Het HondenForum

Al bijna een jaar geleden heb ik al eens geschreven dat Boy die zomer erg last had van zijn ouderdom (toen 12,5 nu 13,5).
Hij kwam toen niet meer overeind en had geen controle meer over zijn ontlasting.
Na een bezoekje aan de DA met enkele spuiten en pillen ging het met lopen weer een stuk beter. Nog niet optimaal, maar dat kwam vanwege zijn HD. Alleen het regelmatig binnenpoepen zorgde voor wat huweljkse probleempjes, maar dat had ik er nog wel voor over, omdat Boy zelf nog opgewekt en vrolijk rond strompelde. Er werd me toen ook geadviseerd om goed op hem te letten, omdat honden meestal zelf wel aangeven wanneer het 'op' is.
Het is eigenlijk het hele afgelopen jaar hetzelfde gebleven. Ivm HD liep hij er wel wat 'dronken' bij, maar leek hier geen pijn aan te hebben, mist alleen de spierkracht.
Sinds afgelopen weekend begint hij echter steeds moeilijker te lopen. Gaat ook met uitlaten wel eens onderuit.
Gisteren liet hij zelfs zijn eten staan. Na wat onderzoek bleek het dat hij gewoonweg niet de puf had om voor zijn etensbak te blijven staan. We hebben hem toen maar op zijn kussen gelegd met de bak tussen zijn poten in. Heeft het toen met enige pauzes en minder opgewekt dan anders wel op.
Vanmorgen goed op hem gelet. Ik heb hem maar achter in de tuin gelaten om te plassen (poep lag, net als anders al binnen, voelt ie niet meer aankomen).
Hij kan nog wel lopen, en ik denk ook dat hij er niet echt pijn van heeft. Maar het kost hem wel heel veel moeite om controle over zijn spieren te houden, dat merk je aan hem. Was gisteren bij het uitlaten na 100m al bek af.
Ben toch bang dat hij het nu toch zelf aan het opgeven is.
Ik kijk het nog even aan, want hij had hiervoor wel vaker een slechtere dag, maar ben toch bang dat we Boy binnen een korte tijd uit zijn lijden moeten gaan verlossen

Veel sterkte gewenst... het klinkt inderdaad alsof je hond helaas helemaal op is en dan is dit het enige wat je nog kan doen.

sterkte

Sterkte.

Ik wil nog wel opmerken dat niet elke hond het aangeeft wanneer het genoeg is. Laika was op, het was echt genoeg. Maar haar ogen straalde nog. En dan moet je toch die beslissing maken.

Heel veel sterkte.

Sterkte.

Sterkte

Heel veel sterkte.

heftig allemaal zeg....

Sterkte hoor de komende tijd.

Ik kan helemaal met je mee voelen hier is het net zo de blik in de ogen van onze hond is er een van help mij alsjeblieft.

Wens je veel sterkte toe de komende tijd.

"Ik kan helemaal met je mee voelen hier is het net zo de blik in de ogen van onze hond is er een van help mij alsjeblieft. "

Boy heeft ook van die momenten. Af en toe nog wel een vrolijke blik.
Ook bij mij vindt mijn man het al langer 'genoeg', maar pas nu ik die blik in zijn ogen zie kan ik me hier ook in vinden...

Je kunt zelf het beste bepalen hoe ver je het wilt laten komen, heel veel sterkte deze tijd....

Moelijk hoor maar hij is denk lichamelijk echt wel op nu...het is genoeg.
Heel veel sterkte de komende tijd.

Jacqueline

Wacht niet te lang hoor, als hij op is, waarom dan nog rekken.
Sterkte.

Sterkte, het valt helemaal niet mee om zo'n beslissing te moeten nemen.

Veel sterkte ,
EEn paar maanden geleden voor de zelfde keus gestaan.
Leef met jullie mee

Heel veel sterkte met die moeilijke beslissing, ik heb die beslissing een jaar geleden moeten nemen.....ons maltezertje was bijna 16, doof en dement en wilde niet meer aangehaald, niet meer geborsteld etc. Wel was ze actief genoeg en at ze prima !! Maar ik zag haar langzaam afglijden....toen ontdekte ik ook nog een abces onder haar kin wat heel veel pijn deed ! Ik heb toen de beslissing genomen dat het genoeg was. Abces was waarschijnlijk een tumor en genezing zo goed als onmogelijk, ik wilde haar die ellende niet meer aandoen, daarvoor was ze me te dierbaar !
Houden van is ook los durven laten.....als het tijd is. En vaak weet je diep in je hart wel wanneer dat is...
Sterkte..!!

Het blijft altijd moeilijk vind ik,je weet denk ik zelf wel wanneer het echt niet meer kan en zoals ik las in je bericht is het zover(voor Boy in iedergeval) om naar de bridge te gaan.wens je veel sterkte,blijft altijd moeilijk.

Sinds gisteren houdt Boy zijn hoofd scheef en loopt hij nog wat slechter. Misschien een kleine hersenbloeding gehad?
Het lopen ging vandaag weer wat beter, heb nog een stukje buiten gelopen, wat best redelijk ging, als we maar rustig aan doen.
Heb toch maar de grote stap genomen en een afspraak gemaakt bij de DA, voor donderdag. Ik heb deze week vrij, dus kan hem nog even goed in de watten leggen voordat het zover is...
Blijft klote zoiets

Loslaten is moeilijk, maar wel het beste wat je ooit eens moet doen.
Geniet nog van hem, zolang het nog kan.
Verder wil ik jullie veel sterkte wensen.

Wat je nog kan doen is de dierenarts vragen of hij/zij goed nog eens naar Roy wil kijken en vanuit haar kennis kan zeggen of het nog verantwoord is om hem te laten lopen. Zo nee, dan kan je hem zijn rust geven. Zo ja, kan je het altijd nog even uitstellen. Wij hebben dat gedaan met onze Beertje. Afspraak gemaakt om te kijken of het nog wel ging of echt niet meer. En toen de dierenarts zei dat hij echt slecht was geworden, de keuze gemaakt en hem zijn rust gegeven. Wellicht heb je er dan ook een beter gevoel bij. Sterkte in ieder geval.

Heel veel sterkte de komende tijd. Verwen hem maar lekker.

Heel veel sterkte bij deze moeilijke dagen.

Houden van is ook los laten zoals al een paar voorgangers schreven, en daar ben ik het helemaal mee eens.
Niet te min het zijn zware beslissingen die er dan genomen moeten worden.
Heel veel sterkte de komende dagen

sterkte

Boy is gisterenmiddag rustig ingeslapen. De DA had al gezegd hem eerst nog even te willen onderzoeken, omdat ze hem in februari voor het laatst gezien hadden. Dat onderzoek duurde echter maar 2 tellen, toen hij over de drempel struikelde en weg kroop in de hoek van de behandelkamer, om daar steun te zoeken tegen een kastje.
Ondanks dat ik zeker weet dat we de juiste beslissing hebben genomen, blijft het uieraard ontzettend moeilijk.
Ik heb nog 3 weken vakantie (moest mijn snipperdagen op maken), terwijl mijn man nog wel werkt. Ik kreeg vanmorgen het gevoel echt helemaal alleen thuis te zijn, toen ik benenden kwam.
Niemand meer die me door het hele huis volgt, hoe moeilijk dat op het laatst ook ging. Geen gesnurk meer vanuit de hal of zijn kussen. Geen geblaf meer als ie andere honden voorbij zag lopen, de katten van de buren hem op onze oprit aan het uitdagen waren, of commentaar als de postbode de post bovenop hem gooide.
Gewoon helemaal stil in huis

Heel veel sterkte met het verlies van Boy. Ik kan me de stilte in je huis heel goed voorstellen.

Wat is je huis dan leeg en stil ineens.
Ook al weet je dat het goed is zo,
hij is wel voor altijd weg.
Sterkte

sterkte met het gemis van boy
hij is nou verlost van alle pijn die hij had

Heel veel sterkte met het gemis van Boy.