Het HondenForum

In 't topic van Nono lees ik dingen die ik eigenlijk in verband met mijn Teun breng.
Graag meedenkers gevraagd

http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewto ... c&start=30

Teun (blonde ami) mankt ook al een week of 3. Niet echt ernstig maar ik zie 't wel, dan weer links voor dan weer rechts voor.
Zelf al drie dagen op de metacam gezet maar ging niet over.
Naar de DA geweest.
Deze heeft hem onderzocht en het zit niet in de voeten maar hoger, zowel links als rechtsvoor geeft hij pijn aan bij de ellebogen en ook de linker schouder.
Hij geeft een spuit gehad met een ontstekingesremmer en weer op de metacam wel een lage dozering.
Mocht dit niet afdoende werken dan volgende week foto's laten maken.

Nu gebruikt Teun sinds 4 weken fhenobarbital voor z'n epileptie. Is daar dus sloom en uitgeblust van. En nu dus ook zeker een kilo aangekomen.
Maar als ik hier in dit topic lees over schilklier problemen, aankomen en ook gewrichtspijn.
Ga ik toch in een andere richtig denken.

Bij werking van de phenobarbital is ook een trager werkende schildklier

Iemand enig idee buiten bloedprikken voor een schildklierwerking?

Kijk maar eens of je qua schildklier hier iets in herken Rea:

http://www.causus.be/vrij.cfm?Id=20

onze buddy hebben we laten testen toen hij denk ik net een jaar oud was
het begon dus met een zwakke hartslag , toen werd er eerst bloed geprikt voor de schild klier, wist ik veel waarom ,een kennis van ons was mee. want ik heb geen rijbewijs die vertelde me dat de moeder van buddy een schildklier af wijking heeft , en daarom er op getest werd
uitslag was toen goed ,is nu 2 jaar geleden
maar hij heeft dus wel een zwakke hartslag ,op naar de compaan voor een hart echo
gelukkig was die ook goed het is gewoon een hond met een rustige hartslag , hij had het over een gevoellige maag /darmen
buddy hijgt wel veel , in huis ligt ie ook veel , maar buiten rent ie wel
is dit erfelijk , of hebben honden waarvan je weet dat een van de ouders dit heeft ,meer kans om het ook te krijgen
en is het verstandig om hem nog eens te laten testen
want haar uit val niet normaal op dit moment , hijgen en in huis veel liggen , toch even een test laten doen , of zou het door het weers verschil komen
zal straks die link even bij de favorieten zetten
en even rustig door lezen ,

Erfelijke hypothyreoïdie (traag werkende schildklier) komt voor bij honden, maar dat is zeldzaam. Je ziet dan een sterk vertraagde groei en ontwikkeling en dat is meestal al op een leeftijd van drie maanden zichbaar.

jeetje zeg wat kan een schildklier veel problemen geven zeg
ik denk toch dat ik buddy binnen kort toch eens laat testen
want toen we dus met hem aan het uitzoekken waren
heb ik eerst via de mail de fokker op de hoogte gebracht
en later toen de bloed uitslag bekend was gebeld met de fokker
waarom ze ons dat niet de eerste keer hadden verteld toen ze buddy knipte, toen zat hij dus al niet in het haar en was hij mager ,terwijl dat toch op een schildklier wijzen , en zij dat zeker herkenden
maar goed , de naam zegt het al klier , maar nogmaals bedankt voor de link , zal het vanavond hendri ook laten lezen zeer goede info

MoniqueDM schreef:Kijk maar eens of je qua schildklier hier iets in herken Rea:

http://www.causus.be/vrij.cfm?Id=20

Bedankt heb 't doorgelezen en denk dat ik as maandag toch contact opneem met de DA.

Jouw verhaal over Teun klinkt mij heel bekend in de oren, Rea. Alsof ik het verhaal van Jari hoor. Die was ook linksvoor mank. Kwam bij hem ook uit de schouder. Maar pijnstilling (zowel Rimadyl als Metacam) hielpen niet. Op de foto's niets te zien.
Uiteindelijk doorgestuurd naar een specialist die hem verder heeft onderzocht. Nieuwe foto's, gewrichtpunctie. Niets. Toen bloed geprikt om zijn schildklierwaardes te onderzoeken en dat bleek dus het geval te zijn.
Uiteindelijk bleken er meer signalen te zijn die we door de geleidelijkheid waarmee ze optraden niet hadden opgemerkt: doffe en droge vacht, ligplekken op zijn ellebogen, sloomheid (Jari was so wie so al type 'rustig aan dan breekt het lijntje niet'), aankomen (Jari was een propje dat erg graag at, dus wat dikker worden wat niets bijzonders).
Nadat hij toen passende medicijnen kreeg zag je de eerste resultaten al vrij snel.

Branka schreef:Jouw verhaal over Teun klinkt mij heel bekend in de oren, Rea. Alsof ik het verhaal van Jari hoor. Die was ook linksvoor mank. Kwam bij hem ook uit de schouder. Maar pijnstilling (zowel Rimadyl als Metacam) hielpen niet. Op de foto's niets te zien.
Uiteindelijk doorgestuurd naar een specialist die hem verder heeft onderzocht. Nieuwe foto's, gewrichtpunctie. Niets. Toen bloed geprikt om zijn schildklierwaardes te onderzoeken en dat bleek dus het geval te zijn.
Uiteindelijk bleken er meer signalen te zijn die we door de geleidelijkheid waarmee ze optraden niet hadden opgemerkt: doffe en droge vacht, ligplekken op zijn ellebogen, sloomheid (Jari was so wie so al type 'rustig aan dan breekt het lijntje niet'), aankomen (Jari was een propje dat erg graag at, dus wat dikker worden wat niets bijzonders).
Nadat hij toen passende medicijnen kreeg zag je de eerste resultaten al vrij snel.

Ik heb nu ook zoiets van eerst een bloedonderzoek en als daar niet uitkomt dan ga ik pas foto's maken.

Toch wel typisch dat Teun hier pas is gaan manken toen hij op de phenobarbital is gezet. En dit kan een uitwerking hebben op de schildklier.

doffe en droge vacht, ligplekken op zijn ellebogen,
dat heeft buddy ook ,die lig plekken op de ellebogen zijn zwart
en schilverig

Rea schreef: Toch wel typisch dat Teun hier pas is gaan manken toen hij op de phenobarbital is gezet. En dit kan een uitwerking hebben op de schildklier.

Het kan best zo zijn dat de Phenobarbital de T4 net aan of onder de benedengrens heeft doen brengen, Rea.

Zo we zijn vanmiddag geweest, naar de DA.
Een heel gesprek weer met hem en Teun heeft nu epikal(kaliumbromide) gekregen, de phenobarbital gaan we nu vlugger afbouwen en de epical tegelijker tijd.
Zodat hij na drie weken niets meer heeft.
Wat beteft de schilklier, hij vond dat ik te grote stappen nam en te ver dacht. Kan me daar wel in vinden. Zullen nu maar eerst eens stap voor stap gaan werken. We sluiten niets uit maar doen 't wel een voor een.
Eerst maar eens kijken wat Teun zonder medicijnen gaat doen. Daarna zien we wel verder.
Overgens waren z'n ellebogen en schouder nu minder gevoelig.
Alle ellende is pas begonnen toen we met de phenobarbitol begonnen.

Ben heel benieuwd hoe 't zal verlopen.

Waarom wil je de fenobarbital gaan afbouwen? Epikal is nogal 'in' op het moment heb ik de indruk terwijl de dierenartsen vroeger, toen er nog geen veterinair alternatief was voor kaliumbromide, niets van kaliumbromide wilde weten..... Jammer, want Epikal is goed, net als kaliumbromide, maar dan toch vaak in combinatie met de feno. Wat is de reden dat je de fenobarbital wilt afbouwen, Rea? Op het epiforum kun je meer lezen over de nadelen van Epikal. Heeft de dierenarts er wel rekening mee gehouden dat het MAANDEN duurt voordat de epikal een stabiele bloedspiegel heeft gekregen? Dus voorzichtig met het afbouwen van de fenobarbital!! In drie weken afbouwen is VEEL te snel, of je moet echt een hoge loading dose Epikal gekregen hebben. Of wil je echt zonder medicijnen?!

Als jij je kan vinden in zijn schildklierverhaal prima, maar ik zou het toch wel hebben laten testen. Mijn dierenarts zei precies hetzelfde, maar Senna had wel een veel te lage T4.

Groetes,

Fieke

Sennaruby schreef:Waarom wil je de fenobarbital gaan afbouwen? Epikal is nogal 'in' op het moment heb ik de indruk terwijl de dierenartsen vroeger, toen er nog geen veterinair alternatief was voor kaliumbromide, niets van kaliumbromide wilde weten..... Jammer, want Epikal is goed, net als kaliumbromide, maar dan toch vaak in combinatie met de feno. Wat is de reden dat je de fenobarbital wilt afbouwen, Rea?
Ik heb steeds meer 't gevoel dat Teun gewoon niet goed en te sterk reageert op de fenobarbiotal, en wil hem er nu wel vanaf hebben. Ook de epikal wil ik weg hebben, en Teun gewoon niets meer geven, we kijken wel wat er dan gebeurd. Tenslotte had hij lichte aanvallen met een goede tussen tijd en nu net de laatste waren er 2 na een maand. Ik eerlijk gezegt spijt als haren op m'n hoofd er ooit aan begonnen te zijn.

Op het epiforum kun je meer lezen over de nadelen van Epikal. Heeft de dierenarts er wel rekening mee gehouden dat het MAANDEN duurt voordat de epikal een stabiele bloedspiegel heeft gekregen? Dus voorzichtig met het afbouwen van de fenobarbital!! In drie weken afbouwen is VEEL te snel, of je moet echt een hoge loading dose Epikal gekregen hebben. Of wil je echt zonder medicijnen?!

Als daar een mogelijkheid voor is op m'n knieeen

Als jij je kan vinden in zijn schildklierverhaal prima, maar ik zou het toch wel hebben laten testen. Mijn dierenarts zei precies hetzelfde, maar Senna had wel een veel te lage T4.
We sluiten niets uit maar willen stap voor stap gaan.
En als 't onder invloed van de feno te laag zou zijn geworden dan zal deze zich na 't stoppen ook weer herstellen. Zo niet dan testen we als nog.

Groetes,

Fieke

Je hebt PB op het epilepsie-forum Rea

.

FF een up-date van m'n ventje.
Hij is nu clean En gaat als een trein.
Teun is weer Teun zoals we hem kennen, vrolijk en happy.
En niet meer manken

Sinds z'n laatste aanvallen zijn er nu ondanks de wisselingen en afbouwen van de medicatie nu weer 2 maanden verlopen zonder aanvallen.
Ben hier erg blij mee.

Zo zei je maar weer dat medicatie niet altijd de gewenste effecten kunnen hebben.
Voor Teun werkten ze niet goed en ik ben blij dat hij ervan af is.
Ben ook blij dat ik m'n gevoel gevolgd heb en hem in goed overleg met m'n DA overal van af heb.
we gaan weer voor een half jaar aanvals vrij

Goed om te horen Rea!
Kun je nagaan wat een invloed anti-epileptica op een lichaam van een hond hebben hè?! Gelukkig heeft Teun maar zeldzaam toevallen, maar voor een hond die regelmatig toevallen heeft zal jouw verhaal helaas niet werken en jammer genoeg weet ik daar alles van

.

rea fijn om te horen zeg , wat een op luchting

Het HondenForum

Wisselend mank Teun, up-date 24-07

Wisselend mank Teun, up-date 24-07