Het HondenForum

Leia is sinds ruim een half jaar met tussenpozen aan het krabben. Ze is ook rond die tijd over gegaan op Cavom, daarvoor kreeg ze c1000 brokken. Ongeveer 1,5 maand geleden was het krabben echt erg dat we haar eens naar de trimsalon hebben gebracht. De vachtverzorging van Leia is er de laatste jaren redelijk bij ingeschoten

. De trimsalon heeft haar helemaal gewassen, gekamt en gecheckt. Mijn moeder heeft toen ook het advies gekregen om over te stappen op Farmfood, omdat de kans groot was dat het krabben door de Cavom kwam. Zo gezegd, zo gedaan. Leia krijgt nu Farmfood brokken en de eerste paar weken ging het ook echt weer goed. Ze krabte helemaal niet meer, maar nu sinds 2-2,5 week begint ze weer met krabben. Weliswaar minder dan met de cavom, maar wel te veel.

Mijn moeder heeft nu verschillende mensen gehoord dat hun honden daar ook last van hadden totdat ze over gingen op seniorenbrokken (Leia is 8,5). Iets met eiwitten?

Maar ik zat dus meer te denken aan vers. Kvv of barf.

Ik ben dus eigenlijk op zoek naar goede argumenten en ervaringen van die drie. Dus van seniorenbrokken, kvv en barf.

Of langs gaan bij de dierenarts om te kijken of die iets kan vinden(het is geen dierenarts die zomaar dure brokken ofzo aan gaat smeren

) ?

Een jeukprobleem oplossen door seniorbrokken te voeren, zou ik zeker niet doen. De kans dat een hond op lightvoer en seniorvoer tekorten oploopt, is al groot genoeg. KVV of zelf samenstellen is altijd een goede optie tov brok. Verse vette vis is erg goed voor de weerstand en de extra goede aminozuren die je hond binnenkrijgt. En als je hond al die jaren op C1000-brokken heeft gestaan, kan het heel goed dat je hond nu aan het ontgiften is. Dat ligt niet per definitie aan de Cavom of FF, maar aan het feit dat je hond nu verschoond blijft van de slechte anti-oxidanten (voor zover als mogelijk dan...). Ik zou deze hond op FF houden en bijvoeren met vers. Een hond op brok heeft altijd last van een eiwitprobleem. Meestal is dat een tekort uit hoogwaardige dierlijke eiwitten.

Golden Stanley schreef:Een jeukprobleem oplossen door seniorbrokken te voeren, zou ik zeker niet doen. De kans dat een hond op lightvoer en seniorvoer tekorten oploopt, is al groot genoeg. KVV of zelf samenstellen is altijd een goede optie tov brok. Verse vette vis is erg goed voor de weerstand en de extra goede aminozuren die je hond binnenkrijgt. En als je hond al die jaren op C1000-brokken heeft gestaan, kan het heel goed dat je hond nu aan het ontgiften is. Dat ligt niet per definitie aan de Cavom of FF, maar aan het feit dat je hond nu verschoond blijft van de slechte anti-oxidanten (voor zover als mogelijk dan...). Ik zou deze hond op FF houden en bijvoeren met vers. Een hond op brok heeft altijd last van een eiwitprobleem. Meestal is dat een tekort uit hoogwaardige dierlijke eiwitten.

Helemaal mee eens. Daarom zou ik ook rauw gaan geven. Tik bij google eens 'natuurlijke rauwe voeding' in, dan vind je veel informatie. Succes hoor.

Dierlijke eiwitten zijn van hoge biologische waarde, plantaardige van lage biologische waarde.

Onder biologische waarde van een eiwit verstaat men het getal dat aangeeft hoeveel grammen lichaamseiwit uit 100 gram geresorbeerd voedseleiwit kunnen worden opgebouwd of het percentage van het geresorbeerde eiwit dat voor de vorming van lichaamseiwit beschikbaar is.

Eiwitten zijn opgebouwd uit aminozuren. Elk eiwit heeft zijn eigen kenmerkende structuur, de zgn aminozuurketen, waarbij het aantal en de volgorde verschillend zijn. Er wordt verschil gemaakt tussen essentiele en niet-essentiele aminozuren. Voor de hond zijn 12 aminozuren essentieel. Dit zijn:

Histidine, leucine, methionine, cystine, threonine, tryptofaan, valine, arginine, lysine, fenylalanine, isoleucine, tyrosine. Arginine en histidine zijn alleen essentieel tijdens de groei, voor volwassen honden niet.

Andere aminozuren zijn niet-essentieel. Zij kunnen door het lichaam zelf worden aangemaakt, naar behoefte, uit essentiele en niet-essentiele aminozuren.

Vertering van eiwit:
In het darmkanaal worden de eiwitten afgebroken tot hun aminozuren. Het zoutzuur in de maag speelt daarbij een belangrijke rol, evenals de pancreas. Zoutzuur werkt niet op het levende maagslijmvlies omdat gedurende het leven mucine (een slijmvliesstof) wordt afgescheiden, dit vormt een beschermende laag voor de maagwand. Zoals gezegd worden de eiwitten in het spijsverteringskanaal afgebroken tot de oorspronkelijke bouwstenen -de aminozuren-. De afbraak geschiedt door twee soorten enzymen:

a)Endoproteasen: die het eiwitmolecuul in grote brokstukken splitsen.

b)Exoproteasen: splitsen het laatste aminozuur van een polipeptideketen.

De lever is een van de belangrijkste organen in de eiwitstofwisseling. De aminozuren worden uit de poortader komend, geselecteerd in:

- Essentiele en niet-essentiele aminozuren, die op dat moment noodzakelijk zijn voor de opbouw van de eigen lichaamseiwitten elders in het lichaam
- Aminozuren die in de levercellen zelf kunnen worden opgebouwd tot lever en bloedeiwitten. Van alle lichaamseiwitten wordt 70% gerecycled.
- Overige aminozuren. Deze kunnen worden overgeplaatst bv een tekort aan een bepaald essentieel of niet-essentieel aminozuur, of losgemaakt van aminozuurgroepen. Deze worden o.a. omgezet in ureum.

Ureum wordt aan het bloed afgegeven om door de nieren te worden uitgescheiden. Deze stikstofvrije rest, wordt op dezelfde wijze als de koolstoffen van de koolhydraten of vetzuren, verbrand, waarbij energie vrij komt.

Een gram eiwit levert 4 kcal. De energetische omzetting van eiwit geschiedt via de citroenzuurcyclus in de lever. De ureumvorming geschiedt in nauwe relatie tot de citroenzuurcyclus.

De aminozuren worden door de lever afgegeven aan het bloed, zij doen niet alleen dienst als opbouwstof voor de nieuwe eiwitten voor de weefselcellen, maar ook voor de vorming van hormonen, enzymen en talrijke stikstofhoudende verbindingen van het lichaam.

Dierlijke eiwitten hebben een hoge biologische waarde, daar zij rijk zijn aan essentiele aminozuren. De hond bouwt zijn eiwitten op uit de animozuren die vrijkomen bij de afbraak van voedseleiwitten.

De compositie van aminozuren in de eiwitten dienen ongeveer gelijk te zijn aan die van de eiwitten van de hond zelf, kortom: dierlijke eiwitten dus. Plantaardige eiwitten komen veel minder overeen en bevatten naar verhouding veel te veel "overige aminozuren" waar de hond dus niets aan heeft, maar deze moeten dus wèl door de lever afgebroken worden tot o.a ureum en vervolgens door de nieren uitgescheiden. Door weinig dierlijke eiwitten te voeren en veel plantaardige ben je dus constant bezig de lever en de nieren overuren te laten draaien. Dat is dan ook weer 1 van de redenen dat brokken niet goed zijn voor honden (en katten) en dat je helaas dus ontzettend veel lever- en nierproblemen ziet bij wat ouder wordende honden en katten.

Tekst ten dele overgenomen van Ir. Nic. Dhont.
Bron http://www.voernatuurlijk.nl/forum/view ... hp?t=10542