Het HondenForum

Heb erg in mijn piepzak gezeten de afgelopen dagen omdat Dante sinds zondag weer erg mank liep na een heel goede periode. Ik meldde dit al even in dit topic;
http://www.hondenforum.nl/phpBB2/viewtopic.php?t=109559
Even afgewacht maar gisteren toch maar gebeld naar de orthopeed en ik moest dezelfde dag nog langs komen. Met lood in mijn schoenen er naar toe want ik was erg bang dat zijn knieband verder gescheurd zou zijn..
Maar het bleek toch weer zijn rug te zijn (als gevolg van het auto-immuun-gebeuren). Knie gaat erg goed, gelukkig, tot mijn opluchting!
Ik moet weer opnieuw beginnen met een kuur Moderin (was nét afgebouwd) en daarmee het 'omslagpunt' zoeken. Dus we beginnen met 4 tabletten, dit wordt afgebouwd, gaat hij dan op een gegeven moment weer mank lopen, terug naar de dosis die hij daarvoor kreeg. Gisteren al direct tabletten gegeven en tot mijn verbazing stond hij net (om me te begroeten ) op zonder zijn poot op te trekken! Zo verbazingwekkend hoe snel dat werkt .(of het moet toeval zijn, maar vanaf zondag was het opstaan echt drama ). Wat is het toch jammer dat dat spul zulke bijwerkingen heeft, want het is wel een wondermiddel! Nu is het dus zoeken naar zo min mogelijk Moderin en zo goed mogelijk functioneren. De orthopeed benadrukte nog een keer dat door de reuma/SLE de banden en pezen zwakker kunnen worden; dat vind ik toch wel moeilijk om mee om te gaan. Dan blijft het dus altijd een risico als ik hem 'gewoon maar laat gaan'... (zoiets had hij al eerder gezegd, maar ik hoopte dat ik dat verkeerd begrepen had).
Ben nu weer vergeten te vragen hoe nu verder wat beweging betreft
Straks maar even mailen
Van de week moet ik filmpjes maken hoe hij loopt en die per mail opsturen, dan over een week telefonisch contact.
Hij zei weer dat hij het een 'bijzondere hond vond en een bijzonder geval' ; nou, heel fijn, dat ie bijzonder was wist ik al , en geef mij maar een dood-ordinaire kwaal die echt te genezen is
Zwemmen mag hij in ieder geval wel; maar ik moet goed kijken hoe hij uit het water komt want de beweging zou ook pijn kunnen doen (rug).
Nou al met al toch enige opluchting, maar ook weer genoeg om over te denken (zo niet tobben )...

Wat een gedoe allemaal. Ik geef je maar even een virituele knuffel want het is allemaal niet wat Het lijkt me zo moeilijk om de lichtpuntjes te blijven zien en ik kan me zo goed voorstellen dat je er af en toe helemaal doorheen zit. Gelukkig gaat het met zijn knie goed Ik hoop dat je de balans met de Moderin kan vinden en dat het zo goed blijft gaan. Met Vegas zijn huid is het momenteel ook weer helemaal knudde dus ik kan je de hand schudden wat tobben en zorgen betreft Sterkte!

Reini schreef:Wat een gedoe allemaal. Ik geef je maar even een virituele knuffel want het is allemaal niet wat Het lijkt me zo moeilijk om de lichtpuntjes te blijven zien en ik kan me zo goed voorstellen dat je er af en toe helemaal doorheen zit. Gelukkig gaat het met zijn knie goed Ik hoop dat je de balans met de Moderin kan vinden en dat het zo goed blijft gaan. Met Vegas zijn huid is het momenteel ook weer helemaal knudde dus ik kan je de hand schudden wat tobben en zorgen betreft Sterkte!

Bedankt voor de knuffel en deze per ommegaande terug . Want jouw bestaan met Vegas is ook niet bepaald zorgeloos te noemen .
Als Dante zo mank loopt (of liever gezegd op drie poten, hij trekt hem hoog op) zie ik even helemaal geen lichtpuntjes meer . Maar zoals vanmorgen dat hij dan weer redelijk normaal uit zijn mand komt .
Het belangrijkste is dat hij weer wat kan en mag doen want dat beperken dat went nooit volgens mij...

In ieder geval mag hij weer wat meer...
Maar het blijft natuurlijk moeilijk, van mij ook nog een knuffel

Maxiem schreef:In ieder geval mag hij weer wat meer...
Maar het blijft natuurlijk moeilijk, van mij ook nog een knuffel

Dank je wel hoor

Hoe herkenbaar allemaal wat de s.l.e betreft..........sterkte meid!

marian* schreef:Hoe herkenbaar allemaal wat de s.l.e betreft..........sterkte meid!

Ja, jij begrijpt het als geen ander! Misschien kun je Dante enige 'gedragscode's' in zijn flapoor fluisteren .
Vanavond was ik even op het hondenveldje in de buurt en Dante ging heel erg speelbuigingen maken naar een lief hondenmeisje. En toen heb ik hem voor het eerst laten gaan :N: :N: . Gewoon als een dolle over dat veld. Ik had zoiets roekeloos van 'we zien wel'. Misschien heb ik er morgen vreselijk spijt van maar aan de andere kant; wát een lol..

Moon schreef:

marian* schreef:Hoe herkenbaar allemaal wat de s.l.e betreft..........sterkte meid!

Ja, jij begrijpt het als geen ander! Misschien kun je Dante enige 'gedragscode's' in zijn flapoor fluisteren .

Ik ben zelfs na ruim 36 jaar nog vaak zoekende naar die code en nóg grijp ik vaak mis

Vanavond was ik even op het hondenveldje in de buurt en Dante ging heel erg speelbuigingen maken naar een lief hondenmeisje. En toen heb ik hem voor het eerst laten gaan :N: :N: . Gewoon als een dolle over dat veld. Ik had zoiets roekeloos van 'we zien wel'. Misschien heb ik er morgen vreselijk spijt van maar aan de andere kant; wát een lol..

Gelijk heb je hoor;de "straf" komt morgen of overmorgen toch wel.Of niet.
Maar die lol heeft ie dan lekker gehad

en die lol maakt het de pijn dan ook wel waard...
Zonder lol en plezier geen leuk leven ook al is het dan zonder pijn, is mijn mening...
Maar o zo tegenstrijdig voor je gevoel als hij de volgende dag slechter is....

Josee schreef:en die lol maakt het de pijn dan ook wel waard...
Zonder lol en plezier geen leuk leven ook al is het dan zonder pijn, is mijn mening...
Maar o zo tegenstrijdig voor je gevoel als hij de volgende dag slechter is....

Vorig jaar (eerste diagnose) was het zg. een gescheurde pees, die nog verder zou scheuren bij wild gedrag. Tweede diagnose, scheurtje in knieband en spondylose/afklemming van zenuw (door de auto-immuunziekte) waar allerlei enge dingen mee zouden kunnen gebeuren. Maar mijn grootste zorg was dat de knieband verder zou scheuren en hij op de operatietafel terecht zou komen :N: . Nu de knie zo'n beetje genezen lijkt, gaf me dat gisteren ineens een roekeloos gevoel. Maar ik heb ook een risico genomen, gelukkig lijkt het vandaag nog steeds goed te gaan; er is niets vreselijks gebeurd dus.
Als het alleen om pijn zou gaan, zou ik hem vaker deze lol gunnen. Maar ik kan nog niet goed inschatten hoeveel risico op enge dingen (scheuren van banden en pezen) ik hiermee loop.

Wat zijn die bijwerkingen waar je het over hebt Moon?

Een dikke knuffel en veel sterkte gewenst !!

Wil de hond schreef:Wat zijn die bijwerkingen waar je het over hebt Moon?

'Moderin' is een corticosteroïde (hormoon dus). Het schijnt wel wat minder bijwerkingen te hebben dan 'Prednison', maar ze zijn er wel, helaas.
Ik kon even niet zo snel de officiële bijsluiter vinden maar vond dit lijstje op internet:

* Eetlust sterk toegenomen (soms stelen van voedsel).
Ook al wordt de hoeveelheid voedsel beperkt, er treedt op den duur toch vetzucht op, die moeilijk is terug te draaien.
* Dorst.
Meer drinken betekent meer urine in de blaas.
Voor oudere honden en gecastreerde teven, zeker als die toch al een verminderde controle over hun blaas hadden, bestaat er kans op onzindelijkheid.
* Bij langdurig gebruik ontstaat de ziekte van Cushing, die niet of nauwelijks succesvol te behandelen is.
De diagnostiek en de behandeling kunnen zeer kostbaar zijn.
* Er geneest niets, het effect is tijdelijk (of zo lang de medicijnen worden ge geven).
* Gewrichtsproblemen door overgewicht.
* Lange nawerking.
* Zeer waarschijnlijk remmen de corticosteroïden het effect van homeopati sche geneesmiddelen, ook nog lang nadat gestopt is met de toediening (vermoedelijk soms wel drie maanden).
* Corticosteroïden onderdrukken de weerstand van het dier, waardoor de vat baarheid voor (virus )infecties groter wordt.

Nu heb ik wel het geluk dat Dante tot nu toe meer neigt naar ondergewicht dan overgewicht, dus de 'startpositie' is gunstig. Maar hoe dit op de lange duur zal gaan? Ook heeft hij al een paar maal bloedverlies gehad uit zijn penis; heb castratie nog wel uit kunnen stellen maar het zit er dik in dat hij toch wel prostaatproblemen krijgt, dat castratie onvermijdelijk wordt dus.
Dus nóg een risico op overgewicht.
Na de eerste kuur heb ik niet veel gemerkt van aankomen in gewicht maar ik lees toch vaak dat de problemen juist op de lange duur ontstaan.
Maar goed ondanks dat vind ik het een wondermiddel

De arts heeft me een heel traject voorgeschoteld. Mocht Moderin niet voldoende zijn, kan overgegaan worden op Dexamethason (ook cortico's).
Dit kan per tablet, maar mocht dit niet helpen gaan we over op het volgende; Dante zou dan eventueel een naaldje krijgen; het middel wordt dan in de ader toegediend.
Als aller, allerlaatste (echt met de rug tegen de muur) zou een operatie een mogelijkheid zijn (van zijn rug). Maar dat zou ik dan alleen bij een bepaalde arts mogen laten doen; dr. Ottenschot in Utrecht (niet de universiteitskliniek). Maar de kans op succes daarvan is niet gegarandeerd.

Voorlopig schuif ik dit allemaal maar even van me af, ben erg blij dat Dante zo goed reageert op Moderin

Mama Sanneke schreef:Een dikke knuffel en veel sterkte gewenst !!

Dank je wel hoor

Van mij ook even een knuffel
Het zal altijd zoeken blijven naar wat kan en wat niet Marijke
En hoe hard het ook is, liever korter leven met plezier dan lang en een eindeloos saai leventje toch?

Goed dat je naar Crama bent geweest dus! (Ik was er ook donderdag, hadden we toch elkaar bijna ontmoet zeg! ).

Ondanks de bijverschijnselen van Moderin, zou ik het - als Dante mijn hond was - ook nog een keer als kuur geven. Zeker als je ziet dat hij meteen niet meer mankt en lekker hond kan zijn (spelen, wandelen etc..).
Daarbij is het toch ook heel fijn dat hij niet heel veel drinkt, eet of anderzins 'last' heeft - op dit moment - van de mogelijke bijwerkingen.

Sterkte en een heule dikke knuffel voor Dante!

Rami schreef:Goed dat je naar Crama bent geweest dus! (Ik was er ook donderdag, hadden we toch elkaar bijna ontmoet zeg! ).

Ondanks de bijverschijnselen van Moderin, zou ik het - als Dante mijn hond was - ook nog een keer als kuur geven. Zeker als je ziet dat hij meteen niet meer mankt en lekker hond kan zijn (spelen, wandelen etc..).
Daarbij is het toch ook heel fijn dat hij niet heel veel drinkt, eet of anderzins 'last' heeft - op dit moment - van de mogelijke bijwerkingen.

Sterkte en een heule dikke knuffel voor Dante!

Toen ik daar zat te wachten (moest er om 18 uur zijn) dacht ik nog even; stel dat Rami nu binnen komt lopen Maar het kan ook goed dat je dank zij mij (als je 's avonds moest) minstens een half uur langer hebt moeten wachten

Het was voor mij geen kwestie hoor, óf Dante weer Moderin zou krijgen. Ik ben veel te blij met dat spul. De kans zit er in dat hij niet zonder zal kunnen zijn leven lang; nou ja, dan zien we wel weer!

Ook even antwoord aan Nettie; mijn grootste zorg is nog steeds (en ben ik weer met mijn neus op gedrukt) de kwaliteit van leven voor Dante. Met deze aandoening kán hij oud worden. Maar een lang saai leven is niet wat ik voor hem zou willen zien. Als idd banden en pezen zwak worden (of zijn?) dan zou iedere uitspatting zoals van gisteren een risico zijn op een blessure en ik kan hem toch niet maandelijks (ik noem maar wat) op de operatietafel laten belanden? Dit wil ik de volgende keer goed met Crama bespreken, heb het wel eens aangekaart maar eigenlijk nog geen duidelijk antwoord gekregen (Rami; jij snapt wel hoe dat gaat binnen de grote informatiestroom ) op de vraag hoe groot het risico is. Had Dante een hartkwaal, zou ik zeggen raus maar aan tot je er bij wijze van spreke 'dood bij neervalt' (hoe verschrikkelijk dat ook is, begrijp me goed!).
Nu zitten we nog een soort revalidatieperiode; zeker ivm de kniekruisband, maar de tijd daarna

Ben nog steeds erg blij met de begeleiding; ik belde om 12 uur, kon om 18uur langs komen en dan wordt er doodleuk een half uur minstens voor je uitgetrokken

Ik kan me helemaal indenken in de "kwaliteit van leven" aspecten ervan. Het is echt iets waarin, in mij optiek, niemand je kan adviseren omdat alleen jullie zelf Dante het beste kennen en dus eventuele depressies zullen herkennen.

Ik denk wel dat je met alternatieven (spelletjes) en veel communiceren zijn geest lang scherp kunt houden. Om zich "leeg" te rennen kun je misschien ook spelletjes doen waarbij Dante langere afstanden moet rennen met een doel voor ogen (rechtuit). Op die manier zou je wellicht zoveel mogelijk kunnen voorkomen dat er iets gebeurd door de belastende wendingen e.d.
Maarja, zo nu en dan eens écht uit z'n dak gaan kun je hem ook niet helemaal ontzeggen natuurlijk, ik vind dat je daarin groot gelijk hebt.
Het is en blijft een ontzettend lastige situatie waarin je waarschijnlijk nooit zeker kunt zeggen of je hem nu een plezier doet of juist niet
Zo te horen is nog heel wat puzzelwerk te verrichten. Nou vooruit, nog een

Moon schreef: Toen ik daar zat te wachten (moest er om 18 uur zijn) dacht ik nog even; stel dat Rami nu binnen komt lopen Maar het kan ook goed dat je dank zij mij (als je 's avonds moest) minstens een half uur langer hebt moeten wachten

Nee, heb niet op je moeten wachten, had 's middags mijn afspraak. Daarbij moesten wij bij Kris op contrôle en hij loopt nooit uit!

Moon schreef: Het was voor mij geen kwestie hoor, óf Dante weer Moderin zou krijgen. Ik ben veel te blij met dat spul. De kans zit er in dat hij niet zonder zal kunnen zijn leven lang; nou ja, dan zien we wel weer!

Aha, dat had ik dan verkeerd begrepen. Dacht dat je de bijwerkingen een groot (te groot) risico vond.

Moon schreef: Ook even antwoord aan Nettie; mijn grootste zorg is nog steeds (en ben ik weer met mijn neus op gedrukt) de kwaliteit van leven voor Dante. Met deze aandoening kán hij oud worden. Maar een lang saai leven is niet wat ik voor hem zou willen zien. Als idd banden en pezen zwak worden (of zijn?) dan zou iedere uitspatting zoals van gisteren een risico zijn op een blessure en ik kan hem toch niet maandelijks (ik noem maar wat) op de operatietafel laten belanden? Dit wil ik de volgende keer goed met Crama bespreken, heb het wel eens aangekaart maar eigenlijk nog geen duidelijk antwoord gekregen (Rami; jij snapt wel hoe dat gaat binnen de grote informatiestroom ) op de vraag hoe groot het risico is. Had Dante een hartkwaal, zou ik zeggen raus maar aan tot je er bij wijze van spreke 'dood bij neervalt' (hoe verschrikkelijk dat ook is, begrijp me goed!).
Nu zitten we nog een soort revalidatieperiode; zeker ivm de kniekruisband, maar de tijd daarna

O ja, die kwaliteit van leven, dat is iets wat ook nog steeds dagelijks door mijn hoofd spookt. Ik geloof zeer in het 'hier-en-nu' voor een hond. Dus wat dat betreft kan ik helemaal meegaan met pijnbestrijding of het geven van Prednison-achtige middelen om een hond een hondwaardig leven te laten leiden. Liever 8 jaar lol dan 12 jaar voorzichtig aan doen.
Als de prognose van de operatie die Billly heeft gehad niet zo goed zou zijn of als hij al een oudere, in-actieve hond zou zijn, dan weet ik ook niet of ik dit allemaal (operatie en revalidatie) gedaan zou hebben.

En die informatie-stroom (maar ook de goede nazorg!) ken ik, ja!

Jaap* schreef: Ik kan me helemaal indenken in de "kwaliteit van leven" aspecten ervan. Het is echt iets waarin, in mij optiek, niemand je kan adviseren omdat alleen jullie zelf Dante het beste kennen en dus eventuele depressies zullen herkennen.

Ik denk wel dat je met alternatieven (spelletjes) en veel communiceren zijn geest lang scherp kunt houden. Om zich "leeg" te rennen kun je misschien ook spelletjes doen waarbij Dante langere afstanden moet rennen met een doel voor ogen (rechtuit). Op die manier zou je wellicht zoveel mogelijk kunnen voorkomen dat er iets gebeurd door de belastende wendingen e.d.
Maarja, zo nu en dan eens écht uit z'n dak gaan kun je hem ook niet helemaal ontzeggen natuurlijk, ik vind dat je daarin groot gelijk hebt.
Het is en blijft een ontzettend lastige situatie waarin je waarschijnlijk nooit zeker kunt zeggen of je hem nu een plezier doet of juist niet
Zo te horen is nog heel wat puzzelwerk te verrichten. Nou vooruit, nog een

Sorry dat het even heeft geduurd voor ik antwoord gaf; ik loop er weer vreselijk over na te denken allemaal . In ieder geval bedankt voor alle knuffels . Vóór ik Dante weer uit zijn dak laat gaan wil ik eerst de risico's duidelijk hebben. Moet er niet aan denken dat ik hem zijn lolletje gun en hij het met een gescheurde weet ik wat (pees of band) moet bekopen :N: . Maar ook al ben ik alert, zijn gekke gedrag is niet altijd te voorkomen. Gisteren liep ik in een parkje, samen met iemand die kwam vragen hoe het met Dante is (Dante heeft een behoorlijke 'fanclub' daar ). Dante loopt voor me uit, gezellig zij aan zij met een Ridgeback teefje. Ineens draait hij zich om en neemt een enorme sprong om mijn gezicht te likken ; gaat ineens uit zijn bol :N: . Het andere baasje en ik stonden allebei zo te kijken, geen idee waar dát nou ineens vandaan kwam... Het is een rare hond en dat is het

Moon schreef:

marian* schreef:Hoe herkenbaar allemaal wat de s.l.e betreft..........sterkte meid!

Ja, jij begrijpt het als geen ander! Misschien kun je Dante enige 'gedragscode's' in zijn flapoor fluisteren .
Vanavond was ik even op het hondenveldje in de buurt en Dante ging heel erg speelbuigingen maken naar een lief hondenmeisje. En toen heb ik hem voor het eerst laten gaan :N: :N: . Gewoon als een dolle over dat veld. Ik had zoiets roekeloos van 'we zien wel'. Misschien heb ik er morgen vreselijk spijt van maar aan de andere kant; wát een lol..

Soms moet je het gewoon even laten gaan, dat is een afweging die je maakt en dat plezier kan dan opwegen tegen een dagje later wat minder.
Zo ga ik met mijn "zieke" honden om, hebben ze ook nog kwaliteit van leven. Je vind er vanzelf een weg/balans in.

Rami schreef:

Moon schreef: Toen ik daar zat te wachten (moest er om 18 uur zijn) dacht ik nog even; stel dat Rami nu binnen komt lopen Maar het kan ook goed dat je dank zij mij (als je 's avonds moest) minstens een half uur langer hebt moeten wachten

Nee, heb niet op je moeten wachten, had 's middags mijn afspraak. Daarbij moesten wij bij Kris op contrôle en hij loopt nooit uit!

Moon schreef: Het was voor mij geen kwestie hoor, óf Dante weer Moderin zou krijgen. Ik ben veel te blij met dat spul. De kans zit er in dat hij niet zonder zal kunnen zijn leven lang; nou ja, dan zien we wel weer!

Aha, dat had ik dan verkeerd begrepen. Dacht dat je de bijwerkingen een groot (te groot) risico vond.

Moon schreef: Ook even antwoord aan Nettie; mijn grootste zorg is nog steeds (en ben ik weer met mijn neus op gedrukt) de kwaliteit van leven voor Dante. Met deze aandoening kán hij oud worden. Maar een lang saai leven is niet wat ik voor hem zou willen zien. Als idd banden en pezen zwak worden (of zijn?) dan zou iedere uitspatting zoals van gisteren een risico zijn op een blessure en ik kan hem toch niet maandelijks (ik noem maar wat) op de operatietafel laten belanden? Dit wil ik de volgende keer goed met Crama bespreken, heb het wel eens aangekaart maar eigenlijk nog geen duidelijk antwoord gekregen (Rami; jij snapt wel hoe dat gaat binnen de grote informatiestroom ) op de vraag hoe groot het risico is. Had Dante een hartkwaal, zou ik zeggen raus maar aan tot je er bij wijze van spreke 'dood bij neervalt' (hoe verschrikkelijk dat ook is, begrijp me goed!).
Nu zitten we nog een soort revalidatieperiode; zeker ivm de kniekruisband, maar de tijd daarna

O ja, die kwaliteit van leven, dat is iets wat ook nog steeds dagelijks door mijn hoofd spookt. Ik geloof zeer in het 'hier-en-nu' voor een hond. Dus wat dat betreft kan ik helemaal meegaan met pijnbestrijding of het geven van Prednison-achtige middelen om een hond een hondwaardig leven te laten leiden. Liever 8 jaar lol dan 12 jaar voorzichtig aan doen.
Als de prognose van de operatie die Billly heeft gehad niet zo goed zou zijn of als hij al een oudere, in-actieve hond zou zijn, dan weet ik ook niet of ik dit allemaal (operatie en revalidatie) gedaan zou hebben.

En die informatie-stroom (maar ook de goede nazorg!) ken ik, ja!

Ik ben wel benieuwd naar Billy (was alles goed en hoe nu verder) maar dat vraag ik wel even in zijn eigen topic

Wb. kwaliteit/kwantiteit, hoe moeilijk dit in de praktijk soms is, hoorde ik in de wachtkamer bij Crama. Grote hond, herderachtige, 12 jaar, ws. kruisband weer gescheurd (was een paar jaar daarvoor ook gebeurd). Ik was verbaasd dat hij al twaalf was, hond zag er veel jonger uit. Volgens baasjes ook een nog heel levendige hond, zelfs nog speels op zijn tijd. Maar wat een dilemma; weer zo'n operatie met revalidatie enz. vonden ze eigenlijk geen optie (want je hebt geen idee hoelang hij normaal gesproken nog te leven heeft) maar door laten hobbelen met een gescheurde kruisband, ook geen optie... In laten slapen terwijl hij nog zo jong oogt, speels is, enz. . Helaas heb ik niet meer gehoord wat de arts daarop te zeggen had, ik was toen zelf aan de beurt. Ik moet er wel steeds aan denken... Weer zo'n geval waarbij het niet zo makkelijk/duidelijk is hoe te handelen net als bij Dante het geval is.

Addy schreef: Soms moet je het gewoon even laten gaan, dat is een afweging die je maakt en dat plezier kan dan opwegen tegen een dagje later wat minder.
Zo ga ik met mijn "zieke" honden om, hebben ze ook nog kwaliteit van leven. Je vind er vanzelf een weg/balans in.

Maar wat als het resultaat van 'even laten gaan' niet een 'dagje minder' is maar een gescheurde pees of band

Dat is het juist, ik kan dat risico (nog) niet inschatten

Moon schreef: Sorry dat het even heeft geduurd voor ik antwoord gaf; ik loop er weer vreselijk over na te denken allemaal . In ieder geval bedankt voor alle knuffels . Vóór ik Dante weer uit zijn dak laat gaan wil ik eerst de risico's duidelijk hebben. Moet er niet aan denken dat ik hem zijn lolletje gun en hij het met een gescheurde weet ik wat (pees of band) moet bekopen :N: . Maar ook al ben ik alert, zijn gekke gedrag is niet altijd te voorkomen. Gisteren liep ik in een parkje, samen met iemand die kwam vragen hoe het met Dante is (Dante heeft een behoorlijke 'fanclub' daar ). Dante loopt voor me uit, gezellig zij aan zij met een Ridgeback teefje. Ineens draait hij zich om en neemt een enorme sprong om mijn gezicht te likken ; gaat ineens uit zijn bol :N: . Het andere baasje en ik stonden allebei zo te kijken, geen idee waar dát nou ineens vandaan kwam... Het is een rare hond en dat is het

Hij was even lekker helemaal in zijn element
Heerlijk zoiets
Laat je de risico's idd uitleggen door Crama.
Ik ben benieuwd wat hij er van zegt.

ranetje schreef:

Moon schreef: Sorry dat het even heeft geduurd voor ik antwoord gaf; ik loop er weer vreselijk over na te denken allemaal . In ieder geval bedankt voor alle knuffels . Vóór ik Dante weer uit zijn dak laat gaan wil ik eerst de risico's duidelijk hebben. Moet er niet aan denken dat ik hem zijn lolletje gun en hij het met een gescheurde weet ik wat (pees of band) moet bekopen :N: . Maar ook al ben ik alert, zijn gekke gedrag is niet altijd te voorkomen. Gisteren liep ik in een parkje, samen met iemand die kwam vragen hoe het met Dante is (Dante heeft een behoorlijke 'fanclub' daar ). Dante loopt voor me uit, gezellig zij aan zij met een Ridgeback teefje. Ineens draait hij zich om en neemt een enorme sprong om mijn gezicht te likken ; gaat ineens uit zijn bol :N: . Het andere baasje en ik stonden allebei zo te kijken, geen idee waar dát nou ineens vandaan kwam... Het is een rare hond en dat is het

Hij was even lekker helemaal in zijn element
Heerlijk zoiets
Laat je de risico's idd uitleggen door Crama.
Ik ben benieuwd wat hij er van zegt.

Ja dwaas hè, ik snap nu nog niet waar die actie nu ineens voor nodig was (hij is dan wel zo link om niet tégen me op te springen , maar nèt naast me, rechtstandig omhoog ).

Ik hoop idd heel erg dat Crama daar duidelijke richtlijnen voor heeft (indien mogelijk ). Ik zou het liefst een 'do's en don'ts lijstje krijgen, maar zo eenvoudig zal het niet zijn vrees ik

Nee, een eenvoudig lijstje zal het niet zijn
Als je al een lijstje van hem krijgt
Ik denk dat dat heel moeilijk te beoordelen is, zelfs voor een specialist.

Moon schreef: Ik ben wel benieuwd naar Billy (was alles goed en hoe nu verder) maar dat vraag ik wel even in zijn eigen topic

Lief van je, heb antwoord gegeven in zijn topic...

Moon schreef: Wb. kwaliteit/kwantiteit, hoe moeilijk dit in de praktijk soms is, hoorde ik in de wachtkamer bij Crama. Grote hond, herderachtige, 12 jaar, ws. kruisband weer gescheurd (was een paar jaar daarvoor ook gebeurd). Ik was verbaasd dat hij al twaalf was, hond zag er veel jonger uit. Volgens baasjes ook een nog heel levendige hond, zelfs nog speels op zijn tijd. Maar wat een dilemma; weer zo'n operatie met revalidatie enz. vonden ze eigenlijk geen optie (want je hebt geen idee hoelang hij normaal gesproken nog te leven heeft) maar door laten hobbelen met een gescheurde kruisband, ook geen optie... In laten slapen terwijl hij nog zo jong oogt, speels is, enz. . Helaas heb ik niet meer gehoord wat de arts daarop te zeggen had, ik was toen zelf aan de beurt. Ik moet er wel steeds aan denken... Weer zo'n geval waarbij het niet zo makkelijk/duidelijk is hoe te handelen net als bij Dante het geval is.

Ja, wat een dilemma. Heel erg moeilijk. Ik denk - maar ja, dat zeg ik nu - als Billy helemaal opknapt en tot zijn 12e probleemloos lekker hond kan zijn, dan zal ik - als er op die leeftijd problemen ontstaan - niet meer voor zo'n zware operatie kiezen. Zwaar in de zin vooral ook van revalideren, moeten afremmen etc..
Ik zou natuurlijk absoluut wel aan pijbestrijding doen, maar opereren... ik twijfel.

Rami schreef:

Moon schreef: Ik ben wel benieuwd naar Billy (was alles goed en hoe nu verder) maar dat vraag ik wel even in zijn eigen topic

Lief van je, heb antwoord gegeven in zijn topic...

Moon schreef: Wb. kwaliteit/kwantiteit, hoe moeilijk dit in de praktijk soms is, hoorde ik in de wachtkamer bij Crama. Grote hond, herderachtige, 12 jaar, ws. kruisband weer gescheurd (was een paar jaar daarvoor ook gebeurd). Ik was verbaasd dat hij al twaalf was, hond zag er veel jonger uit. Volgens baasjes ook een nog heel levendige hond, zelfs nog speels op zijn tijd. Maar wat een dilemma; weer zo'n operatie met revalidatie enz. vonden ze eigenlijk geen optie (want je hebt geen idee hoelang hij normaal gesproken nog te leven heeft) maar door laten hobbelen met een gescheurde kruisband, ook geen optie... In laten slapen terwijl hij nog zo jong oogt, speels is, enz. . Helaas heb ik niet meer gehoord wat de arts daarop te zeggen had, ik was toen zelf aan de beurt. Ik moet er wel steeds aan denken... Weer zo'n geval waarbij het niet zo makkelijk/duidelijk is hoe te handelen net als bij Dante het geval is.

Ja, wat een dilemma. Heel erg moeilijk. Ik denk - maar ja, dat zeg ik nu - als Billy helemaal opknapt en tot zijn 12e probleemloos lekker hond kan zijn, dan zal ik - als er op die leeftijd problemen ontstaan - niet meer voor zo'n zware operatie kiezen. Zwaar in de zin vooral ook van revalideren, moeten afremmen etc..
Ik zou natuurlijk absoluut wel aan pijbestrijding doen, maar opereren... ik twijfel.

O, jeetje bedenk nu pas dat jij dat op jouw situatie kunt toepassen; was niet de bedoeling hoor!

Ik had erg te doen met de baasjes, vond het wel jammer dat ik niet gehoord heb wat Crama nou op zoiets te zeggen heeft...

Ga even in Billy's topic kijken

Moon schreef: O, jeetje bedenk nu pas dat jij dat op jouw situatie kunt toepassen; was niet de bedoeling hoor!

Ik had erg te doen met de baasjes, vond het wel jammer dat ik niet gehoord heb wat Crama nou op zoiets te zeggen heeft...

Nee, ik weet wel dat je niet onze situatie bedoelde en het is natuurlijk ook nog lang niet aan de orde (hoop ik ) maar toch heb ik er wel al over nagedacht.
Met Kris hadden we het er nog over: waar trek je de grens, wat is nog 'ethisch' wenselijk, zeg maar. Maar dat is toch iets wat je zelf - als eigenaaar- bepaalt, uiteindelijk.
Dierenartsen, orthopeden geven natuurlijk wel advies en dat advies zal wel vaak worden opgevolgd maar uiteindelijk moet je toch zelf beslissingen nemen.

En ja, echt vreselijk moeilijk voor die baasjes...

Nu we het er toch over hebben (:mrgreen:)... ik ben benieuwd hoe het nu met Dante (en met jou! ) gaat.
Als je zin heb om er over te schrijven... dan lees ik het graag!