Ik neem aan dat je met "iemand" ook een persoon bedoelt.Zoie schreef:coupeermedicatie kan b.v. ook zijn dormicum of rivotril. Verder geloof ik niet zo in vaste regels voor wat betreft het geven van coupeermedicatie. Ik ken iemand die na een TC dagen in de war is, en die krijgt zondermeer stesolid toegediend vanwege die verwardheid. Als fangio de volgende dag nog last lijkt te hebben, zie ik niet in waarom valium niet zou kunnen helpen. Ik zeg niet dat het helpt, maar het zou best kunnen, en daar kom je alleen proefondervindelijk achter.MoniqueDM schreef:[Coupeermedicatie is de Valium/Stesolid waar ik het in een eerder bericht over had. Gezien de tijdsduur van de toeval is het onzin om Valium/Stesolid te gaan gebruiken. Dit middel ga je pas gebruiken als een toeval 5 minuten of langer duurt of wanneer een hond clustert (meerdere toevallen in 24 uur).
Maar ik geef alleen mijn eigen mening gebaseerd op mijn eigen ervaring met mensen, zou het e.a. zowiezo met mij DA bespreken.
Een hond reageert heel anders op medicatie dan een mens. Bij een mens blijft Valium of Stesolid 48 tot 72 uur in het bloed aanwezig. Bij een hond is ditzelfde middel met 3 tot 4 uur verdwenen uit het lichaam.
Daarnaast zijn er voor mensen veel meer anti-epileptica beschikbaar dan voor honden. Wederom omdat honden de meeste medicatie te snel afbreken. Voor honden zijn de meest gangbare anti-epileptica: Phenobarbital, Epitard (slow release fenytoïne) en Kaliumbromide. Om clusters te couperen en statussen te doorbreken wordt in de diergeneeskunige wereld Valium/Stesolid gebruikt.
Valium heeft een versuffende werking en als Fiango al zo suf als een konijn is en verder geen toevallen krijgt of heeft gekregen, waarom zou je dan nog versuffende medicatie toe gaan dienen? Je moet de middelen wel gebruiken waar ze voor bedoeld zijn.
Nogmaals; het metabolisme van een hond is heel anders dan van een mens. Epilepsie bij honden en mensen kun je niet met elkaar vergelijken. Zo komt bij mensen met epilepsie regelmatig een tongbeet voor, bij honden zie je dat eigenlijk nooit en zo zijn er nog veel meer voorbeelden te noemen waarom je epilepsie bij een mens niet kunt vergelijken met epilepsie bij een hond.
Post-ictaal gedrag vindt bij een hond altijd plaats na een toeval. Hoe dat bij een mens zit weet ik niet, maar daar oordeel ik ook niet over. Nogmaals; epilepsie bij een hond is niet te vergelijken met epilepsie bij een mens.Zoei schreef:Nou, ik vind het wel knap dat je het zo goed weet als je het niet eens zelf hebt gezien. Na 15 jaar ervaring in de epileptie kan ik vaak nog niet uit observatie zeggen of iets epileptisch is of b.v. post - ictaal gedrag. Daar kom je vaak achter doordat er veel van de betreffende patient bekend is. Dat lijkt me in het geval van Fangio iig niet het geval.
Ik hoef de toeval ook niet gezien te hebben om te kunnen zeggen of dit epilepsie is of niet. Bij epilepsie bij honden zijn er, zeker tijdens een Grand Mal, een paar specifieke symptomen die erbij horen en die had Fiango. Vanmiddag gaan ze naar de dierenarts en ook die dierenarts heeft die toeval niet gezien. Mag hij daarom geen diagnose "epilepsie" stellen dan?
Ik heb nu zelf lang genoeg te maken met epilepsie om bepaalde symptomen te herkennen.
Daarbij komt dat ik alleen Cloris maar wil helpen aan informatie.
knuffel voor jullie alle 2 
Ben je zelf ook al weer een beetje rustiger? Ik zou het trouwens wel ergens opschrijven wanneer hij de aanval gehad heeft, hoelaat en hoelang het duurde voor Fangio weer echt Fangio was. Je bent nu bij de DA geweest dus je eigen da. is ervan op de hoogte maar voor het geval (wat ik natuurlijk niet hoop) het nog een keer zou gebeuren en je niet bij je eigen da. terecht kunt je zo kunt zeggen wanneer de laatste keer was en hoelang het toen geduurd heeft. Ook gewoon even erbij zetten hoe z'n gedrag was zeg maar voor het gebeurde zodat je het misschien (wat bijna niet lukt maar toch) een volgende keer van te voren kan herkennen.
