Het HondenForum

mijn bracco italiano (hugo) van 8 maanden heeft elleboogdysplasie (LPC).
dit is 2 maanden geleden bij hem ontdekt, met artrose en de arts zag al botverdichting. hij is vorige maand geopereerd en we houden ons netjes aan de korte rondjes etc. hij loopt nog steeds mank en af en toe maak ik me erg zorgen over m'n hondje. zijn andere poot zag er ook niet goed uit maar daar loopt ie nog niet mank mee.
ik probeer wel bij de dierenarts te weten te komen hoe ernstig E.D. is.
Nu weet ik dat er honden zijn waarmee het helemaal goed is gekomen.
Maar wat ik niet durf te vragen omdat ik het eigenlijk ook niet durf te denken: komt het ook voor dat het zo pijnlijk is voor de hond dat men moet beslissen dat het beter is de hond in te laten slapen? en hoe groot is die kans? misschien zie ik het erg pessimistisch in maar ik wil toch graag weten of mijn angst ook gegrond is.

groetjes marianne en hugo (oh ja, foto van m'n prachtige bracco volgt nog)

Een operatie van LPC heeft een hele goede slagingskans. Na een maand is het vrij logisch dat je hond nog niet goed loopt.
Bij mijn hond heeft het revalideren zo'n 10 weken in beslag genomen. Ze mocht in principe na 8 weken weer loslopen en wat rennen, maar toen begon ze weer te manken en moesten we nog 2 weken extra rust geven.
De artrose is vervelender, ook mijn hond had al artrose voor de operatie, net zoals jouw hond en door de operatie zal er nog meer artrose ontwikkelt worden.
Als je het niet vertrouwt, dan zou ik de orthopeed er nog even naar laten kijken voor alle zekerheid.

Maar levensbedreigend is het in principe echt niet hoor Op latere leeftijd kan de artrose wel steeds meer opspelen en je hond heeft natuurlijk geen gezonde gewrichten. Maar als de operatie geslaagd is, dan kan je in principe een goede prognose tegemoet zien.

nou bedankt voor je reactie, goed om te horen dat 't goedgekomen is met je hond. ik ga zeker weer praten met de specialist! in ieder geval is de grootste angst wel weg. geef je je hond ook cosequin tegen de artrose? en hoe doe je dat met uitlaten? gewoon lekker laten rennen totdat je ziet dat ze er last van heeft? mijn hond vond 't altijd zo fijn in het bos om rond te rennen en ik zou graag willen voor 'm dat dat weer kan na de revalidatie periode.

makkenstein schreef:nou bedankt voor je reactie, goed om te horen dat 't goedgekomen is met je hond. ik ga zeker weer praten met de specialist! in ieder geval is de grootste angst wel weg. geef je je hond ook cosequin tegen de artrose? en hoe doe je dat met uitlaten? gewoon lekker laten rennen totdat je ziet dat ze er last van heeft? mijn hond vond 't altijd zo fijn in het bos om rond te rennen en ik zou graag willen voor 'm dat dat weer kan na de revalidatie periode.

Ik heb jarenlang een glucosamine complex gegeven van de Groene Os.
Helaas is nu bij mijn hond ook nog HD vastgesteld (ze was 1,5 toen ze werd geopereerd aan ED en is nu ruim 5,5 jaar). Dus op dit moment moeten we haar echt inperken. Ze krijgt nu ook sinds kort speciaal voer voor de artrose (Hills J/D), maar dat krijgt ze nog te kort om hier iets over te kunnen zeggen of het helpt of niet.

Verder heeft ze altijd alles gedaan, alleen het ballen en stokken gooien wel beperkt. Dat 'remmen' is erg slecht voor de voorpoten en de onverwachte wendingen ook.
Ze loop gewoon 2,5 uur per dag en zwemt veel.

Als je hond eenmaal door de revalidatie periode is, dan kan ze in principe alles weer, alleen dus wel uitkijken met de ballen en stokken En langzaam opbouwen natuurlijk.

Wat een ellende zeg, met je heel jonge hondje...
Mijn hond mag ook niet ongecontroleerd achter apporten aanrennen (ballen of dummies). Ik heb hem geleerd dat hij moet wachten tot de bal of dummy op de grond ligt. Dan pas mag hij op mijn commando dit gaan halen. Hij gaat dan in rechte lijn er naar toe en maakt geen rare sprongen in de lucht bv. Is al veel minder belastend. Verder doe ik veel zoekspelletjes met hem; ik gooi zelfs geregeld met een ballenwerper de bal in de struiken of het hoge gras en laat hem zoeken. Daarmee is hij een poosje zoet (het verbaasd me altijd weer dat hij hem nog vindt!) en van zoeken worden ze heel moe (en voldaan). Het zal misschien nog even duren eer jouw hond dit soort dingen mag doen, maar misschien mag hij binnenkort al zoekspelletjes doen in de tuin of binnen in huis? Dat zou je kunnen vragen aan de specialist?
Er zijn ook heel veel hondenspelletjes te verzinnen voor in huis. Ook kunstjes leren met de clicker (worden ze ook heel moe van ). Maar het is de vraag wat je hond allemaal al mag doen
Heel veel sterkte hoor; ik kan me voorstellen dat het nogal verdrietig is om zo'n jong hondje zo te moeten inperken...

Hoi Marianne,

Wij hebben twee doggen (gehad) die geopereerd zijn aan l.p.c.
Onze Lana had l.p.c. en l.p.a. aan beide ellebogen en is daar op de leeftijd van 14 en 16 maanden aan geopereerd. Zij heeft vanaf de operaties nooit meer mank gelopen. Wel had ze in beide ellebogen forse arthrose ontwikkeld. Daarvoor hebben wij haar altijd Arthroluxyl C gegegen, een voedingssupplement ter ondersteuning van het bewegingspparaat. De laatste jaren van haar leven heeft Lana wel op een constante (lage) dosering pijnstilling gestaan en daarmee heeft ze altijd alles kunnen doen wat onze andere doggen ook konden. Lana is 9,5 jaar geworden.
Onze Levi is op de leeftijd van 13 maanden geopereerd aan l.p.c. aan één elleboog. Haar heb ik het eerste jaar na de operatie Arthroluxyl C gegeven en zij heeft nooit meer ergens last van gehad. Ik loop zelfs nu nog (ze is inmiddels 7,5 jaar) lange afstandswandelingen (10-15 km.) met haar en ze loopt ook nog regelmatig 5 km. naast de fiets. De laatste twee jaar geef ik haar Glucobest (zie: www.glucobest.nl) ter extra ondersteuning.

nou marijke, das ook een mooie bracco! ik heb een bruine. helaas kan ik geen foto's uploaden hier.
goed om te horen dat de honden een heel goed leven kunnen hebben, en lekker kunnen rennen enzo.
ik heb ook nog een goed gesprek gehad met de dierenarts, dat alle honden pijn anders ervaren, en dat mijn hond zo vrolijk is en zich er weinig van lijkt aan te trekken omdat hij niet anders gewend is.
mijn hond kan meer hebben dan ik... 't stoere kereltje...
heel erg bedankt iedereen voor jullie verhalen!

ik ken ook een hond die eraan geopereerd is en nu volledig genezen ervan

dat had ik beloofd, hierbij 2 foto's, 1 van toen ie 10 weken was, en 1 toen ie 4 maanden was. hij is nu 2x zo groot hoor!

makkenstein schreef:dat had ik beloofd, hierbij 2 foto's, 1 van toen ie 10 weken was, en 1 toen ie 4 maanden was. hij is nu 2x zo groot hoor!

natuurlijk!
Die tweede foto, met die blauwige oogjes

makkenstein schreef:

Wat een lekker ding!

Ik ben erg benieuwd naar Hugo in het echt, Ik heb hem nog op schoot gehad toen hij 8 weken was.... Echt een leukerd en lekker ondernemend was hij toen met zijn zusjes die er nog waren. Hij was lekker aan het slopen in huis daar erg vemakelijk. Toen ik daar even wat ongelukjes opdweilde viel hij de dweil steeds aan erg schattig.
Ik ben blij dat hij zo goed terecht is gekomen!!!!
Ik hoop alleen dat hij de enige uit dat nest is met al deze medische gebreken, zou wel ellende zijn anders.

gr. Nicole

Hier ook een LPC klant! Wolf is ruim 2 jaar geleden geopereerd en doet alles weer. Ik moet toegeven dat het een lange weg van revalideren was maar ik weet inmiddels waar ik het voor gedaan heb.
Het enige is dat je als baas de grenzen voor je hond moet bepalen qua beweging. Dus als ik een pittige wandeling heb gemaakt doe ik de dag erna iets rustiger aan.

Sassie schreef: Het enige is dat je als baas de grenzen voor je hond moet bepalen qua beweging. Dus als ik een pittige wandeling heb gemaakt doe ik de dag erna iets rustiger aan.

Ook dat is per hond verschillend. Bij zowel Lana als Levi heb ik nooit gemerkt dat ze ergens last van hadden als ze de dag ervoor een pittige wandeling hadden gemaakt. Levi liep zelfs na de Hondenhike (twee dagen achter elkaar 25 kilometer lopen) niet moeilijk.

ik heb nog gebeld met de specialist, zij zei dat mank lopen ook kan blijven, de hond mist nl een stukje op zijn gewricht waardoor het kan voelen alsof je schoenen hebt waarvan 1 schoen een hak mist.
hij heeft nog wel een vochtzwelling op z'n gewricht, maar dat kan ook nog minder worden.
dus we gaan gewoon door, af en toe als ie goed loopt dan ga ik iets langer met 'm wandelen, want ik heb begrepen dat dat ook belangrijk is voor de revalidatie. (maar gewoon recht uit, zonder bokkesprongen)

makkenstein schreef:ik heb nog gebeld met de specialist, zij zei dat mank lopen ook kan blijven, de hond mist nl een stukje op zijn gewricht waardoor het kan voelen alsof je schoenen hebt waarvan 1 schoen een hak mist.

Dat kan, maar dat hoeft dus niet.

makkenstein schreef:ik heb nog gebeld met de specialist, zij zei dat mank lopen ook kan blijven, de hond mist nl een stukje op zijn gewricht waardoor het kan voelen alsof je schoenen hebt waarvan 1 schoen een hak mist.
hij heeft nog wel een vochtzwelling op z'n gewricht, maar dat kan ook nog minder worden.
dus we gaan gewoon door, af en toe als ie goed loopt dan ga ik iets langer met 'm wandelen, want ik heb begrepen dat dat ook belangrijk is voor de revalidatie. (maar gewoon recht uit, zonder bokkesprongen)

Het is per hond verschillend, geef het nog wat tijd. Bij de een duurt het langer als bij de ander. Bewegen is zeker goed, gewoon door gaan zoals je al deed.

hoe lang heeft de revalidatie bij jou geduurd ester?
en loopt je hond nu niet meer mank? de operatie van hugo is nu 10 weken bijna geleden en hij loopt nog steeds mank en hij heeft nog steeds een vochtbobbel op zijn elleboog. dat had de orthopeed al voorspeld dat dat zou kunnen gebeuren maar het is toch jammer dat het bij hugo niet zo'n successtory is geworden als bij andere honden. is er nog iets wat ik kan doen? ik zit nl te denken aan fysiotherapie en af en toe rustdagen.
de orthopeed had wel na de operatie verteld dat er al groeven in het gewricht waren ontstaan (slijtage door het stukje afgebroken bot dat in het gewricht zat)
ik wil gewoon het beste voor mijn hond en hij mag volgens de orthopeed nu gewoon loslopen, maar ik ben bang dat dat nog niet goed is voor hem.
je hoort ook zoveel verschillende dingen, van de ene orthopeed mag de hond helemaal niet lopen en van de andere mag hij meteen korte stukjes lopen.
ik maak me zo'n zorgen om hugo en ik ben bang dat hetzelfde met z'n andere poot gebeurt. volgende week wil ik naar een orthopeed die de rasvereniging heeft aangeraden om al deze vragen voor te leggen.
ik wil gewoon niet achteraf denken: had ik het maar anders gedaan.
meer ervaringen en tips van lpc patienten zijn welkom!

makkenstein schreef:is er nog iets wat ik kan doen? ik zit nl te denken aan fysiotherapie en af en toe rustdagen.

Onze Lana heeft vanaf haar derde jaar wel regelmatig fysiotherapie gehad in verband met de arthrose die ze na de operaties ontwikkeld had in haar ellebogen. Bij haar hielp dat ontzettend goed. Ze kreeg dan een half uur massage en lag een half uur op de magneetmat. Ik had het idee dat vooral die magneetmat veel goeds bij haar gedaan heeft.
Over acupunctuur en l.p.c. hoor ik ook veel goede resultaten. Ik heb dat met Lana destijds ook geprobeerd, maar bij haar had dat niet het gewenste effect.

ok, dan ga ik volgende week zeker vragen bij die orthopeed wat een goede fysiotherapeut is. kan me voorstellen dat dat goed is, nu ontziet hij dat pootje waardoor de andere poot veel gespierder is geworden.
als ik naar het bos ga heeft ie zoveel plezier en als ie in galop gaat zie je helemaal niet dat ie last heeft van die poot. ik ga nog niet heel ver in het bos maar laat 'm wel lekker uit rennen.
ik wil hem dat plezier niet meer ontzeggen maar ik ben ook bang dat ik hem er geen goed mee doe.
bleef lana mank lopen, en liet je haar dan ook gewoon los om te rennen?
ik probeer uit te vinden hoever je de hond lekker z'n gang moet laten gaan omdat je hem een goed hondenleven ondanks de lpc wilt geven, en in hoeverre je hem moet afremmen omdat door het rennen de poot slechter wordt.

groetjes marianne en hugo

makkenstein schreef:hoe lang heeft de revalidatie bij jou geduurd ester?
en loopt je hond nu niet meer mank? de operatie van hugo is nu 10 weken bijna geleden en hij loopt nog steeds mank en hij heeft nog steeds een vochtbobbel op zijn elleboog. dat had de orthopeed al voorspeld dat dat zou kunnen gebeuren maar het is toch jammer dat het bij hugo niet zo'n successtory is geworden als bij andere honden. is er nog iets wat ik kan doen? ik zit nl te denken aan fysiotherapie en af en toe rustdagen.
de orthopeed had wel na de operatie verteld dat er al groeven in het gewricht waren ontstaan (slijtage door het stukje afgebroken bot dat in het gewricht zat)
ik wil gewoon het beste voor mijn hond en hij mag volgens de orthopeed nu gewoon loslopen, maar ik ben bang dat dat nog niet goed is voor hem.
je hoort ook zoveel verschillende dingen, van de ene orthopeed mag de hond helemaal niet lopen en van de andere mag hij meteen korte stukjes lopen.
ik maak me zo'n zorgen om hugo en ik ben bang dat hetzelfde met z'n andere poot gebeurt. volgende week wil ik naar een orthopeed die de rasvereniging heeft aangeraden om al deze vragen voor te leggen.
ik wil gewoon niet achteraf denken: had ik het maar anders gedaan.
meer ervaringen en tips van lpc patienten zijn welkom!

Na 5 maanden kan ik zeggen dat hij helemaal goed loopt, en ik dacht echt niet dat dat nog zou gebeuren. Was er erg negatief onder omdat hij maar bleef kreupelen. Ik heb hem wel los laten lopen, natuurlijk niet als een jacko tekeer laten gaan maar juist wel lekker bewegen. Ook heb ik hem laten zwemmen. Ik zou juist blijven bewegen, niet overdone maar wel regelmatig bewegen en weer conditie en spieren opbouwen. Onddanks dat mijn hond nog wat kreupelde heb ik hem op een gegeven moment toch laten gaan, af en toe lekker laten crossen en volop vooruit laten rennen ( deed ie allemaal zelf) daarna was het soms wat stijf en pijnlijk maar daar was ie snel overheen. Ik ben sinds deze week aan het fietsen geslagen. En al met al denk ik dat je gewoon moet blijven bewegen en het tijd moet geven het is nog maar kort geleden en ik dacht net als jou. Helemaal omdat mensen roepen 'die van mij liep gelijk weer goed' daar werd ik zo onzeker van als de pest.
Hij krijgt wel zalmolie en glucobest, en tijdens het spieren opbouwen heb ik spiersupport van de groene os gegeven.

De honden waarvan ik weet dat ze van hun orthopeed juist in de bench moesten en alleen maar eruit mochten om te plassen poepen daarmee ging de revalidatie niet goed. Alle bespiering weg. En ik zou dus ook nooit dat doen...gewoon lekker bewegen, niet overdreven maar wel bewegen.

makkenstein schreef:bleef lana mank lopen, en liet je haar dan ook gewoon los om te rennen?
ik probeer uit te vinden hoever je de hond lekker z'n gang moet laten gaan omdat je hem een goed hondenleven ondanks de lpc wilt geven, en in hoeverre je hem moet afremmen omdat door het rennen de poot slechter wordt.

groetjes marianne en hugo

Hoi Marianne,

Nee, Lana liep vanaf de dag na de operatie al niet meer mank en heeft eigenlijk ook nooit meer mank gelopen. Ik heb haar zes weken na de operatie weer voorzichtig los gelaten en haar haar gang laten gaan (nu was Lana niet zo'n héle drukke hond, dus dat scheelt ook wel, denk ik). Maar ik heb haar nooit afgeremd ergens mee, de rest van haar leven en ze heeft gewoon gerend en gespeeld en dagelijks meegewandeld.

Dester schreef:De honden waarvan ik weet dat ze van hun orthopeed juist in de bench moesten en alleen maar eruit mochten om te plassen poepen daarmee ging de revalidatie niet goed. Alle bespiering weg. En ik zou dus ook nooit dat doen...gewoon lekker bewegen, niet overdreven maar wel bewegen.

Ja, dat zou ook mijn advies zijn. Ik moest destijds met Lana ook vanaf de dag na de operatie korte stukjes (vijf minuten) gaan lopen om de twee uur. Met Levi heb ik dat, na haar l.p.c.-operatie, ook gedaan en beide honden hebben nooit meer mank gelopen na de operaties.
Omdat er altijd, na iedere elleboogoperatie, arthrose ontstaat in het gewricht, denk ik dat juist het doorbewegen zo belangrijk is voor deze honden.

Scooby schreef:

Dester schreef:De honden waarvan ik weet dat ze van hun orthopeed juist in de bench moesten en alleen maar eruit mochten om te plassen poepen daarmee ging de revalidatie niet goed. Alle bespiering weg. En ik zou dus ook nooit dat doen...gewoon lekker bewegen, niet overdreven maar wel bewegen.

Ja, dat zou ook mijn advies zijn. Ik moest destijds met Lana ook vanaf de dag na de operatie korte stukjes (vijf minuten) gaan lopen om de twee uur. Met Levi heb ik dat, na haar l.p.c.-operatie, ook gedaan en beide honden hebben nooit meer mank gelopen na de operaties.
Omdat er altijd, na iedere elleboogoperatie, arthrose ontstaat in het gewricht, denk ik dat juist het doorbewegen zo belangrijk is voor deze honden.

Ik heb geen tijden en schema's mee gekregen van de orthopeed. Ik doe dingen ook gewoon op gevoel eigenlijk. Jou honden hebben nooit meer mank gelopen na de operatie, mijn hond dus wel en lang ook en die van de Marianne loopt dus na de operatie ook nog mank dat is wat lastig vergelijken.

Dester schreef:Ik heb geen tijden en schema's mee gekregen van de orthopeed. Ik doe dingen ook gewoon op gevoel eigenlijk. Jou honden hebben nooit meer mank gelopen na de operatie, mijn hond dus wel en lang ook en die van de Marianne loopt dus na de operatie ook nog mank dat is wat lastig vergelijken.

Klopt, ik denk dat zowiezo geen enkele hond die een l.p.c. operatie heeft gehad met elkaar te vergelijken is? Maar ik denk wel dat het doorbewegen erg belangrijk is na deze operatie (zoals jij ook al aangaf), want de honden die ik ken die ook de eerste weken rust voorgeschreven hebben gekregen, liepen allemaal nog veel mank na de operatie. Ook lang na de operatie.

Scooby schreef:

Dester schreef:Ik heb geen tijden en schema's mee gekregen van de orthopeed. Ik doe dingen ook gewoon op gevoel eigenlijk. Jou honden hebben nooit meer mank gelopen na de operatie, mijn hond dus wel en lang ook en die van de Marianne loopt dus na de operatie ook nog mank dat is wat lastig vergelijken.

Klopt, ik denk dat zowiezo geen enkele hond die een l.p.c. operatie heeft gehad met elkaar te vergelijken is? Maar ik denk wel dat het doorbewegen erg belangrijk is na deze operatie (zoals jij ook al aangaf), want de honden die ik ken die ook de eerste weken rust voorgeschreven hebben gekregen, liepen allemaal nog veel mank na de operatie. Ook lang na de operatie.

Mijn hond liep ook nog heel erg kreupel, maanden lang na de operatie liep hij kreupel onddanks zijn beweging.

en had je hond ook zo'n vochtblaas (bobbel) op z'n elleboog?
komt dat doordat het geirriteerd is, of nog niet genezen?

nee die van mij heeft geen vocht gehad, maar die van een kennis had dat wel. Drainage compositum heeft zij ( en ik ook) gegeven om eens lekker alle zooi uit dat lijf te halen.

Dester schreef:

Scooby schreef:

Dester schreef:Ik heb geen tijden en schema's mee gekregen van de orthopeed. Ik doe dingen ook gewoon op gevoel eigenlijk. Jou honden hebben nooit meer mank gelopen na de operatie, mijn hond dus wel en lang ook en die van de Marianne loopt dus na de operatie ook nog mank dat is wat lastig vergelijken.

Klopt, ik denk dat zowiezo geen enkele hond die een l.p.c. operatie heeft gehad met elkaar te vergelijken is? Maar ik denk wel dat het doorbewegen erg belangrijk is na deze operatie (zoals jij ook al aangaf), want de honden die ik ken die ook de eerste weken rust voorgeschreven hebben gekregen, liepen allemaal nog veel mank na de operatie. Ook lang na de operatie.

Mijn hond liep ook nog heel erg kreupel, maanden lang na de operatie liep hij kreupel onddanks zijn beweging.

Ja, ik weet het. Ik bedoelde ook niet dat honden die wel beweging na de operatie hebben gekregen nooit kreupel zouden lopen. Ik bedoelde het andersom; wanneer je geen of weinig beweging geeft in de eerste weken na de operatie, de honden juist vaak allemaal slecht (blijven) lopen.

ok, nou dat is in ieder geval fijn te weten dat ik het wel goed heb gedaan, met het wandelen. want misschien herkennen jullie dat wel: doe ik het wel goed?
enneh, wat is dat drainage compositum? ben benieuwd!