Het HondenForum

Dylan is sinds een paar weken niet zichzelf. Eerst dachten we dat het aan het steeds wisselende weer lag,maar afgelopen vrijdag zijn we toch maar even met hem naar de dierenarts gegaan. We zijn alleen niks wijzer geworden,want de dierenarts wijt alles aan zijn leeftijd (8,5 jaar) of aan de warmte (welke warmte??).

-Hij hijgt heel veel,heeft weinig uithoudingsvermogen. Tijdens het wandelen liep hij tot een paar weken geleden nog steeds voor op,maar nu zwakt hij na een minuut of tien af,en loopt dan met regelmaat achteraan te sjokken.
-Hij heeft een bult op zijn ribbenkast en een onder zijn kin die behoorlijk aan het groeien is. Maar dat was niet erg zei de dierenarts (??).
-Het lijkt net of hij heel veel plast,maar als je goed kijkt plast hij in 1x goed uit,en daarna tilt hij nog wel zijn poot op maar 9 van de 10x komen er dan alleen nog maar een paar druppeltjes uit. Hij drinkt niet meer dan dat hij eerder deed.
-Zijn vacht is dof,en ook na het borstelen glimt hij niet zoals voorheen.
-Hij eet goed,gewicht is ook goed (38,5 kilo voor een labrador x rottweiler) maar hij word wel dunner. Je kan zijn ribben en ruggengraat steeds beter voelen. En ook boven en onder zijn ogen valt het in. Op zijn hoofd voel je de groef tussen zijn ogen ook veel duidelijker dan voorheen.
-Zijn bespiering op zijn achterpoten word ook snel minder. Als hij moe word,dan begint hij ook te waggelen met zijn achterpoten.
-De andere honden kunnen ook veel meer bij hem afpakken als het gaat om een bot. Dat hoefden ze eerder echt niet te proberen,want dan konden ze een stevige snauw verwachten.
Van de week lag hij met een bot in de open bench,en een van de andere honden liep letterlijk via zijn kop over zijn rug naar de achterkant van de bench,en vervolgens zou ze hem ook nog aangevallen hebben als ik hem niet uit de bench had gehaald.




De dierenarts zei dat hij met deze klachten allemaal niks kon,want dat het allemaal te vaag was en dat het waarschijnlijk allemaal te maken heeft met ouderdom en het warme weer. Maar 's nachts ligt Dylan in de woonkamer waar het nog geen 20 graden is,en toch loopt hij in de ochtend heel erg te hijgen als we in de kamer komen.

Van de week gaan we naar onze oude dierenarts. Daar heb ik toch meer vertrouwen in dan in degene waar we nu zijn geweest. Daar zijn we heen gegaan omdat ik voorheen in Heeze woonde en nu in Tilburg. Mijn oude dierenarts zit dus zo'n 60 kilometer verderop.

Groetjes Petra

Gat, wat naar om je hond zo te moeten zien lijkt me.... en ik vind dat je dierenarts wel erg gemakkelijk doet over alles. Die bult niet nakijken en zeggen dat hij met deze klachten niet kan..... Nou ja zeg! Ik zou inderdaad ook even langs een andere dierenarts gaan en zijn bloed eens laten onderzoeken. Misschien werkt de schildklier niet meer helemaal goed en daar kan bijvoorbeeld gemakkelijk iets aan gedaan worden.

Sterkte en gewoon naar een andere dierenarts gaan hoor!

Groetjes,

Fieke

ik zou hem inderdaad verder laten onderzoeken en eventueel bloedonderzoeken laten doen. Als je zelf zodanig het gevoel hebt dat er iets niet goed zit zou ik het er zeker niet bij laten zitten.

Ik heb 2 jaar geleden hetzelfde meegemaakt met Joey. Hij had dezelfde symptomen. Daar hebben we bloedonderzoek bij laten doen,en zijn we mee naar Utrecht geweest. Hij had ook een trager werkende schildklier,en heeft daar medicijnen voor gehad. Maar na een paar weken werkten die niet meer,en toen bleek dat hij helemaal vol kanker zat.
Ik ben er bang voor dat het dadelijk met Dylan hetzelfde blijkt te zijn....
Maar we gaan van de week dus naar mijn oude dierenarts en ik ga daar gewoon meteen vragen om een bloedonderzoek en dan moet ze ook meteen maar een punctie nemen van de bulten. De dierenarts waar we nu waren vond de klachten te vaag om dat te doen.

gadverdamme, dit klinkt niet goed, zeker even bloed na laten kijken, en desnoods verder kijken.(als er niets uitkomt)
Hijgen is vaak pijn, maar het kan ook benauwdheid zijn natuurlijk sterkte met hem,

dat klinkt niet fijn, zou gelijk een andere DA of specialist zoeken , sterkte.

petra1 schreef:Ik heb 2 jaar geleden hetzelfde meegemaakt met Joey. Hij had dezelfde symptomen. Daar hebben we bloedonderzoek bij laten doen,en zijn we mee naar Utrecht geweest. Hij had ook een trager werkende schildklier,en heeft daar medicijnen voor gehad. Maar na een paar weken werkten die niet meer,en toen bleek dat hij helemaal vol kanker zat.
Ik ben er bang voor dat het dadelijk met Dylan hetzelfde blijkt te zijn....
Maar we gaan van de week dus naar mijn oude dierenarts en ik ga daar gewoon meteen vragen om een bloedonderzoek en dan moet ze ook meteen maar een punctie nemen van de bulten. De dierenarts waar we nu waren vond de klachten te vaag om dat te doen.

Ik zat hier ook aan te denken. Bloed af laten nemen, en laten testen op rode en witte bloedlichaampjes. Als de waardes van het bloed niet goed is een echo laten maken. Onze hond had bijna hetzelfde als jouw hond, en na de echo bleek dat ze onder de kanker zat.
Succes en sterkte.

Klinkt niet goed, rare d.a. hoor om niet verder te zoeken ..... een bloedonderzoek is toch niet zo'n enorme inspanning en er kan een hoop aan info uitkomen.
Het verhaal schildklier & kanker komen mij akelig bekend voor
Snel de andere d.a. bezoeken en op nader onderzoek aandringen want een hond van 8,5 jaar is nog niet "oud en versleten" ...... zeker niet als ie tot een paar weken terug nog gewoon levendig en blij was.
Sterkte!!

Wat vreselijk ... en dan ook nog zo een da!
Ik zou op bloedtesten staan en een echo...jij betaald dus jij bent de baas en hij moet het maar doen...is die nou belatafeld!
Sterkte hoor is heel moei,ijk om je dier zo te moeten zien.

Jacqueline

Ik heb net een afspraak gemaakt bij mijn oude dierenarts. Donderdagmiddag om 16:00 uur kan ik met Dylan bij haar terecht.
Ik hoop dat er nou wel wat uitkomt waar we wat mee kunnen. Al zou het slecht nieuws zijn,maar dan weten we tenminste waar we aan toe zijn.
Natuurlijk hoop ik op goed nieuws,maar ik heb er zelf weinig vertrouwen in....

Groetjes Petra

sterkte, ik duim voor je dat er duidelijkheid komt

Heel veel sterkte, en natuurlijk hoop ik ook dat er wat uit komt.
Succes.

volg je gevoel. Als dat zegt dat 't niet goed zit altijd actie ondernemen.
Veel succes donderdag

lekker makkelijk van die Da zeg, door de warmte, ja hoor.

Fijn dat je naar de ander DA kan, sterkte.

Even een update over Dylan:
We zijn vandaag naar mijn oude dierenarts geweest,en zij heeft hem meteen goed onderzocht. Ook zei ze meteen bij binnenkomst dat dit niet de Dylan was zoals ze hem altijd gekend heeft en dat hij wel erg mager was geworden.Hij is in totaal in 1,5 jaar tijd 4 kilo afgevallen,en dat is zo'n 10% van zijn totale lichaamsgewicht. Dus zonder dieet is dat gewoon veel te veel.
Hij ging ook meteen liggen toen hij de spreekkamer in was gelopen,en iedere keer als ze even bij hem wegliep om iets te pakken of in de computer te zetten ging hij ook weer liggen.
Ze heeft een punctie genomen van de bulten. Wat ze daar meteen van zei,was dat het waarschijnlijk vetbulten waren. Maar ze vond het vreemd dat ze vast zitten.
Verder heeft ze ook bloed afgenomen,wat ze op zou sturen. Daar krijgen we morgen of maandag de uitslag van. Als er uit het bloedonderzoek niks komt,dan word er nog een thorax foto en eventueel een echo gemaakt.

Ook heeft ze zijn prostaat nagekeken,maar daar was niks mee aan de hand.
Zijn hart en longen klinken ook goed.
Het kan zijn dat hij iets aan zijn nieren of lever heeft,maar kanker sluit ze ook zeer zeker niet uit.
Het worden dus spannende dagen/uren tot we de uitslag hebben.

Ik ben in ieder geval erg blij dat we naar haar toe zijn gegaan,want nou is er tenminste iets gedaan.

Verstandige keuze Petra!

Ik duim dat er uit de onderzoeken een behandelbaar iets naar voren komt!

Inderdaad een verstandige keuze.
Dylan is nu goed onderzocht, en laten we hopen dat er wat uit de onderzoeken komt.

http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewtopic.php?t=122593

Kijk even bij het 9de berichtje het is een bericht van René Maas.

Wat een goed artikel!
Daar krijg je toch wel weer een beetje goede hoop van. Maar de da heeft gisteren zijn keel en buik betast en kon in ieder geval aan de lymfeklieren niks vinden. Zelf gaat ze er een beetje van uit dat het zijn nieren of zijn lever moet zijn.
Ze zou gisteravond al terug bellen met een deel van de uitslag van het bloed,maar dat heeft ze niet gedaan. Nou weten we niet of dat een goed of een slecht teken is. Het kan natuurlijk zijn dat er wat anders tussendoor is gekomen,maar het kan ook zo zijn dat ze wat heeft gevonden en dat ze nou eerst de uitslag van het lab in Utrecht afwacht om bevestiging te zien. Want het is wel een da die alleen belt als ze 100% zeker weet wat voor nieuws ze kan vertellen.
Met andere woorden: ik weet nog niks en ben echt bloedje nerveus.

Groetjes Petra

wat akelig!
heel veel sterkte, ik duim voor jullie!

Een deel van de uitslag van het bloed heb ik net doorgekregen. Zijn nierfuncties laten te wensen over. De waarde mag maximaal 9 zijn en is bij Dylan 12,5. Dat was niks om me echt zorgen over te maken,want het is met een nierdieet goed op te lossen.
Maandag krijg ik in de loop van de middag de rest van de uitslag en ook meteen de uitslag van de biopten die ze van de bulten gemaakt heeft.
Heeft iemand van jullie een idee of hij van die nierwaarde zoveel af kan vallen en zo weinig uithoudingsvermogen kan hebben?

Het is voor nu in ieder geval al nieuws wat niet tegenvalt!!!

Groetjes Petra