Het HondenForum

Dante heeft vanmorgen weer een epi-aanval gehad . De vorige was 4mnd. geleden, dus eigenlijk mag ik niet klagen. Maar de twee voorgaande kwam ik net beneden toen de eigenlijke aanval al voorbij was. Nu kreeg hij hem terwijl ik erbij stond :N: . O, wat is het toch een rot gezicht . Die maaiende poten, vertrokken bek en wegdraaiende ogen. Ben steeds wat bibberig als het achter de rug is. Echt wennen doet het nooit geloof ik
Zie er erg tegenop dat ik hem moet wassen (druipt van de urine) dat vind ik altijd zo zielig.... En hij liep ook even mank; ws. door dat trekken met zijn poten (spierpijn?). Het ging net zo goed wb het mank lopen, ik hoop maar dat er niets beschadigd is.
Ik heb geen vraag, maar wilde even klagen

nee,wennen zal het nooit.
Mijn yorkje had het ook en het doet je zo,n pijn om zo machteloos staan toe te kijken tot het over is.

Dikke kus op dante zijn hoofd.
is hij nu ook totaal uitgeput?

Het is zeker een rotgezicht en het zal nooit wennen, maar misschien is het een troost om te denken dat het voor jou erger is dan voor hem. Hij merkt niets van de aanval an sich.

Knuffel voor Dante.

Groetjes,

Fieke

Je leert ermee omgaan, maar wennen doet het zeker niet om je maatje in zo'n toestand te zien.

Geef Dante maar een dikke knuffel van ons, Marijke en ik hoop dat ie weer snel opknapt .

Zo, klaar met al het geredder van hond, mezelf, vloer, keukenkastjes (had hij tegenaan geplast tijdens de aanval). En natuurlijk overal doorheen gelopen, tegen me opgesprongen (opluchting na de aanval). Nog twee keer met hem uit geweest omdat hij onrustig bleef. Drinkt enorm veel erna en moet dus ook veel plassen. Nu is de rust weergekeerd; na korte tijd merk ik bij Dante niets meer; was ook alle vorige keren zo, gelukkig. Ik merk ook niet dat hij vermoeider is of zo.
Hinken doet hij ook niet meer; dat was eigenlijk mijn grootste schrik. Het ging net zo ontzettend goed met hem, het zal toch niet gebeuren dat hij door zo'n %#@ aanval weer zijn poot beschadigd zou hebben :N: .
En nu maar weer duimen dat het weer wat maandjes duurt tot de volgende .

Joh wat schrik ik hier van
Heel veel sterkte Marijke
Ik ben blij voor je dat het er op lijkt dat zijn poot geen opdonder heeft gehad.
Het blijft een rotziekte

ranetje schreef:Joh wat schrik ik hier van
Heel veel sterkte Marijke
Ik ben blij voor je dat het er op lijkt dat zijn poot geen opdonder heeft gehad.
Het blijft een rotziekte

Nou ik troost me maar met het idee dat hij er ws. zelf weinig van meemaakt.
Maar als je het ziet gebeuren, kun je je dat toch moeilijk voorstellen. Het duurt altijd maar een aantal seconden maar dat lijkt zooo lang . Op het laatst zei ik 'kom er nu maar uit hoor, nu is het genoeg' (toch altijd een beetje bang voor een 'status',terwijl hij dat nog nooit gehad heeft, ook niet clusteren, gelukkig) en dat deed ie braaf .
Maar die poot :N: ; gisteren dacht ik nog dat ik Crama zou gaan mailen of hij echt nog niet los mag lopen (omdat het zo goed gaat). Nu maar weer even afwachten hoe het verder gaat vandaag...

Allemaal bedankt voor de 'sterkte's' en zo

Ach jee... wat rot. Het lijkt me vreselijk naar om je hond zo te zien (ook al weet je dat ze er zelf niets van merken).
Ik was eigenlijk helemaal 'vergeten' dat Dante wel eens epileptische aanvallen krijgt, komt denk ik door alle perikelen rond zijn poot...

Fijn dat 'ie alweer de oude is (en ook dat het lopen zo goed gaat! )

Wat akelig! Ik heb het nog nooit gezien (bij een hond), maar ik kan me voorstellen dat je er helemaal naar van wordt als je eigen hond er zo aan toe is. Gelukkig heeft hij er niets aan overgehouden, ook niet aan zijn poot. Heeft hij medicijnen voor z'n epilepsie? Of heeft hij het daar 'niet genoeg' voor?

tekkel schreef:Wat akelig! Ik heb het nog nooit gezien (bij een hond), maar ik kan me voorstellen dat je er helemaal naar van wordt als je eigen hond er zo aan toe is. Gelukkig heeft hij er niets aan overgehouden, ook niet aan zijn poot. Heeft hij medicijnen voor z'n epilepsie? Of heeft hij het daar 'niet genoeg' voor?

Hij heeft niet genoeg aanvallen voor medicatie (rare zin eigenlijk ). Het is 1,5 jaar geleden dat hij de eerste kreeg en het verloop is een beetje grillig. Een keer zat er 8mnd tussen (toen hoopte ik stiekem dat het 'over' was). Dit was nu de vijfde aanval. (het was trouwens 3 mnd. geleden, heb me vergist ).

Rami schreef:Ach jee... wat rot. Het lijkt me vreselijk naar om je hond zo te zien (ook al weet je dat ze er zelf niets van merken).
Ik was eigenlijk helemaal 'vergeten' dat Dante wel eens epileptische aanvallen krijgt, komt denk ik door alle perikelen rond zijn poot...

Fijn dat 'ie alweer de oude is (en ook dat het lopen zo goed gaat! )

Ik vergeet het zelf ook hoor . Door het pootgedoe en de schrik van de SLE is het voor mij ook een secudair gebeuren. Mijn angst is wel dat het frequenter gaat optreden naarmate hij ouder wordt. Maar daar denk ik alleen aan als hij weer een aanval heeft gehad. Verder stop ik dat dan maar weer ver weg. Heb nu even genoeg om me zorgen over te maken .

PS; heb je al knopen doorgehakt?

Het zou jammer zijn als er steeds minder tijd tussen de aanvallen zit. Maar aan de andere kant krijgt hij dan misschien wel medicijnen, waardoor de aanvallen misschien weer wegblijven.
Ik wens je er in elk geval sterkte mee, vooral met de huiver dat er weer zo'n aanval kan aankomen

tekkel schreef:Maar aan de andere kant krijgt hij dan misschien wel medicijnen, waardoor de aanvallen misschien weer wegblijven.

Medicijnen tegen epilepsie werken bij honden helaas niet zoals bij mensen.
Mensen kunnen echt toevalsvrij worden op medicatie, maar honden niet. Bij honden is het doel van de medicatie om de toevalsfrequentie te verlengen en de aard van de toevallen milder te maken.

Moon schreef:

Rami schreef:Ach jee... wat rot. Het lijkt me vreselijk naar om je hond zo te zien (ook al weet je dat ze er zelf niets van merken).
Ik was eigenlijk helemaal 'vergeten' dat Dante wel eens epileptische aanvallen krijgt, komt denk ik door alle perikelen rond zijn poot...

Fijn dat 'ie alweer de oude is (en ook dat het lopen zo goed gaat! )

Ik vergeet het zelf ook hoor . Door het pootgedoe en de schrik van de SLE is het voor mij ook een secudair gebeuren. Mijn angst is wel dat het frequenter gaat optreden naarmate hij ouder wordt. Maar daar denk ik alleen aan als hij weer een aanval heeft gehad. Verder stop ik dat dan maar weer ver weg. Heb nu even genoeg om me zorgen over te maken .

PS; heb je al knopen doorgehakt?

Kan ik me goed voorstellen dat 'wegstoppen'. Gelukkig zijn het maar zo weinig aanvallen.
Het hoeft toch niet per se zo te zijn dat hij meer aanvallen krijgt als hij ouder wordt?

En ja, knopen doorgehakt! Ik schreef het al ergens in het topic over Billy's knie-gebeuren, maar het wordt de TTA-operatie, bij Crama's collega dus.
Maandag hoor ik wanneer we terecht kunnen.
Vind het ineens allemaal doodeng, ook de narcose en zo...

tekkel schreef:Het zou jammer zijn als er steeds minder tijd tussen de aanvallen zit. Maar aan de andere kant krijgt hij dan misschien wel medicijnen, waardoor de aanvallen misschien weer wegblijven.
Ik wens je er in elk geval sterkte mee, vooral met de huiver dat er weer zo'n aanval kan aankomen

Als Dante 'alleen maar' epilepsie zou hebben was ik er misschien wel meer mee bezig. Misschien niet helemaal reëel maar ik blijk in staat te zijn om het na zo'n aanval ook weer snel te 'vergeten' . Dat is ook de reden waarom ik zelden of nooit op het epilepsieforum kom (sorry Monique en Fieke!). Dat is voor het 'kop in het zand' effect . Ik krijg weer een beetje hoop dat Dante ooit weer los zal kunnen rennen; dat houdt mij dagelijks bezig. Die epilepsie kunnen we er dus eigenlijk niet zo erg bij hebben... Stoppen we weer weg tot over een paar maanden (hopelijk!!!).

MoniqueDM schreef:

tekkel schreef:Maar aan de andere kant krijgt hij dan misschien wel medicijnen, waardoor de aanvallen misschien weer wegblijven.

Medicijnen tegen epilepsie werken bij honden helaas niet zoals bij mensen.
Mensen kunnen echt toevalsvrij worden op medicatie, maar honden niet. Bij honden is het doel van de medicatie om de toevalsfrequentie te verlengen en de aard van de toevallen milder te maken.

Hopelijk kunnen we nog heel lang zonder medicijnen

Rami schreef:

Moon schreef:

Rami schreef:Ach jee... wat rot. Het lijkt me vreselijk naar om je hond zo te zien (ook al weet je dat ze er zelf niets van merken).
Ik was eigenlijk helemaal 'vergeten' dat Dante wel eens epileptische aanvallen krijgt, komt denk ik door alle perikelen rond zijn poot...

Fijn dat 'ie alweer de oude is (en ook dat het lopen zo goed gaat! )

Ik vergeet het zelf ook hoor . Door het pootgedoe en de schrik van de SLE is het voor mij ook een secudair gebeuren. Mijn angst is wel dat het frequenter gaat optreden naarmate hij ouder wordt. Maar daar denk ik alleen aan als hij weer een aanval heeft gehad. Verder stop ik dat dan maar weer ver weg. Heb nu even genoeg om me zorgen over te maken .

PS; heb je al knopen doorgehakt?

Kan ik me goed voorstellen dat 'wegstoppen'. Gelukkig zijn het maar zo weinig aanvallen.
Het hoeft toch niet per se zo te zijn dat hij meer aanvallen krijgt als hij ouder wordt?

En ja, knopen doorgehakt! Ik schreef het al ergens in het topic over Billy's knie-gebeuren, maar het wordt de TTA-operatie, bij Crama's collega dus.
Maandag hoor ik wanneer we terecht kunnen.
Vind het ineens allemaal doodeng, ook de narcose en zo...

Ik geloof ook dat het niet bij alle honden zo is dat de frequentie groter wordt, maar het komt wel voor. Maaaar daar denk ik dus niet aan

Over Billy; ik had al gelezen dat het waarschijnlijk de TTA werd, maar dacht dat het nog niet helemaal zeker was. Kan me heel goed voorstellen dat je het eng vindt; het is ook nogal wat! Ik volg verder je topic wel weer. Heel veel sterkte

O, wat naar toch. Sterkte Marijke. Niet meer doen Dante

Het lijkt mij ook vreselijk angstig om te zien. Hopelijk blijft het weer een hele tijd weg. Sterkte!

Dank jullie wel voor de knuffels en goede wensen

Vanmorgen ging Dante een beetje braken en ik dacht direct o, nee :N: . Maar gelukkig bleef het alleen bij een beetje braken .

Moon schreef:Dank jullie wel voor de knuffels en goede wensen

Vanmorgen ging Dante een beetje braken en ik dacht direct o, nee :N: . Maar gelukkig bleef het alleen bij een beetje braken .

Ja, dan denk je meteen dat er weer iets op komst is.
Gelukkig dat het alleen bij een beetje braken is gebleven