Het HondenForum

Zoals jullie weten is Jentah een hondje met een "steekje los".
Helaas gaat het nog steeds niet beter met haar. Ze eet af en aan goed, en dan weer niks, leert niets bij.
Verder dan "zit" (Dit kon ze al) ben ik niet gekomen.
Ze heeft het gedrag van een 12 weken oude pup.
Verder is het tot op heden niet gelukt om haar ook maar een beetje zindelijk te krijgen.
Ze is (als ze nergens last van heeft) een heel vrolijk, lief hondje maar helaas komen er alleen maar meer "angst- aanvallen" (zie filmpjes) voor in de plaats. Ze staat dan totaal in haar eigen wereld te zijn, met af en toe vluchtpogingen waarbij ze het hele huis overhoop haalt. (Trut )

Anderen die haar regelmatig zien, zeggen dat het lijkt alsof ze in haar eigen wereld leeft, ze is er niet helemaal bij.









Dit is een gewone avond, thuis. Niks raars aan vooraf gegaan.

Het lijkt wel ee zenuwstoornis, heb je ooit al een onderzoek laten doen.

En deze maak ik net, is iets lichter!

loony schreef:Het lijkt wel ee zenuwstoornis, heb je ooit al een onderzoek laten doen.

daar lijkt het idd op ja! ik kan me de filmpjes van toen je haar net had nog herinneren maar heb het verloop gemist.

heb je al een dierenarts laten kijken? wat zegt die?

ik denk echt een dwanneurose of een zenuwafwijking aan de motoriek, ze loopt alles behalve normaal

Ze is absoluut niet in orde.
Is ze al eens onderzocht door de DA?
Zijn er al eens bloedonderzoeken gedaan? (o.a. schildklier en leverwaarden).
Vergeleken met het begin is er bijna achteruitgang i.p.v. vooruitgang

Ik vond het echt akelig om haar op de filmpjes te zien.
Ze lijkt me ook echt niet in orde. Zou er niets mis zijn met haar hersenen of zo?
Haar gedrag op met name het eerste filmpje doet me wel iets denken aan een hond die net weer bij komt na een epileptische aanval.

Sneu voor haar, en ook heel jammer voor jou dat het niet beter met haar gaat nu ze wat langer bij je is, eerder minder.

heb je wel eens aan autisme gedacht?? Ik geloof dat dat voor kan komen bij honden. Misschien kun je bij een homeophaat wat vinden.

Misschien ziet ze wel dingen die wij niet zien, overgevoelig? Het lijkt me dat de hond zich in die gespannen situaties niet prettig voelt. Sneu hoor, ook voor jullie natuurlijk om je hond zo te zien!

Groetjes,
Esther en Co.

Het is niet alleen dat ze niet normaal loopt, ze staat ook niet normaal. Op een filmpje staat ze duidelijk zonder steun op een achterpoot, die zwiebert wat naast de andere. Ik zou met haar naar de dierenarts gaan en hem/haar deze filmpjes laten zien. Het ziet er voor mij niet uit als een angstaanval eerlijk gezegd.

LongFields schreef:Ik vond het echt akelig om haar op de filmpjes te zien.
Ze lijkt me ook echt niet in orde. Zou er niets mis zijn met haar hersenen of zo?
Haar gedrag op met name het eerste filmpje doet me wel iets denken aan een hond die net weer bij komt na een epileptische aanvalSneu voor haar, en ook heel jammer voor jou dat het niet beter met haar gaat nu ze wat langer bij je is, eerder minder.

Daar zat ik ook aan te denken. Vandaar het idee om eens een grondig bloedonderzoek te laten doen. Ik denk dat bij dat onderzoek ook de ammoniak test gedaan zou moeten worden.

Er is een uitgebreide bloedonderzoek gedaan, alles is getest, alles was goed.

De DA zegt dat het zeker iets in de hersenen is, dit omdat ze het andere momenten, bv buiten, helemaal niet doet.
Hij gaf ook een soort autisme aan als meest waarschijnlijk, althans, dat het daarmee vergeleken moet worden.
Ik moet er ook rekening mee houden dat dit erger gaat worden, omdat ze zichzelf gek maakt.
Zo was ze eerst zo, na stress alleen, later bij 1 bepaald geluidje en daarna bij alle hoge geluiden, en nu bij ieder geluid. Het gaat steeds verder zeg maar.

Ook merk ik aan Dazzle dat hij haar steeds meer gaat mijden en wat angstig lijkt omdat hij niet lijkt te snappen hoe en wat met haar.

Een schuilplek heb ik geprobeerd te creeren in die hoek waar nu die plant weer staat, maar omdat ze bang is voor "overdekte" dingen gaat dat niet.
Als ik haar zoals het nu staat, achter de plant en kast laat kruipen, blijft ze daar 10 sec om vervolgens weer door te rennen naar de volgende plek.
Het is ook niet overdreven dat ze op een dag zo'n 40 keer haar neus/hoofd stoot, en flink hard ook nog.

Kan ook door een hersentumor komen

he wat een stress moet er in dat koppie zijn zeg.. ook geen leuk leventje zo...

ik heb een hondje gekend, die heeft zuurstof tekort bij de geboorte gehad, ik weet niet precies hoelang hij zonder ademhalen gezeten heeft, hij is gereanimeerd, maar wel vrij lang, hondje is wel "groot"gegroeid, hoewel altijd kleiner gebleven als broer en zusjes, maar die kon ook van de vreemde dingen hebben, motoriek niet in orde, soms leek het alsof hij niks meer zag, extreem angstig ineens, uit het niets.

kun je natuurlijk nooit meer achter komen, of zoiets aan de orde is.

naar hoor die filmpjes

Ik vindt haar ook erg bol staan...
Of lijkt dat maar zo op de filmpjes?

yamie schreef:ik heb een hondje gekend, die heeft zuurstof tekort bij de geboorte gehad, ik weet niet precies hoelang hij zonder ademhalen gezeten heeft, hij is gereanimeerd, maar wel vrij lang, hondje is wel "groot"gegroeid, hoewel altijd kleiner gebleven als broer en zusjes, maar die kon ook van de vreemde dingen hebben, motoriek niet in orde, soms leek het alsof hij niks meer zag, extreem angstig ineens, uit het niets.

kun je natuurlijk nooit meer achter komen, of zoiets aan de orde is.

naar hoor die filmpjes

Dit is ook aangewezen als "oorzaak" bij Jentah idd.
Het is ook exact hetzelfde bij haar, en dat ze zo klein is, bevestigt het alleen maar.
Om die reden ben ik ook niet doorgestuurd naar Utrecht. Het heeft geen enkele nut. ALS je er al achter komt, wat het geweest is, dan nog kunnen ze er niets aan doen.
Kalmering heeft ze al even gehad, maar dan raakt ze de coordinatie helemaal kwijt.

Heeft Jentah ook nog wel eens plezier in haar leventje?

ranetje schreef:Heeft Jentah ook nog wel eens plezier in haar leventje?

Ja, toch wel, ze heeft ook haar momenten dat ze heel erg vrolijk is en lekker speels. Vooral voorheen buiten. Alleen loopt ze tegenwoordig weg, iets wat ze eerder niet deed. Echt uit het zicht weg. Dus loslaten durf ik nog maar weinig.
In huis is ze soms ineens heel speels en doet ze niks anders dan kwispelen en gek doen.
Dus dan wel... maar de verhouding moet wel zo blijven....

Jaimy* schreef:

ranetje schreef:Heeft Jentah ook nog wel eens plezier in haar leventje?

Ja, toch wel, ze heeft ook haar momenten dat ze heel erg vrolijk is en lekker speels. Vooral voorheen buiten. Alleen loopt ze tegenwoordig weg, iets wat ze eerder niet deed. Echt uit het zicht weg. Dus loslaten durf ik nog maar weinig.
In huis is ze soms ineens heel speels en doet ze niks anders dan kwispelen en gek doen.
Dus dan wel... maar de verhouding moet wel zo blijven....

Ja ik begrijp wat je bedoelt.

Misschien kan je eens contact opnemen met deze practijk?
http://www.holistischdierenarts.nl/html/frameset.htm
Het is wel ver weg voor jou geloof ik, maar misschien zit er iemand van die praktijk bij jou in de buurt

Wat mij opvalt als ik aan niets vreemds denk en aan honden hier en oppashonden dan lijkt het: Op film 1 dat ze vreselijk moe is, maar in onbekende omgeving is (wat dus niet klopt) en zich niet op haar gemak voelt. Hierdoor durft ze niet te gaan liggen slapen en blijft ze staan maar suft wel weg. Dit doet Bobbie mijn oppas Jack ook heel vaak.
Hoewel het waars. niet zo zal zijn zie ik dus een hele moeie hond die niet lekker durft te gaan liggen slapen. Doordat ze zo moe is wordt ze suf en daarom staat ze niet stevig.

Film 3: hier staat ze vreselijk rond met haar rug. Alsof ze rugproblemen heeft. Daarnaast staan haar achterpoten heel raar en lijkt het alsof ze hier dus helemaal geen controle over heeft en zomaar ergens neer kwakt. Toch staat ze er wel op, maar dus niet stevig en vandaar dan heen en weer gedraai.

Hier schiet je vast helemaal niets mee op, maar ik beschrijf maar gewoon wat ik zie.

Mijn buurhondje waar ik veel contact mee heb heeft ook een hersenstoring. Dit ook al vanaf geboorte af aan. Deze is daarentegen wel altijd vrolijk, is best wat aan te leren en probeerd actief te zijn. Maar omdat ze geen controle over haar poten heeft valt ze veel en kost het heel veel moeite om te lopen, daarom kan ze nooit ver. Ze is goed zindelijk en ze is nooit volgroeid. Ze blijft nog steeds erg puppie achtig eruit zien terwijl ze al ruim 2 jaar is

Jeetje... wat naar!
Het lijkt idd alsof ze pijn heeft (houding, kromme rug) maar ja, als dat allemaal is onderzocht en uitgesloten...

Haar gedrag doet me trouwens ook wel denken aan wat je ziet bij dieren in gevangeschap (circus of dierentuin). Die maken steeds dezelfde bewegingen met hun kop, ze wiegen of zetten steeds een stapje vooruit en dan een stapje terug, of lopen steeds dezelfde rondjes. (Dwang)neurotisch gedrag wat je misschien wel kent van olifanten en roofdieren (het 'ijsberen' van ijsberen bijvoorbeeld).

Wat ik me afvraag: weet je iets van haar verleden?

Wat naar om te zien

Ik herinner me eerdere filmpjes die je hier had neergezet, om te laten zien wat een zwakke achterkant ze had. Maar die was toen niet zo zwak als hier op filmpje-3.

Ze probeert toch wel contact met je te maken, springt ook bij je op de bank. Het is duidelijk de een of andere hersenstoring.

Rot voor jou en je zoontje en Dazzle, en het leek zo goed te gaan na een tijdje

Ik zou toch nog eens rond gaan kijken of er geen medicatie te vinden is. Misschien zelf al wat gaan klooien met homeopatisch of Bach, maar ondertussen ook uitvogelen wat er met chemische medicatie aan te verbeteren zou zijn. Ze heeft toppen en dalen, en dan moet er toch iets zijn wat die dalen kan verminderen.

Ik blijf het trouwens geweldig van je vinden dat je Jentah toch nog een veilig warm nest hebt kunnen bieden. Het is bepaald niet niks, zo'n gehandicapte hond.

Ik denk trouwens wel dat je voor jezelf een grens moet stellen als ze achteruit blijft gaan. Ze wordt hier geen 10 mee. Op een gegeven ogenblik heb je dat lieve knettergekke hondje gewoon nog een hele mooie tijd gegeven en is het klaar. Ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel?

Ach gos. Ik herken er iets epileptisch in, zoals anderen ook al zeggen. Dat helemaal verdwaasd proberen weg te komen. Maar ja, dan dat krom lopen, geen idee.

Wat ontzettend sneu zeg
Ik herken/zie er ook wel iets van de 'naweeën' van een epileptische aanval in: dat volkomen verdwaasd zijn en wankelig.

Geen idee wat nu te doen.... misschien toch een keer richting Utrecht? En als dit echt heel vaak voorkomt en het plezier in d'r leventje neemt af, dan denk ik dat je nog maar één ding kan doen...

Jeetje zeg, wat een ellende.
Wat ik zie op de filmpjes is inderdaad dat op een filmpje ze totaal niet op haar rechterachterpoot staat, deze wiebelt er maar een beetje bij.


En aan haar houding te zien lijkt ze me veel pijn hebben.
En ik denk dat ze een plekje zoekt waar ze lekker kan liggen, maar dat dit niet lukt omdat ze pijn heeft.

Succes verder ik blijf je volgen.

Knetterende koppijn dat is het eerste wat in mij op komt.
Heb je deze filmpjes al eens aan de dierenarts voorgelegd?
Dit is geen angstaanval (zeker niet die keer dat je haar riep een angstige hond komt op zo'n moment niet op de filmer af maar zou proberen weg te komen)

Dit is geen angst, dat denk ik ook niet. Het lijkt eerder op een partiële epileptische aanval. Hoe oud is Jentah? Hoe vaak komt dit voor?

Groetjes,

Fieke

Jakkes wat een akelig gezicht
Ik hoop dat je er nog achter komt wat ze heeft en dat ze er medicijnen voor hebben zodat ze nog een tijdje van haar leven kan genieten!

He bah wat ontzettend sneu allemaal. Het leek in eerste instantie zo de goede kant op te gaan. Ik hoop dat het niet verder achteruit gaat, ik wens je in elk geval veel sterkte en ik zal hard voor jullie duimen.