Het zoveelste topic over castreren.

[laeken]

Maar ik ga de topic verlaten want ik merk dat ik niet tegen de reacties kan die nu gaan volgen en ik weet dat dit een kansloos iets is. De hond wordt chemisch gecastreerd en Dagmar en ik kunnen lullen wat we willen over de vreselijke reacties van andere honden daarop. Iedereen weet wat er fysiek met een hond als Droef gaat gebeuren. Haal de hormonen weg bij de bodybuilder en het wordt Oom Henk met zijn bierpens en lubberlijf. Niet te voorkomen en hoe dan ook een feit. Ik zou het super vinden als je droef nu op de foto wil zetten met zijn mooie dikke kop en goede lijf. Dat iemand echt een fotoshoot zou maken van de fysieke aftakeling na castratie. De kop die de helft smaller wordt etc.

Dat zou ik geweldig vinden want dat effect wordt altijd en eeuwig onderschat.

Droef is de perfecte hond om mee te laten zien hoe erg de aftakeling fysiek is. Zijn ogen zullen gaan lubberen want de oogleden gaan hangen als de kop de helft smaller is. De dijen worden veel dunner.

Dus ik zou het oprecht lef vinden als je een eerlijke fotoshoot zou doen. Droef voor de castratie en dan over 1 jaar. Zelfde voer, zelfde baas, zelfde leven. Zou je dat durven? Kan heel confronterend zijn maar ook geweldig interessant.

[laeken]

En het zou maken dat niet meer te ontkennen is wat castratie doet. Dat het dat doet is al lang bekend maar honden minnend Nederland ontkent die effecten omdat ze liever hun hond castreren met een goed gevoel.

Ik zag laatst 2 Rodesian Ridgebacks. Een reu intact en een reu gecastreerd. De gecastreerde hond leek op een soort hert. Een heel glad groot lijf bruin en vormeloos. De intacte reu was super gespierd en glom als een spiegel. Was daarnaast ook veel beweeglijker. Ze zeiden zonder blikken of blozen dat ook reu twee er nog aan moest geloven. Die moest nog geholpen worden.... Om net zo vormeloos en rustig naast de kinderwagen mee te stappen? Mijn hart brak. Ik had die hond eigenlijk liefst daar weggehaald.

[Fotogravinnetje]

Ik vraag me af, juist omdat hij zo gemakkelijk klaarkomt, of z'n voorhuid misschien niet wat strak zit, waardoor lichte opwinding al snel resulteert in volledige erectie. In dat geval zou een kleine ingreep al genoeg kunnen zijn om van die regelmatige zaadlozingen af te komen, zonder dat je z'n hormonen weg hoeft te halen. Want wat dat laatste betreft ga ik wel mee met de vorige schrijvers: je haalt te veel weg van wat Droef Droef maakt, het risico dat hij hond-intolerant wordt ipv alleen grote-reu-intolerant is heel reëel. Je verruilt het ene ongemak met het andere, wat mogelijk een veel ernstiger ongemak is

[dagmar88]

Chemisch castreren vind ik helemaal walgelijk. Dan heb je geen respect voor je hond. "Douw er maar een peut spul in, kijken of ik het effect pruim".

Liever dat dan onomkeerbaar. Als ik zie wat het heeft aangericht had ik er niet aan moeten denken daar nog 12 jaar mee rond te moeten lopen.
Er is trouwens ook niets mis met naap als reu, maar dat vind ik toch al niet snel.
Bij niko en hem was het om te kijken of de onderlinge verhoudingen zouden verbeteren.
Het ging mis omdat één van de intacte reuen een pijnlijke binnenbal had. Die werd de stoorzender binnen de roedel, vooral tijdens hormoonschommelingen van beide dames.
De bal is na 3 x chemisch castreren toch weggehaald, was een erg zware operatie. Hij zat helemaal bovenin de buik.
Sjenkie is er enorm van opgeknapt, maar de verhoudingen waren definitief verpest.

[dagmar88]

De hond wordt chemisch gecastreerd en Dagmar en ik kunnen lullen wat we willen over de vreselijke reacties van andere honden daarop. Iedereen weet wat er fysiek met een hond als Droef gaat gebeuren. Haal de hormonen weg bij de bodybuilder en het wordt Oom Henk met zijn bierpens en lubberlijf. Niet te voorkomen en hoe dan ook een feit.

Voor er tig verhalen komen van mensen/honden die daar geen last van hebben, het kan, hoeft niet. Het is wel ontzettend lullig om je hond mee op te zadelen.
Vergeet niet dat het een hond is met predispositie voor snel spierverlies. Dat ga je al merken in de laatste maanden dat die chip werkt.
Hopelijk gaat er dan een lichtje branden.
Even minder vriendelijk, maar hij is nu drie en het zou me zeer verbazen als hij gecastreerd de zes haalt.
En nee, dat spierverlies compenseer je niet, helemaal niet bij het ouder worden en dat is wanneer het er echt toe gaat doen.

[DesireeB]

Nee dat Droef geen beste vriendjes meer is met elke hond speelt absoluut niet mee. Dan had ik dat wel vermeld.

Daarbij is het niet zo erg dat ik niet meer met hem over straat kan. Soms moet ik inderdaad even een ruime bocht nemen maar dan is het leed wel weer geleden. Ik ga er ook niet vanuit dat castratie bij hem daarin zou helpen.
Tuurlijk zou het fijn zijn als castratie het antwoord op alles is en hij weer elke hond leuk vind. Maar nogmaals daar ga ik niet vanuit.

Die fotoshoot zou ik ook prima aandurven, tuurlijk is het jammer wanneer hij eruit komt te zien als een plumpudding. Maar als dat het ergste is en hij voor de rest wel normaal kan functioneren ben ik alleen maar blij. De oldie's die ik ken veranderen niet in tengere hondje maar obesitas figuren. Dat vind ik echt heel jammer want volgens mij kan je als eigenaar best je hond wat meer in model houden. Ook na castratie. Izzy is ook gecastreerd, daar is bij haar niks van te zien. Ze is nog steeds mooi slank en goed in model en verhouding, maar goed dat is wel een heel ander type hond en een teef. Maar ook voor haar geld ze moet iets meer bewegen en iets minder eten

Zijn voorhuid zit alles behalve strak.

En nogmaals met gewoon reuen gedrag kan ik echt prima leven, maar dit is gewoon overdreven en dat wordt wel vervelend. Ik heb mijn honden voor me lol en niet om me aan bepaalde dingetjes te gaan lopen irriteren.

[dagmar88]

Dat vind ik echt heel jammer want volgens mij kan je als eigenaar best je hond wat meer in model houden. Ook na castratie. Izzy is ook gecastreerd, daar is bij haar niks van te zien. Ze is nog steeds mooi slank en goed in model en verhouding, maar goed dat is wel een heel ander type hond en een teef. Maar ook voor haar geld ze moet iets meer bewegen en iets minder eten

Daar ga je dus volledig de mist mee in. Je haalt een gecastreerde reu er altijd uit. Een castraat heeft simpelweg geen reuenlijf.
Net als een echte kater en een hetje.
Tenzij het vachttype dat niet toelaat uiteraard.
Castratie van teef en reu kun je met betrekking tot spierafname absoluut niet vergelijken. Bij de reu neem je het testosteron weg, bij de teef niet.
Testosteron is het primaire drijvende hormoon wat betreft spiergroei. Na de vijf jaar (gemiddeld) neemt het sowieso af en speelt het een sterke rol in het verouderingsproces. Dus nee, dat valt niet te compenseren.
Je moet het niet mooier maken dan het is.

[malinois]

Dat vind ik echt heel jammer want volgens mij kan je als eigenaar best je hond wat meer in model houden. Ook na castratie. Izzy is ook gecastreerd, daar is bij haar niks van te zien. Ze is nog steeds mooi slank en goed in model en verhouding, maar goed dat is wel een heel ander type hond en een teef. Maar ook voor haar geld ze moet iets meer bewegen en iets minder eten

Daar ga je dus volledig de mist mee in. Je haalt een gecastreerde reu er altijd uit. Een castraat heeft simpelweg geen reuenlijf.
Net als een echte kater en een hetje.
Tenzij het vachttype dat niet toelaat uiteraard.
Castratie van teef en reu kun je met betrekking tot spierafname absoluut niet vergelijken. Bij de reu neem je het testosteron weg, bij de teef niet.
Testosteron is het primaire drijvende hormoon wat betreft spiergroei. Na de vijf jaar (gemiddeld) neemt het sowieso af en speelt het een sterke rol in het verouderingsproces. Dus nee, dat valt niet te compenseren.
Je moet het niet mooier maken dan het is.

Juist dit stukje:

"Testosteron is het primaire drijvende hormoon wat betreft spiergroei. Na de vijf jaar (gemiddeld) neemt het sowieso af en speelt het een sterke rol in het verouderingsproces. Dus nee, dat valt niet te compenseren."

Dit bedoelde ik dus!
Die hond heeft dat nodig zeker met die bouw.
Je haalt ze er zo uit gecastreerde reuen, amper bespiering.

[dagmar88]

Dit bedoelde ik dus!
Die hond heeft dat nodig zeker met die bouw.
Je haalt ze er zo uit gecastreerde reuen, amper bespiering.

Pjotr liep op een gegeven moment drie uur per dag naast de scootmobiel. Zag er uit als een pubertje.

Waarom ik er niet (meer) op tegen ben is omdat de gemiddelde hondenbaas niet met een reu om kan gaan. Het is te veel hond, te lastig, past niet in het rondjehobbelplaatje en de kinderen kunnen de deur niet open laten staan.
Worden ze bij de baas die ze vervelend vindt niet gecastreerd, dan wel in het asiel of bij de volgende baas.

Dat merk je ook wel als je (helemaal als vrouw) een grote reu hebt. Commentaar is niet van de lucht, zowel van andere baasjes als van dierenartsen.
Niko en daarvoor pluisje zouden zonder meer met me aan de haal gaan
Nu werd er zelfs bij sjaak al meteen gevraagd wanneer hij gecastreerd zou worden. Niet. Ja, hij is stuiterdruk ja, en potverdorie acht maanden oud!
Buiten dat ik wil dat hij babies gaat maken, hoe veel last kun je nu hebben van reuengedrag van een hondje van nog geen 3,5 kilo.
Het is een baasje. Lekker toch Ik wil geen vette ontplofte pantoffel.

Mijn eerste hond heb ik laten castreren. Omdat ik heel jong was, geen internet had en de dierenarts dat de beste aanpak vond. Hij was nogal over z'n toeren door mishandeling door de baas voor mij.
Hij was prachtig en werd een zak aardappelen Veel te dik op z'n achtste doodgegaan aan een zwak hart.

Extreme uitzonderingen daargelaten is het niet beter voor de hond. Maak dat er dan ook niet van. Voor jezelf is een huis tuin en keuken tamzak makkelijk ja.
Er is een reden dat er amper gecastreerde sporthonden zijn.

[Alfilillo]

Hoe staan jullie hierin?

Naast honden heb ik ook duiven, konijnen, hamsters, goudvissen, vogels en paarden gehad.
Bij geen van die dieren is geslachtsdrift abnormaal. Bij mensen trouwens ook niet.
Het ontgaat me ten enenmale waarom het bij honden ineens een op te lossen probleem is.
Als je niet met een intact volwassen exemplaar overweg kunt dan had je een half jaar eerder gewoon voor die pup moeten bedanken.
Het idee dat een hond pas geslaagd is als hij als seksloos product van een betaalde dienst rondloopt is extreem kunstmatig.
En dan nog in ras gefokt ook. Ik vind het extreem.

Chemisch castreren vind ik helemaal walgelijk. Dan heb je geen respect voor je hond. "Douw er maar een peut spul in, kijken of ik het effect pruim".
Ik wil de verwijzing naar Mengele niet maken maar bij deze...
Ik hoef ook gewoon helemaal geen honden als ik het zulke schijtbeesten ga vinden waar je alles wat er in je kop opkomt mee uit kunt halen.
Dan val ik van mijn geloof en ga verder met wijngaardslakken.

Ik ben het grotendeels met je eens. Bij veel diersoorten zijn eten en geslachtsgemeenschap hebben twee van de belangrijkste driften. Ook bij de hond. Maar ik vraag me af, is juist daarom de manier waarop de meesten van ons honden houden, niet sowieso tegennatuurlijk? Of je nou castreert, en je neemt de geslachtsdrift voor een groot deel weg, of je verbiedt het dier gehoor te geven aan die geslachtsdrift. Ik ben echt niet per definitie voorstander van castreren, maar ik vind er vaak zo makkelijk gedaan wordt over het feit dat een hond niet mag paren: 'hij dealt er maar mee', 'ik ben de baas dus hij heeft maar naar me te luisteren'. Ik geloof gewoon niet dat er geen honden zijn bij wie dit geen enorme frustratie teweeg brengt. Vast niet allemaal. Het ligt nogal aan het individu hoe hevig te geslachtsdrift is. Wat ik wil zeggen, een intense geslachtsdrift is geen psychologische aandoening; het hoort als een natuurlijk iets bij het individu. Persoonlijk vind ik dit een van de minst fijne kanten van honden hebben: hoe je het ook wendt of keert, je beperkt ze in hun natuurlijke zijn.

Verder: ik vind een volle reu vaak ook mooier dan een gecastreerde, maar om nu te stellen dat gecastreerde reuen allemaal vadsige aardappelzakken zijn die op hun 6e het loodje leggen, agressief worden naar reu en teef en derhalve niet meer los kunnen en dat ze in het vervolg van elke intacte reu op hun falie zullen krijgen: dat is gewoon niet waar.

Ik kan niet zoveel met dat dogmatische denken in extremen.

[Neeltje]

Hoe staan jullie hierin?

Naast honden heb ik ook duiven, konijnen, hamsters, goudvissen, vogels en paarden gehad.
Bij geen van die dieren is geslachtsdrift abnormaal. Bij mensen trouwens ook niet.
Het ontgaat me ten enenmale waarom het bij honden ineens een op te lossen probleem is.
Als je niet met een intact volwassen exemplaar overweg kunt dan had je een half jaar eerder gewoon voor die pup moeten bedanken.
Het idee dat een hond pas geslaagd is als hij als seksloos product van een betaalde dienst rondloopt is extreem kunstmatig.
En dan nog in ras gefokt ook. Ik vind het extreem.

Chemisch castreren vind ik helemaal walgelijk. Dan heb je geen respect voor je hond. "Douw er maar een peut spul in, kijken of ik het effect pruim".
Ik wil de verwijzing naar Mengele niet maken maar bij deze...
Ik hoef ook gewoon helemaal geen honden als ik het zulke schijtbeesten ga vinden waar je alles wat er in je kop opkomt mee uit kunt halen.
Dan val ik van mijn geloof en ga verder met wijngaardslakken.

Ik ben het grotendeels met je eens. Bij veel diersoorten zijn eten en geslachtsgemeenschap hebben twee van de belangrijkste driften. Ook bij de hond. Maar ik vraag me af, is juist daarom de manier waarop de meesten van ons honden houden, niet sowieso tegennatuurlijk? Of je nou castreert, en je neemt de geslachtsdrift voor een groot deel weg, of je verbiedt het dier gehoor te geven aan die geslachtsdrift. Ik ben echt niet per definitie voorstander van castreren, maar ik vind er vaak zo makkelijk gedaan wordt over het feit dat een hond niet mag paren: 'hij dealt er maar mee', 'ik ben de baas dus hij heeft maar naar me te luisteren'. Ik geloof gewoon niet dat er geen honden zijn bij wie dit geen enorme frustratie teweeg brengt. Vast niet allemaal. Het ligt nogal aan het individu hoe hevig te geslachtsdrift is. Wat ik wil zeggen, een intense geslachtsdrift is geen psychologische aandoening; het hoort als een natuurlijk iets bij het individu. Persoonlijk vind ik dit een van de minst fijne kanten van honden hebben: hoe je het ook wendt of keert, je beperkt ze in hun natuurlijke zijn.

Verder: ik vind een volle reu vaak ook mooier dan een gecastreerde, maar om nu te stellen dat gecastreerde reuen allemaal vadsige aardappelzakken zijn die op hun 6e het loodje leggen, agressief worden naar reu en teef en derhalve niet meer los kunnen en dat ze in het vervolg van elke intacte reu op hun falie zullen krijgen: dat is gewoon niet waar.

Ik kan niet zoveel met dat dogmatische denken in extremen.

[dagmar88]

Verder: ik vind een volle reu vaak ook mooier dan een gecastreerde, maar om nu te stellen dat gecastreerde reuen allemaal vadsige aardappelzakken zijn die op hun 6e het loodje leggen, agressief worden naar reu en teef en derhalve niet meer los kunnen en dat ze in het vervolg van elke intacte reu op hun falie zullen krijgen: dat is gewoon niet waar.

Ik kan niet zoveel met dat dogmatische denken in extremen.

Kennelijk wel, bovenstaande maak jij er helemaal zelf van. Heel flauw.

[Alfilillo]

Verder: ik vind een volle reu vaak ook mooier dan een gecastreerde, maar om nu te stellen dat gecastreerde reuen allemaal vadsige aardappelzakken zijn die op hun 6e het loodje leggen, agressief worden naar reu en teef en derhalve niet meer los kunnen en dat ze in het vervolg van elke intacte reu op hun falie zullen krijgen: dat is gewoon niet waar.

Ik kan niet zoveel met dat dogmatische denken in extremen.

Kennelijk wel, bovenstaande maak jij er helemaal zelf van. Heel flauw.

Wil je nu echt dat ik alle kwalificaties in deze lijn ga knippen en plakken?

[dagmar88]

Verder: ik vind een volle reu vaak ook mooier dan een gecastreerde, maar om nu te stellen dat gecastreerde reuen allemaal vadsige aardappelzakken zijn die op hun 6e het loodje leggen, agressief worden naar reu en teef en derhalve niet meer los kunnen en dat ze in het vervolg van elke intacte reu op hun falie zullen krijgen: dat is gewoon niet waar.

Ik kan niet zoveel met dat dogmatische denken in extremen.

Kennelijk wel, bovenstaande maak jij er helemaal zelf van. Heel flauw.

Wil je nu echt dat ik alle kwalificaties in deze lijn ga knippen en plakken?

Ik zou graag willen dat je niet bij een ander neerlegt wat je zelf uit je mouw schudt, maar dat zal wel teveel gevraagd zijn.

[Lunatic]

Nee dat Droef geen beste vriendjes meer is met elke hond speelt absoluut niet mee. Dan had ik dat wel vermeld.

Daarbij is het niet zo erg dat ik niet meer met hem over straat kan. Soms moet ik inderdaad even een ruime bocht nemen maar dan is het leed wel weer geleden. Ik ga er ook niet vanuit dat castratie bij hem daarin zou helpen.
Tuurlijk zou het fijn zijn als castratie het antwoord op alles is en hij weer elke hond leuk vind. Maar nogmaals daar ga ik niet vanuit.

Die fotoshoot zou ik ook prima aandurven, tuurlijk is het jammer wanneer hij eruit komt te zien als een plumpudding. Maar als dat het ergste is en hij voor de rest wel normaal kan functioneren ben ik alleen maar blij. De oldie's die ik ken veranderen niet in tengere hondje maar obesitas figuren. Dat vind ik echt heel jammer want volgens mij kan je als eigenaar best je hond wat meer in model houden. Ook na castratie. Izzy is ook gecastreerd, daar is bij haar niks van te zien. Ze is nog steeds mooi slank en goed in model en verhouding, maar goed dat is wel een heel ander type hond en een teef. Maar ook voor haar geld ze moet iets meer bewegen en iets minder eten

Zijn voorhuid zit alles behalve strak.

En nogmaals met gewoon reuen gedrag kan ik echt prima leven, maar dit is gewoon overdreven en dat wordt wel vervelend. Ik heb mijn honden voor me lol en niet om me aan bepaalde dingetjes te gaan lopen irriteren.

Dat is nou juist het punt, als hij eruit komt te zien als een plumpudding, dan kan hij niet meer normaal functioneren, hij verliest zijn spieren en die heeft hij hard nodig om z’n heupen op hun plek te houden en om de voorpoten zo goed mogelijk te laten functioneren!

En dat dik worden heb je ook lang niet altijd zelf in de hand, de ene hond blijft prima op gewicht, maar het merendeel word dik van lucht, dus dan zit je elke dag te kijken naar een hond die bere honger heeft!

En dan de zin, als dat het ergste is.....wat is nu het ergste dan, het feit dat hij eens in de zoveel tijd een zaadlozing heeft en je de boel even schoon moet maken? Koop van die onderleggers die ze ook voor zieken en bejaarjen gebruiken, dat neemt vocht op

[Alfilillo]

Verder: ik vind een volle reu vaak ook mooier dan een gecastreerde, maar om nu te stellen dat gecastreerde reuen allemaal vadsige aardappelzakken zijn die op hun 6e het loodje leggen, agressief worden naar reu en teef en derhalve niet meer los kunnen en dat ze in het vervolg van elke intacte reu op hun falie zullen krijgen: dat is gewoon niet waar.

Ik kan niet zoveel met dat dogmatische denken in extremen.

Kennelijk wel, bovenstaande maak jij er helemaal zelf van. Heel flauw.

Wil je nu echt dat ik alle kwalificaties in deze lijn ga knippen en plakken?

Ik zou graag willen dat je niet bij een ander neerlegt wat je zelf uit je mouw schudt, maar dat zal wel teveel gevraagd zijn.

Oké, oké, zo beter Dagmar?:

Verder: ik vind een volle reu vaak ook mooier dan een gecastreerde, maar om nu te stellen dat de kans aanzienlijk is dat een gecastreerde reu verandert in een vadsige aardappelzak die op zijn 6e het loodje legt, agressief wordt naar reu en teef en derhalve niet meer los kan en dat hij in het vervolg van elke intacte reu op zijn falie zal krijgen: dat is gewoon niet waar.

Jammer dat je niet ingaat op het eerste stukje van mijn post, want daar ging het me hoofdzakelijk om en lijkt me ook veel interessanter.

[dagmar88]

Oké, oké, zo beter Dagmar?:

Verder: ik vind een volle reu vaak ook mooier dan een gecastreerde, maar om nu te stellen dat de kans aanzienlijk is dat een gecastreerde reu verandert in een vadsige aardappelzak die op zijn 6e het loodje legt, agressief wordt naar reu en teef en derhalve niet meer los kan en dat hij in het vervolg van elke intacte reu op zijn falie zal krijgen: dat is gewoon niet waar.

Jammer dat je niet ingaat op het eerste stukje van mijn post, want daar ging het me hoofdzakelijk om en lijkt me ook veel interessanter.

Nou nee, maar als je dat niet snapt ook okay.

Waar het hoofdzakelijk om gaat is dat het in dit geval een dog is met HD en een elleboogoperatie die snel spiermassa verliest.
Mijn buitenlandse vroegcastraatje van 15 kilo heeft geen last van lichamelijke gevolgen nee.

[malinois]

Hoe staan jullie hierin?

Naast honden heb ik ook duiven, konijnen, hamsters, goudvissen, vogels en paarden gehad.
Bij geen van die dieren is geslachtsdrift abnormaal. Bij mensen trouwens ook niet.
Het ontgaat me ten enenmale waarom het bij honden ineens een op te lossen probleem is.
Als je niet met een intact volwassen exemplaar overweg kunt dan had je een half jaar eerder gewoon voor die pup moeten bedanken.
Het idee dat een hond pas geslaagd is als hij als seksloos product van een betaalde dienst rondloopt is extreem kunstmatig.
En dan nog in ras gefokt ook. Ik vind het extreem.

Chemisch castreren vind ik helemaal walgelijk. Dan heb je geen respect voor je hond. "Douw er maar een peut spul in, kijken of ik het effect pruim".
Ik wil de verwijzing naar Mengele niet maken maar bij deze...
Ik hoef ook gewoon helemaal geen honden als ik het zulke schijtbeesten ga vinden waar je alles wat er in je kop opkomt mee uit kunt halen.
Dan val ik van mijn geloof en ga verder met wijngaardslakken.

Ik ben het grotendeels met je eens. Bij veel diersoorten zijn eten en geslachtsgemeenschap hebben twee van de belangrijkste driften. Ook bij de hond. Maar ik vraag me af, is juist daarom de manier waarop de meesten van ons honden houden, niet sowieso tegennatuurlijk? Of je nou castreert, en je neemt de geslachtsdrift voor een groot deel weg, of je verbiedt het dier gehoor te geven aan die geslachtsdrift. Ik ben echt niet per definitie voorstander van castreren, maar ik vind er vaak zo makkelijk gedaan wordt over het feit dat een hond niet mag paren: 'hij dealt er maar mee', 'ik ben de baas dus hij heeft maar naar me te luisteren'. Ik geloof gewoon niet dat er geen honden zijn bij wie dit geen enorme frustratie teweeg brengt. Vast niet allemaal. Het ligt nogal aan het individu hoe hevig te geslachtsdrift is. Wat ik wil zeggen, een intense geslachtsdrift is geen psychologische aandoening; het hoort als een natuurlijk iets bij het individu. Persoonlijk vind ik dit een van de minst fijne kanten van honden hebben: hoe je het ook wendt of keert, je beperkt ze in hun natuurlijke zijn.

Verder: ik vind een volle reu vaak ook mooier dan een gecastreerde, maar om nu te stellen dat gecastreerde reuen allemaal vadsige aardappelzakken zijn die op hun 6e het loodje leggen, agressief worden naar reu en teef en derhalve niet meer los kunnen en dat ze in het vervolg van elke intacte reu op hun falie zullen krijgen: dat is gewoon niet waar.

Ik kan niet zoveel met dat dogmatische denken in extremen.

Ik ben ook weleens gefrustreerd... dan wil ik ook weleens iemand uit zn auto trekken die 60 op de snelweg rijdt. Dat mag niet helaas jammer dan. Mijn reu heeft gedekt maar heeft ruim 6 jaar met een intacte teef in huis gewoond waarbij dat absoluut niet mocht (oma-kleinzoon)
Niet meer gefrustreerd dan ik af en toe ben in de auro of bij de supermarkt hoor.
En dat is dan idd helaas jammer dan. Een van mn eerdere honden wilde graag reepjes maken van andere honden... helaas mag niet: frustratie ten top....
Oftwel t leven zit vol frustraties... ze dealen er maar mee net als ik.

[Zamunda]

Droef zelf toon dus weinig van stress. Hij doet voor de rest niet zielig aan maar zadelt mij gewoon op met zijn kwak

Ik heb het idee dat dit de kern is (als reden om Droef te willen laten castreren) en de rest van de argumenten eromheen alleen maar ruis.




Edit: met ruis bedoel ik niet de discussie maar de andere argumenten om tot castratie over te willen gaan.

[Alfilillo]

Maar ik vraag me af, is juist daarom de manier waarop de meesten van ons honden houden, niet sowieso tegennatuurlijk? Of je nou castreert, en je neemt de geslachtsdrift voor een groot deel weg, of je verbiedt het dier gehoor te geven aan die geslachtsdrift. Ik ben echt niet per definitie voorstander van castreren, maar ik vind er vaak zo makkelijk gedaan wordt over het feit dat een hond niet mag paren: 'hij dealt er maar mee', 'ik ben de baas dus hij heeft maar naar me te luisteren'. Ik geloof gewoon niet dat er geen honden zijn bij wie dit geen enorme frustratie teweeg brengt.

Ze zullen er vast wel zijn. Doorgaans vind ik frustratie vooral beleving en dat is goed tegen verveling en ervaar ik het hebben van een libido zelf niet als last. Ook niet als ik er op dat moment niet meteen iets mee kan.
Hein had op de dagen dat Mira vruchtbaar was een feest. Hij liep de hele dag achter haar aan en als ze lag te slapen dan lag hij er strak naast. Ik vond er weinig zielig aan.
En nogmaals, Hein is met 9 maanden gecastreerd. Tot zover het idee dat je iets oplost...
Maar als het in het bestwil van je hond is dan moet je hem vooral laten castreren.

Dat het zielig zou zijn om niet te mogen paren kan ik zelf niet volgen.

Ik kan niet zoveel met dat dogmatische denken in extremen.

Ik denk dat dat ook een beetje een antwoord op die eeuwige maaktnietsuiterij. Het maakt namelijk wel uit.

Het lichaam van de hond is in de eerste plaats van de hond zelf. Ik begrijp nooit zo goed waarom gedaan wordt alsof het doodnormaal is om de snoeischaar erbij te pakken en na ras en geslachtskeuze en de opvoeding en de dagelijkse beweging en beleving ook nog weer een keer operatief in te gaan grijpen om het gedrag makkelijker te maken.
Dat vind ik extreem.

Dat een huisdier hebben allang kunstmatig is betekent niet dat nog meer kunstmatigheid per definitie acceptabel is.

Nee, het hebben van een libido ervaar ik zelf ook niet als last, maar ik hoef het ook niet levenslang te onderdrukken. Er zit nogal een verschil tussen er niet altijd meteen iets mee kunnen en er nooit uiting aan kunnen geven. Omdat we toch al aan het vergelijken zijn met mensen: om te weten wat er gebeurt als seks verboden is, hoeven we alleen maar een kijkje te nemen in mannen- en vrouwenkloosters. En dat is ook mijn antwoord op Malinois: frustratie omdat iemand te langzaam rijdt op de snelweg is toch niet hetzelfde als een frustratie omdat je verboden wordt seks te hebben in je leven? En dat zal dan ook weer niet voor iedereen hetzelfde zijn. De één heeft er meer behoefte aan dan de ander, waardoor je de graad van frustratie ook niet kan vergelijken. En dat zal binnen een hondenpopulatie niet anders zijn.

En dat Hein niet zielig is als Mira loops is, dat geloof ik meteen. Alfil is ook een twee weken euforisch (en soms ook heel moe), maar hij is gecastreerd en kan dus doen wat hij wil. Ik moet er niet aan denken om een intacte reu en teef met sterk ontwikkelde geslachtsdrift samen te hebben tijdens de loopsheid. Maar goed, als anderen daar anders over denken heb ik daar respect voor.

Ik ben het met je eens dat castreren heel veel uitmaakt. Je gelooft het of niet, maar ik kan er zelf ook niet goed tegen. Ik heb die houding hier echter niet voorbij zien komen, hoewel ik er wellicht overheen gelezen heb.

[S@ndr@]

is het bij een roedel wolven ook niet zo dat alleen de leider dekt en zich voortplant,...de rest wil misschien wel maar mag niet en doet het ook niet......( op straffe van)..

[dagmar88]

is het bij een roedel wolven ook niet zo dat alleen de leider dekt en zich voortplant,...de rest wil misschien wel maar mag niet en doet het ook niet......( op straffe van)..

ESTIMATING GRAY WOLF PACK SIZE AND FAMILY RELATIONSHIPS USING NONINVASIVE GENETIC SAMPLING AT RENDEZVOUS SITES

STENGLEIN, J. L., L. P. WAITS, D. E. AUSBAND, P. ZAGER, AND C. M. MACK
Studying the ecology and behavior of pack animals often requires that most, or all, of the pack members are sampled. A unique opportunity to sample all gray wolf (Canis lupus) pack members arises during the summer months when reproductive packs localize in rendezvous sites. We collected 155–296 scat and hair samples from each of 5 wolf rendezvous sites in central Idaho to evaluate intrapack relationships and determine the efficacy of noninvasive genetic sampling (NGS) for estimating pack size and family relationships. We detected 65 wolves (5–20 wolves per pack) with NGS, and the pack counts from NGS were the same or higher for adults and the same or slightly lower for pups compared with the counts from observation and telemetry. The wolves in each pack were closely related to one another, and all packs included at least 2 years of offspring from the current breeding pair. Three of the packs had additional breeding adults present. In 1 pack pups were produced by a parent–offspring pair and a pair of their inbred full siblings, indicating multiple cases of inbreeding. This targeted NGS approach shows great promise for studying pack size and wolf social structure without the use of radiotelemetry or direct observations.

https://www.mammalogy.org/articles/esti ... -sampling-

[Alfilillo]

is het bij een roedel wolven ook niet zo dat alleen de leider dekt en zich voortplant,...de rest wil misschien wel maar mag niet en doet het ook niet......( op straffe van)..

Volgens mij wel, maar ik dacht dat jonge mannetjes de roedel vaak verlaten (vrouwtjes weet ik niet). Heel interessant in ieder geval!
Ik dacht verder dat dit bij honden niet helemaal hetzelfde werkt. Was het niet bp die hier een artikel deelde over gedrag van straathonden in Afrika? Als ik me niet vergis bleek daaruit dat er bij honden gemiddeld veel meer pups geboren worden, maar dat ze ook vaker vroegtijdig dood gaan.

[DesireeB]

Een hond is geen wolf.

Een roedel wolven bestaat doorgaans uit 1 paar. Dus alfa reu en teef en de rest erom heen is meestal nageslacht of familie van elkaar. Zodra het nageslacht oud genoeg is en de situatie dit toe staat gaat deze de hort op en maakt een eigen roedel. Reu en teef zijn in geval van wolven ook hun hele leven samen doorgaans.

[laeken]

Als een hond dekt duurt dat een half uur. Stel dat hij elk jaar een keer mag dekken. Dat is best veel. Dan dekt hij om precies te zijn 6 uur op 12 jaar. Dat is om nog preciezer te zijn 6 uur op 105.190 uren. Procentueel is dat 5 duizendste procent van zijn leven. Zou hij al die andere 99.995% van de tijd teren op die 0.005% van de tijd dat hij bezig is met dekken? Kom op mensen.

[Neeltje]

Ik vind dat een hond geen constante ergernis moet opleveren. Castratie kan een deel of alles van die ergernis wegnemen. Daarom is die chemische castratie ook een uitkomst; zo kun je uittesten hoe hij is als ie gecastreerd zou zijn en aan de hand daarvan beslissen of je overgaat tot de definitieve vorm.
De hele dag worden katers, hengsten en stieren gecastreerd zonder dat iemand met de ogen knippert maar bij een reu zou het opeens vreselijk zijn? En nee, ik ben niet pro castratie bij een reu. Liever niet als het effe niet hoeft. Maar als samenleven met een ongecastreerde reu een ergernis wordt, doe het dan maar gewoon wel.

Ik vind dat je dat niet echt kunt vergelijken met honden. Katers zijn niet echt op te voeden en pissen gewoon overal. Hengsten en stieren kunnen nogal gevaarlijk worden en die heb ik liever zo mak als een lammetje. Honden zijn prima op te voeden en als je je ergert aan het gedrag van een reu of een teef (dat kan ook) dan had je beter voor het andere geslacht kunnen kiezen. Zelf heb ik 2 teven waar ik (niet meer) mee fok en een reu. Alles is intact en dat blijft ook zo. Door dat die hele hormoonhuishouding gewoon werkt kan ik mijn honden prima lezen. Ander positief dingetje is dat mijn honden allemaal in topconditie zijn.

Alsof een hond die gecastreerd is niet in topconditie kan zijn. En ook zonder de hormoonhuishouding is het mogelijk je hond goed te lezen.

[billy]

Nohhhh gecastreerd gekocht
Toch geen uitgezakte plumpudding en nee niet altijd honger
Ik ben niet voor castreren, maar wel tegen dat het uitgezakte dozen worden die altijd honger hebben, daar ben je zelf altijd nog bij.
Voor de duidelijkheid is de hond links gecastreerd, Dirk

[laeken]

Guus ziet er ook super strak uit en hij is gecastreerd. Maar hij wandelt extreem veel en is een type hondje dat vrij gemakkelijk in shape blijft. Ik denk dat hij ongeveer 2 uur per dag losloopt en ongeveer maximaal 125 gram kvv mag eten en dan heeft hij dit lijntje.
Dapper zag er strakker uit met 8 jaar, liep minder en kon eten zoveel hij wilde en had toch ook dubbel zoveel spieren.

Dus ja, Guus ziet er super uit. Ondanks de castratie. Maar dat gaat zeker niet vanzelf. En ik krijg hem als hem ooit iets met de pootjes gebeurd nooit meer zo. Dapper kon je een volle bak Royal Canin geven 24 uur per dag en een uurtje wandelen en die was echt strakker en mooier op dat. Als ik dat bij Guus doe is hij binnen een maand een rolmops. Bas idem. Die eet max 80 tot 100 gram kvv per dag. Heeft altijd honger en wandelt dus minstens 2 uur per dag los. Super mooi lijntje en dikke spieren maar als ze een keer iets aan haar pootjes krijgt is het of 1 eetlepel eten ipv 2 en de hele dag super honger om een beetje in shape te blijven. Eva kon zoveel eten als ze wilde en zag er altijd strak sterk en gezond uit.

[Alfilillo]

Ik vind castratie voor reuen trouwens veel meer een ding dan bij teven hoor. Reuen veranderen lichamelijk veel meer dan teven daardoor en dat zal gerust toe te schrijven zijn aan de dramatische drop in testosteron.
Bij teven vind ik het door de bank genomen maar weinig uitmaken, mits je de teef in kwestie goed in conditie houdt. Ik heb zelf aardig wat castraatteven gehad en nooit een vetzakje erbij. En dat minder moeten gaan eten viel me ook reuze mee.
Topsi kon vreten wat ze wilde, die bleef prachtig op lijn. Ik zag tenminste geen verschil met een intacte whippettteef.

Hoe werkt dat dan precies? Heeft een gecastreerde reu een slechtere spieropbouw dan een gecastreerde teef? Of slechter dan een intacte reu? Ik bedoel, een teef Kan toch in goede conditie zijn zonder de grote hoeveelheid testosteron van een intacte reu?

Mijn teef is intact, maar ze heeft nu al de neiging om te dik te worden. We lopen genoeg en ze krijgt geen overdreven hoeveelheid voer, maar slank is ze niet. Verder is ze heel gespierd en kerngezond, dus ik maak me geen zorgen. Maar ik sta huiverig tegenover castratie; wie weet groeit ze dan wel uit haar voegen.

[Machie]

Bij een reu haal je de testosteron weg met een castratie. Bij een teef haal je dat niet weg met een castratie.