Pagina 1 van 1
Waarom kan het nooit helemaal goed gaan?
Geplaatst: 28 nov 2006 14:48
door Maxiem
Het gaat nu na veel werk mentaal gezien super met Max. Ze heeft al een hele tijd niet gebeten.
Ze heeft wel momenten dat ze het niet moet/kan hebben, dan gromt ze en loopt ze uit zichzelf weg. Wat mij betreft is dit al een hele vooruitgang en is dat ook acceptabel gedrag.
Alleen liep ze de laatste tijd zo moeilijk en belastte ze haar rechterachterpoot helemaal niet.
Nu zijn we bij de DA geweest en is vastgesteld dat ze artrose heeft
Ze moet nu 2 weken lang 3 pijnstillers per dag en ze mag helemaal niet meer met de bal spelen. En dat terwijl ze dat juist het einde vond.
Gaat het psychisch eindelijk goed, is het lichamelijk weer fout, het kan ook nooit helemaal goed gaan he.
Geplaatst: 28 nov 2006 15:04
door mercedes2803
wat een rotnieuws zeg...
het klinkt wel herkenbaar wat je zegt

Toen Rimpel 'mentaal' op begon te knappen barstte de vlooienallergie ineens in alle hevigheid los...
Ik heb hier ook weleens lopen brullen door het huis dat het niet eerlijk was...was ie eindelijk blij, kon ie eindelijk eens gezellig met andere honden meewandelen, zat ie onder de jeuk..om te huilen...
Veel succes hoor, ik hoop dat het aanslaat...en misschien kun je wat geestelijke spelletjes gaan bedenken? daar halen veel honden ook voldoening uit.

Geplaatst: 28 nov 2006 16:30
door Maxiem
Nog tips?
Max intresseert zich totaal niet voor zoekspelletjes met snoepjes oid. Een bal wil ze nog wel zoeken, maar eenmaal veroverd neemt ze hem snel mee naar haar mand
Wat het nog moeilijker maakt is dat Max ontzettend onzeker wordt als ze niet precies weet wat er van haar verwacht wordt, ik denk dat ze vroeger gestraft is zonder dat ze wist wat ze fout deed

Geplaatst: 28 nov 2006 17:57
door Maxiem
Martijn schreef:Glucosamine (met chondroïtine) bij de Etos kopen. Dat helpt vrij goed bij artrose.
En vitamine C.
Welke pijnstillers heb je?
Cortaphen Forte
Geplaatst: 28 nov 2006 18:09
door Anna*
Ik vraag me af waarom ze pijnstillers moet. Dat lost toch niets op? Of heeft ze duidelijk pijn? Gezien het feit dat ze graag speelt lijkt mij van niet?
Bij mijn Bambi is laatst ook artrose vastgesteld. Ze loopt al een tijdje met stijve pootjes en belast haar achterpootjes niet. Ik geef haar nu Sasha's Blend en nog zo wat tegen artrose. Maar zeker geen pijnstillers. Ik merk ook niet aan haar dat ze pijn heeft, terwijl het toch een kleinzerig hondje is.
Je kunt ook Traumeel geven, een homeopatisch middel bij pijnklachten. En Zeel, ook homeopatisch, ter ondersteuning van artrose.
Geplaatst: 28 nov 2006 18:16
door S@ndr@
Ik heb Baco van alles gegeven, van glucosamine complex van de groene os, sasha`s blend, enz, en hetgene waar hij echt van opgeknapt is is treedo- gewoon bij de drogist vandaan voor mensen

ik heb mijn hond in een tijd van 3 a 4 dagen zien veranderen van haardkleed in een actieve hond die weer speelt en alert is

Geplaatst: 28 nov 2006 18:20
door Maxiem
Anna Penta schreef:Ik vraag me af waarom ze pijnstillers moet. Dat lost toch niets op? Of heeft ze duidelijk pijn? Gezien het feit dat ze graag speelt lijkt mij van niet?
Bij mijn Bambi is laatst ook artrose vastgesteld. Ze loopt al een tijdje met stijve pootjes en belast haar achterpootjes niet. Ik geef haar nu Sasha's Blend en nog zo wat tegen artrose. Maar zeker geen pijnstillers. Ik merk ook niet aan haar dat ze pijn heeft, terwijl het toch een kleinzerig hondje is.
Je kunt ook Traumeel geven, een homeopatisch middel bij pijnklachten. En Zeel, ook homeopatisch, ter ondersteuning van artrose.
Ze speelt wel graag, maar kan daarna niet meer lopen
Als je haar een pijnstiller geeft, komt ze na een kwartiertje wel haar mand uit. En ze kreunt en piept helemaal als ze zonder pijnstiller sprint of pootjes geeft ofzo.
Geplaatst: 29 nov 2006 08:20
door boxersien
Dit had ik in een inmiddels ver verleden (2 á 3 jaar) met boris ook toen net alles goed ging en we gewend waren aan elkaar (na 5 maanden) ging hij mank lopen. Uitslag: zware HD, vijf extra botten in zijn poot en artrose) nu hebben we eindelijk sinds ruim een jaar de juiste medicatie voor hem en loopt en speelt hij weer geheel pijnloos (metacam en sasha's blend).
In het begin was het door de DA ook: mag niet meer los lopen en ook niet los in de tuin, want dan gaat hij vliegen/rennen. Logisch natuurlijk dat een gestoorde boxer van 3,5 jaar die ruim 5 maanden in een kennel had gezeten zonder al te veel te doen neurotisch was. Maar de DA zei het dus ik het uitvoeren. Na twee weken had ik een valse hond in huis (echt waar!!!!) hij viel uit naar mensen en niets was meer goed.
Nu eigen plan getrokken. Gewoon los laten en nog meer onder appél zetten. Dit heeft hoofdbrekens en vele manke poten gekost, maar is helemaal gelukt. Hij zal niet meer zomaar gaan vliegen en loopt bijna altijd los.
Ik bedoel maar: als je hond behoefte heeft aan beweging geef het gewoon, anders zal hij (in jouw geval) misschien nog onzekerder worden. Doe het allemaal alleen met mate en bouw het langzaam af. Hij weet niet wat hij heeft misdaan en opeens wordt zijn favo spel niet meer met hem gespeeld, hij snapt er de ballen niet meer van! Geloof me: beter langer pijn en pijnstilling dan een hond die zichzelf niet meer kan zijn! Hier heb ik ook voor gekozen en ook voor het feit dat de bal (waar hij ook dol op is) niet meer mag en ik dus bijna niets meer met een bal doe (hij loopt er wel in zijn eentje met te klungelen) en meer doe aan gehoorzaamheid wat hij wel mag (op zitten en veel opnieuw gaan liggen na) Doe oefeningen zoals staan en blijf, tussen door je benen lopen. Staand poten geven (kan je naar vanalles uitbreiden), achteruit lopen (zal niet kaarsrecht gaan, dat doet dan pijn), rollen, twisten e.d.
En omdat hij zo onzeker is zou ik veel met de clicker gaan werken. Daar kan je precies op het juiste moment mee belonen en hoeft hij helemaal niet onzeker te zijn of hij het wel goed doet

Geplaatst: 29 nov 2006 08:24
door M@ri@nne
Geplaatst: 29 nov 2006 17:00
door Maxiem
boxersien schreef:Nu eigen plan getrokken. Gewoon los laten en nog meer onder appél zetten. Dit heeft hoofdbrekens en vele manke poten gekost, maar is helemaal gelukt. Hij zal niet meer zomaar gaan vliegen en loopt bijna altijd los.
Op zich staat ze goed onder apel; ze rent niet zonder dat ik heb gezegd: ga maar.
Hij weet niet wat hij heeft misdaan en opeens wordt zijn favo spel niet meer met hem gespeeld, hij snapt er de ballen niet meer van! Geloof me: beter langer pijn en pijnstilling dan een hond die zichzelf niet meer kan zijn! [/quote]
Daar heb ik inderdaad ook moeite mee. Ze blijft maar de bal voor je neer leggen en begrijpt er geen zak van waarom we de bal niet weggooien.