Het HondenForum

Mijn hond Baldo is nu 9 jaar. Het is een vrij dominante reu helaas die geen andere (grote) reuen met een "attitude" in de buurt dult. Die zullen hoe dan ook een lesje geleerd worden.

2 jaar geleden begon er wat bloed te druppelen uit zijn penis. Ben dierect naar de da gegaan alwaar me verteld werd dat het zijn prostaat was en dat dit geregeld voorkwam bij oudere dominante reuen. Optie was chemisch castreren of of helemaal de scalpel er in. Dat laatste zag ik niet zo zitten omdat daarmee niet gezegd was dat het dominante af zou nemen en ze daarna nogal eens de neiging kunnen hebben dik te worden.
Dus een spuitje laten zetten en daarmee was het redelijk snel beter.

Afgelopen vrijdag begon het weer. Ik vond bloeddruppels op de vloer en zag duidelijk dat de hond zich niet lekker voelde. S'avonds een deken op de bank gelegd (want daar ligt ie meestal s'nachts) en s'morgens schrok ik me redelijk een aap want er lag toch wel een behoorlijke vlek op de deken. Uiteraard direct naar de da gegaan waar me weer hetzelfde verteld werd.

Baldo is weer chemisch gecastreerd dmv een spuitje en over een week of 5 krijgt ie er nog eentje. Hij is overigens weer helemaal het (dominante) heertje gelukkig. Overigens met een hele berg antibiotica erbij.

Nu mijn vraag, zijn er hier mensen met dezelfde ervaring en is je hond er rustiger van geworden?
Belangrijker nog, moet ik vrezen voor een echte castratie? Heb me laten vertellen dat als de problemen met zijn prostaat blijvend zijn dit de enige optie is......

Ik heb al gelezen dat die spuit behoorlijke rotzooi moet zijn

Hmmm

Ik heb net eens de zoekfunctie gebruikt

Ben al aardig wat antwoorden tegengekomen, maar ervaringen wil ik graag horen

Steeds weer spuitjes lijkt me niet echt geweldig
Als hij echt problemen heeft met de prostaat................
Toch maar een scalpel denk ik

Ik ben niet zo voor Tardac voor kangere periode. Wie weet hoe oud je hond wordt en de prostaatproblemen kunnen alleen maar erger worden. Als je reu in goede contditie is zou ik hem laten castreren. Het is geen hele zware ingreep. Ik heb mijn Bullmastiffreu op 10-jarige leeftijd moeten castreren na ook veel te hebben geprobeerd. Hij poepte plat en druppelde ook bloed. Gezien zijn leeftijd en de zeer slechte conditei waarin hij was toen hij kwam ik ik lang getwijfeld maar ik ben heel blij dat ik het toch gedaan heb want hij is er enrom van opgeknapt en heeft nog 2 jaar mogen leven.

Hier is mijn reu gecastreerd toen hij ruim 4 was. Telkens als de buurhond loops was, werd hij zo opgewonden dat z'n protaat ontstak en hij bloed pieste. Na antibiotica ging het weer over. Toen ik voor de 3e keer met de bloedpiesende hond bij de da kwam werd mij geadviseerd hem te laten castreren omdat als de prostaat te vaak ontsteekt er grote kans op het ontwikkelen van prostaatkanker is.
Mijn hond is zelfverzekerd/dominant. Dit is na de castratie niet veranderd.

Spike is dus eind vorig jaar gecastereerd, ook omdat hij prostaat problemen had. (cyste)
En eigenlijk merk ik totaal niet niets van veranderingen. Oké, het is nog kort geleden... maar het is nog gewoon Spike als hij was.

Hij is 6 jaar trouwens, best jong voor zulke problemen, maar goed.
Btw, het is ook een dominant baasje, nu nog eigenlijk.
Misschien kan dat nog wel veranderen bij hem. We zien wel. Voor mij is hij goed zoals hij is.

alma2 schreef:Hier is mijn reu gecastreerd toen hij ruim 4 was. Telkens als de buurhond loops was, werd hij zo opgewonden dat z'n protaat ontstak en hij bloed pieste. Na antibiotica ging het weer over. Toen ik voor de 3e keer met de bloedpiesende hond bij de da kwam werd mij geadviseerd hem te laten castreren omdat als de prostaat te vaak ontsteekt er grote kans op het ontwikkelen van prostaatkanker is.
Mijn hond is zelfverzekerd/dominant. Dit is na de castratie niet veranderd.

Hier exact hetzelfde! Alleen was Cas ruim 3 . Ook zijn gedrag, zeer zelfverzekerd, alert en speels is niet veranderd. Gelukkig maar, want ik was bang dat ik een zitzak over zou houden

Ik zelf voelde er niets voor om een chemische castratie uit te proberen en heb dus gelijk besloten om tot castratie over te gaan. Jammer, maar het was niet anders. Succes met je beslissing

Maaike schreef:

alma2 schreef:Hier is mijn reu gecastreerd toen hij ruim 4 was. Telkens als de buurhond loops was, werd hij zo opgewonden dat z'n protaat ontstak en hij bloed pieste. Na antibiotica ging het weer over. Toen ik voor de 3e keer met de bloedpiesende hond bij de da kwam werd mij geadviseerd hem te laten castreren omdat als de prostaat te vaak ontsteekt er grote kans op het ontwikkelen van prostaatkanker is.
Mijn hond is zelfverzekerd/dominant. Dit is na de castratie niet veranderd.

Hier exact hetzelfde! Alleen was Cas ruim 3 . Ook zijn gedrag, zeer zelfverzekerd, alert en speels is niet veranderd. Gelukkig maar, want ik was bang dat ik een zitzak over zou houden

Ik zelf voelde er niets voor om een chemische castratie uit te proberen en heb dus gelijk besloten om tot castratie over te gaan. Jammer, maar het was niet anders. Succes met je beslissing

Hier is hij (nu 6) gelukkig ook geen zitzak geworden al ben ik hem wel wat minder moeten gaan voeren

Inge O schreef:is het hier nog niet aan meer mensen opgevallen dat, als iemand de vraag stelt 'wel of niet castreren' er altijd een heleboel argumenten contra ivm. (vervelende) karakterveranderingen en sterke neiging tot vetzucht worden aangedragen, maar als er dan echt naar ervaringen wordt gevraagd, dit allemaal toch wel heel erg mee blijkt te vallen ?

of ben ik de enige die dit opvalt ?

Nee hoor, je bent niet de enige

In dit geval raad ik je castratie aan.

Buddy, labrador van 12,5 jaar had ook vaak last van bloedverlies uit zijn penis.
Als het maar heel af en toe was hoefden we ons volgens de dierenarts geen zorgen om te maken. Als het vaker zou gebeuren dan wel.

naar mate hij ouder werd kreeg hij er meer last van, je zag zelfs hele grote bloedplekken op de vloer enz waar we er zo van waren geschrokken dat we daarmee direct terug zijn gegaan naar de dierenarts.
Het heeft idd met dominantie te maken maar ook dat er een loopse teef in de buurt wat dit te verklaren is. Buddy had een vergrote/verdikte prostaat. Omdat het bloeden (soms druppeltjes soms grote vlekken) steeds regelmatiger werd hebben we Buddy op advies van de dierenarts laten chemisch castreren. Hij was toen 10 jaar oud. Het ging een lange tijd goed. Zijn gedrag bleef hetzelfde, werd niet rustiger enz waar ik dus wel blij om ben. Na een half jaar (op zijn 11 jarige leeftijd) kwam het weer terug en zijn we weer naar de dierenarts gegaan dus hij raadde ons weer aan om hem te latren chemisch castreren. De dierenarts vond een castratie niet nodig gezien zijn leeftijd en omdat Buddy niet tegen de narcose kan (hij krijgt dan verlamming aan zijn achterpoten, en zijn gewrichten gaan dan heel erg achteruit). We waren daarmee eens en wilden die risico niet nemen.
in eind April 2006 kwam ik erachter dat zijn zaadbal gegroeid was. 1 van de 2 ballen was 2 keer zo groot geworden.
Dat was voor ons géén goed teken en zijn we ook zo snel mogelijk terug gegaan naar de dierenarts. De dierenarts vond het niet gek dat hij er problemen mee had aangezien hij al prostaatproblemen had. De advies was toch castreren.
We hebben alle moed bij elkaar moeten rapen en Buddy naar de dierenarts gebracht voor de castratie. Na de castratie (Buddy is daarna nooit meer zichzelf geworden, hij kan niet meer rennen, geen langr wandelingen meer maken, ondanks dat zijn er nog andere dingen waardoor we elkaar kunnen vermaken en dat hij nog heel gelukkig is) heeft de dierenarts de zaadballen laten onderzoeken en het bleek een testikeltumor te zijn en dat we er op tijd bij waren.

Het gaat alleen helemaal over als je hem laat castreren. Chemische Castratie werkt maar tijdelijk en die moet je om de zoveel tijd weer herhalen, en het is idd een troep.

Succes verder!!

Hee ik zie dat je ook in Sittard woont, mag ik vragen naar welk dierenarts jullie gaan?

Inge O schreef:is het hier nog niet aan meer mensen opgevallen dat, als iemand de vraag stelt 'wel of niet castreren' er altijd een heleboel argumenten contra ivm. (vervelende) karakterveranderingen en sterke neiging tot vetzucht worden aangedragen, maar als er dan echt naar ervaringen wordt gevraagd, dit allemaal toch wel heel erg mee blijkt te vallen ?

of ben ik de enige die dit opvalt ?

Het woord castreren wekt hier vaak al meteen tegenargumenten op. :N: :N:
Je velen vinden dit niet goed. Alle argumenten die er dan aangevoerd worden kennen we allemaal. Mocht je er dan toch wel voor kiezen zit je al in een enig sinds foute hoek.
En wat jou opvalt , valt mij ook op. Eigenlijk valt 't allemaal nogal mee. Gedragsveranderingen zijn vaak positief en veel minder negatief.

Als ik soms reuen zie lopen die compleet hun hormonen najagen denk ik vaak genoeg , wat zou die kunnen opknappen.
En wat betrefd 't aankomen en omvang zitzak worden dat heb je zelf in de hand. Tenslotte hoeft hij niet zelf 't eten in de bak te doen.

Zeker als 't een reu betrefd die samen woond met teven. Ik vind 't gewoon zielig als ik bekijk dat hij dan zo vaak afgezonderd zal zitten met een berg hormonen waar hij niets tegen kan.

Al met al nog niet zo'n slechte zaak.

Rea schreef: Als ik soms reuen zie lopen die compleet hun hormonen najagen denk ik vaak genoeg , wat zou die kunnen opknappen.

hier ook hoor , we hebben een tijdje terug blowtje chemisch laten castreren , en ik had opeens een heel ander hondje. Hij had eindelijk meer aandacht voor andere dingen , inplaats van de heledag maar achter die dozen aan te lopen.

Aileen schreef:Hee ik zie dat je ook in Sittard woont, mag ik vragen naar welk dierenarts jullie gaan?

Bijna Aileen, ik woon in Geleen en mijn ouders waar Max zit in Sittard.
Meestal gaan we naar Bormans (Overhoven) omdat het net om de hoek is maar als ik mocht kiezen zou ik liever naar Schmeitz gaan. Die heeft meer geduld
Baldo gaat altijd mee naar huis, Max blijft bij mijn ouders. Misschien zie je wel eens voorbij razen met die 2, veelal loop ik op de schwienswei rond en wordt van links naar rechts getrokken want normaal lopen kunnen ze niet

Maar iedereen bedankt voor de reacties. Ik ben er nu ook wel een beetje van overtuigd dat het te maken heeft met het hebben van wel/niet loopse teven in de buurt. Ook was ik bang om zoals hier vermeld te blijven zitten met een "zitzak" van een hond
Het is zo'n apart beest in zijn gedrag, gekdoenerij, rondspringen, vreugdesprongetjes maken en noem maar op dat ik niet zou willen missen. Maar ik wil wel een gezonde hond dus als het moet dan moet het

Verder schrok ik wel een beetje van de leeftijden hier genoemd. Hij is er nu 9 en weet verdomd goed dat ie niet het eeuwige leven heeft maar ik hoop dat ie toch wat ouder dan 11 á 12 wordt......
Gemiddeld worden ze hier een jaar of 14
Met één uitschieter naar 16,5

Rea schreef:Je velen vinden dit niet goed. Alle argumenten die er dan aangevoerd worden kennen we allemaal. Mocht je er dan toch wel voor kiezen zit je al in een enig sinds foute hoek.
En wat jou opvalt , valt mij ook op. Eigenlijk valt 't allemaal nogal mee. Gedragsveranderingen zijn vaak positief en veel minder negatief.

En toch ben ik het hier niet met je eens. Als je van gedragswege je hond zou laten castreren, vraag ik mij af of je wel het beoogde effect bereikt. Hypersexueel gedrag even buiten beschouwing gelaten. Om je "agressieve hond" relaxed te krijgen of je drukke hond "rustiger" wat in mijn ogen nog veel te vaak de redenen zijn waarom een hond gecastreerd wordt, mag je jezelf van mij nog wel een paar keer achter de oren krabben of een castratie gaat werken.

Bij medische problemen ben je gewoon gauw klaar en zit er weinig anders op. Soit, het zij zo. En dat het hier nu zo opvalt dat er makkelijk over gesproken wordt komt mijn inziens dan toch echt omdat het hier om medische redenen gaat.

Maaike schreef:En toch ben ik het hier niet met je eens. Als je van gedragswege je hond zou laten castreren, vraag ik mij af of je wel het beoogde effect bereikt. Hypersexueel gedrag even buiten beschouwing gelaten. Om je "agressieve hond" relaxed te krijgen of je drukke hond "rustiger" wat in mijn ogen nog veel te vaak de redenen zijn waarom een hond gecastreerd wordt, mag je jezelf van mij nog wel een paar keer achter de oren krabben of een castratie gaat werken.

Bij medische problemen ben je gewoon gauw klaar en zit er weinig anders op. Soit, het zij zo. En dat het hier nu zo opvalt dat er makkelijk over gesproken wordt komt mijn inziens dan toch echt omdat het hier om medische redenen gaat.

Helemaal mee eens!

Dat is ook de reden waarom ik dus eerst het chemische heb geprobeerd.
Verder werd me ook al duidelijk gemaakt dat "het dominante" van Baldo niet weg hoefde te gaan. Ik weet dat ie zo is en hou daar rekening mee want afleren kun je het hem toch niet meer.

Maar als het om puur medische redenen niet anders gaat dan moet het maar.

Ik ken nog zo'n voorbeeld van een vriend die een mechelaar had. Schat van een beest, niet dominant t.o.v andere reuen maar hij liet hem castreren om hem wat rustiger te krijgen. Het was nogal een drukke hond......na castratie geen enkele verandering
Nog steeds zo gek als een deur....

marx-7 schreef:

Aileen schreef:Hee ik zie dat je ook in Sittard woont, mag ik vragen naar welk dierenarts jullie gaan?

Bijna Aileen, ik woon in Geleen en mijn ouders waar Max zit in Sittard.
Meestal gaan we naar Bormans (Overhoven) omdat het net om de hoek is maar als ik mocht kiezen zou ik liever naar Schmeitz gaan. Die heeft meer geduld
Baldo gaat altijd mee naar huis, Max blijft bij mijn ouders. Misschien zie je wel eens voorbij razen met die 2, veelal loop ik op de schwienswei rond en wordt van links naar rechts getrokken want normaal lopen kunnen ze niet

Maar iedereen bedankt voor de reacties. Ik ben er nu ook wel een beetje van overtuigd dat het te maken heeft met het hebben van wel/niet loopse teven in de buurt. Ook was ik bang om zoals hier vermeld te blijven zitten met een "zitzak" van een hond
Het is zo'n apart beest in zijn gedrag, gekdoenerij, rondspringen, vreugdesprongetjes maken en noem maar op dat ik niet zou willen missen. Maar ik wil wel een gezonde hond dus als het moet dan moet het

Verder schrok ik wel een beetje van de leeftijden hier genoemd. Hij is er nu 9 en weet verdomd goed dat ie niet het eeuwige leven heeft maar ik hoop dat ie toch wat ouder dan 11 á 12 wordt......
Gemiddeld worden ze hier een jaar of 14
Met één uitschieter naar 16,5

Die Bormans in Overhoven is toch die vrouwelijke dierenarts he? Is een fijne dierenarts, daar gingen we vroeger er vaak heen

En over dierenarts Schmeitz hebben we helaas slechte ervaringen mee waardoor wij naar eeen andere dierenarts zijn overgestapt. We gaan nu al zo'n 4 jaar naar de dierenarts "op d'n diek". Fijne dierenartsen, nemen alle tijd voor je, is bereikbaar als het spoed is (in weekenden en nachten dus) enz.

Chemisch castratie kan natuurlijk een goede oplossing zijn Als je dat te vaak moet doen is het niet goed, in ons geval wilden we het bij chemisch castratie laten ivm de narcose (zie mijn verhaa hierboven).

Wens je verder veel succes hoor en hopelijk is 1 malige chemische castratie al genoeg. Want Bij buddy is het een half jaartje weg gebleven, best lang dus