Het HondenForum

Een raar kort vraagje, vandaag heerlijk met de honden naar het nieuwe huis gegaan en dus meteen lekker zwemmen en spelen in het water natuurlijk.
Cleo had zoals altijd meteen weer koudwaterstaart. Ze heeft het altijd en direct na het zwemmen.

Omdat we dan aan een meer wonen en dus achter het huis meteen kunnen zwemmen, wij ook dus hahaha, vinden we dit wel wat lastig

Nu kan ze niet meer zitten en het doet altijd best wel pijn bij haar. Wuilus had het ook wel eens een keertje maar kon eigenlijk altijd wel zwemmen op 2-3 koudwaterstaarten in 14 jaar. Cleo heeft het gewoon meteen na het zwemmen en altijd. Dat wordt lastig want ze zwemt heel graag



Wat ons tevens voor het eerst opgevallen is is dat ze haar achterpoten gewoon helemaal niet gebruikt. Die trekt ze in en ze zwemt alleen met de voorpoten wat goed te zien was vanaf de stijger door het heldere water. Zou ze daarom snel die staart krijgen?

Ik hoop dat iemand er wat licht op kan schijnen.

Ik denk dat ik me zou gaan afvragen of het wel een koudwaterstaart is veroorzaakt door het water of dat er iets is dat veroorzaakt word door de beweging.
Misschien zou je ooit (als je eens wat centen overheb ) haar staartwortel en onderrug op de foto kunnen laten zetten. Dan weet je meteen of daar alles in orde is

Martijn schreef:Het kwispelen valt wel mee maar ik denk dat ze haar staart overbelast met het sturen. Ze gebruikt haar achterpoten niet, die trekt ze helemaal in.

Volgens mij wordt die staart alleen maar gebruikt om te sturen, daar helpen de achterpoten niet aan mee volgens mij

Ik heb hier 1 koudwaterstaart gehad, en dat was na het vang de kikker spel. In water waarin ze konden staan. Maar dus zéér overmatig de staart gebruikten

ik ben bang voor Cleo, dat als dat een zeer gevoelig punt is bij haar, ze dat altijd zal hebben, dus idd haar zwempartijen aanpassen, poedelen oke, echt zwemmen minimaal.

klote hoor, heb je straks een plas bij het huis, heb je een hond die er niet echt van kan genieten.

ik kende iemand, met een hond die het ook standaard had na het zwemmen, en dat was blijvend..maar goed, misschien hebben andere andere ervaringen of is er ondertussen wel iets tegen

Daarom zou ik me dus gaan afvragen waar dat door komt. Kloppen doet het niet helemaal en ik zou de oorzaak willen weten, maar goed zo ben ik

Martijn schreef:Ik kom er niet goed uit hoe ik het moet zeggen dus noem ik het maar "sturen".

Die van mij hebben ook nogal prominente staarten, en die sturen dus echt met hun staart. De staart is hun roer.

Martijn schreef:Ik lees al dat er niet eens water aan te pas hoeft te komen. Dat het echt om de spieroverbelasting gaat, hoe dan ook verworven.

Volgens mij ook. En dan zou een paar rondjes rustig zwemmen niet zomaar een CWT opleveren. Ook niet als ze alleen maar 8-tjes draait. Ik denk toch een zwakke plek

edit. Hoe kom ik bij "het staart" :N: :N: :N:

Martijn schreef:

yamie schreef:ik ben bang voor Cleo, dat als dat een zeer gevoelig punt is bij haar, ze dat altijd zal hebben, dus idd haar zwempartijen aanpassen, poedelen oke, echt zwemmen minimaal.

Als het zo blijft zal dat inderdaad zo gaan moeten. Dat zou bijzonder cru zijn nu we pal aan het water gaan wonen.

klote hoor, heb je straks een plas bij het huis, heb je een hond die er niet echt van kan genieten.

Dank u!

ik kende iemand, met een hond die het ook standaard had na het zwemmen, en dat was blijvend..maar goed, misschien hebben andere andere ervaringen of is er ondertussen wel iets tegen

Ik lees over direct NSAIDS geven. Ja nou, om nou m'n hond aan de pillen te doen om te kunnen zwemmen in de prachtplas voor de deur. Dat vind ik een ingewikkelde afweging.

dat middelste, was niet als vervelende opmerking bedoelt, gewoon een welgemeende verdomme zeg, dat zou kut zijn.

nee, aan de pillen... zou ik ook moeite mee hebben.

zou het binnen de perken kunnen blijven als ze echt maar een paar minuutjes mag zwemmen, daarna verplicht opdrogen/rusten?
wel wat bewerkelijk, maar helemaal niet meer zwemmen is het dan iig niet

Martijn schreef:

chrico schreef:Daarom zou ik me dus gaan afvragen waar dat door komt. Kloppen doet het niet helemaal en ik zou de oorzaak willen weten, maar goed zo ben ik

Zo ben ik ook behalve als het zo ontzettend voor de hand ligt wat er is.

Soms lijken dingen voor de hand te liggen maar blijken dat niet te zijn achteraf.
Niet om je bang te maken of wat ook maar ik heb enigzins het gevoel dat je niet verder wil/kan kijken dan de diagnose die gesteld heb en gekoppeld heb aan het zwemmen.
Maar nogmaals, ik zou het willen weten zodat ik daarop kan reageren.
Dan maar een paar centen kwijt aan een foto en horen dat er niets is dan ben ik ook weer gerust gesteld

Misschien een rare gedachte van iemand wiens honden nog nooit last hebben gehad van dit fenomeen (gelukkig!): zou ze haar staart niet juist veel meer moeten gebruiken (en de spieren er direct omheen) omdat ze haar achterpoten niet gebruikt?
Dan zou het natuurlijk het beste zijn als ze gaat leren met haar achterpoten ook mee te bewegen. Het lijkt me dat als die mee gaan doen haar staart minder belast (en overbelast) zal worden.
Misschien is er wel ergens iets te vinden hoe je je hond kunt aanleren ook met de achterpoten te zwemmen, en kun je daarmee van de zomer (als het water warm genoeg is om zelf lekker mee erin te gaan) aan de slag om te oefenen.
Of als je zelf meegaat een band o.i.d. bij haar liezen langs doen waarmee je haar achterhand wat ondersteunt, waardoor haar staart ook meer kan rusten.

Misschien echt heel raar gedacht hoor, maar goed, het is maar een ideetje van me.

Martijn schreef: Ik weet niet zo goed hoe ik haar zwemles moet geven.

Ik ook niet hoor, laat dat voorop staan.
Maar wie weet gaat ze al wat met haar achterpoten doen als je haar achterlijf wat hoger uit het water houdt met bijvoorbeeld een handdoek of band o.i.d.
Ze zou moeten leren dat ze in het water met haar achterpoten ook kan afzetten om zo gemakkelijker vooruit te komen.
Misschien zou je wat dat betreft eens kunnen zoeken of informeren bij zo'n hydrotherapie-gebeuren. Ik weet dat sommigen met zo'n loopband werken in het water, maar er zijn ook echte diepe baden waarin gezwommen kan worden. Wellicht hebben de mensen die daar werken een idee hoe je de achterpoten aan het werk kunt krijgen in het water.

Martijn schreef: Dat is niet stiekem kanker of spondylose.

Dat hoor je mij ook niet zeggen maar ik zat meer te denken aan een zenuw die bekneld komt of wat ook vanwege het niet gebruiken van haar achterpoten en dan het verhaal van de pijn enz.
Wees eerlijk, als iemand anders dit zou schrijven zou jouw reactie ook zijn van is er niet iets anders loos. Maar nogmaals, als jij het zeker weet dan is het prima, ik zou het anders doen

Honden die eenmaal een koudwaterstaart hebben gehad, blijven daar meestal erg gevoelig voor.
Kaya heeft het ook een paar maal gehad (en zwemt wel 'normaal'). Zelfs bij heel erg koud en kletsnat weer, heeft ze een koudwaterstaart opgelopen.

Bij erge pijn kan je achteraf inderdaad een keer Rimadyl overwegen

Verder kan het helpen om haar direct na het zwemmen heel goed af te drogen. Het is het proberen waard.
En Cleo uiteraard even een paar dagen niet het commando 'zit' geven, want dat is erg pijnlijk (maar dat lijkt me wel logisch).

Ik denk dat, als je haar achterlijf iets omhoog tilt, ze misschien alleen maar meer met haar voorpoten gaat werken om de balans weer terug te vinden en haar voorlijf omhoog te werken...

Misschien zou je haar voorpoten moeten begeleiden, ietsjes dwingend vasthouden, zodat ze wellicht haar achterpoten gaat gebruiken en haar staart meer gaat ontlasten...

Stang schreef:Honden die eenmaal een koudwaterstaart hebben gehad, blijven daar meestal erg gevoelig voor.

Vraag ik me ook af. Eén van die mij heeft het dus een keer gehad (na een wild-west-spel dat wel een half uur duurde), maar ik weet dus niet eens meer wie het was. Volgens mij Miep. Daarna hebben ze gewoon nog steeds dagelijks gezwommen. Niets meer aan de hand.

Als ik moet kiezen tussen Rimadyl of temperen met zwemmen doe ik het laatste. Zelfs bij mijn honden die dagelijks in het water liggen, of zouden willen liggen.

Marion. schreef:

Stang schreef:Honden die eenmaal een koudwaterstaart hebben gehad, blijven daar meestal erg gevoelig voor.

Vraag ik me ook af. Eén van die mij heeft het dus een keer gehad (na een wild-west-spel dat wel een half uur duurde), maar ik weet dus niet eens meer wie het was. Volgens mij Miep. Daarna hebben ze gewoon nog steeds dagelijks gezwommen. Niets meer aan de hand.

Als ik moet kiezen tussen Rimadyl of temperen met zwemmen doe ik het laatste. Zelfs bij mijn honden die dagelijks in het water liggen, of zouden willen liggen.

Er staat ook 'meestal'
Natuurlijk zijn er honden die het één keer krijgen, maar uit onderzoek is gebleken dat eenmaal een koudwaterstaat, dit meestal weer terugkomt omdat die honden er erg gevoelig voor zijn.

De enige methode die ik ken om het proberen te voorkomen, is direct na het zwemmen de staart goed afdrogen, lekker warm wrijven.
Helpt niet altijd, maar het kán helpen.

Nu is dit met Cleo wel erg extreem om het na echt iedere keer zwemmen te krijgen
Kaya krijgt het dus (tot nu toe) alleen als het nog te koud is. Bij dit weer heeft ze er dus totaal geen last van.

Ik zou eens kijken wat het effect is van droogwrijven direct na het zwemmen

Stang schreef:

Marion. schreef:

Stang schreef:Honden die eenmaal een koudwaterstaart hebben gehad, blijven daar meestal erg gevoelig voor.

Vraag ik me ook af. Eén van die mij heeft het dus een keer gehad (na een wild-west-spel dat wel een half uur duurde), maar ik weet dus niet eens meer wie het was. Volgens mij Miep. Daarna hebben ze gewoon nog steeds dagelijks gezwommen. Niets meer aan de hand.

Als ik moet kiezen tussen Rimadyl of temperen met zwemmen doe ik het laatste. Zelfs bij mijn honden die dagelijks in het water liggen, of zouden willen liggen.

Er staat ook 'meestal'
Natuurlijk zijn er honden die het één keer krijgen, maar uit onderzoek is gebleken dat eenmaal een koudwaterstaat, dit meestal weer terugkomt omdat die honden er erg gevoelig voor zijn.

De enige methode die ik ken om het proberen te voorkomen, is direct na het zwemmen de staart goed afdrogen, lekker warm wrijven.
Helpt niet altijd, maar het kán helpen.

Nu is dit met Cleo wel erg extreem om het na echt iedere keer zwemmen te krijgen
Kaya krijgt het dus (tot nu toe) alleen als het nog te koud is. Bij dit weer heeft ze er dus totaal geen last van.

Ik zou eens kijken wat het effect is van droogwrijven direct na het zwemmen

Volgens Martijn heb ik overdreven en is het niet iedere keer maar wel regelmatig. Nu zwemt ze niet heel vaak omdat ze alleen zwemt als Dapper zwemt en hij kan niet op veel plaatsen los om te zwemmen. Cleo zwemt ook alleen op strandjes en zal niet het water induiken vanaf een oever oid. Dus wanneer ze zwemt heeft ze regelmatig een koudwaterstaart. Dat is niet vaak en niet altijd maar wel regelmatig

Van de zomer hebben we genoeg tijd om uit te proberen wat er gebeurd als het water warmer is en of droogwrijven gaat helpen. Anders blijft ze maar binnen als Dapper zwemt en komt ze later mee naar buiten om te poedelen. Dat is wat ze uit zichzelf doet als het normaal weer is.

Om nog even op dat medische gebeuren terug te komen wat betreft haar staart. Ze heeft al 7 jaar zo nu en dan een koudwaterstaart en verder kan ze rennen als een gek en heeft ze op geen enkele manier last van haar staart of rug. Ze hoeft dus echt niet naar de DA hiermee want het is koudwaterstaart en niets anders Als ze wel iets zou hebben heeft ze daar alleen last van na het zwemmen en dan lijkt het 100% op koudwaterstaart en dan zou ze dat ook al 7 jaar hebben. Mag er dus wel vanuit gaan dat het echt niets is

Zou het niet vanzelf minder worden als de frequentie van het zwemmen toe neemt?

ik bedoel, als je de eerste keer gaat sporten heb je ook grote kans op spierpijn, dat wordt daarna ook minder.

MARC_S schreef:

Stang schreef:

Marion. schreef:

Stang schreef:Honden die eenmaal een koudwaterstaart hebben gehad, blijven daar meestal erg gevoelig voor.

Vraag ik me ook af. Eén van die mij heeft het dus een keer gehad (na een wild-west-spel dat wel een half uur duurde), maar ik weet dus niet eens meer wie het was. Volgens mij Miep. Daarna hebben ze gewoon nog steeds dagelijks gezwommen. Niets meer aan de hand.

Als ik moet kiezen tussen Rimadyl of temperen met zwemmen doe ik het laatste. Zelfs bij mijn honden die dagelijks in het water liggen, of zouden willen liggen.

Er staat ook 'meestal'
Natuurlijk zijn er honden die het één keer krijgen, maar uit onderzoek is gebleken dat eenmaal een koudwaterstaat, dit meestal weer terugkomt omdat die honden er erg gevoelig voor zijn.

De enige methode die ik ken om het proberen te voorkomen, is direct na het zwemmen de staart goed afdrogen, lekker warm wrijven.
Helpt niet altijd, maar het kán helpen.

Nu is dit met Cleo wel erg extreem om het na echt iedere keer zwemmen te krijgen
Kaya krijgt het dus (tot nu toe) alleen als het nog te koud is. Bij dit weer heeft ze er dus totaal geen last van.

Ik zou eens kijken wat het effect is van droogwrijven direct na het zwemmen

Volgens Martijn heb ik overdreven en is het niet iedere keer maar wel regelmatig. Nu zwemt ze niet heel vaak omdat ze alleen zwemt als Dapper zwemt en hij kan niet op veel plaatsen los om te zwemmen. Cleo zwemt ook alleen op strandjes en zal niet het water induiken vanaf een oever oid. Dus wanneer ze zwemt heeft ze regelmatig een koudwaterstaart. Dat is niet vaak en niet altijd maar wel regelmatig

Van de zomer hebben we genoeg tijd om uit te proberen wat er gebeurd als het water warmer is en of droogwrijven gaat helpen. Anders blijft ze maar binnen als Dapper zwemt en komt ze later mee naar buiten om te poedelen. Dat is wat ze uit zichzelf doet als het normaal weer is.

Om nog even op dat medische gebeuren terug te komen wat betreft haar staart. Ze heeft al 7 jaar zo nu en dan een koudwaterstaart en verder kan ze rennen als een gek en heeft ze op geen enkele manier last van haar staart of rug. Ze hoeft dus echt niet naar de DA hiermee want het is koudwaterstaart en niets anders Als ze wel iets zou hebben heeft ze daar alleen last van na het zwemmen en dan lijkt het 100% op koudwaterstaart en dan zou ze dat ook al 7 jaar hebben. Mag er dus wel vanuit gaan dat het echt niets is

Het lijkt mij ook dat het niets anders dan kan zijn.
Het kenmerkende van een koudwaterstaart is dat het ná het zwemmen ontstaat of na hevig kwispelende inspanning (bv na het speuren).
De staart is eigenlijk tijdelijk verlamd en lijkt alsof deze gebroken is: het eerste stukje staat meestal nog horizontaal en ineens is er een 'knik' en zakt de rest van de staart naar beneden.

Ik heb hier een foto waar het wel redelijk duidelijk op te zien is:


De hond krijgt de staart dus absoluut niet meer in z'n geheel naar boven. Soms is matig kwispelen (laag) nog wel mogelijk. Meestal duurt het een paar dagen en gaat het vanzelf wel over.
Als je ziet dat ze echt erg veel pijn heeft, kunnen jullie overwegen om bv twee dagen Rimadyl te geven.

Precies zo'n staart heeft ze nu ook. Ik ben net even 30 minuten met haar in de zon gaan zitten en het gaat al meteen een stuk beter door de warmte erop Ze kan al weer kwispelen en ook staat de staart al bij vlagen weer normaal. Lichte vorm dus deze keer en dat is mazzel voor haar want gisteravond kroop ze helemaal in me zo zielig was ze

Mocht niet van Martijn (terecht overigens) want ze is al zo'n pieperd maar ik had echt de neiging om haar te gaan troosten :N:

pooh schreef:Zou het niet vanzelf minder worden als de frequentie van het zwemmen toe neemt?

ik bedoel, als je de eerste keer gaat sporten heb je ook grote kans op spierpijn, dat wordt daarna ook minder.

Daar hoopte ik een antwoord op te krijgen in deze post. We gaan haar eerst gewoon lekker laten zwemmen en passen de zaken aan als ze steeds weer een lamme staart krijgt. Als ze dagelijks zwemt zal haar zwemconcitie beter worden en de doorbloeding in de staart ook denk ik.

Verder heeft ze zich gister suf gekwispeld omdat iedereen op het bouwterrein natuurlijk even goed begroet moest worden.

Tja, ik weet niet wat dat zwemmen aangaat........

Cleo is al 7 of 8 en ze zwemt nu eenmaal raar denk ik dan maar. Om zoiets aan te leren moeten we haar meenemen in het water en met haar klooien. Daar is ze geen hond naar en waarschijnlijk gaat ze ons dat kwalijk nemen en vindt ze zoiets verschrikkelijk om mee te maken. Of ze dan uberhaubt nog het water in wil als wij erbij zijn is de vraag. We moeten haar dan waarschijnlijk meetrekken naar het diepe en dat soort dingen moet je met een hond als Cleo niet doen. Dan vindt ze het allemaal verschrikkelijk ingewikkeld worden en stom verwacht ik en als we haar gewoon "in haar waarde" laten functioneert ze helemaal top!

Ik denk dat we gewoon die conditie op peil moeten brengen daar en haar lekker vaak moeten laten zwemmen op eigen initiatief. Gaat het dan steeds verkeerd dan zien we wel wat we evt nog kunnen doen. Dapper heeft overigens nooit last van die staart maar hij kwispelt ook minder en heeft niet zo de behoefte iedereen welkom te heten alsof het een "vriend" van 10 jaar geleden is.

Joep zwemt ook zonder zijn achterpoten te gebruiken en hij kwipelt ook erg tijdens het zwemmen. Maar een koudwaterstaart heeft hij nog nooit gehad.

MARC_S schreef:Tja, ik weet niet wat dat zwemmen aangaat........

Cleo is al 7 of 8 en ze zwemt nu eenmaal raar denk ik dan maar. Om zoiets aan te leren moeten we haar meenemen in het water en met haar klooien. Daar is ze geen hond naar en waarschijnlijk gaat ze ons dat kwalijk nemen en vindt ze zoiets verschrikkelijk om mee te maken. Of ze dan uberhaubt nog het water in wil als wij erbij zijn is de vraag. We moeten haar dan waarschijnlijk meetrekken naar het diepe en dat soort dingen moet je met een hond als Cleo niet doen. Dan vindt ze het allemaal verschrikkelijk ingewikkeld worden en stom verwacht ik en als we haar gewoon "in haar waarde" laten functioneert ze helemaal top!

Ik denk dat we gewoon die conditie op peil moeten brengen daar en haar lekker vaak moeten laten zwemmen op eigen initiatief. Gaat het dan steeds verkeerd dan zien we wel wat we evt nog kunnen doen. Dapper heeft overigens nooit last van die staart maar hij kwispelt ook minder en heeft niet zo de behoefte iedereen welkom te heten alsof het een "vriend" van 10 jaar geleden is.

Kaya zwemt dus vanaf het voorjaar tot het najaar en heeft bij redelijk mooi weer nooit een koudwaterstaart. Zodra het te koud wordt en ze gaat toch het water in, dan heeft ze het wel.
Dus ik denk niet dat veel zwemmen het beter zal maken (zij zwemt praktisch iedere dag). Alhoewel ik natuurlijk ook weer niet kan zeggen hoe het zou zijn als Kaya niet iedere dag zou zwemmen, wellicht zou het dan ook vaker voorkomen

Ik wilde net vragen wat een koudwaterstaart is, want ik had er nog nooit van gehoord . Is niet meer nodig, want ik zag de foto van Kaya met uitleg.
Kan iedere hond dat hebben/krijgen? Of lopen de mijne, met hun dikke beharing, die kans niet of nauwelijks? Of heeft dat er niets mee te maken?

Teckelgek schreef:Ik wilde net vragen wat een koudwaterstaart is, want ik had er nog nooit van gehoord . Is niet meer nodig, want ik zag de foto van Kaya met uitleg.
Kan iedere hond dat hebben/krijgen? Of lopen de mijne, met hun dikke beharing, die kans niet of nauwelijks? Of heeft dat er niets mee te maken?

Ook honden met een dikke beharing kunnen het krijgen. Voorbeelden zijn hier in het topic al genoemd: Saar of Miep van Marion en Tagor van ons. En dat zijn toch echt honden die een vacht hebben waarmee ze moeten zwemmen. Maar het is dus niet gezegd dat elke hond het krijgt. Want Tagor heeft het b.v. 1x gehad en Jari nooit. En beiden zwommen heel fanatiek.

Inge O schreef:dan kan ik er nog een logica voor bedenken (maar daar ben ik heel goed in hoor :N: ) : als het koud is zwemt kaya natuurlijk ook weer niet zo vaak, dus zijn die bepaalde spieren toch weer minder getraind.
koude spieren zullen dan weer (door verminderde bloedvoorziening) sneller oververmoeid (en daarna stijf) raken dan warme.
maar in het laatste geval heeft de temperatuur er idd ook wel mee te maken .

Yes! Doe ik mee
Het was nl Miep die vorig jaar de CWT had. Saar zwemt echt zomer en winter baantjes, en gooit het roer dan regelmatig om. Miep staat dan in het ondiepe en kijkt ernaar, met rustige staart. Wel in het koude water, maar haar staart staat stil.
Behalve dus met dit spelletje. Het is een erg klein poeltje, dus vast ook geen extra koud water. Het was ook geen koud weer, ik had een korte broek aan. Maar van dit spelletje, dat zeker een half uur duurde, heeft Miep dus een koudwaterstaart opgelopen. Gewoon een tijd lang ingespannen die staart gebruiken. Op een heel andere manier dan de normale breeduit-kwispel bij begroetingen, waar ze dagelijks ook zeer druk mee is.

Inge O schreef:dus toch de beweging, onafhankelijk van temperatuur .

Even nagekeken. 21 juli vorig jaar. Toen hadden we ook al een paar warme dagen en een paar hittegolven achter de rug

LongFields schreef:Misschien een rare gedachte van iemand wiens honden nog nooit last hebben gehad van dit fenomeen (gelukkig!): zou ze haar staart niet juist veel meer moeten gebruiken (en de spieren er direct omheen) omdat ze haar achterpoten niet gebruikt?

dit is het enige wat ik ook kan verzinnen eigenlijk
1 van mijn honden heeft het 1 x gehad en niet met zwemmen maar idd. na intensief staartgebruik (kwispelen)....
Hier zwemmen ze bijna elke dag en ik heb er nog nooit last van gehad bij een hond...

MARC_S schreef:Precies zo'n staart heeft ze nu ook. Ik ben net even 30 minuten met haar in de zon gaan zitten en het gaat al meteen een stuk beter door de warmte erop Ze kan al weer kwispelen en ook staat de staart al bij vlagen weer normaal. Lichte vorm dus deze keer en dat is mazzel voor haar want gisteravond kroop ze helemaal in me zo zielig was ze

Mocht niet van Martijn (terecht overigens) want ze is al zo'n pieperd maar ik had echt de neiging om haar te gaan troosten :N:

misschien is zo'n warmtelamp dan idd. een oplossing zoals hierboven genoemd werd