Het HondenForum

Het laatste jaar is Angel zo vlug uitgeput en moe.
Hij is op korte tijd een oude hond geworden.
We namen altijd aan dat hij zo achteruit ging door zijn artrose poot, hij heeft een knobbel op zijn poot.
Maar vandaag zijn we naar de hartspecialist gegaan in Hasselt.
Zijn hart is perfect in orde, ze hebben zijn bloed getrokken, en maandag krijgen we de uitslag. Er kan een schildklierprobleem zijn.
Zij suiker is wel goed.
Hij ziet ook minder goed omdat zijn huid boven zijn ogen nogal is gaan hangen en hij moet echt zijn hoofd naar achter houden bij het kijken, anders ziet hij niet.

Dus zijn moe zijn had een andere reden:
na wandelen of spelen hijgt hij heel hard en heeft een rochelend geluid.

Nu heeft hij verlamming van zijn stembanden, hoe erg het is, is niet bekend, dan moet hij onder narcose.
Door die verlamming wordt zijn luchtpijp wat dicht geknepen en krijgt hij het al vlugger benauwd.

Hij doet het voorlopig alleen na een inspanning, dus die inspanningen gaan we nu vermijden, geen wandelingen meer en minder speeltijden.

Als hij het nu ook benauwd gaat krijgen als hij rustig is, dan kunnen ze opereren, maar dat raden ze mij af omdat er een ontsteking op die stembanden kunnen gaan komen en dan kan hij niet meer goed eten.

Dus voorlopig houden we hem kalm en houden we hem goed in de gaten.

Hij is nu 4, maar gedraagt zich als een hond van 12...arme Angelke.

Hopelijk kan hij nog heeeeeeeeeeeeeeeeeeel lang bij ons blijven.

Larynx Paralyse
Larynx paralyse betekent een stoornis in de larynxfunctie. Bij parese (verslapping ) of paralyse (verlamming) van de larynx lukt het de hond niet meer om de stemspleet goed te openen waardoor bij inademing te weinig zuurstof kan worden opgenomen. Er is een obstructie ontstaan in de luchtweg. Hierdoor treden de vervelende symptomen op als hierboven beschreven.
De oorzaak van het niet goed functioneren van de stemspleet komt door of het niet goed functioneren van de spieren van de larynx, de zenuwen die de spieren aansturen of een combinatie van beide aandoeningen.

Voorkomen
Larynxparalyse zien we meestal bij wat oudere honden van de grotere hondenrassen zoals de Labrador – en Golden Retriever , Bouvier en Sint Bernardhond. Meestal is de oorzaak onbekend (idiopathisch).
Minder vaak zien we het na een beschadiging van de spieren en zenuwen van de keel door trauma, door een spier/zenuwziekte of als aangeboren aandoening. Soms kan een slecht werkende schildklier de oorzaak van het probleem zijn.
Bij verergering van de aandoening neemt de kwaliteit van leven voor de hond erg af omdat de geringste inspanning tot grote benauwdheidklachten gaat leiden. Flauwvallen, of zelfs overlijden kan het gevolg zijn.

Andere afwijkingen met vergelijkbare symptomen
Ziektebeelden die hier op kunnen lijken zijn:

tumoren in de voorste luchtwegen (neus, keelholte,mond, strottenhoofd, luchtpijp)
collaps (samenvallen door verslapping) van luchtpijp of strottenhoofd
hartspierziekten
longziekten
kort snuitigen - syndroom (combinatie van nauwe neusopening, lang zacht verhemelte, vergrote tonsillen en nauwe luchtpijp zoals bij bijv. Engelse Buldog)
hypothyreoidie (te traag werkende schildklier waardoor spier en zenuwfunctie vermindering)

Diagnose
De diagnose van deze aandoening wordt gesteld na:

lichamelijk onderzoek, inclusief beluisteren van hart en longen
röntgenonderzoek van de borstholte (hart en longen beoordelen)
schildklierfunctie test door middel van een bloedonderzoek
onder lichte sedatie inspectie van de keel en larynx met behulp van een laryngoscoop of endoscoop via de neusgang. Dit is de meest zekere manier van diagnostiek. Als de hond ademt kunnen we de bewegingen van de stemspleet zien en beoordelen of de stemspleet zich goed opent tijdens het inademen.
Therapie
In milde gevallen van larynxparalyse kan met medicinale behandeling worden volstaan (kalmeringsmiddelen zoals acepromazine en zwelling verminderaars zoals corticosteroïden), in combinatie met streven naar een optimaal lichaamsgewicht en aangepaste levensstijl (geen stress, opwinding, rustig aan doen met warm en vochtige weersomstandigheden). Een halsband dient vervangen te worden door een borsttuig!
In ernstiger gevallen van larynxparalyse moet in acute situaties eerst gestabiliseerd worden met zuurstoftoediening, afkoeling (vaak oververhitting door de benauwdheid), corticosteroïden (zwellingafname slijmvlies larynx) en soms met intubatie (buisje in de keel) of een tijdelijke tracheotomie (opening maken in de luchtpijp).
Na stabilisatie is chirurgie meestal noodzakelijk waarbij meestal een hechting wordt geplaatst in het kraakbeen van het strottenhoofd om de stemspleet in een open stand te fixeren. Vaak is operatie van alleen de meest aangetaste kant voldoende om de hond een goede kwaliteit van leven te bieden (methode van lateralisatie van arytenoid ofwel tie-back methode).
Een andere, minder gebruikte, chirurgische methode bestaat uit het wegnemen van een stukje kraakbeen van het strottenhoofd evenals van een stuk stemband om zo een betere opening van de luchtpijp te verkrijgen (partiele arytenoidectomy). Bij deze methode wordt ook een tijdelijke opening gemaakt in de luchtpijp met een buisje voor een paar dagen om zo de hond goed te kunnen laten ademen.
Complicaties na chirurgie

Complicaties na chirurgie kunnen bestaan uit kokhalzen en hoesten, verslikken en longontsteking door verslikken. Hierop dient na de operatie speciaal gelet te worden en eten en drinken dienen tijdelijk aangepast te worden.
Soms kunnen de problemen terugkomen en dient de andere helft van de larynx ook geopereerd te worden.
Meestal knappen de honden goed op van de operatie en is de behandeling erg dankbaar zowel voor de hond als de eigenaar.



© 2003 - dierenkliniek Causus - Oudenburg (Belgium)


Groetjes Eddy & Vicky
Dikke poot van Angel, Summer
& Ironneke

Dat is wel akelig

Ik ken een Bouvier die als pup al stembandverlamming had.
Hij is geopereerd en gaat prima al jaren

Wat naar zeg. Ik hoop dat hij er niet al te veel last van heeft, zodat hij met veel plezier nog jaren bij jullie kan blijven.

Een akelig bericht, ik hoop dat ze er wat aan kunnen doen en dat je hond nog lang bij je mag zijn.

Een flatcoat is pas geleden hieraan met succes geopereerd, deze is bijna 10 jaar en gedraagt zich nu weer als een jonge hond!!
Het is dus zeker de moeite waard om als het erger wordt hier iets aan te laten doen, want om een hond van pas 4 jaar naar lucht te zien happen kan toch ook niet erg leuk zijn (niet voor de hond maar ook niet voor jou).
En .... er zijn verschillende "soorten" operaties hiervoor, dus informeer t.z.t. heel goed waar je het eventueel laat doen.
Voorlopig sterkte ermee.

dank je wel, deze berichten zijn een grote steun,
ja, als het erger wordt, en hij krijgt in rust ook weinig lucht, dan wordt hij zeker en vast geopereerd,
maar nu heeft hij er in rust nog geen last van,
dus vermijden we inspanningen en houden we hem lekker lui en rustig

er kunnen wel complicaties zijn na de operatie,
omdat ze dan soms een ontsteking kunnen krijgen op die stembanden en dan moeilijk kunnen eten, maar dat is een probleem voor later dan.

thanks voor de uitleg !!!

heavenlysaints schreef:dank je wel, deze berichten zijn een grote steun,
ja, als het erger wordt, en hij krijgt in rust ook weinig lucht, dan wordt hij zeker en vast geopereerd,
maar nu heeft hij er in rust nog geen last van,
dus vermijden we inspanningen en houden we hem lekker lui en rustig

er kunnen wel complicaties zijn na de operatie,
omdat ze dan soms een ontsteking kunnen krijgen op die stembanden en dan moeilijk kunnen eten, maar dat is een probleem voor later dan.

thanks voor de uitleg !!!

Maar hoelang kan/wil je een hond van pas 4 jaar lui en rustig houden??
En complicaties kunnen bij elke ingreep voorkomen; wat ik wel weet bij deze ingreep is dat er verschillende manieren van opereren zijn, bij de ene kliniek moeten ze "blijven" en beademd worden, bij de andere kliniek mogen de honden na de ingreep mee naar huis. Ook is de kans op verslikken groter waardoor de kans op bijv. longontsteking groter wordt.
Zwemmen bijv. wordt dan toch iets riskanter of honden die hun eten echt naar binnen schrokken. Maar deze wetenschap heb ik van een hond die een stembandverlamming had aan beide stembanden.

dank je voor de info, heel interressant,

nu hijgt hij alleen na het wandelen, of beter gezegd, hij kan niet meer mee gaan wandelen, maar door de dag in rust en in huis, hijgt hij niet, is hij heel normaal.

de dokter wil nu ook niet opereren, omdat het juist niet erg genoeg is...

Wat raar dat de da niet wil ingrijpen je hond moet hond kunnen zijn
Dus ook uitgelaten worden
Elke hond heeft beweging nodig snap de redenering van de da niet

heavenlysaints schreef:dank je voor de info, heel interressant,

nu hijgt hij alleen na het wandelen, of beter gezegd, hij kan niet meer mee gaan wandelen, maar door de dag in rust en in huis, hijgt hij niet, is hij heel normaal.

de dokter wil nu ook niet opereren, omdat het juist niet erg genoeg is...

Maar hij zal toch ook uitgelaten moeten worden? Is de verlamming enkel of dubbelzijdig? Anders laat een andere d.a. er eens naar kijken (niet elke d.a. voert deze ingreep uit) ...... je kunt je hond toch moeilijk derest van zijn leven in huis "in rust" houden?

heavenlysaints schreef:dank je voor de info, heel interressant,

nu hijgt hij alleen na het wandelen, of beter gezegd, hij kan niet meer mee gaan wandelen, maar door de dag in rust en in huis, hijgt hij niet, is hij heel normaal.

de dokter wil nu ook niet opereren, omdat het juist niet erg genoeg is...

Dat begrijp ik niet goed, tenzij het regelmatig voorkomt dat het na een tijdje kan beteren. Als dat niet zo is en het kan alleen maar erger woiden, dan liet ik toch wel opereren. Het is toch de bedoeling niet dat je hond niet lekker mee kan wandelen en alleen maar rustig kan blijven liggen.

Dat zal dan nog erger worden neem ik aan als het warmer wordt en alle honden al hijgen. Ik zoiu dan toch echt willen dat hij geholpen werd. Hij moet toch een normaal hondenleven kunnen hebben, hij is pas vier jaar oud. Ik zoiu dat niet accepteren een hoind van vier die alleen maar knliggen liggen terwijl er een operatie beschikbaar is die hem echt kan genezen.

onze da zegt dat je pas kan zien hoe erg het is, als je hem onder narcose onderzoekt

hij hijgt door de dag niet, hij valt niet flauw en is niet benauwd in rust

sinten zijn rustige honden, en hij heeft beweging genoeg in huis, voor in de tuin te geraken, moet hij door 3 grote stallen en dat doet hij toch zo'n 5x per dag, zonder hijgen,

hij kon alleen niet meer echt aan de lijn gaan wandelen en rennen met zijn bal

omdat hij geen last heeft als hij rustig thuis rondloopt, daarom wil de da niet opereren....

als hij nu bij ons is, merk je er niet veel aan, hij is gewoon veel rustiger geworden, net een oude hond, en je kan er niet meer mee gaan wandelen en rennen met de bal

heavenlysaints schreef: als hij nu bij ons is, merk je er niet veel aan, hij is gewoon veel rustiger geworden, net een oude hond, en je kan er niet meer mee gaan wandelen en rennen met de bal

Ik zal het wel niet begrijpen Ik zou dat niet willen voor mijn hond van vier jaar, niet als het met een operatie weer goed zou beteren.

Anne

starfleet schreef:

heavenlysaints schreef: als hij nu bij ons is, merk je er niet veel aan, hij is gewoon veel rustiger geworden, net een oude hond, en je kan er niet meer mee gaan wandelen en rennen met de bal

Ik zal het wel niet begrijpen Ik zou dat niet willen voor mijn hond van vier jaar, niet als het met een operatie weer goed zou beteren.

Anne

Ik begrijp het w.s. ook niet Wat is nou leuker voor een hond dan lekker te wandelen en te spelen?? Ik zou er toch wel moeite mee hebben om mijn hond zo te zien ...... zeker als ik wist dat er iets aan gedaan kan worden. Nogmaals, de hond die ik ken en geholpen is, is bijna 10 jaar en leeft nu weer het leven van een "jonge" hond. Hond blij, vrouwtje blij.

Inderdaad, je hebt gelijk !

starfleet schreef:

heavenlysaints schreef: als hij nu bij ons is, merk je er niet veel aan, hij is gewoon veel rustiger geworden, net een oude hond, en je kan er niet meer mee gaan wandelen en rennen met de bal

Ik zal het wel niet begrijpen Ik zou dat niet willen voor mijn hond van vier jaar, niet als het met een operatie weer goed zou beteren.

Anne

nou ik ook niet hoor Een hond moet er toch uit?? Mijn DA zou dit gelukkig nooit adviseren, ga maar nooit meer wandelen... dan had ik toch heeeeeel snel een andere DA....

zijn bloedonderzoek was ok,
donderdag heb ik de uitslag van zijn schildklier,
schildklierproblemen hangen vast aan stemband verlamming, dan weet ik ook al meer.

we zijn niet meer gaan wandelen, dus hij is niet meer benauwd geweest.
we hebben ook niet meer met zijn bal gespeeld, dus idem.

we gaan nu een paar x per dag rustig de tuin in, (dan moeten we 3 stallen doorkruisen, dus is wel een stukje wandelen) en dan hijgt hij ook niet.

eigenlijk is hij nu prima zo, nu weet ik waar ik op moet letten, en we vermijden die inspanningen.

tuurlijk ga ik liever wandelen met hem, maar het is een sint,
die zijn al heel rustig en gaan niet zo graag ver wandelen.

een operatie is sowieso al zeer ongezond voor een super groot ras, heb er in het verleden al heel veel problemen mee gehad en 2 sterfgevallen van de narcose.

maar als hij het benauwd gaat krijgen: als hij rustig is, dan wordt ons menneke zeker en vast geopereerd

maar nu kan ik niet zeggen dat het al zo ernstig is om dit te doen

Heb je al eens aan een 2nd opinie gedacht?

heavenlysaints schreef:donderdag heb ik de uitslag van zijn schildklier,
schildklierproblemen hangen vast aan stemband verlamming, dan weet ik ook al meer.

Mijn flatcaot had een slecht/niet werkende schildklier, de flatcoat die onlangs geopereerd is aan de stembandverlamming mankeert niets aan de schildklier ........
Zie citaat hieronder (van internet geplukt).

Verschijnselen
De verschijnselen van stemband verlamming kunnen sterk lijken op die van een slechte schildklier functie (zie daar…) of op verminderd uithoudingsvermogen veroorzaakt door ziekte, hart- of longaandoeninegn of uitsluitend ouderdom. De diagnose "stemband- of strottenhoofdverlamming" wordt daardoor vaak niet of pas laat gesteld. Indien de aandoening wel wordt onderkend, wordt vaak erg terughoudend gedaan over een operatieve ingreep, vanwege de risico's van de daarvoor gangbare operatie, terwijl men niet bekend is met de hiervoor beschikbare nieuwe en verbeterde technieken.

Type bij Google eens het een en ander in, denk dat je dan toch nog iets meer info kunt vinden dat je d.a. je verteld. De beslissing ligt uiteindelijk toch bij jou, maar om een hond van pas 4 jaar al zijn pleziertjes te moeten ontzeggen .......

thanks !!!

wij dachten ook eerst aan hartproblemen of ouderdom, hij is een sint, en ze leven al niet lang, mijn oudste sint is 8 geworden, en we hebben er al 13 gehad...

maar zijn hart is kerngezond, donderdag weten we de uitslag van zijn schildklier

ik twijfel eerlijk gezegd wat aan die stemband verlamming, maar ze kunnen me geen zekerheid geven...
de da vroeg of zijn blaf was veranderd, en dat is niet

en hij heeft het al een jaar, ik dacht altijd dat hij zo rustig was geworden van zijn artrose aan zijn poot...het is in die tijd ook niet erger geworden, daarom nu zomaar aannemen dat het stemband verlamming is, en hem laten opereren zonder dat ik er zeker van ben...

Met deze twijfel zou ik zéker voor een 2nd opinie gaan.

Zou even de uitslag van de schildklier afwachten ..... ook bij een slecht werkende schildklier worden ze sneller vermoeid, hijgen, kijken treurig, kunnen gaan manken (heeft dus niets met die artrose te maken), worden zwaarder/dikker enz enz. En ..... m.s. handig om te weten, mijn flatcoat zat nog maar net boven de onderwaarde en had deze verschijnselen al.
Ben dus eigenlijk wel heel benieuwd naar die uitslag ..... Met schildklierhormonen is dit trouwens goed te behandelen.
Mocht die uitslag gewoon goed zijn, dan zou ik toch voor de second opinion gaan.

ok, bedankt, heel interressant om weten, vrijdag weet ik meer

Hopelijk weet je vrijdag meer.Her verhaal wordt wel anders natuurlijk als er andere problemen in het spel zijn en die stembandverlamming niet eens zeker.
Bij een verder gezonde hond die enkel zo'n stembandverlamming had, zou ik er echt niet over piekeren lang te wachten met een operatie, nam ik met plezier het risico van een narcose, maar dit verandert het verhaal natuurlijk.

Anne

dat is waar ja,

ik weet ook niet zo goed wat de echte symptomen zijn bij die stemband verlamming

vandaag ben ik toch een stukje gaan wandelen met angel, en hij liep zeer langzaam, maar het hijgen bleef eigenlijk weg,
ik ben gewoon heel rustig gaan wandelen, op zijn tempo, zonder de andere 2 bengels

thuisgekomen, hij heeft rustig geslapen en en juist nog een hapje gegeten, niet benauwd geweest.

heavenlysaints schreef: ik weet ook niet zo goed wat de echte symptomen zijn bij die stemband verlamming

Type maar in bij Google ...... alle verschijnselen komen dan zo'n beetje voorbij. De hond waar ik het over had, begon te "hoesten", beetje hees, verslikken, longontsteking, hijgen met "geluid", zijn blaf klonk niet meer als een echte blaf, leverde conditioneel in en kreeg uiteindelijk aanvallen waarbij gedacht werd dat ie zou "stikken" (zo benauwd was ie) ...... Maar m.s. dat de verschijnselen per hond kunnen verschillen ...... deze hond had het dubbelzijdig.
Eerst die schildklier maar eens afwachten .....

Gisteren terug geweest naar de da en zijn bloedonderzoek wees uit dat zijn schildklier waarden zijn te laag,
hij moet nu hormoon pilletjes bijnemen voor die waarden terug normaal te krijgen. Na een maand wordt zijn bloed opnieuw gecontroleerd en zouden die waarden al veel hoger moeten liggen.
Maar dit zou het probleem niet oplossen zei de da.
Voor zekerheid te hebben van die stemband verlamming,
moet Angel onder lichte narcose en dan wordt er met een buis in zijn keel gekeken.
En dan zien ze pas of hij het heeft en hoe erg het is.
Heeft hij stemband verlamming, dan raden ze me toch aan om te opereren.
Want hoe langer ik wacht, hoe ingrijpender de operatie nadien is, en hoe meer kans op complicaties.
Dus in de komende weken wordt ons menneke onder lichte verdoving gebracht en dan weten we meer,
toedeloe

Kijk, dat kan al veel verklaren van zijn afnemende conditie!!
Sommige honden (en mensen!!) reageren vrij vlot op de schildklierhormonen maar soms kan het ook langer duren voordat je iets bemerkt dus laat de moed niet zakken als het wat langer duurt!!
Ook kan de dosering een paar keer aangepast moeten worden, soms wordt er "te laag" gestart, dus allemaal dingen om rekening mee te houden.
Wanneer worden de stembanden nagekeken of is er nog geen datum vastgesteld?
Ik zal duimen dat het "alleen maar" de schildklier is die dit allemaal veroorzaakt en dat de stembanden niet (gedeeltelijk) verlamd zijn!!

dank je wel,
binnen 3 weken ga ik een afspraak maken, ik wou de komende weken even kijken of die pillen iets veranderen aan zijn situatie.

Het was deze week alweer 150€, pfff, en dan weeral zo'n 200€ voor het onderzoek en de narcose, dus het wordt krap deze maand

Tja, grote honden grote kosten zeggen wij hier altijd.
Ik duim ook hoor!