Het HondenForum

Vorige week zijn er bij Malu mamatumoren ontdekt en omdat ze een zware hartruis heeft is opereren heel gevaarlijk, daarna denkt de dierenarts ook dat ze niet alles weg kunnen krijgen. Met dit nieuws heb ik haar weer mee naar huis genomen om haar in ieder geval nog een leuk leventje te geven zolang het zou duren. De dierenarts gaf een prognose mee van een paar weken tot een paar maanden.

Eergisteren wilde Malu niet meer eten en ook lopen werd moeilijk, de dierenarts vermoedt dat de tumor tegen een zenuw van haar achterpoot aan duwt en dat lopen daarom moeilijk wordt. Nu gaan we maandag voor een week naar Texel en ik wilde haar nog heel graag mee nemen. Ik heb gisteren dus een bus met Rimadyl meegekregen, maar vanochtend wilde ze niet mee wandelen en wilde ze haar brokken ook niet. De Rimadyl heb ik met een stukje ham weten te geven, want dat at ze dan nog wel.

Dus nu moet ik beslissen of ik het volgende week nog ga proberen met de Rimadyl, of dat het nu genoeg is. Het moeilijke is dat het op en neer gaat. Ze kan bijvoorbeeld niet meer op bed springen, maar als ik haar er op til ligt ze nog prinsheerlijk te snurken. En dinsdag heeft ze nog een half uur los gelopen in het bos, het ging niet heel snel, maar ze vermaakte zich nog wel.

Eén ding weet ik in ieder geval zeker, het moet bij Malu niet te lang duren, want dat heeft ze niet verdiend.

Sterkte met de beslissing

Aiii wat moeilijk
Kijk goed naar je hond.... ze wordt niet meer beter, dat is duidelijk. Als ze pijn aangeeft zou ik stoppen....

Sterkte

wat mij geholpen heeft in zo'n situatie. maak een dagboek en schrijf daar de goede en slechte momenten op. dan wordt het duidelijk.
ik keek toch wel door een gekleurde bril. de goede momenten zaten steviger op mijn netvlies dan de slechte. daar werd ik destijds door iemand op gewezen. ik zei het valt nog wel mee, ze geeft niet veel pijn aan.
toen kreeg ik de tip schrijf het eens van een paar dagen op.
wat doet ze kan ze nog?
tja dan is het toch anders.
tegenwoordig heb ik zo'n boekje niet meer nodig.

sterkte met je beslissing.

Ik ben het met Caroline (Stang) eens.
Ik heb vorige week voor dezelfde keuze gestaan met een hond van 4 jaar en hoe moeilijk en emotioneel het ook voor ons was.........., wij hebben voor onze hond gekozen. Ik vind dat een hond niet onnodig hoeft te lijden.

Heel veel sterkte met het nemen van een juiste beslissing.

Martijn schreef:Vind je het interessant om te weten wat ik zou doen of zit je niet op input te wachten?

Natuurlijk, ik zet het niet voor niets hier neer.

Dat ze niet beter wordt realiseer ik me ook. Maar ze heeft nu vanochtend een Rimadyl gehad en nu loopt ze gewoon weer vrolijk rond. Ze heeft net zelfs even meegeholpen met het inruimen van de afwasmachine. Wat ik me alleen afvraag is als ze het met de Rimadyl nog goed doet of het het waard is om haar nog mee te nemen naar Texel.

sterkte

Ik ben het ook eens met Caroline en Monique.

Heel veel sterkte met je beslissing, ik hoop dat het de goede zal zijn.

Wat moeilijk...jij kent je hond het beste en jij bent ook de enige die die beslissing kan nemen.
Sterkte.

pfff,toch wel een moeilijke keuze die je/jullie moeten maken.Begrijp dat je je maatje nog een tijdje bij je/jullie wil(len) hebben,maar de juiste afweging maken dat is iets dat erg moeilijk is dat begrijp ik best maar naar mijn mening zal 't alleen maar slechter gaan worden.Wens je veel sterkte met het nemen van het juiste besluit

tja dit is toch een van de moeilijkste keuze die je als hondenliefhebber kunt maken


maar wat stang zegt dat is wel goed

als de hond geen pijn heeft
en hij vermaakt zich eigen nog goed
waarom zou jij hem dan inlaten slapen ???

maar als hij echt pijn heeft is het wel beter om afscheid te nemen

maar het blijft een moeilijk besluit

iid geval sterkte ermee

Chatterbox schreef:

Martijn schreef:Vind je het interessant om te weten wat ik zou doen of zit je niet op input te wachten?

Natuurlijk, ik zet het niet voor niets hier neer.

Dat ze niet beter wordt realiseer ik me ook. Maar ze heeft nu vanochtend een Rimadyl gehad en nu loopt ze gewoon weer vrolijk rond. Ze heeft net zelfs even meegeholpen met het inruimen van de afwasmachine. Wat ik me alleen afvraag is als ze het met de Rimadyl nog goed doet of het het waard is om haar nog mee te nemen naar Texel.

Als ze het met Rimadyl nog goed doet, dan is het een ander verhaal.
Maar eerst schreef je dat ze niet meer mee wilde wandelen en niet meer wilde eten.

Ach jee, arme Loetje...
Als je het aandurft Malu meenemen en lekker op Texel wat laten rondkeutelen, wat ze zo heerlijk kan doen
Moeilijk hoor Joyce, geef d'r een dikke knuffel van me en sterkte met wat je gaat beslissen!

Ik zou als ze het goed doet op Rymadil haar meenemen voor die week. Nog een week gewoon genieten van elkaar.

Heel veel sterkte met de uiteindelijke beslissing

Neem Malu mee naar Texel... het is zo'n hondvriendelijk eiland en het is zo genieten er zijn idd ook dierenartsen dus mocht het niet meer gaan... geniet gewoon nog volop dit weekend, sterkte...

Het lijkt me een prachtige manier om afscheid te nemen... Voor mij zou wel de voorwaarde zijn dat ze de Rimadyl neemt. Maar zoals Martijn al zei; daar zijn ook dierenartsen. Desnoods ga je daar direct even langs om de situatie uit te leggen (zou ik wel zo prettig vinden om al kennis gemaakt te hebben voor je in een acute situatie daar komt).
Vreselijk moeilijke beslissingen zijn dit; heel veel sterkte ermee!

Stang schreef: Als ze het met Rimadyl nog goed doet, dan is het een ander verhaal.
Maar eerst schreef je dat ze niet meer mee wilde wandelen en niet meer wilde eten.

Ze eet inderdaad haar brokken niet meer, maar een stukje ham of de borden leeg likken wil ze nog wel en de vriezer zit gelukkig net weer vol met BARF spullen. Als de Rimadyl uitgewerkt is wil ze inderdaad niet meer lopen, ik heb het idee trouwens dat als ze ligt ze veel minder last van haar poot heeft. Maar tussen de middag heeft ze gewoon een rondje mee gelopen. Ze is dus alleen wel echt afhankelijk van de Rimadyl. Maar ik ga inderdaad maandag nog even wat extra pillen halen en dan gewoon kijken hoe lang het voor haar leuk blijft op Texel en als het inderdaad niet meer gaat dan kan ik altijd daar nog naar de dierenarts.

Een heel moeilijke beslissing waarbij geen van ons de situatie zo kan inschatten als jij zelf.

Kan je alleen maar schrijven wat ik ooit gedaan heb in een soortgelijke situatie.
Heb een week vrij genomen en ben met m`n "dood" zieke hond op vakantie naar Friesland gegaan naar een plek waar we vaak waren geweest.
We hebben 5 prachtige dagen samen beleefd, heb haar rot verwend met allerlei lekkere hapjes kleine stukjes wandelen en heel veel knuffels.
De 6 de dag gaf ze duidelijk aan dat het goed was geweest, heb de plaatselijke dierenarts laten komen en haar daar laten inslapen.
Hoe moeilijk het ook was om haar te moeten laten gaan, kijk daar nog steeds op terug als een mooi en waardig afscheid voor beide.

Ik hoop dan ook voor jullie dat het weekje Texel haalbaar is, en dat jullie net zo een mooi afscheid kunnen nemen als ik ooit van mijn herder Astrid.

Sterkte en een dikke knuffel voor beide

Chatterbox schreef:

Stang schreef: Als ze het met Rimadyl nog goed doet, dan is het een ander verhaal.
Maar eerst schreef je dat ze niet meer mee wilde wandelen en niet meer wilde eten.

Ze eet inderdaad haar brokken niet meer, maar een stukje ham of de borden leeg likken wil ze nog wel en de vriezer zit gelukkig net weer vol met BARF spullen. Als de Rimadyl uitgewerkt is wil ze inderdaad niet meer lopen, ik heb het idee trouwens dat als ze ligt ze veel minder last van haar poot heeft. Maar tussen de middag heeft ze gewoon een rondje mee gelopen. Ze is dus alleen wel echt afhankelijk van de Rimadyl. Maar ik ga inderdaad maandag nog even wat extra pillen halen en dan gewoon kijken hoe lang het voor haar leuk blijft op Texel en als het inderdaad niet meer gaat dan kan ik altijd daar nog naar de dierenarts.

Dan hou je d'r gewoon op de maximale dosis Rimadyl en kijk je hoe het gaat. Neem je d'r mee naar Texel en als blijkt dat het toch niet gaat, kan je eventueel daarnaar een dierenarts.

Sterkte!

heel veel sterkte gewenst.

Kijk naar je hond ...... op het moment dat het echt genoeg is, geeft je hond dit aan. Toen mij dit keer op keer verteld werd, dacht ik altijd "als ik het ook maar zie dan" ..... nou, ik zag het!!
Als je denkt dat ze het nog aankan om mee naar Texel te gaan op pijnstillers, gewoon doen ondanks dat je vakantie in het teken zal staan van een naderend afscheid. Haal er nog even uit wat er in zit, geniet nog samen van de kleine dingen.
Sterkte ermee .... het blijft hoe dan ook heel ellendig.

ik geloof dat ik zou kiezen voor de hond, er dus een punt achter zetten. als een hond alleen nog maar kan leven op veel pijnstillers om te kunnen leven, is het genoeg geweest.
Ik zou het haar niet meer aandoen, mee naar Texel, de drukte en eventuele stress.

sterkte met jullie beslissing, jij kent je hond het best.

Geniet van het weekje Texel, Joyce. En dan vooral van Mulu. Ik zou haar meenemen dus. Mocht het niet meer gaan, dan zou ik daar een dierenarts zoeken. En het mooiste zou dan zijn dat ze daar gecremeerd kan worden, en dat je haar op de terugweg op zee kunt uitstrooien.

Heel veel sterkte meis, ik wens je nog een paar hele kostbare momenten met Mulu toe.

Sterkte

Ik zou ook lekker samen naar Texel gaan. Vraag aan de dierenarts op voorhand wat de maximale doses mag zijn. Geef haar te eten wat ze het lekkerste vind, al is het biefstuk elke dag of verse worst, maakt het uit, verwen lekker.

Je zult zelf op 'n gegeven moment zien dat het moment daar is, en dat kan alleen jij zien en de beslissing nemen. Ik wens je er heel veel sterkte mee en hopelijk nog 'n hele fijne week samen.

Ligt er een beetje aan hoe ze verder is. Is het een hond die het liefste altijd maar thuis is en moeilijk tegen verandering kan dan zou ik het niet doen.
Maar is ze dol op strand zee en dingen ondernemen zou ik haar meenemen. En idd daar zijn ook dierenartsen mocht het nodig zijn.
Desnoods huur je ergens een bolderkar en neem je haar daarin mee naar het strand kan ze toch nog lekker de zee zien en ruiken.
Sterkte!

Ik ben het met de meesten eens. Lekker gaan, Malu enorm verwennen en zoveel mogelijk van elkaar genieten.
Hoop voor haar en jullie dat ze nog een poosje meekan op de Rimadyl, maar als het genoeg is dan weet je dat wel.

Heel veel plezier en ook heel veel sterkte (wat klinkt dat raar)

flatcoat schreef:Kijk naar je hond ...... op het moment dat het echt genoeg is, geeft je hond dit aan. Toen mij dit keer op keer verteld werd, dacht ik altijd "als ik het ook maar zie dan" ..... nou, ik zag het!!

Dit gaat niet altijd op.


Maar ik zou het dag per dag bekijken.
En mijn ervaring is dat vanaf het moment dat je je afvraagt of het geen tijd is om.. je er min of meer ook naar toe leeft. Vertrouw er op dat als je een goede baas bent bij leven en dat ookwilzijnbij het eind dat je de juiste keuze zal maken.
Geniet van de tijd die je nog hebt.

Voor mij is de grens als ze niet meer mee willen/kunnen....dus voor mij zou het verhaal een einde krijgen en zou ik mijn verdriet gaan verwerken op Texel, met de andere honden.
Voor jou kan die beslissing anders zijn...zorg alleen dat je een beslissing maakt die ook leuk voor je hond is en niet alleen voor jezelf, hoe graag je het ook wilt.
Heel veel sterkte met wat je dan ook beslist.

Jacqueline

Wil je hond met je mee (in normale omstandigheden) ? Doen meid
Gaat het goed op de Rymadil ? doen meid.

Maak er nu geen treurnis van voor je hond maar geef haar de beste dagen van haar leven, maak haar blij en gelukkig, geef haar te eten wat ze zooooo graag lust (maar eigenlijk niet mocht eten)

en kijk ze je dan toch plots met triestheid in haar ogen aan, dan weet je dat het tijd is om haar te laten gaan !

make the most of it !

eva