Het HondenForum

moet het even van me afschrijven,
vannacht omstreeks 23u is onze kleinste pup iron vreemd
beginnen te doen
hij deed raar en had braakneigingen,en op een paar minuten tijd
begon zen buikje op te zwellen
en we dachten direct dat het een maagtorsie kon zijn
hebben onmiddelijk naar de da gebeld en zonder een seconde te verliezen
direct naar de dierenkliniek in hasselt gegaan
daar aan gekomen zag de da dat het ernst was en heeft onmiddelijk
door middel van een naald lucht afgelaten, de darm geraakte niet in de maag
en dan onder narcose een sonde ingebracht om zo etenresten uit de maag te halen
zen buikje was toen een stuk minder opgezwollen
en hebben dan ook direct een foto gemaakt,je zag dat de maag nog vol
zat met etensresten
de da had dit nog nooit meegemaakt dat een pup van 14 weken
dit kon voorhebben
en aangezien zen jonge leeftijd ze zen maag niet kunnen vastzetten
gaan het bange uren worden of hij het wel gaat halen
ze hebben hem nu in observatie en wordt constant in het oog gehouden
de da zei als hij binnen de 2 uur geen nieuwe opzwelling van lucht
in zen maag krijgt dan is de kans groot dat em erdoorkomt
en dan hebben we nog geen garantie dat hij het gaat halen want het
kan zo terug gebeuren
het vastzetten van de maag kan pas gebeuren op een leeftijd van 7maand
we zijn ons zot aan piekeren waardoor het is gekomen
hij heeft vandaag normaal gegeten en gedronken want we letten zeer
zorgvuldig op de hoeveelheid voer
heeft nog even voor het gebeurde nog normaal zen plasje en poepje gedaan buiten en toen we terug binnen waren is het ongeveer een 20min
later gebeurt
nu zitten we ons af te vragen of het kan komen omdat hij op een stuk
hout heeft zitten knabbelen die voor de kachel lag want we stoken
met hout hij heeft er even op zitten knabbelen en hebben het dan ook
afgenomen daarna is em even op de gang gegaan en heeft toen die braak
neigingen gekregen
en bijna direct is zen buik beginnen opzwellen
we zitten met de handen in het haar en weten echt geen raad
om 9u mogen we bellen dan weten we meer dus het gaan nog een paar
bange onrustige uren worden.
we gaan heel hard duimen voor onze iron
en hebben een kaarsje branden.
we hebben dit jaar al 1 van onze sint bernards moeten afgeven
door een maagtorsie.
en hebben het verdriet van onze overleden honden nog niet verwerkt .
en nu hebben we dit weer ,wanner houd het eens op mogen sommige
mensen dan niet gelukkig zijn.....

hebben net gebeld,en te horen gekregen dat het inderdaad een maagtorsie is,hij heeft de nacht gehaald
ze hebben vanmorgen een nieuwe foto genomen en zen maag en darmen
zitten nog steeds vol met etens resten,dus hij moet nog in de
dierenkliniek blijven totdat hij volledig is ontlast
tegen 17u gaan ze een nieuwe foto nemen
en ze gaan proberen het eten volledig uit zen maag en darmen te krijgen
hij heeft even op de uitlaatweide een kleine ontlasting gedaan
maar niet voldoende om hem al terug naar thuis te laten komen
ze zeiden dat em zich wel beter voelt en speels was
maar ze gaan voor alle zekerheid em in observatie houden
dus we zullen nog bang moeten afwachten
hebben de vraag gesteld hoe het zou kunnen komen
en daar konden ze geen concreet antwoord op geven
de da die hem nu behandeld is gespecialiseerd in maagtorsies
en heeft het in zen hele carrierre nog nooit meegemaakt dat een
hond op zo jonge leeftijd het krijgt
en de oorzaak van een maagtorsie is nog altijd geen concreet
wetenschappelijk bewijs voor
en het ergste is hij kan pas vanaf de leeftijd van 7 maand
geopereerd worden dan pas kan zen maag vast gezet worden
moest het hopelijk goed komen met onze iron dan wordt het een
zorgen kindje we mogen hem niet meer alleen laten na het eten
en moeten zeker 2u bij hem blijven zodra hij heeft gegeten en mag
zeker niet teveel drinken en na het eten totale rust
en hopen dat het dan niet terug komt zodat we als iron 7 maand is
de nodige operatie kunnen laten doen ,verder is er niks of heel
weinig aan te doen
we gaan alvast onze vingers gekruist houden en het kaarsje laten branden
en bang afwachten zodat we de kleine iron terug naar huis mogen halen

19h: Oef, Iron is zonet thuis, ze hebben nog gerontgend en zijn maag was leeg.
Nu nog 3 maanden onrustig afwachten, dan kan zijn maag vast gezet worden, maar tot dan, ga ik toch geen moment rust kennen hoor, pfffffffffffff.
Brokjes weken, geen vlees meer onder de brokken, kleine hoeveelheden en hem heeeeeeeel kalm houden.

Sode knudde dit is ercht een nachtmerrie gebeurtenis.
Wat zul jij nog angestige momenten meemaken tot alles weer rustig is en 't vastgezet kan worden.

heavenlysaints schreef:19h: Oef, Iron is zonet thuis, ze hebben nog gerontgend en zijn maag was leeg.
Nu nog 3 maanden onrustig afwachten, dan kan zijn maag vast gezet worden, maar tot dan, ga ik toch geen moment rust kennen hoor, pfffffffffffff.
Brokjes weken, geen vlees meer onder de brokken, kleine hoeveelheden en hem heeeeeeeel kalm houden.

Jeetje, zo'n puppenkind
Gelukkig waren jullie er op tijd bij. Heeft je jaren van je leven gekost. Geef die kleine maar een lekkere knuffel van mij.

sterkte met Iron
poeh wat een verhaal zeg.
ik zou inplaats van brokjes weken juist meer vlees voeren, niet mengen.

Jeetje, wat een nachtmerrie zeg!
Fijn dat hij weer thuis is, hopelijk blijft het bij deze ene keer totdat hij oud genoeg is om zijn maag te laten vastzetten.

Beterschap, en voor jullie sterkte!

potverdorie , dat is schrikken :N: , hopen dat het niet nog eens gebeurd

Wat een ellende... Maar staar je alsjeblieft niet blind op het feit dat de maag vastgezet kan worden. Dat geeft namelijk echt geen garantie dat je hond geen maagtorsie meer kan krijgen! Ik denk dat je er goed over na moet denken of je daar een zware open buikoperatie voor over hebt over drie maanden!
Onze Lana heeft twee keer een complete maagtorsie gehad waaraan ze geopereerd moest worden. Beide keren is de maag vastgezet tijdens de operatie, maar na de eerste keer kreeg ze tien maanden later toch de tweede maagtorsie.
Jouw hond heeft een dillatatie gehad, zo te lezen. Gasophoping in de maag. Dit is vaak de voorbode van een complete maagtorsie. Een complete maagtorsie moet namelijk altijd geopereerd worden, omdat de maag niet vanzelf terug kan draaien.

Wat zullen jullie geschrokken zijn, maar zoals het er nu naar uit ziet, komt jullie hond er goed door!

Allemachtig, wat een verhaal en wat een angstige uren hebben jullie meegemaakt.
Ik hoop dat Iron de komende drie maanden goed doorstaat.
Ik wens jullie heel veel sterkte voor de komende tijd, want ik weet wat het is om een hond voordurend in de gaten te houden .

Goh zeg wat een ellende..
dat worden drie lange maanden, maar ik hoop toch dat ze voor jullie snel om zullen zijn.

Wat een angst! Ik kan me heel goed voorstellen dat je nu niet meer rustig kan blijven. Verdorie!
Heel veel sterkte en knuffels voor Iron!

Ongelovelijk zeg. Wat een schrik voor jullie. Heel veel sterkte en ik hoop ook dat het niet meer terug zal komen.

wat een schrik... sterkte de komende tijd, ik hoop dat het eenmalig was...

Wat een schrik, dat verwacht je toch niet op die leeftijd Gelukkig is hij weer thuis, maar ik ken het gevoel van geen rust meer hebben. Ik hoop het nooit meer mee te maken.

vreselijk

vreselijk zeg, wat een verhaal bij een puppekind

wow, sterkte ermee

Onze dierenarts zei inderdaad dat ze na de operatie nog een maagtorsie kunnen krijgen, ze krijgen de symptomen, maar ze kunnen er niet meer aan sterven...klopt dit?

Dank je voor de steun !

heavenlysaints schreef:Onze dierenarts zei inderdaad dat ze na de operatie nog een maagtorsie kunnen krijgen, ze krijgen de symptomen, maar ze kunnen er niet meer aan sterven...klopt dit?

Dank je voor de steun !

onze domino is overleden na 2 maagtorsie operaties , kan dus wel.

oei, dat is erg, onze reu Ira is er ook dit jaar aan overleden...
Na 2 maagoperaties, amai, dat heb ik ook nog niet gehoord, wat erg...

dan ziet het er misschien toch niet zo best uit voor onze kleine Iron...
pffffffff, ik hou al zo van mijn klein ventje, elke minuut ben je ongerust, dit is ook geen leven...

Poeh ik kan me voorstellen dat je je constant zorgen maakt nu

Veel sterkte en gezondheid gewenst voor Iron!

gelukkig dat jullie er op tijd bij waren

heel veel sterkte

heavenlysaints schreef:Onze dierenarts zei inderdaad dat ze na de operatie nog een maagtorsie kunnen krijgen, ze krijgen de symptomen, maar ze kunnen er niet meer aan sterven...klopt dit?

Dank je voor de steun !

Nee, dit klopt niet. Als je toch nog te laat bent, kan de maag (ondanks de operatie) nog wel torderen. Door het gas komt er zo'n enorme kracht op de staan dat het vastzetten gewoon geen garantie meer geeft. Een hond met een maagtorsie die, om wat voor redenen dan ook, te laat opgemerkt wordt, raakt uiteindelijk in een shock en zal daaraan overlijden.

heavenlysaints schreef:oei, dat is erg, onze reu Ira is er ook dit jaar aan overleden...
Na 2 maagoperaties, amai, dat heb ik ook nog niet gehoord, wat erg...

dan ziet het er misschien toch niet zo best uit voor onze kleine Iron...
pffffffff, ik hou al zo van mijn klein ventje, elke minuut ben je ongerust, dit is ook geen leven...

Probeer je niet te veel zorgen te maken. Onze Lana heeft ook twee complete maagtorsies gehad waar ze beide keren aan geopereerd is en heeft dat wel overleefd. De eerste maagtorsie kreeg ze tien dagen voor haar zevende verjaardag, de tweede dus tien maanden later. Uiteindelijk is ze 9,5 jaar geworden en overleden na een zware darmoperatie.
Als je voor jezelf weet dat je zoveel mogelijk risicofactoren uitsluit, moet je je kleintje gewoon een heerlijk leven kunnen geven. Het risico op een maagtorsie is er (helaas) altijd met een groot ras.

Da's schrikken zeg! Ik duim dat jullie de komende maanden goed doorkomen.

Nou das effe schrikken zeg ! Ik wens je veel moed.

Ik heb het met mijn honden gelukkig nooit meegemaakt. Toen mijn Dobermann bij me kwam had ik er al veel over gelezen en kende het gevaar. Vita wordt volgende maand 10 en eerlijk waar...ik heb er altijd naar gekeken dat er gerust werd na het eten, ... niet spelen, niet lopen,... maar de gewoonte ingebouwd van spelen, ravotten en lopen dan een tijdje kalmeren, wat later eten en dan slapen. En gelukkig heeft ze het nooit gehad.

Maar met dit te lezen zal ik nog voorzichtiger worden met de 3 pups die hier rondlopen. Effe opzoeken of Dalmata's daar gevoelig voor zijn...

Veel sterkte, veel moed en veel succes.

Onze Ira is er deze zomer aan overleden, na een dag hijgen en puffen toen het zo heet was...ik ben ervan overtuigd dat het was van de hitte.
Onze buren (de fokker van Iron) hun reu is de dag na onze hond overleden aan maagtorsie na een dekking.
Weeral van overmatig hijgen en puffen en stress.

tja, sommigen zeggen dat het erfelijk is, of van overmatig hijgen, teveel brokken in de maag, en noem maar op.

Nu week ik de brokken, ik geef 5x een kleine portie per dag, en normaal liet ik ervoor de brokken de hele dag staan en konden ze gaan eten wanneer ze wilden.

Iron at wel 20 kleine hoeveelheden per dag, en nu geef ik hem 5x per dag, tja, wat is het beste? Ik weet het ook niet meer.
Da da zei dat na de operatie de symptomen nog kunnen komen, maar ze kunnen er niet meer aan sterven, maar ik heb al gehoord dat dit ook niet klopt.

Ik weet wel dat ik de hele dag ongerust ben en als ik volgende week moet gaan werken, dan zal ik elke dag met een bang hartje naar huis rijden...

och jeetje wat verschrikkelijk om mee te maken... heel veel sterkte

evaellenjoan schreef:Vita wordt volgende maand 10 en eerlijk waar...ik heb er altijd naar gekeken dat er gerust werd na het eten, ... niet spelen, niet lopen,... maar de gewoonte ingebouwd van spelen, ravotten en lopen dan een tijdje kalmeren, wat later eten en dan slapen. En gelukkig heeft ze het nooit gehad.

Dit zijn inderdaad de dingen die je kunt doen om de risico's op een maagtorsie zo klein mogelijk te houden, maar dan nog kan een hond een maagtorsie krijgen. Wij houden ons altijd heel strak aan die 'regels' en toch heeft Lana dus twee keer een maagtorsie gehad. De eerste keer was tien minuten na het eten, terwijl ze rustig op haar kussen lag. De tweede keer was een paar uur na het eten. Zoals ik al eerder schreef; je kunt er helaas niets van zeggen. Het enige wat je kunt doen is de risicofactoren zoveel mogelijk uit proberen te sluiten.

heavenlysaints schreef:Onze Ira is er deze zomer aan overleden, na een dag hijgen en puffen toen het zo heet was...ik ben ervan overtuigd dat het was van de hitte.
Onze buren (de fokker van Iron) hun reu is de dag na onze hond overleden aan maagtorsie na een dekking.
Weeral van overmatig hijgen en puffen en stress.

tja, sommigen zeggen dat het erfelijk is, of van overmatig hijgen, teveel brokken in de maag, en noem maar op.

Ik heb eigenlijk nog nooit gehoord dat een hond van veel hijgen een maagtorsie kan krijgen? Waren de honden niet zo aan het hijgen en puffen juist omdàt ze een maagtorsie hadden?