Het HondenForum

Zoals ik in mijn voorstelling al aanhaalde is Nigra, onze 11 jarige mix teef, diabetespatient...hier is haar verhaal...

Bijna 11 jaar geleden haalden mijn man en ik een 4 maand oude pup uit het asiel...ze was broodmager en doodsbang en niets liet vermoeden dat ze ging uitgroeien tot de schitterende hond die ze nu is.
Na haar eerste loopsheid (waar ze doodziek van was) werd ze gesteriliseerd...de da die de ingreep deed was een vriend en collega van mijn schoonvader en stelde voor om gezien haar halflangharige vacht de eiertakken te laten zitten...dus enkel de baarmoeder werd verwijderd. Alles ging goed maar met het ouder worden bleek dat ze toch meer en meer last begon te krijgen van die hormonen, drie jaar geleden werd een halve melklijn weggehaald (narcose ging behoorlijk moeilijk) met gelukkig goedaardige tumoren, ze begon schijndrachten te doen enz enz...momenteel heeft ze nieuwe borsttumoren en in december is de ellende eigenlijk echt begonnen...
Ze dronk overmatig veel en plaste weer in huis, ze werd getest op suiker maar alles was prima...bleek het alweer een schijndracht te zijn waarvoor behandeling met Galastop afdoende bleek te zijn...na een maand bloedverlies werd gewacht tot ze enigzins op haar positieve was en dan kreeg ze de prikpil...
Nog geen week later weer datzelfde scenario van drinken en binnen plassen dus dachten we meteen weer aan schijndracht maar het werd niet echt helemaal beter...
Sinds vorige week weten we dat ze zwaar suikerziek is en dat ze niet meer kan behandeld worden want de eerste behandeling is wegname van eiertakken en dat kan niet meer bij haar (eieratkken zijn nu niet meer te vinden in de buikholte, wonde zal niet meer genezen mat zo'n hoge waardes) maw we kijken aan tot de dag komt dat het niet meer gaat of dat ze in coma is
Momenteek drinkt ze dus heel veel en plast hele baken (om de twee uur buiten om de boeld roog te houden) ze vliegt op haar eten (voorlopig toch nog) en schrokt het tegen een waanzinnig tempo binnen...verder ligt ze bijna steeds te hijgen en ligt steeds ergens te liggen. Ze heegt de indruk van efgevallen te zijn maar ze weegt nog steeds haar 28 kg maar je ziet dat ze spiermassa heeft ingeboet...kortom, géén vrolijk verhaal en zeker geen happy end.

Wat een naar verhaal, maar waarom is het niet mogelijk om insuline te spuiten? Dat zou namelijk mijn eerste gedachte zijn.

Sterkte met je hondje en ik wens je veel wijsheid toe. Het is niet makkelijk.

idd wordt insuline gegeven aan honden met diabetes mààr als het een teef is moet die eerst geholpen worden en net dat gaat dus niet meer...diabetes wordt oa uitgelokt door progesteron wat aangemaakt wordt in de eiertakken dus het heeft geen nut de ziekte te behandelen als de uitlokkende factor niet weggenomen is.
Daar komt nog bij dat insuline spuiten theoretisch allemaal wel mooi is maar in de praktijk niet steeds haalbaar...de hond moet steeds op het zelfde uur ingespoten worden, moet op steeds hetzelfde uur exact dezelfde voedeings als altijd krijgen en dagelijks moet de lichaamsbeweging steeds gelijk blijven, ook moet dagelijks de bloedwaarde gecontroleerd worden...niet zo evident als je gaat werken dus want een klein foutje kan gigantische gevolgen hebben.

idd wordt insuline gegeven aan honden met diabetes mààr als het een teef is moet die eerst geholpen worden en net dat gaat dus niet meer...diabetes wordt oa uitgelokt door progesteron wat aangemaakt wordt in de eiertakken dus het heeft geen nut de ziekte te behandelen als de uitlokkende factor niet weggenomen is.
Daar komt nog bij dat insuline spuiten theoretisch allemaal wel mooi is maar in de praktijk niet steeds haalbaar...de hond moet steeds op het zelfde uur ingespoten worden, moet op steeds hetzelfde uur exact dezelfde voedeings als altijd krijgen en dagelijks moet de lichaamsbeweging steeds gelijk blijven, ook moet dagelijks de bloedwaarde gecontroleerd worden...niet zo evident als je gaat werken dus want een klein foutje kan gigantische gevolgen hebben.

Wat naar voor jullie en Nigra. Heel veel sterkte de komende tijd met afscheid nemen. Heeft ze nu nog wel plezier in het leven?

Ik ben bang van niet. Ik heb zelf suikerziekte en zolang de waardes niet onder controle zijn voel je je letterlijk hondsberoerd. Je hebt zon dorst dat je je bijna dooddrinkt. Misselijk van het water en nog het idee hebben dat je verdorst.Of een onbeheersbaar hongergevoel. Ik heb er al over nagedacht wat ik zou doen als 1 van mijn dieren suikerziekte zou krijgen, en ik geloof niet dat ik zou beginnen aan insulinetherapie. Ik weet niet of dat eerlijk is tegenover mijn dier, elke dag prikken en spuiten, vaak meerdere keren. Ik vind er zelf namelijk helemaal niets leuks aan.

Konni schreef:Ik ben bang van niet. Ik heb zelf suikerziekte en zolang de waardes niet onder controle zijn voel je je letterlijk hondsberoerd. Je hebt zon dorst dat je je bijna dooddrinkt. Misselijk van het water en nog het idee hebben dat je verdorst.Of een onbeheersbaar hongergevoel. Ik heb er al over nagedacht wat ik zou doen als 1 van mijn dieren suikerziekte zou krijgen, en ik geloof niet dat ik zou beginnen aan insulinetherapie. Ik weet niet of dat eerlijk is tegenover mijn dier, elke dag prikken en spuiten, vaak meerdere keren. Ik vind er zelf namelijk helemaal niets leuks aan.

Het insuline gedoe lijkt me nog niet zo erg, maar als ik al lees, heel veel drinken, veel moeten plassen, hijgen, onrustig e.d. en de waarden kan je niet onder controle krijgen, wat heeft je hond dan nog voor leven???
Sorry, kan heel hard klinken voor je als baas zijnde, maar vaak sta je er zelf niet bij stil omdat je je eigen hond langzaam achteruit ziet gaan en steeds denk: dit kan nog wel, en dat kan nog wel.
Ik weet niet of ik zelf zo zou kunnen wachten totdat de hond zelf het op ga geven en in coma raakt. Denk dat ik na deze uitslag mijn hond verder lijden zou besparen.

Nogmaals heel veel sterkte, moet erg moeilijk zijn om je hond zo te zien en helemaal niets te kunnen doen dan laten gaan

Hallo,

Mijn hond heeft sinds september vorig jaar ook suikerziekte en ik heb
helemaal geen problemen met het toedienen van insuline. Iedere ochtend
rond 8 uur en mijn hond gaat er nu al voor liggen als ik met de injectie
naar haar toekom dus ze vindt het denk ik niet vervelend.
Het voer moet ik idd wel afwegen maar daar ben je ook zo aan gewend.
Het meten van de bloedwaarde doe ik zo 1 x per 2 weken.
Het gaat soms nog weleens fout en plast ze in huis maar als dat het enige is, ze maakt een actieve indruk, het vele drinken is over en vooral de
behoefte aan eten is weer zoals het hoort te zijn.

Ik weet niet hoe dat ziet met de operatie aan de eierstokken. Ze was als
gesteriliseerd dus misschien hoefde ze daarom geen operatie? Ik heb mijn da er niet over gehoord.

dit wil je niet, of behandelen, of je moet de laatste moeilijke beslissing maken, voor je kameraad

het leven mag geen lijden worden, heel veel sterkte, deze laatste periode

bedankt voor jullie reacties...

Haat bloedwaarden zijn 400 en nog wat, urine ruikt sterk, is troebel en plakt idd...
Je kiest idd voor ofwel fatsoenlijke behandeling (doorgaans zijn gesteriliseerde teven hun eiertakken wel kwijt hoor) ofwel niet...wij zijn gedwongen tot de laatse keuze maar zelfs indien we dat niet waren denk ik dat haar niet zou behandelen met insuline omdat zo'n strikte levenswijze bij ons niet haalbaar is...ik ben verpleegkundige van opleiding dus het spuiten ed zou kinderspel zijn maar het is dat strikte dat niet zou lukken. Mijn zorgco heeft zijn vorige hond wel behandeld en zou het niet meer doen...mijn da heeft er twee lopen in haar praktijk, ééntje met een baasje met diabetes en ééntje waarvan de baasjes op pensioen zijn en hun leven hebben ingedeeld naar de ziekte van hun hond.
We hebben onze keuze (als je daar ten minste kan van spreken) gemaakt en we zullen haar niet laten afzien, ze zal idd een spuitje krijgen, we houden haar nauwelttend in de gaten mààr we hebben twee dochters die nu in de examens zitten dus ik zou als het enigzins haalbaar is die periode willen zien te vermijden om die definitieve stap te zetten. We kijken dus echt dag per dag aan...

heel veel sterkte toegewenst in deze tijd
zoiets wil je niet meemaken

neen idd dit wil je eigenlijk niet meemaken...vorige week moet ik een zaken eten gaan halen en toen had ik zoiets van shit...dit is de laatste zak voor haar ik had zo graag nog eens met haar naar zee gegaan maar er zitten huurders op ons apartementje dus misschien ziet ze de zee nooit meer...hé...het is balen met een grote B

carine schreef:neen idd dit wil je eigenlijk niet meemaken...vorige week moet ik een zaken eten gaan halen en toen had ik zoiets van shit...dit is de laatste zak voor haar ik had zo graag nog eens met haar naar zee gegaan maar er zitten huurders op ons apartementje dus misschien ziet ze de zee nooit meer...hé...het is balen met een grote B

Vreselijk dat haar leven zo moet aflopen. Probeer maar liever te denken aan de 11 mooie, gezonde jaren die jullie hebben gehad

Heel veel sterkte....

haar toestand is onveranderd...niet slechter maar uiteraard zeker niet beter...zoals gezegd dus we kijken dag per dag aan...

Haat bloedwaarden zijn 400 en nog wat

Deze waardes ken ik ook niet. Ik ken alleen de waardes van 4 tot 7 en dat is dan ideaal. Ik heb zelf waardes gehad van 20 of meer en dat was niet echt lekker.... heel veel sterkte met jullie hond, en veel kracht om de "juiste"beslissing te nemen als het zover is.....

waarschijnlijk gebruiken jullie in Nederland andere normen dan wij hier in Belgie (zal het eens navragen aan één van onze Nederlandse artsen in het ziekenhuis)...normaal waarde zit rond de 90 dacht ik

carine schreef:idd wordt insuline gegeven aan honden met diabetes mààr als het een teef is moet die eerst geholpen worden en net dat gaat dus niet meer...diabetes wordt oa uitgelokt door progesteron wat aangemaakt wordt in de eiertakken dus het heeft geen nut de ziekte te behandelen als de uitlokkende factor niet weggenomen is.
Daar komt nog bij dat insuline spuiten theoretisch allemaal wel mooi is maar in de praktijk niet steeds haalbaar...de hond moet steeds op het zelfde uur ingespoten worden, moet op steeds hetzelfde uur exact dezelfde voedeings als altijd krijgen en dagelijks moet de lichaamsbeweging steeds gelijk blijven, ook moet dagelijks de bloedwaarde gecontroleerd worden...niet zo evident als je gaat werken dus want een klein foutje kan gigantische gevolgen hebben.

waarom is insuline spuiten niet haalbaar?? Ik spuit m'n kat nu al 'n jaar iedere dag 2 keer en dat gaat prima. En je moet de tijden wel wat in de gaten houden, maar echt niet helemaal op de minuut. Wel in het begin als ze nog ingesteld moeten worden, maar als je het juist hebt, dan gaat het prima. 'n Foutje kan gigantische gevolgen hebben (een andere kat van mij is daardoor overleden) maar ik weet nu meer hoe het allemaal in elkaar steekt en dan maak je die fouten niet meer zo. Dan weet je beter waar je mee bezig bent.

Maar waarom moet ze eerst perse gecastreerd worden? Mensen worden toch ook niet gecastreerd als ze suikerziekte hebben??

In België wordt een andere standaard gehanteerd voor het bepalen van het bloedsuikergehalte dan in Nederland, dus het klopt dat er hier hele verschillende waardes zijn gemeld.
Ik heb zelf ook suikerziekte en moest in het begin ook een keer in België getest worden. Zij hadden toen voor mij een omrekentabel zodat ik aan mijn eigen arts de juiste (Nederlandse) waarde kon doorgeven.

Ik gebruik zelf ook insuline (4x per dag) en moet zeggen dat ik er niet warm of koud van wordt om het te injecteren. Beter dat dan geen kans hebben op een lang leven.
Bij een hond zit het natuurlijk wel anders, ze kunnen zelf niet aangeven dat ze een hypo voelen aankomen en zo. Maar ik zou het niet zomaar opgeven denk ik, als ik zelf een hond had met suikerziekte.

In ieder geval heel veel sterkte ermee.

klopt, een hond is bij suikerziekte steeds insuline dependent...en het komt veel meer voor bij teven dan bij reuen...
de eerste behandeling voor een suikerzieke teef is zorgen dat ze geen progesteron meer aanmaakt dus verwijderen van eiertakken( ga maar eens googelen)...
die ingreep is niet meer haalbaar door een foute beslissing van 10 jaar geleden...haar eiertakken zitten nu ergens verschrompelt in de vrije buikholte...we hebben de mogelijkheid van die ingreep wel overwogen maar die wordt zo gigantisch zwaar voor haar dat het nog de vraag is of ze het goed doorstaat...
door die hoge suikerwaarden zal de wonde slecht (of helemaal niet ) genezen ook heeft ze door een melklijnuitruiming een flink pak huid minder op haar buik en zal er flink wat tractie staan op de operatiewonde...
en dan moet nog gestart worden met de behandeling op zich...ik heb geen ervaring met suikerzieke katten maar bij honden moet je toch echt wel heel consequent zijn...steeds op het zelfde tijdstip spuiten, een vaste tijd nadien eten, een paar uur laten controleren en eventueel voeding of insuline aanpassen...we gaan beiden uit werken en er is regelmaat in haar leventje maar niet zo strikt dat we dit georganiseerd krijgen...stel dat ze in hypo gaat als we niet thuis zijn??
Ik heb ook een paar mensen gesproken die ervaring hadden met insuline afhankelijke honden en de meesten zouden het niet meer doen...zeker niet bij een oudere hond(ééntje wel, maar die is zelf diabetes en heeft een strikte levenswijze voorzichzelf waar hij zijn hond mee in betrekt)...stel dat we haar al die ellende van een ingreep laten doorstaan en het gaat dan mis door het feit dat we niet op tijd waren bij een hypo (zoals Neeltje bij haar eerste poes) dan heeft ze de laaste weken van haar leven nog pijn en extra miserie erbij gehad...(ik weet dat ze zich nu ook niet 100% voelt hoor)...te veel insuline spuiten is slechter dan niet spuiten...
ter info: ik ben verpleegkundige dus het spuiten op zich is voor mij geen probleem (heb vroeger zelfs ons paard gespoten)...
en ik wou dat ik wist welke beslissing de juiste was...

en ik wou dat ik wist welke beslissing de juiste was...

Ik denk dat je alles tegen elkaar af moet wegen en dan je gevoel moet volgen. Makkelijk zal het nooit zijn, maar jij maakt vast de beste keuze....

De keuze is / zal altijd een verschrikkelijk iets blijven .
Persoonlijk denk ik ..kijk naar haar ,,en ook dat geeft niet altijd het juiste gevoel .

Amber ging de laatste nacht een aantal keren bijna in coma ,,en net voor we naar de DA gingen om haar in te laten slapen ..stond ze nog gewoon bij de poort te blaffen tegen een andere hond ...dat zijn oplevingen .... Toen hadden we het ook wel af willen zeggen ,,,maar goed denkende wisten we ,,laten we haar maar laten gaan !!!!! en we zijn gegaan met het hele gezin ...en ze heeft ook daar tot het uiterste gevochten om te blijven bij HAAR roedel .
Na nogmaals de waarde te hebben laten controleren wisten we ...als we het niet doen ..is het alleen voor onzelf !!!!!!

Sterkte met deze zware beslissing

idd het zal nooit makkelijk zijn...maar we moeten de beslssing nemen in het belang van Nigra en niet in ons eigenbelang...
momenteel gaat het redelijk (en ja, wat is redelijk)...je ziet dat ze niet meer de gezonde hond van een tijdje geleden is al blinkt ze als een spiegeltje...de buitenkant ziet er dus veel beter uit dan hoe ze zich van binnen voelt.
Ze drinkt dus veel , we gaan om de twee uur met haar buiten en als we gaan werken kan ze zelf buiten, dus geen ongelukken meer waar ze zich dan nog schuldig over voelt...ze eet schrokkerig omdat ze geen verzadigingsgevoel heeft...grote wandelingen durf ik niet meer doen want soms stapt ze gewoon naast me mee terwijl ze anders vrolijker liep...maar haar staart staat nog steeds mooi in een krul en kwispelen lukt heel goed...
Het wondje op haar poot was dicht maar is sinds dit weekende weer open...
Haar zicht is nog behoorlijk goed (ze had al staar en met die suiker er nu nog bij zal het niet beteren)...
Dus momenteel is het voor haar volgens mij nog haalbaar(hopelijk wordt het nu niet bloedheet want dat verwerkt ze minder goed, en dan zeggen dat ze vroeger een echte zonneklopper was)...ik hoop dat ik de beslissing neem op het juiste moment...

Wat de waarden in bloed betreft, ik heb het nagevraagd aan een van onze nederlandse artsen en jullie gebruiken milimol / l terwijl wij in België gr/100ml gebruiken...volgens hem moest je dus de belgische waarden delen door 16 om aan de nederlandse waarden te komen...dus omgerekend zou ze grof gerekend op 26 zitten...

onze kat had ook suikerziekte en heeft toch nog een paar hele goede jaren gehad . Ik gaf hem 2 keer per dag insuline , en soms als hij gekotst had ging het even fout . Dan gaf ik hem suiker water en dan knapte hij gelijk weer op. Zijn waarde zat op 36 toen we begonnen met de insuline.
sterkte met haar.

Mijn zus heeft 6 jaar lang haar hond insuline gespoten, 2 keer per dag met een prikpen. Ze heeft een volledige baan maar heeft het altijd zo weten te regelen dat er niet teveel verschil in de tijden waren waarin geprikt moest worden en eten gegeven. Ik heb zelf ook een hond met suikerziekte gehad. Met of zonder eierstokken, ik zou meteen mijn hond weer insuline geven als het moest.

Fantastisch dat je zus dat kon doen voor haar hond!!
Als we even het praktische laten voor wat het is...
Isuline spuiten bij een teef met nog actieve eierstokken is geen goed idee. Sommige hormonen die geproduceert worden tijdens de cyclus van de teef verhinderen een stabilistaie van de bloedsuikerspeigel(is me bevestigt door enkele da's en als je gaat googelen kom je het ook tegen)...dus om die reden kunnen we geen insuline starten. Moesten we het wel doen zouden we haar nog extra belasten (ze is 11 nu ) ze gaat dan van hypo naar hyper met alle risico's van dien en ze zal er zich zeker niet beter bij gaan voelen.