beter gaat.

Een kennis van mij heeft het ook gehad met haar Labrador,
alleen is deze geholpen via acupunctuur (hoop dat ik het goed schrijf)
Voor zover ik me kan herinneren, liep deze hond binnen 2 weken, weer bijna geheel normaal.
De hond had altijd behendigheid gedaan en doet dat inmiddels weer.
Ook bij hem zijn de klachten tot nu toe niet meer teruggekomen.
Misschien dat je er wat aan hebt...
In ieder geval heel veel sterkte met Tyson!

Dat was idd na de orthomanuele therapie onze 2e optie mocht dat nodig zijn geweest. Dan hadden we voor acupunctuur gekozen.

Momenteel ziet het er naar uit dat het niet zover komt maar ik weet natuurlijk niet wat de toekomst gaat brengen.

Iig weer goed om te lezen dat het weer helemaal goed is gekomen met de Lab. Echt zo fijn om toch te horen dat het toch vaak gewoon weer helemaal goed komt. Je wilt niet weten hoeveel leeuwen en tijgers we gezien hebben, en op die momenten lees je ook alleen de dingen die juist slecht af zijn gelopen lijkt het wel.

Vanmiddag hier buiten een teckel tegen gekomen met hernia.. die liep helemaal rot ook. Was echt zielig, die was er veel rotter aan toe als tyson en bij hem was het al langer geleden allemaal.

Jeetje wat zal jij geschrokken zijn ... en wat kan je op zo een moment dan meer dan normaal he!
Hopelijk zet de vooruitgang door en komt het weer helemaal goed.

Jacqueline

Even een update..

Het gaat echt héél erg goed met Tyson.
Hij loopt voor 99% weer zoals het hoort. Zet zijn slechtste poot ook weer normaal neer.
Met plassen en dus poot optillen gebruikt hij nog wel vaker zijn andere poot om op te steunen maar verder gaat het gewoon heel erg goed.

Hijzelf is daar nog het meest van overtuigd, ik laat hem natuurlijk nog niet los lopen want hij wil dus zelf maar al te graag rennen en in huis springt hij ook weer rond als een jonge pup als we de riem gaan pakken.
Wil ik niet hebben maar hij is op die momenten echt moeilijk rustig te houden dus pak hem nu zo snel mogelijk vast zodat hij niet al te veel kan dartelen. Ook als de baas thuis komt zijn van die momenten.

's nachts sluit ik hem nog op in de bench omdat ik niet wil dat hij op de bank springt. En dat doet hij dus als hij de kans krijgt.
Overdags staat de benchdeur de hele dag open.

Denk er aan om de bench weer weg te ruimen en gewoon voor nu even stoelen op de bank te leggen voor de nachten zodat hij er niet zelf op kan springen.

Kortom het gaat echt super, supergoed met hem