castratie drama bij Gaia
Geplaatst: 13 aug 2007 16:51
Toen Gaia voor het eerst loops werd kreeg, ze gelijk schijndracht er achter aan. Met die schijndracht kwamen ontstoken tepels, ontstoken luchtpijp en waarschijnlijk een ontstoken baarmoeder, maar dat konden ze niet zien op de echo vanwege de dikte van de tepels. Dierenarts was blij met mijn snelle optreden, omdat hij verwacht had dat de hond het anders niet overleeft had. Nu kon een zware antibiotica kuur en een pijnstiller dat oplossen.
Er is me toen ook vertelt dat het verstandiger is om haar te laten sterriliseren omdat ze anders iedere keer deze problemen zou krijgen. Toen alle problematiek na 4 maanden eindelijk was opgelost en genezen heb ik haar in overleg met mijn dierenarts laten castreren.
Bij het ophalen kreeg ik te horen dat ze alles was weggehaald, dus baarmoeder en eierstokken + ei leiders. Dit omdat de baarmoeder te groot was voor een hond van haar leeftijd en ernstig verdikt. Ze vonden het te riskant om deze te laten zitten. Netjes onderhuidse hechtingen en bovenhuidse hechtingen. De bovenhuidse moesten na 10 dagen verwijdert worden.
Hond 8 dagen stil gehouden en de avond voordat de hechtingen eruit mogen ziet ze een tak, waarvan ze blijkbaar bang was. Springt verkeert door de riem die haar tegenhield en eindigt met de wond op een uitsteeksel van de tak. Wond open, dag later begon deze te verdikken. Ze begon ook meer te drinken, maar niet slomer. Echter ik vertrouwde het niet, dus dierenarts gebelt en daar de volgende dag naartoe gegaan.
Dierenarts zag de verdikking, maar wijtte dat aan een allergische reactie op de hechtingen en niet aan de mislukte stoklanding. Heeft toen de hechtingen losgemaakt en ze in de huid laten zitten. Een week later heb ik zelf met een pincet de hectingen eruit gehaald. Dit ook in overleg met de dierenarts zelf.
Nu bijna anderhalve week later zie ik dat de wond weer gezwollen en ontstoken is. Ze drinkt weer meer en ze is ietsjes slomer. Het slomer zijn kan ook aan het weer liggen, maar toch vertrouw ik het niet. Dus maar weer naar de dierenarts vanavond.
Ik hoop wel dat het snel weer wat beter gaat. Heeft iemand nog tips over hoe ik het wat soepeler kan later verlopen?
Groetjes
Er is me toen ook vertelt dat het verstandiger is om haar te laten sterriliseren omdat ze anders iedere keer deze problemen zou krijgen. Toen alle problematiek na 4 maanden eindelijk was opgelost en genezen heb ik haar in overleg met mijn dierenarts laten castreren.
Bij het ophalen kreeg ik te horen dat ze alles was weggehaald, dus baarmoeder en eierstokken + ei leiders. Dit omdat de baarmoeder te groot was voor een hond van haar leeftijd en ernstig verdikt. Ze vonden het te riskant om deze te laten zitten. Netjes onderhuidse hechtingen en bovenhuidse hechtingen. De bovenhuidse moesten na 10 dagen verwijdert worden.
Hond 8 dagen stil gehouden en de avond voordat de hechtingen eruit mogen ziet ze een tak, waarvan ze blijkbaar bang was. Springt verkeert door de riem die haar tegenhield en eindigt met de wond op een uitsteeksel van de tak. Wond open, dag later begon deze te verdikken. Ze begon ook meer te drinken, maar niet slomer. Echter ik vertrouwde het niet, dus dierenarts gebelt en daar de volgende dag naartoe gegaan.
Dierenarts zag de verdikking, maar wijtte dat aan een allergische reactie op de hechtingen en niet aan de mislukte stoklanding. Heeft toen de hechtingen losgemaakt en ze in de huid laten zitten. Een week later heb ik zelf met een pincet de hectingen eruit gehaald. Dit ook in overleg met de dierenarts zelf.
Nu bijna anderhalve week later zie ik dat de wond weer gezwollen en ontstoken is. Ze drinkt weer meer en ze is ietsjes slomer. Het slomer zijn kan ook aan het weer liggen, maar toch vertrouw ik het niet. Dus maar weer naar de dierenarts vanavond.
Ik hoop wel dat het snel weer wat beter gaat. Heeft iemand nog tips over hoe ik het wat soepeler kan later verlopen?
Groetjes
