Het HondenForum

Gisteren Smokey(poes) in shock aangetroffen op dak..van dak gehaald, en lekker warm onder dekentje gelegd en daarna DA gebeld. Vooral niet komen, was advies...werkt stressverhogend. prima gedaan en hou haar in de gaten..
In de loop van de dag leek het ook beter te gaan, ze werd rustiger en reageerde steeds allerter...dus dat komt wel goed, dacht ik..
Vanochtend was het echter weer helemaal mis, weer hijgen en niet meer op haar poten kunnen staan, dus direct DA gebeld en samen met Sem (4jr) zat ik al om 8.15 uur bij de DA.
Da bekeek Smokey en deelde mee dat dit niet van een trauma kon komen, dat Smokey vermoedelijk ernstige nierproblemen heeft. Momenteel heeft de DA haar opgenomen voor onderzoek, straks om 12.15 uur mag ik weer naar haar toe...en nu maar hopen dat het goedkomt...

Smokey is 9 jaar, maar nog zeer jong in doen en laten...voor ons is zij een geweldige poes...beetje maf (zuurstofgebrek bij geboorte en vaste heupen) maar zelfs kattenhaters zijn gek met Smook...ben echt een beetje ondersteboven....

Begrijpelijk dat je ondersteboven bent, je verwachtte zoiets niet. Nog even volhouden, straks weet je meer. Ik hoop van harte dat de problemen te behandelen zijn voor je beestje en dat je je bijzondere katje nog lang bij je kunt hebben!

Ach wat naar zeg hopelijk krijg je straks betere berichten ,,sterkte

jeetje ik schrok gisteren al van je berichtje, maar nu nog meer. Hopelijk valt alles toch nog mee. Succes.

Smokey is weer terug bij ons...

Terwijl arts zijn onderzoek wilde voortzetten naar nierproblemen, gaf Smokey ineens wel heel erg veel pijn aan, vlgns arts.
Mn linkerflank...ook linkerpoot lijkt getraumatiseerd..
Omdat arts vond dat ze te wild zou zijn om door ons pillen toe te laten dienen, heeft hij haar een AB-injectie gegeven die 14 dagen werkt..
Ik ben erg blij dat het geen nierproblemen blijken te zijn, maar wel erg geschrokken van de pijn die Smokey blijkt aan te geven bij arts, maar niet bij ons. Mijn man gaf ook aan dat hij haar nog veelvuldig geknuffeld had gisteren en dat ze toen ook geen pijn aangaf. Ik heb de arts ook verbaast aangekeken toen hij zei dat ze zo wild bleek te zijn, dat is bij ons overduidelijk niet zo..(ze houdt haar poot op voor nagels knippen..) Dus ik had die pillen best toe kunnen dienen, maar dat doet er niet toe, wil gewoon dat ze nu gaat opknappen...maar dat lijkt goed te komen.

Thuisgekomen liep Smokey uit haar bench, rechtstreeks (hinkelend) naar voerbak, had honger...eten gedaan, en mevrouw springt zo op bed!!!
Spint weer bij aanhalen en gaat lekker languit liggen...wat een tante, maar wat blij dat het toch goed lijkt te komen!!

En nu ik beter opletten (voel me schuldig..) wanneer ik Djazz weer eens in de hal laat...dat hij en Smook niet bij elkaar kunnen komen voordat ze gewend zijn aan elkaar (maar dat gaat nu vast nog langer duren, vrees ik.)

Gelukkig is Smokey weer thuis , is alles toch nog goed op ze pootjes terecht gekomen. Om maar even een woordspeling te gebruiken.

Wat een opluchting moet dat zijn! Nu hopen dat Smokey snel weer de oude is! Beterschap.

Gelukkig is er niet iets heel ernstigs aan de hand, hoewel zo'n pijnlijke poot ook niet fijn is. Beterschap voor Smokey en heel veel knuffels...

dank jullie, voor jullie steun en medeleven, kon het wel even gebruiken vanochtend....