Het HondenForum

Dat Wodan nogal fragiele poten heeft, weten we al langer, maar de laatste 2 weken ist weer van dat:
Na een serieuze inspanning (losse wandeling, flyball,...) mankt hij een paar uur nadien met een van zijn voorpoten.
De volgende dag, of soms dezelfde dag nog, is er niets meer aan te zien en doet hij terug normaal.

Op de moment dat hij mankt, heb ik alles al afgetast en geduwd, maar lijkt hij nergens pijn te hebben.

Een half jaar geleden zijn nog foto's van beide voorpoten + schouders genomen en daar was alles normaa: niets van artrosevorming ofzo zichtbaar.


Iemand een idee wat dit kan zijn? Ik heb hem vorige week al eens 1 dag en eens 2 dagen laten rusten, maar dat lijkt niet te helpen.
Nu zondag is het de eerste flyballwedstrijd van het seizoen en moet hij zeker lopen. Ik denk eraan om hem een hele week rust te geven, enkel plassen buiten. Goed idee?

Bedoel je dat je a.s. zondag een wedstrijd hebt? Dan lijkt het me geen goed idee om de hele week rustig aan te doen en dan ineens een 'explosie' van beweging . Ik neem aan dat je ook training doet, flyball bedoel ik? Dan neem ik aan dat de trainer toch ook wel wat van blessures af zal weten? Ik zou daar dan navragen wat je het beste kunt doen! Ík zou geen risico's lopen, heb zelf erg nare ervaring met blessures bij mijn hond, is natuurlijk iets heel anders wat hij heeft.. Maar ik zou liever die wedstrijd overslaan als je hondje nog niet helemaal goed loopt aan het eind van de week! (Ik ben er mij van bewust dat mijn mening gekleurd is door mijn ervaringen )
Succes en sterkte met je hondje..

Moon schreef:Bedoel je dat je a.s. zondag een wedstrijd hebt? Dan lijkt het me geen goed idee om de hele week rustig aan te doen en dan ineens een 'explosie' van beweging . Ik neem aan dat je ook training doet, flyball bedoel ik? Dan neem ik aan dat de trainer toch ook wel wat van blessures af zal weten? Ik zou daar dan navragen wat je het beste kunt doen! Ík zou geen risico's lopen, heb zelf erg nare ervaring met blessures bij mijn hond, is natuurlijk iets heel anders wat hij heeft.. Maar ik zou liever die wedstrijd overslaan als je hondje nog niet helemaal goed loopt aan het eind van de week! (Ik ben er mij van bewust dat mijn mening gekleurd is door mijn ervaringen )
Succes en sterkte met je hondje..

Probleem is dat er een aantal uren na de inspanning NIETS van last meer te merken is. Dus op het einde van de week zal hij ZEKER goed lopen, maarja...
Als hij deze week iets van inspanning zal doen, zal het gaan lopen zijn met mijn vriendin. Dat is niet te snel, aangelijnd en gecontroleerd...

Toby, mijn herder, heeft precies hetzelfde en ook bij hem is niets te vinden wat op een afwijking of dergelijke lijkt.
Ik hou het maar op lage belastbaarheid. Toby is ook heel lomp voor zijn eigen lijf en gaat altijd voor 200% op een spelletje in, dus hij blesseert zich dus snel en altijd voorpoten. Ik merk echter wel dat hij bij goede training naast de fiets en veel zwemmen er stukken minder last van heeft. En wij deden ook behendigheid met hem, maar lieten hem mee lopen in een groep van kleinere honden zodat hij niet de volledige hoogte hoefte te springen. En dat hielp ook goed. (totdat hij gewoon naar een andere groep moest waar harder en hoger getraind werd en we dus gestopt zijn)

Roelfien schreef:Toby, mijn herder, heeft precies hetzelfde en ook bij hem is niets te vinden wat op een afwijking of dergelijke lijkt.
Ik hou het maar op lage belastbaarheid. Toby is ook heel lomp voor zijn eigen lijf en gaat altijd voor 200% op een spelletje in, dus hij blesseert zich dus snel en altijd voorpoten. Ik merk echter wel dat hij bij goede training naast de fiets en veel zwemmen er stukken minder last van heeft. En wij deden ook behendigheid met hem, maar lieten hem mee lopen in een groep van kleinere honden zodat hij niet de volledige hoogte hoefte te springen. En dat hielp ook goed. (totdat hij gewoon naar een andere groep moest waar harder en hoger getraind werd en we dus gestopt zijn)

Ik denk dat het ook zoiets is bij Wodan. Hij heeft nogal lange poten voor een Border Collie en is eigenlijk iets te mager... Bij gecontroleerde activiteiten heeft hij ook weinig tot geen last (fietsen aan de leiband, lopen aan de leiband,...) Maar van zodra hij los is, komt de hond in hem naar boven en stoeit en loopt hij zich te pletter...

Op een ander forum deden de klachten mensen denken aan OCD.

Is dit een mogelijkheid?
Ik hoop dat het gewoon een verrekking ofzo blijft... Het manken is enkel NA de inspanning, als de spieren weer 'koud' zijn...

Hoe oud is Wodan?

Melanie 74 schreef:Hoe oud is Wodan?

16 maanden.

Ok, we zijn nu 2 maanden verder en het probleem is er dus nog altijd.

Als hij iets te wild speelt en springt, heeft hij prijs: manken...

Kben nu, na lang zoeken, 99% zeker dat het vanuit zijn rechterpols komt. Die mag ik op die moment bijna niet plooien van de pijn...

Iemand een idee wat het kan zijn? En wat doe ik best? Best een fototje laten nemen zeker?

Ik zou inderdaad verder laten onderzoeken want dit is niet normaal ....en je niet af laten schepen als er niets tezien is want je hond mankeert dus wel degelijk wat....en hij is nog jong en moet dus nog een hele lange tijd mee.
Succes!

Jacqueline

We zijn net terug van de DA en een boswandeling.

Zoals gedacht is er niet echt iets concreet te merken van pijn. Wel vage trekken bij zijn ellebogen en rechterpols.
In de hoop dat hij straks duidelijkere pijnklachten heeft en mankt, moesten we nu een wandeling gaan maken.
Nu laat ik hem een uurtje rusten en dan gaan we terug naar de DA...

We zijn net terug van de DA: morgen wordt er een foto genomen van zijn rechterpols.

heeft jullie da al eens gekeken bij het schoudergewricht? Onze Loyd had dat mank lopen namelijk ook na een flinke inspanning zoals wandelen, rennen graven e.d. na een tijdje ging het weer maar toen kwam het weer terug. Iedere keer als hij zich deed omdraaien om te gaan liggen had ie pijn, dus we hebben een paar weken echt rustig aan moeten doen en loyd had ook wat pillen gekregen tegen de pijn en eventuele ontstekingsremmers voor het geval dat het ging ontsteken. Nu gaat alles gelukkig weer goed met zijn poten

Pavago schreef:heeft jullie da al eens gekeken bij het schoudergewricht? Onze Loyd had dat mank lopen namelijk ook na een flinke inspanning zoals wandelen, rennen graven e.d. na een tijdje ging het weer maar toen kwam het weer terug. Iedere keer als hij zich deed omdraaien om te gaan liggen had ie pijn, dus we hebben een paar weken echt rustig aan moeten doen en loyd had ook wat pillen gekregen tegen de pijn en eventuele ontstekingsremmers voor het geval dat het ging ontsteken. Nu gaat alles gelukkig weer goed met zijn poten

Een half jaar geleden zijn foto's genomen van de schouder, perfect in orde.

Ik ben nu eigenlijk 99% zeker dat het vanuit zijn pols komt...

We zijn net terug van de DA en slechter nieuws konden we niet echt krijgen...

Op de foto's is te zien dat het botje in de pols waaraan pezen en spieren vastgehecht zijn, niet egaal is. Dit heeft een verkalking en ontsteking tot gevolg...

Aan de onsteking is iets te doen, maar aan de verkalking niet. Integendeel, dat zal progressief erger worden... (afhankelijk van de mate van beweging)

Het voorstel is dus om zeker te stoppen met Flyball en geen zware inspanningen meer te doen... Maar kan ik dat Wodan nu aandoen? Een hond van anderhalf jaar die de rest van zijn leven aan de leiband moet hangen???

Ik ben er echt niet goed van hoor! De DA gaat deze middag nog eens met zijn collega overleggen, maar dat zal niet veel veranderen... Ik denk dat ik voor alle zekerheid nog eens op controle zal gaan in de kliniek in Merelbeke, in de hoop dat ze iets anders zeggen...

Wat een rotnieuws zeg. Ik weet echt niet wat ik van de toekomst moet denken... Wodan, zo'n jonge energieke hond, een superflyballhond, mag niet meer sporten...

Hoi,

Jeetje zeg wat een tegenslag voor jullie.

Gelukkig is er meer op de wereld dan Flybal, denk aan GG of obedience. Daar kunnen honden ook erg moe van worden, misschien niet altijd lichamelijk maar wel geestelijk. En misschien is fietsen, rechtlijnig ook nog een optie en misschien zwemmen in een hondenzwembad ook nog wel.

Ik hoop dat je je jonge hond in toom kan houden en hoop dat jullie nog lang van elkaar kunnen genieten.

Groetjes van Esther

Niet meteen wanhopen hoor! Okee, topsport zit er niet meer in, maar met enigszins gedoseerde beweging, voedingssupplementen en als het nodig is pijnstillers kan je hond nog steeds een blije hond zijn. 'Geen zware inspanning' is iets anders dan 'nooit meer rennen'.

Mijn Jack heeft echt hele rotte poten, die kreeg ik met 1,5 jaar als superenergieke stuiterbal (is weliswaar geopereerd, maar heeft nog steeds rotte poten ), en hij is nu 6 en kan nog steeds heerlijk rennen en dollen. Niet te lang en niet te vaak, maar wel voldoende om een blije hond te houden.

Er zijn vast dingen te bedenken die je hond heel erg leuk vindt om te doen maar die fysiek minder belastend zijn dan flyball.

(Je hebt trouwens goeie kans dat als de ontsteking weg is, en je de belasting aanzienlijk terugbrengt, dat hij alweer een stuk beter loopt.)

Sterkte ermee hoor!

Drossie schreef:We zijn net terug van de DA en slechter nieuws konden we niet echt krijgen...

Op de foto's is te zien dat het botje in de pols waaraan pezen en spieren vastgehecht zijn, niet egaal is. Dit heeft een verkalking en ontsteking tot gevolg...

Aan de onsteking is iets te doen, maar aan de verkalking niet. Integendeel, dat zal progressief erger worden... (afhankelijk van de mate van beweging)

Het voorstel is dus om zeker te stoppen met Flyball en geen zware inspanningen meer te doen... Maar kan ik dat Wodan nu aandoen? Een hond van anderhalf jaar die de rest van zijn leven aan de leiband moet hangen???

Ik ben er echt niet goed van hoor! De DA gaat deze middag nog eens met zijn collega overleggen, maar dat zal niet veel veranderen... Ik denk dat ik voor alle zekerheid nog eens op controle zal gaan in de kliniek in Merelbeke, in de hoop dat ze iets anders zeggen...

Wat een rotnieuws zeg. Ik weet echt niet wat ik van de toekomst moet denken... Wodan, zo'n jonge energieke hond, een superflyballhond, mag niet meer sporten...

Ik weet zo ontzettend goed wat je nu voelt; mijn reactie was precies hetzelfde toen ik de diagnose hoorde van mijn hond.... mijn wereld stortte even in; ik zag alles heel somber in... Nu een paar maanden verder blijkt het heel goed met Dante te gaan en zie ik weer sprankjes licht wb. de toekomst. Ik hoop van harte dat het bij jou ook zo zal zijn!!
Ik vraag me af of het niet handig zou zijn om een second opinion te laten doen bij een specialist? (of is daar in die kliniek ook een orthopeed aanwezig?). Dan weet je zeker dat je er alles aan gedaan hebt, zeker omdat je hond nog zo jong is.
Verder zijn er idd nog veel andere mogelijkheden om met je hond te doen. Je bent er nu nog niet aan toe ws. om die onder ogen te zien... Je moet eerst het slechte nieuws verwerken (was bij mij tenminste zo). Ik had het gevoel alsof het leven voor Dante nooit meer leuk zou kunnen worden (dacht zelfs wel eens dat hij dan beter in zou kunnen slapen :N: :N: ). Liep geregeld jankend met Dante aan de lange lijn...
Dus neem even de tijd om het te verwerken. Schrijf en praat het van je af bij mensen die je begrijpen en laat nog een specialist naar hem kijken.
Heel veel sterkte....

Moon schreef:

Drossie schreef:We zijn net terug van de DA en slechter nieuws konden we niet echt krijgen...

Op de foto's is te zien dat het botje in de pols waaraan pezen en spieren vastgehecht zijn, niet egaal is. Dit heeft een verkalking en ontsteking tot gevolg...

Aan de onsteking is iets te doen, maar aan de verkalking niet. Integendeel, dat zal progressief erger worden... (afhankelijk van de mate van beweging)

Het voorstel is dus om zeker te stoppen met Flyball en geen zware inspanningen meer te doen... Maar kan ik dat Wodan nu aandoen? Een hond van anderhalf jaar die de rest van zijn leven aan de leiband moet hangen???

Ik ben er echt niet goed van hoor! De DA gaat deze middag nog eens met zijn collega overleggen, maar dat zal niet veel veranderen... Ik denk dat ik voor alle zekerheid nog eens op controle zal gaan in de kliniek in Merelbeke, in de hoop dat ze iets anders zeggen...

Wat een rotnieuws zeg. Ik weet echt niet wat ik van de toekomst moet denken... Wodan, zo'n jonge energieke hond, een superflyballhond, mag niet meer sporten...

Ik weet zo ontzettend goed wat je nu voelt; mijn reactie was precies hetzelfde toen ik de diagnose hoorde van mijn hond.... mijn wereld stortte even in; ik zag alles heel somber in... Nu een paar maanden verder blijkt het heel goed met Dante te gaan en zie ik weer sprankjes licht wb. de toekomst. Ik hoop van harte dat het bij jou ook zo zal zijn!!
Ik vraag me af of het niet handig zou zijn om een second opinion te laten doen bij een specialist? (of is daar in die kliniek ook een orthopeed aanwezig?). Dan weet je zeker dat je er alles aan gedaan hebt, zeker omdat je hond nog zo jong is.
Verder zijn er idd nog veel andere mogelijkheden om met je hond te doen. Je bent er nu nog niet aan toe ws. om die onder ogen te zien... Je moet eerst het slechte nieuws verwerken (was bij mij tenminste zo). Ik had het gevoel alsof het leven voor Dante nooit meer leuk zou kunnen worden (dacht zelfs wel eens dat hij dan beter in zou kunnen slapen :N: :N: ). Liep geregeld jankend met Dante aan de lange lijn...
Dus neem even de tijd om het te verwerken. Schrijf en praat het van je af bij mensen die je begrijpen en laat nog een specialist naar hem kijken.
Heel veel sterkte....

Dat is precies het gevoel dat ik nu heb/had... Het gevoel dat hij niet gelukkig meer kan zijn... Als ik zie hoe gek hij wordt bij het zien van een flyballbaan, hij geniet er echt van! En daarbij komt dan nog dat hij SUPERgoed is in flyball. Hij is zeker bij de 10 snelste honden van Vlaanderen!

Gisteren ben ik nog eens langs de DA geweest, om de foto op te halen. Hij had de foto's besproken met zijn collega en die dacht er hetzelfde over. Alleen zou die na verloop van tijd evt een cortisoneinspuiting geven, maar dat lijkt me zo'n vies idee...
Het is nu zeer belangrijk dat Wodan een maand echt rust om de ontsteking te laten genezen. Daarna moet de beweging zeer traag opgebouwd worden. Daarna acht hij de kans nog mogelijk om flyball te spelen, weliswaar met een risico... (en of dat het waard is???)

Die rust zie ik redelijk zitten, alleen wordt het moeilijk om hem niet te laten spelen met onze andere hond... Misschien afwisselend in de bench? Of een andere kamer?

Het gesprek van gisteren heeft me iets meer gerust gesteld, maar de schrik zal er altijd blijven inzitten vrees ik...

Voor de 2e opinie zou ik idd mss beter naar een specialist gaan. Eens rondkijken waar een goede zit. Ik krijg normaal de komende dagen de foto's doorgemaild van de DA, mss kan ik die eens doormailen naar een of andere orthopeed...

Kben blij dat je mijn gevoel nu begrijpt, want er zijn echt weinig mensen die lijken te begrijpen hoe erg ik het vind voor Wodan, zelfs m'n vriendin niet... De honden, en dan zeker Wodan, zijn zo belangrijk voor mij... Het is precies of het leven stopt hier een beetje...

Drossie schreef:
Het voorstel is dus om zeker te stoppen met Flyball en geen zware inspanningen meer te doen... Maar kan ik dat Wodan nu aandoen? Een hond van anderhalf jaar die de rest van zijn leven aan de leiband moet hangen???

Hij kan zijn energie ook met andere dingen kwijt. Hij leert vast grag en je kunt hem een beetje trainen als was hij een hulphond: was uit de machine halen, spulletjes oprapen en naar je toe brengen, deuren en kastjes dichtduwen, kledingstukken aangeven, sokken uittrekken, maffe kunstjes leren.

Het is sneu dat hij met flyball moet stoppen, maar als ik het lees zat dat er toch al langer in. Flyball is nogal belastend met die korte sprongen en er is vast wat anders te vinden. Dat energieke kan je in ieder geval een heel eind aan tegemoetkomen met geestelijke inspanning. Hij zal daar waarschijnlijk ook al een stuk rustiger van worden schat ik zo. Een uurtje flink denken dat kan een hond flink uitputten. Helemaal als een oude sukkel met hem omgaan zou ik ook niet doen. Je kan dan naar mijn idee beter kiezen voor een middenweg. Een hond heeft niks aan zijn leven als hij korte wandelingetjes maakt aan de lijn terwijl hij niets liever wil dan vliegen. Dan liever maar wat korter.

Neemt niet weg dat het ontzettend sneu is en ook lastig de omschakeling die jullie moeten gaan maken, zeker omdat jullie zo ontzettend genoten van de flyballtrainingen en wedstrijden, zonde dat dat er niet meer inzit. Veel sterkte daarmee.

Anne

Ik kan me voorstellen dat dit vreselijk is om te horen. Maar helaas, ik vrees dat het gewricht dat het meest belast wordt bij flyball, wel zeker de pols is.

Als je ziet hoe die honden met hun poten op die bakken knallen en die polsen doorbuigen (je moet eens foto's bekijken van sprongen op de bak)... niet te geloven.

Maar ik kan zeker geloven dat dit een serieuze tegenslag is, ik wil binnenkort ook met flyball beginnen met mijn Kelpie en ik zou het vreselijk vinden als dat niet zou kunnen door gezondheidsproblemen.

Drossie schreef:
Dat is precies het gevoel dat ik nu heb/had... Het gevoel dat hij niet gelukkig meer kan zijn... Als ik zie hoe gek hij wordt bij het zien van een flyballbaan, hij geniet er echt van! En daarbij komt dan nog dat hij SUPERgoed is in flyball. Hij is zeker bij de 10 snelste honden van Vlaanderen!

Gisteren ben ik nog eens langs de DA geweest, om de foto op te halen. Hij had de foto's besproken met zijn collega en die dacht er hetzelfde over. Alleen zou die na verloop van tijd evt een cortisoneinspuiting geven, maar dat lijkt me zo'n vies idee...
Het is nu zeer belangrijk dat Wodan een maand echt rust om de ontsteking te laten genezen. Daarna moet de beweging zeer traag opgebouwd worden. Daarna acht hij de kans nog mogelijk om flyball te spelen, weliswaar met een risico... (en of dat het waard is???)

Die rust zie ik redelijk zitten, alleen wordt het moeilijk om hem niet te laten spelen met onze andere hond... Misschien afwisselend in de bench? Of een andere kamer?

Het gesprek van gisteren heeft me iets meer gerust gesteld, maar de schrik zal er altijd blijven inzitten vrees ik...

Voor de 2e opinie zou ik idd mss beter naar een specialist gaan. Eens rondkijken waar een goede zit. Ik krijg normaal de komende dagen de foto's doorgemaild van de DA, mss kan ik die eens doormailen naar een of andere orthopeed...

Kben blij dat je mijn gevoel nu begrijpt, want er zijn echt weinig mensen die lijken te begrijpen hoe erg ik het vind voor Wodan, zelfs m'n vriendin niet... De honden, en dan zeker Wodan, zijn zo belangrijk voor mij... Het is precies of het leven stopt hier een beetje...

Misschien moet je nog niet teveel aan de toekomst denken. Alle alternatieven zijn niet goed genoeg; je wilt gewoon je hond terug zoals hij wás. Zo was het tenminste in mijn beleving. Ga nu eerst eens naar een góede orthopeed. Ik weet niet of je de geschiedenis van Dante een beetje gevolgd hebt, maar ik ben eerst terecht gekomen bij iemand die de verkeerde diagnose gesteld had. Ben ik een jaar mee 'kwijt' geweest, én het probleem bij Dante was chronisch geworden..... Degene waar ik nu kom geeft heel hoog op over de opleiding van diergeneeskundig specialisme in België (ik heb toch goed begrepen dat je uit België komt?).
En dat mensen het niet begrijpen; heel bekend. De pijn die je voelt om je hond zo te beperken, hem niet te geven wat hij zo graag wil, is voor weinig mensen echt duidelijk. Moet je het misschien zelf voor meegemaakt hebben . Ik ben een tijdlang somber geweest; echt veel begrip dat dat door mijn hond kwam, kreeg ik niet van mijn omgeving.. Het zij zo; ik ben wie ik ben
Nogmaals veel sterkte en ik hoop dat je gaat voor een second opinion..

Hoi Drossie, ben je nog wat meer te weten gekomen (second opinion)?

Moon schreef:Hoi Drossie, ben je nog wat meer te weten gekomen (second opinion)?

Morgen om 18u30 heb ik een afspraak bij een specialist.

Tis bang afwachten op het resultaat...

Drossie schreef:

Moon schreef:Hoi Drossie, ben je nog wat meer te weten gekomen (second opinion)?

Morgen om 18u30 heb ik een afspraak bij een specialist.

Tis bang afwachten op het resultaat...

Maar dan heb je in ieder geval de voldoening dat je er álles aangedaan hebt . Sterkte en ik duim heel erg dat het meevalt of te verhelpen is

Ok, ik ben dus deze week met de RX-foto's die de DA maakte naar een specialist geweest. Deze zegt dat er niets bijzonder te zien is op de foto's en dat de diagnose van onze DA dus niet klopt.
Wat er dan wel aan de hand is, kon hij ook niet zeggen. Wodan mankte dus niet op die moment en hij moest het doen met mijn verhaal alleen.
Hij denkt in de richting van een peesblessure. Ik ga hem dus nu 6 weken volledige rust geven en daarna langzaamaan de inspanningen weer opbouwen.
Als hij erna nog mankt, denk ik eraan naar dr Di Luca in Luik te gaan. (das de beste osteopaat in belgië)

Ik denk er ook aan Glucobest te geven. Is dat een goed idee?

Vanaf vandaag starten de 6 weken rust.
Hoe strikt zou ik de rust maken? Altijd in bench en enkel plassen aan leiband?
Of los in huis en enkel plassen aan leiband?
En heeft er toevallig iemand een opbouwschema om na de rust de inspanningen weer op te bouwen?

Drossie schreef:Vanaf vandaag starten de 6 weken rust.
Hoe strikt zou ik de rust maken? Altijd in bench en enkel plassen aan leiband?
Of los in huis en enkel plassen aan leiband?
En heeft er toevallig iemand een opbouwschema om na de rust de inspanningen weer op te bouwen?

Drossie; ik leef zo,met je mee! Heb precies hetzelfde meegemaakt! Bij de eerste orthopeed werd ook de diagnose peesblessure gesteld. Heb haast een jaar rust gehouden; wisselend leek het goed te gaan en dan weer terugval. Uiteindelijk werd hij genezen verklaard (door fysiotherapeut die ons begeleidde) maar in Januari j.l. weer mank lopen! Bij de tweede orthopeed die ik raadpleegde bleek het dus om SLE te gaan (auto-immuunziekte). Natuurlijk kán het zo zijn dat het bij jullie idd om een peesblessure gaat, maar het rottige is dat dat op geen enkele manier te 'bewijzen' valt. Dus niet op foto's, echo, scan. Het is dus echt een diagnose van 'dan zal dat het wel zijn'. Achteraf heb ik heel veel spijt dat ik niet eerder om een second opinion heb gevraagd.....
Ik zou als ik jou was (maar wil je echt niets opdringen!) het houden bij die 6 weken en dan verder zoeken.

Over je eigenlijke vraag; Dante mocht vorig jaar alleen aan de korte lijn uitgelaten worden; een aantal keren per dag niet meer dan 5 á 10 minuutjes alleen plassen/poepen dus, niet spelen, niet zwemmen, niet naast de fiets. In huis moest ik hem negeren als hij met speeltjes aankwam, zodat hij meeste tijd rustig ging liggen.....
Maar ik zou dat toch even navragen bij de arts; wie weet hoeft het allemaal niet zo streng voor jouw hond en het is allemaal al zielig genoeg Ook dat opbouwen zou ik heel precies navragen; ik kreeg dat in detail te horen

Nog even een vraagje; zijn er ook foto's van zijn rug gemaakt? Want ook daarvanuit kan kreupelheid voorkomen!

Ontzettend veel sterkte; jij hebt ook een werkhond waar je heel veel mee gedaan hebt en het is zo verdrietig om je hond zo te moeten beperken

Wat de Glucobest betreft: ik geef dat aan m'n border teefje. Die heeft HD, maar voor Wodan zou je het ook kunnen gebruiken. Ik merk sinds ze op de Glucobest staat in ieder geval een duidelijke vooruitgang wat stijfheid/mankheid betreft, al zal het nooit meer 100 % worden.

glucobest kan je zeker gebruiken, maar: sashasblend (www.sashasblend.nl) werkt echt veel beter en is ook nog eens goedkoper in gebruik. Neem de poeder hiervan. Mijn boxer waar ik grote dromen mee had heb ik op 3,5 jarige leeftijd uit het asiel gehaald. Moest nog een jaar wachten dan kon ik mee gaan naar cursus en daarna mijn rijbewijs halen en zelf gaan rijden. Maar nee. Nog maar een paar maanden later ging hij na inspanning manken. Na een poosje toch maar rontgenfoto's laten maken. Mijn wereld zakte ook in een, geloof me!!
Een poot super in orde en één achterpoot zware HD en teveel botten. Niets aan te doen want de DA gaf een operatie weinig slagen en zag het nooit gebeuren deze drukke/gestresste hond (ook thuis) fatsoenlijk te kunnen laten revalideren.

Twee jaren lang elke dag liep hij wel mank en soms zo erg dat ik nog geeneens een kwartier met hem kon lopen. Dit kwam heel vaak voor. Nu al 1,5 jaar gebruik ik sashas blend en metacam (het een 's ochtends en ander 's avonds. hij weegt 40 kg en krijgt nu metacam voor 10 kg). Daar hij voor die tijd vaak een over dosis moest krijgen om een beetje fatsoenlijk te lopen daar is dus nu een veel te lage dosis genoeg.
EN na 2 jaar kan hij weer rennen/vliegen/gek doen zonder ook maar mank te lopen!!! in deze periode nu 4x gehad dat hij maar een dag lang mankte i.p.v de eerste 2 jaar dat we het wisten elke dag.

Dus ik zou het wel weten, alleen woon je in belgie en weet niet hoe het daar zit met dit middel (bij interrese gewoon op de site klikken en op dat forum de reacties van mensen lezen en daar staan ook de verkoop adressen)