karakterverandering na castratie rottweiler

[ZinoJinx]

Goedemiddag,

Ik ben aan het overwegen om mijn rottweiler (teef) en jack russel (teef) te laten castreren.
De reden is niet het 'gemak', maar nog een gecastreerde rue (staffordshire bull terriër).
wanneer de teefjes loops staan word de reu 'wild'. hij eet praktisch niet meer, ligt gans de dag te huilen, bespringt ze... met de jack russel hangt hij geregeld 'vast'.

Dat is de reden waarom ik de beide teefjes wil laten castreren.

Maar ik heb een beetje bang voor het veranderen van het karakter. nu zijn ze superlief..zou dat niet graag zien veranderen.

Heeft er iemand ervaring?

[Gipsy]

Als ik het zo lees hebben je teefjes geen probleem...maar wel je reu !

Ik zou dan ook je reu onder handen nemen en ervoor zorgen dat hij ze met rust laat (wat is nu 2x per jaar een loopsheid ?).

Waarom moeten die meisjes de rekening betalen voor het gedrag van je reu ?

Eva

[alpenmastif]

Vreemd dat een gecastreerde reu nog in die mate op loopse teven reageert.
Hoe lang geleden is hij gecastreerd?
Ik zou mijn teven hiervoor trouwens ook niet laten castreren hoor, een zoever voor zijn vervelende kont kon meneer de reu krijgen...

helemaal niet hoor onze castor is ook gecastreerd maar reageert ook op loopse teven.
en als hij de kans krijgt en hij is een loopse teef op ,t spoor smeert ie ,m.
en als ie thuis is moet je ,m in de gaten houden want als ie ontsnappen kan dan is ie weg en kan je ,m gaan zoeken.
kortom wat ik hiermee zeggen wil je kan een reu wel castreren maar maar een reu blijft een reu.
en daar verander je niks aan.

[Shibby]

kortom wat ik hiermee zeggen wil je kan een reu wel castreren maar maar een reu blijft een reu.
en daar verander je niks aan.

En toch verandert bij een groot deel van de gecastreerde reuen het gedrag naar loopse teven wel

[alpenmastif]

kortom wat ik hiermee zeggen wil je kan een reu wel castreren maar maar een reu blijft een reu.
en daar verander je niks aan.

En toch verandert bij een groot deel van de gecastreerde reuen het gedrag naar loopse teven wel

dat klopt wel wat je zegt bij de meeste honden.
maar mijn ervaring persoonlijk is anders.
en misschien ook nog afhankelijk van ,t ras hoe zeer ,t gedrag verandert na castratie.

[Hanneke2]

Bij teven zie je in de regel geen enorme gedragsveranderingen, hoogstens dat ze wat zelfverzekerder en wat 'pittiger' worden. Maar een vriendelijke sociale hond blijft gewoon een vriendelijke sociale hond.

[laeken]

Als je teven nu onderling prima gaan zou ik de reu scheiden tijdens loopsheid en niet aan hun hormonen gaan sleutelen. Het kan er voor zorgen dat ze onverdraagzamer naar elkaar worden en dan hangen ze in elkaar vast en daar helpt niets meer tegen

Even zonder gekheid, teven kunnen echt dominanter en strenger van karakter worden als ze gecastreerd zijn en soms is dat in die mate het geval dat de balans en de vriendschap verstoord wordt.

[Hanneke2]

Als je teven nu onderling prima gaan zou ik de reu scheiden tijdens loopsheid en niet aan hun hormonen gaan sleutelen.

Met twee teven praat je wel over vier loopsheden per jaar. Met scheiden blijft die reu nog net zo hysterisch, die zou je dan eigenlijk uit logeren moeten sturen om echt rust in de tent te hebben, en dan ben je je reu bijna 3 maanden per jaar kwijt... Ik kan me absoluut voorstellen dat TS denkt aan castreren van de teven.

Het kan er voor zorgen dat ze onverdraagzamer naar elkaar worden en dan hangen ze in elkaar vast en daar helpt niets meer tegen

Even zonder gekheid, teven kunnen echt dominanter en strenger van karakter worden als ze gecastreerd zijn en soms is dat in die mate het geval dat de balans en de vriendschap verstoord wordt.

Mja, ik geloof best dat er gevallen zijn waarin dat gebeurt, maar ik moet ze nog tegenkomen. Als twee teven prima met elkaar overweg kunnen, ook tijdens en vlak na de loopsheid, lijkt het me sterk dat ze gecastreerd opeens elkaar naar het leven gaan staan.

[ZinoJinx]

de knoop is doorgehakt.morgen worden ze beide gesterilliseerd (niet gecastreerd). De eierstokken worden verwijderd.Ik heb deze beslissing genomen omdat een hond van een kennis vorige week een spoedoperatie (castratie) heeft moeten ondergaan omdat haar eileiders ontstoken waren, deze stonden op het punt van te springen. Als ze nog 2 dagen gewacht hadden, was ze er niet meer geweest. de hond laat geen pijn zien vandaar ze eerder geen kenmerken zagen van dit. zulke toestanden wil ik niet meemaken.
De teven scheiden van de reu is praktisch niet te doen. en ik heb hier op het forum ook al gelezen dat je 'maatjes' niet uit mekaar mag halen voor een bepaalde periode want dan bestaat de kans dat ze mekaar niet meer gaan aanvaarden nadien en dit wil ik helemaal niet.

Mijn vriend doet ze morgen weg,want dat ga ik niet over mijn hart krijgen,dus morgen ga ik een stresserende dag tegemoet. de dagen erna heb ik vakantie genomen zodat ik bij hen kan blijven tot ze volledig hersteld zijn.
hopelijk loopt alles vlotjes.

[ZinoJinx]

dan toch castratie...

ik heb net gebeld en de rottweiler is zo goed als afgelopen..nu de jack russel nog en dan is het voorbij. hopelijk zijn ze niet te boos op mij straks.

[laeken]

Mja, ik geloof best dat er gevallen zijn waarin dat gebeurt, maar ik moet ze nog tegenkomen. Als twee teven prima met elkaar overweg kunnen, ook tijdens en vlak na de loopsheid, lijkt het me sterk dat ze gecastreerd opeens elkaar naar het leven gaan staan.

Het kostte wat zoeken, maar uiteindelijk kon ik van de Universitätsbibliothek München het laatste exemplaar krijgen van het promotie-onderzoek van Eva Heidenberger “Untersuchungen zu Verhaltensänderungen von Rüden und Hündinnen nach Kastration”(1989). Dit werkje vangt aan met een uitgebreide samenvatting van alle geraadpleegde literatuur met betrekking tot voeding, gedrag en castratie en de gevolgen daarvan. In de door Heidenberger geraadpleegde literatuur over castratie en de gevolgen daarvan blijkt duidelijk, dat meerdere onderzoekers vonden, dat gecastreerde honden incontinentie ontwikkelden, gewichtstoename plaatsvond, huid- en haar veranderden, dat vaker suikerziekte werd ontwikkeld, dat er nog loopsheden waren indien er eierstokweefsel op andere plaatsen in het lichaam was, dat er luiheid en verlaagde activiteit optreedt, dat er minder wordt gepresteerd door de hond en dat gecastreerde teven vaak agressief zijn.

Het onderzoek van Heidenberger is gebaseerd op een vragenlijst die aan hondenbezitters werden voorgelegd. Al deze honden, 209 reuen en 382 teven, waren gecastreerd. In het onderzoek waren 83 verschillende rassen en een behoorlijk aantal kruisingen betrokken. Aangezien het hier een onderzoek naar veranderd gedrag na castratie betrof, is Heidenberger zeer diep gegaan. Zo heeft zij verbanden gezocht tussen leeftijd waarop de hond bij de baas kwam en de gedragsverandering na castratie, tussen herkomst van de hond: direct van de fokker, uit een asiel of één of meer eerdere eigenaren. Zij bekeek tevens de gezinssamenstelling van de eigenaren, de manier waarop er met honden werd omgegaan, of er meer dan één hond in het gezin was, hoe lang de hond per dag alleen was. Uit de onderzoeksresultaten blijken dan toch verschillen in de uitkomst van de gedragsverandering na castratie en die uitkomsten zijn soms erg verrassend. Zo worden bijvoorbeeld honden die in een kennel worden gehouden na castratie minder agressief, maar angstgedrag en nerveusiteit nemen toe. Teven die een tuin ter beschikking hebben worden na castratie trager. Gedragsveranderingen na castratie zijn duidelijker als de hond de hele dag of minimaal 9 uur per dag in de nabijheid van de baas is. Maar dat geldt dan ook voor meer eten en dikker worden. Teven die dagelijks 7 uur of meer alleen zijn worden minder agressief en traag als teven die slechts korte tijd per dag alleen zijn. Maar blaffen en keffen neemt bij die groep weer toe. Aangezien de hele dissertatie bijna 200 pagina’s A-5 is, voert het te ver om alles hier te noemen, want werkelijk alles wat er te bedenken valt wat invloed op het gedrag kan hebben, is wel onderzocht. Daarom nu naar de duidelijkste uitkomsten: meer eten bij 20% van de reuen en 18% van de teven en heel duidelijk meer eten bij 22% van de reuen en 14% van de teven. Gewichtstoename bij 44% van de reuen en 34% van de teven. 36% van de reuen neemt meer rustijd en 18% van de teven, 22% van de reuen heeft minder behoefte aan beweging, bij de teven is dat 13%. Gedragsproblemen verminderden bij 41% van de reuen en bij 33% van de teven, bij 33% van de reuen en bij 25% van de teven verdwenen ze geheel. Negenenveertig van 80 agressieve reuen en 25 van 47 teven werden na castratie minder vriendelijker. Tien teven werden echter na castratie agressief. Heidenberger benadrukt nog eens, dat heel veel factoren het resultaat van een castratie uiteindelijk beïnvloeden: goede gehoorzaamheidstraining, familieomstandigheden van de bezitter, de factor tijd, de wijze waarop de hond wordt gehouden, contacten met soortgenoten en de herkomst van de gecastreerde honden.