te voorbarig geweest met bezoek dierenarts?
Geplaatst: 15 sep 2007 21:50
gisteren zijn wij met onze femke (11 mnd) naar de dierenarts geweest, we waren 10 min binnen en kwamen weer buiten met een flinke dosis antibiotica, een koortsverlagende spuit en een rekening van 64 euro...
nou vind ik die rekening niet zo erg, ik was weer gerustgesteld en ik moet zeggen dat onze meid zich vandaag weer prima voelde, maar toch zet ik er mn vraagtekens bij..
even het verhaal
wij zijn vandaag terug gekomen van vakantie, en gisteren (vrijdag dus) zijn we dus op onze vakantiebestemming naar de dierenarts gereden (domburg, dus gewoon in nederland)
wij geven onze hond altijd een combinatie van vers vlees en kvv.
op donderdagochtend heeft ze een zalmkop gegeten (voor het eerst!), de rest van de dag niets meer. Donderdag was er niets aan de hand de rest van de dag.
toen ik vrijdagochtend femke wilde uitlaten trof ik haar ziek aan, ze had de hele kamer met gal onder gespuugd, ze was zelf helemaal nat en vies en ze lag apatisch voor zich uit te staren met haar bek en neus onder het kwijl.
(verschrikkelijk hoe honden ziek kunnen zijn, kwas er zelf helemaal naar van)
toch maar even gaan wandelen, dit ging met moeite, maar ze had wel geplast en gepoept.
bij thuiskomst heeft ze nog wel gedronken.
dus ik had eigenlijk zoiets van: ik zie het nog even aan, wel haar behoefte doen en drinken is okee...
maar goed, rond een uur of 12 zag ik nog geen verbetering, en omdat ze voor het eerst een zalmkop had gegeten (wel langer dan 24 daarvoor, maar goed) maakte ik me vreselijk zorgen. zal er gasophoping zijn, is het misschien toch iets anders
dus toch maar even de da gebeld,
ik moest op stel en sprong komen, want wie weet is het iets verschrikkelijks.
eenmaal daar aan gekomen bleek het geen maagkanteling oid te zijn.
wel had ze verhoging (39.6)
de da wist me te vertellen dat er in die omgeving een virus onder honden heerste wat braken en diarree veroorzaakte..
ze gaf femke dus meteen een koortsverlagende spuit en een antibiotica kuur voor 6 dagen mee. 10 min later stond ik weer buiten en inmiddels heb ik dus weer een vrolijk etende en spelende hond.
nu vraag ik ik me af of ik niet te gehaast heb gehandeld. begrijp me niet verkeerd, ik maakte me verschrikkelijke zorgen, dus ik ben blij dat ik toch ben gegaan,
maar als het echt een virus is, is dan een antibiotica niet wat overdreven?koorts is dan toch juist een goedwerkend systeem van het lichaam om het virus te doden? ik weet dat ze bij baby's die een virus hebben niets kunnen doen omdat koorts de enige goedwerkende methode is om het virus te bestrijden.
nu is, én de koorts kunstmatig verlaagd, én het virus, de bacterie, ontsteking, wat het ook mag zijn, kunstmatig bestreden.
had ik toch niet beter kunnen wachten totdat femke er zelf bovcenop krabbelde?al was het dan misschien een dag later in plaats van een uur?
wat vinden jullie?
nou vind ik die rekening niet zo erg, ik was weer gerustgesteld en ik moet zeggen dat onze meid zich vandaag weer prima voelde, maar toch zet ik er mn vraagtekens bij..
even het verhaal
wij zijn vandaag terug gekomen van vakantie, en gisteren (vrijdag dus) zijn we dus op onze vakantiebestemming naar de dierenarts gereden (domburg, dus gewoon in nederland)
wij geven onze hond altijd een combinatie van vers vlees en kvv.
op donderdagochtend heeft ze een zalmkop gegeten (voor het eerst!), de rest van de dag niets meer. Donderdag was er niets aan de hand de rest van de dag.
toen ik vrijdagochtend femke wilde uitlaten trof ik haar ziek aan, ze had de hele kamer met gal onder gespuugd, ze was zelf helemaal nat en vies en ze lag apatisch voor zich uit te staren met haar bek en neus onder het kwijl.
(verschrikkelijk hoe honden ziek kunnen zijn, kwas er zelf helemaal naar van)
toch maar even gaan wandelen, dit ging met moeite, maar ze had wel geplast en gepoept.
bij thuiskomst heeft ze nog wel gedronken.
dus ik had eigenlijk zoiets van: ik zie het nog even aan, wel haar behoefte doen en drinken is okee...
maar goed, rond een uur of 12 zag ik nog geen verbetering, en omdat ze voor het eerst een zalmkop had gegeten (wel langer dan 24 daarvoor, maar goed) maakte ik me vreselijk zorgen. zal er gasophoping zijn, is het misschien toch iets anders
dus toch maar even de da gebeld,
ik moest op stel en sprong komen, want wie weet is het iets verschrikkelijks.
eenmaal daar aan gekomen bleek het geen maagkanteling oid te zijn.
wel had ze verhoging (39.6)
de da wist me te vertellen dat er in die omgeving een virus onder honden heerste wat braken en diarree veroorzaakte..
ze gaf femke dus meteen een koortsverlagende spuit en een antibiotica kuur voor 6 dagen mee. 10 min later stond ik weer buiten en inmiddels heb ik dus weer een vrolijk etende en spelende hond.
nu vraag ik ik me af of ik niet te gehaast heb gehandeld. begrijp me niet verkeerd, ik maakte me verschrikkelijke zorgen, dus ik ben blij dat ik toch ben gegaan,
maar als het echt een virus is, is dan een antibiotica niet wat overdreven?koorts is dan toch juist een goedwerkend systeem van het lichaam om het virus te doden? ik weet dat ze bij baby's die een virus hebben niets kunnen doen omdat koorts de enige goedwerkende methode is om het virus te bestrijden.
nu is, én de koorts kunstmatig verlaagd, én het virus, de bacterie, ontsteking, wat het ook mag zijn, kunstmatig bestreden.
had ik toch niet beter kunnen wachten totdat femke er zelf bovcenop krabbelde?al was het dan misschien een dag later in plaats van een uur?
wat vinden jullie?