Het HondenForum

Wij hebben een maltezer van 5 jaar. Vorig jaar kreeg hij ineens een soort van aanval dat hij hele grote ogen opzette en ineens op de grond viel. Hij bleef zo een tijdje liggen en daarna probeerde hij op te staan wat niet lukte. Hij zakte zo door zijn achterpoten heen. Even later probeerde hij het nog een keer en liep toen totaal gedesorienteerd door de kamer, alsof hij dronken was. Even later was het over. Toen ik dit voor het eerst zag schrok ik me dood. We zijn hier ook voor naar de dierenarts geweest en die dacht in eerste instantie dat het een epileptische aanval was, maar kon dat niet met zekerheid zeggen. Volgens mij is het ook zo dat je bij een epileptische aanval met gestrekte poten op de grond ligt en dan rare bewegingen maakt, maar dat deed onze hond niet. Na nog een aantal van deze aanvallen gehad te hebben zijn we naar een dierenkliniek geweest in Oisterwijk. Zij dachten dat onze hond spastische darmen had en soms zulke hevige krampen kreeg dat hij daardoor even niet kon lopen. We hebben toen medicijnen en ander voer voorgeschreven gekregen. Omdat het daarna weer een tijd goed is gegaan heb ik hem deze medicijnen nog niet gegeven, mede ook omdat men gewoon niet weet wat er aan de hand is. Maar nu de laatste weken krijgt onze hond steeds vaker van die aanvallen. Hij vangt het zelf soms zo goed op dat je het niet eens in de gaten hebt. Als hij bijv. in de mand ligt zie je het niet, tenzij je ziet dat zijn pupillen heel groot worden. Maar wanneer hij door de kamer loopt merk ik het al aan zijn gedrag. Hij wordt dan heel bazig naar de andere honden, krijgt groe pupillen en zakt dan ineens door zijn poten. Wie herkent dit of heeft tips?[/code]

Heb je die medicijnen ondertussen al gegeven? En zo ja, helpen ze?

Nee, ik heb de medicijnen nog niet gegeven omdat de dierenarts nog niet zeker wist of zijn diagnose wel juist was. Ik wil graag een second opinion aan gaan vragen bij een andere dierenarts vooral ook omdat het nu steeds vaker voorkomt. We hebben zo'n aanval ook opgenomen op video zodat we het kunnen laten zien.

Gr. Mandy

Ah kun je de video laten zien hier op het forum?
Ik zou voor een second opinion gaan, zeker nu je zegt dat het vaker voorkomt.
Sterkte!

Ik zou terug gaan naar Oisterwijk en dan een afspraak maken bij Lisette Overduin van de Veterinaire Specialistenkliniek Oisterwijk. Zij is dé specialiste op gebied van epilepsie bij honden in Nederland. Eerlijk gezegd vind ik epilepsie bij je hondje heel voor de hand liggend, temeer omdat de toevallen toe gaan nemen in frequentie.

Mandy1976 schreef:Nee, ik heb de medicijnen nog niet gegeven omdat de dierenarts nog niet zeker wist of zijn diagnose wel juist was. Ik wil graag een second opinion aan gaan vragen bij een andere dierenarts vooral ook omdat het nu steeds vaker voorkomt. We hebben zo'n aanval ook opgenomen op video zodat we het kunnen laten zien.

Gr. Mandy

Een second opinion lijkt me inderdaad heel verstandig

Ik ben het met MoniqueDM eens. Op naar Lisette Overduin want ik vind het ook als epilepsie klinken.

Groetjes,

Fieke

Je beschrijft precies wat mijn hond deed als hij een epileptische aanval had...... ik zou daar dus wel degelijk rekening mee houden........

We hebben het filmpje laten zien aan de dierenarts en deze heeft contact gehad met een neuroloog in Utrecht. Het blijkt inderdaad epilepsie te zijn. Calvin heeft deze week inmiddels al 4 aanvallen gehad. Hij zou eigenlijk medicijnen ervoor moeten slikken (tranqelizers) maar nu komt het volgende probleem. Op dit moment werkt zijn auto immuunsysteem ook niet goed (hij breekt zijn eigen anti stoffen af) waardoor hij nu al maanden een ontsteking heeft in zijn bekje. Hij slikt daar op dit moment prednison voor. Volgende week moeten we voor de 2e keer proberen om het af te bouwen maar er is een goede kans aanwezig dat hij deze medicijnen voor langere tijd al dan niet voor altijd moet blijven slikken. In combinatie met de medicijnen voor de epilepsie is dit voor zijn nieren en zijn lever te zwaar. De dierenarts wil dat hij eerst van de prednison af is voordat hij de tranqelizers voorschrijft. Maar aangezien de aanvallen steeds erger worden (binnen een half jaar van 1 x per maand naar 4 x per week) moet er toch snel iets gebeuren. Ik heb voor vanavond tevens een afspraak gemaakt bij een andere dierenarts om een en ander te bespreken. Wie heeft nog nuttige tips of heeft dit ook meegemaakt.

Gr. Mandy

ik denk heeeel zéker , dat dit epileptische aanvallen zijn !!!

In het begin zijn ze heel mild, en niet veel, maar het wordt steeds langer en erger.

Wat traag van die kliniek, en wat raar,
ik heb ook een spastische darm , maar ga er niet van op de grond rollen met open ogen !!

ik zal maar medicijnen gaan halen voor die aanvallen en kijken hoe het dàn gaat.

Pak-de-bal schreef:ik denk heeeel zéker , dat dit epileptische aanvallen zijn !!!

In het begin zijn ze heel mild, en niet veel, maar het wordt steeds langer en erger.

Wat traag van die kliniek, en wat raar,
ik heb ook een spastische darm , maar ga er niet van op de grond rollen met open ogen !!

ik zal maar medicijnen gaan halen voor die aanvallen en kijken hoe het dàn gaat.

Heb jij het hele topic gelezen voordat je reageerde?

Veel sterkte voor jou en je hondje. Hopelijk is het mogelijk om de prednison snel af te bouwen zodat hij met de juiste medicijnen voor de epileptie verder kan

Het is vréselijk om je hondje tijdens zo'n aanval te zien

Mandy1976 schreef:We hebben het filmpje laten zien aan de dierenarts en deze heeft contact gehad met een neuroloog in Utrecht. Het blijkt inderdaad epilepsie te zijn. Calvin heeft deze week inmiddels al 4 aanvallen gehad. Hij zou eigenlijk medicijnen ervoor moeten slikken (tranqelizers) maar nu komt het volgende probleem. Op dit moment werkt zijn auto immuunsysteem ook niet goed (hij breekt zijn eigen anti stoffen af) waardoor hij nu al maanden een ontsteking heeft in zijn bekje. Hij slikt daar op dit moment prednison voor. Volgende week moeten we voor de 2e keer proberen om het af te bouwen maar er is een goede kans aanwezig dat hij deze medicijnen voor langere tijd al dan niet voor altijd moet blijven slikken. In combinatie met de medicijnen voor de epilepsie is dit voor zijn nieren en zijn lever te zwaar. De dierenarts wil dat hij eerst van de prednison af is voordat hij de tranqelizers voorschrijft. Maar aangezien de aanvallen steeds erger worden (binnen een half jaar van 1 x per maand naar 4 x per week) moet er toch snel iets gebeuren. Ik heb voor vanavond tevens een afspraak gemaakt bij een andere dierenarts om een en ander te bespreken. Wie heeft nog nuttige tips of heeft dit ook meegemaakt.

Gr. Mandy

Mandy, de (zogenaamde) neuroloog in Utrecht staat niet goed bekend. Ik zou dus zeker niet met hun in zee gaan wat betreft de behandeling van je hondje. Ga terug naar Oisterwijk en maak een afspraak bij Dr. Lisette Overduin. Zij is de specialiste in Nederland als het gaat om epilepsie bij honden en zij is interniste. Zij kan dus ook wat voor je betekenen met betrekking tot de zweertjes in de mond.

Ik zou ook zeker om een zeer uitgebreid bloed- en neurologisch onderzoek vragen. Ik sluit namelijk niet uit dat de slechte weerstand van je hondje i.c.m. de zweertjes in de mond debet zijn aan de epileptiforme toevallen. Als dat zo is, dan heb je (in feite) geluk, want dan heb je te maken met "secundaire epilepsie". Dat zijn epileptiforme toevallen die worden veroorzaakt door een onderliggende oorzaak. Als de oorzaak goed bestreden wordt heb je kans dat de toevallen waarschijnlijk vanzelf weer verdwijnen.
Dat is ook de reden dat een zeer uitgebreid bloedonderzoek zo belangrijk is. Als er een oorzaak gevonden wordt, dan moet die worden bestreden en in dat geval kun je beter ook niet aan anti-epileptica beginnen, mits je te maken hebt met clusters of een status.

Pak-de-bal schreef:ik denk heeeel zéker , dat dit epileptische aanvallen zijn !!!

In het begin zijn ze heel mild, en niet veel, maar het wordt steeds langer en erger.

Wat traag van die kliniek, en wat raar,
ik heb ook een spastische darm , maar ga er niet van op de grond rollen met open ogen !!

ik zal maar medicijnen gaan halen voor die aanvallen en kijken hoe het dàn gaat.

Google eens op "spike's disease" daar zal de da wel op gedoeld hebben.

Hoi Mandy,

Epilepsie bij honden kan zich op heel veel verschillende manieren uiten. Een hond hoeft niet persé om te vallen, met stijve poten te liggen, te schokken of te schuimbekken. Er zijn ook honden waarbij het lijkt of ze (staand) in de lucht naar vliegjes happen of honden die in hun staart proberen te happen of honden die alleen maar rondjes lopen. Dat zijn ook allemaal epileptische aanvallen.
De aanval die jij omschrijft, waarbij de hond omvalt en met stijve benen ligt te schokken, is een hele zware toeval, maar er zijn dus ook lichtere toevallen mogelijk.

Om Karen (Scooby) even aan te vullen , er bestaan bij epilepsie twee soorten toevallen:

- de gegeneraliseerde toeval: hierbij vindt "de kortsluiting" plaats in het hele hersengebied. De hond is volledig buiten bewustzijn, gaat schuimbekken, klapperen met de kaken, kan urine en/of ontlasting laten lopen en gaat "fietstrappen" met de poten. Het beeld van gegeneraliseerde toevallen is over het algemeen vrijwel altijd hetzelfde.

- de partiële toeval: hierbij vindt de kortsluiting plaats in een bepaald gebied van de hersenen, maar niet in het hele hersengebied. Het gebiedje waarin de toeval plaatsvindt kan verschillend zijn en hoeft niet elke keer hetzelfde te zijn. Dat is ook de reden dat partiële toevallen niet altijd hetzelfde hoeven te zijn.
Partiële toevallen kunnen zich in van alles en nog wat uiten. De hond kan wat hoofdschudden, verstijfde poten hebben, niet meer kunnen lopen, vliegen happen, enz., enz. De hond is en blijft tijdens een partiële toeval bij bewustzijn.

Bedankt voor jullie reacties allemaal.

We zijn gisteren bij een andere dierenarts geweest en tevens hebben we het filmje aan hem laten zien/ Hij concludeerde ook dat het geen "typisch" beeld is van epilepsie, en dat het dan waarschijnlijk secundaire epilepsie zou zijn.

Wat Calvin's auto immuun systeem betreft moet hij nu voor een maand een verhoogde dosis prednison slikken in combinatie met een anti biotica. Mocht de onsteking na deze periode terug komen dan zouden zijn kiezen getrokken moeten worden. Als Calvin geluk heeft blijft het bij de kiezen maar het kan ook zijn dat de onsteking overslaat naar andere delen van zijn gebit en dan zouden dus al zijn tanden verwijderd moeten worden. Ik vind dat een behoorlijke ingreep. Mijn eigen dierenarts had dit reeds al aangegeven maar nu zegt deze dierenarts het dus ook.

Ik had ook aan de dierenarts gevraagd waardoor zijn aanvallen van epilepsie konden worden veroorzaakt en het kon zijn dat het ook werd veroorzaakt door zijn auto immuunziekte. Wat Monique aangaf zou dat een onderliggende oorzaak kunnen zijn. We gaan nu eerst maar afwachten hoe de medicatie aanslaat en of het verbetert cq verslechterd. Tevens moeten we opletten of zijn aanvallen dan minder worden of gelijk blijven. Als ze niet verminderen ga ik zeer zeker terug naar Oisterwijk en ga ik een uitgebreid onderzoek aanvragen.

Gr. Mandy en een poot van Calvin

Ik heb ook een kennis met een Galgo, geadopteerd uit Spanje, met zo'n auto-immuunziekte. De ziekte van haar hond heet Plasmacellulaire Stomatitis, een auto-imuunziekte van de mond, slijmvliezen, wangen en keel enz. Overal zijn de slijmvliezen ontstoken (zweertjes) waardoor eten moeilijk wordt, maar het schijnt ook enorm pijnlijk te zijn.

Deze hond heeft ruim een jaar lang dagelijks dexamethason geslikt en ongeveer om de maand een anti-bioticakuur. Een poosje geleden hielp de anti-biotica niet meer, ondanks dat er steeds verschillende anti-bioticums werden gegeven en die kennis van mij heeft contact gezocht met de faculteit Utrecht, maar ook met de Universiteitskliniek in Gent (België).
Van beide artsen kreeg ze te horen dat kiezen trekken nog de enige optie was om de ontstekingen tegen te gaan.

Nu zijn ongeveer een half jaar geleden alle bovenkiezen getrokken en een maandje geleden bijna alle onderkiezen. Die hond is enorm opgeknapt qua humeur en levendigheid.
Voorheen lag ze echt als een dood vogeltje in een hoekje, maar nu is ze vrolijk, speelt met de andere galgo die zij ook nog heeft. Het is gewoon een heel andere hond geworden.

Dus het zou inderdaad heel makkelijk kunnen dat de auto-immuunziekte debet is aan de toevallen van je hond.
Nog een kleine tip: hou een dagboekje bij van de toevallen. Desnoods maak je een documentje in word en daarin noteer je de data, tijdstip, hoeveelheid toevallen op een dag, de heftigheid ervan en eventuele andere bijzonderheden. Dat is makkelijk overleggen als je het één en ander door moet nemen met een dierenarts of specialist.