Het HondenForum

Een tijdje terug heb ik hier een topic geopend over de misselijkheid van Moos 's nachts of vroeg in de ochtend, en als gevolg daarvan soms gal spugen.
Op advies ben ik hem toen 's avonds laat een volledige maaltijd gaan geven. Dat hielp, maar nadat het de eerste dagen helemaal goed was gegaan bleef hij toch af en toe misselijk 's nachts. Gemiddeld zo 1 keer in de week wil hij er echt uit, maar de meeste nachten smakt hij toch wel regelmatig. Als hij eruit wil blijft hij maar heel erg liggen smakken, en wordt onrustig. Hij wil dan in de tuin (binnen spuugt hij niet), waar hij eerst vaak een tijdje alleen maar staat te staan. Dan gaat hij of gal spugen, of hij gaat plassen of poepen. Ik heb zelf het idee dat die laatste twee meer zijn omdat hij dan dus al een tijdje goed wakker is, en eenmaal buiten dat ook dan maar even doet. Tenminste, een hond die smakt lijkt me eerder misselijk, en hij plast of poept ook pas nadat hij al een tijdje in de tuin heeft gestaan, dus hij moet niet supernodig.
Hij staat vaak ook echt minutenlang doodstil op 1 plek, haast alsof hij staat te wachten tot hij eindelijk kan spugen.
Overdag heeft hij nergens last van; smakt heel soms een heeeel klein beetje, maar dat stelt echt niks voor. Hij spuugt dan ook niet, eet goed, en drinkt goed.

Nu heeft hij net een krappe week rymadil gehad voor zijn rug. Twee keer daags een halve, en ik ga hem de ene halve altijd vlak voor het slapen gaan.
En Moos sliep toen zo ontzettend rustig; dat is echt maanden geleden dat hij zo rustig sliep. Geen smakken, geen onrustig wakker liggen tijdens dat smakken, en hij wilde dus ook niet meer de tuin in.
De nacht van donderdag op vrijdag heeft hij de laatste rymadil gehad, en de afgelopen twee nachten was het meteen weer smakken, en vanochtend vroeg wilde hij ook de tuin weer in.

Werkt rymadil ook tegen misselijkheid? Zou hij toch ook maagpijn hebben misschien?

Ik wil iig wel weer even langs de da om dit te bespreken, want het was echt opvallend..

Voor zover ik weet, werkt Rimadyl niet tegen misselijkheid.
Eerder denk ik aan een verband tussen de misselijkheid en zijn 'aandoening' (wat dat dus ook moge zijn). Ik denk dat dit wel zinvolle informatie is voor de dierenarts en zou het dus zeker doorgeven.

Ik ga komende week weer een afspraak maken met de dierenarts, ik wil het hier wel graag even over hebben. Met rymadil slaapt hij gewoon zoals een hond hoort te slapen zeg maar. Je went ook een beetje aan het regelmatig onrustige slapen van Moos blijkbaar, want ik vond het al redelijk normaal totdat ik dus zag hoe hij sliep met die rymadil. Dan slaapt hij net zoals Saar, gewoon ontspannen en zonder af en toe echt serieus goed wakker te worden.

Zou hij misschien misselijk kunnen worden van pijn die hij ergens heeft? Maar dan zou je toch denken dat hij overdag ook ergens last van zou moeten hebben toch?

Van pijn kun je ook misselijk worden, maar dan moet je wel flinke pijn hebben. Je zou zeggen dat je dat dan ook wel zou merken aan hem.

Maar het is wel heel opvallend inderdaad. Misschien werkt rimadyl ontspannend ofzo?