Ik vraag me trouwens af waarom je volkomen kritiekloos artikelen van vader en zoon Geier geeft.
Dan nog even iets over je stukje tekst dat volgens jou aantoont dat er een verband is tussen thimerosal/eyhylkwik en autisme.
De schrijvers zeggen:
"the Food and Drug Administration (FDA) estimates that 1 in 6 women in the United States have mercury levels that increase the risk of
neurological damage to their children. (Mahaffey et al., 2004) The major sources of mercury exposure for infants are (1)
maternal seafood consumption, (2) maternal mercury amalgam dental fillings, and (3) thimerosal (an ethylmercury compound)
in childhood vaccines and in anti-RhoD immune globulins given to Rh-negative mothers during pregnancy. Thimerosal
was largely but not totally removed from childhood vaccines by 2004"
De bedoeling van dit “citaat” van de FDA lijkt me duidelijk: thimerosal is mede-verantwoordelijk voor het hoge kwikgehalte bij 1 op de 6 vrouwen en daarmee voor het verhoogde risico op neurologische schade bij hun kinderen. Ook jij vat het zo op, anders zou je het hier niet geplaatst hebben in relatie tot Thimerosal en ethylkwik.
Als bron voor de uitspraak van de FDA geven de schrijvers een onderzoek van Katharyn Mahaffey uit 2004. Dat op zich is al raar. Waarom verwijzen ze niet gewoon naar de pagina op de website van de FDA waar die uitspraak wordt gedaan? Omdat dat niet gaat, want die uitspraak met de insinuatie over thimerosal bestaat niet.
In plaats daarvan verwijzen ze naar een onderzoek dat ook over "kwik" gaat - en alle kwik is hetzelfde nietwaar - en dat zó uitgebreid en technisch is dat vrijwel niemand het gaat lezen om te kijken wat de onderzoekster daar zegt over de FDA - een vruchteloze onderneming, want ook daar staat het niet. Het betreffende onderzoek - van Kathryn Mahaffey - gaat inderdaad over blootstelling aan kwik:
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1473138/ Uit het abstract (vet van mij): “...Mercury exposure is widespread in the United States with
methylmercury as the predominant chemical species
and fish and shellfish as the source (…)”
Ethylkwik en daarmee thimerosal is dus blijkbaar geen onderwerp in dit onderzoek. Waarom wordt er dan naar verwezen?
Het enige dat Mahaffey zegt over thimerosal en ethylkwik, is dit:
“…Ethylmercury under the trade name thimerosal has been used as a preservative in vaccines since the 1930s (65) and in biological products (ophthalmic solutions, optic suspensions, creams) for at least a century. Many vaccines contained thimerosal as a preservative. Thimerosal has been removed from a large number of vaccines (66). Mercury-containing ingredients currently used in biologicals sold in the United States include thimerosal, phenylmercuric acetate, phenylmercuric nitrate, mercuric acetate, mercuric nitrate, merbromin, and mercuric oxide (<
http://www.fda.gov/cder/fdama/mercury300.htm> accessed 5-15-2004). This information was derived from submissions made in response to the Food and Drug Administration's Modernization Act of 1997 which required US FDA to review the risks of all mercury-containing food and drugs. These products include vaccines, ophthalmic solutions, nasal sprays, and immune globulins. Phenylmercury compounds have been used in the past as sanitizers and antifungal agents.”
Over de risico’van kwik op neurologische schade bij kinderen zegt Mahaffey (vet van mij):
“…Based on National Vital Statistics Reports (78), in 2000 the number of births in the U.S. population was just over four million (specifically, 4,058,814). Applying the overall population estimate for adult women of 7.8% (95% CI, 5.0–10.5) of women 16–49 years had blood total mercury at 5.8 μg/L or higher resulted in more than 300,000 newborns per year with in utero mercury exposures associated with
increased risk of adverse neurodevelopmental effects. If the value 3.5 μg/L is used which reflects the adult women's blood mercury associated with exposure to methylmercury at or above the RfD of 0.1 μg/kg-bw/day, overall 15.7% of women had total blood mercury concentrations at or higher than this concentration. Using this estimate more than 600,000 newborns per year experience in utero mercury exposures associated with
increased risk of adverse neurodevelopmental effects.
Subsequent years of NHANES data (2001 and 2002) have suggested somewhat lower blood mercury concentrations than were reported in 1999 and 2000 (79). As additional years of data are obtained there will be greater certainty in the national estimates. All in all these data indicate, nonetheless, that several hundred thousand infants are born each year with in utero exposures to
methylmercury exceeding those considered to be free of risk from
adverse neurodevelopmental effects.
As indicated above NHANES data did not identify groups with the highest mercury exposures within the United States based on either hair or blood mercury concentrations. Within the case series data from affluent populations in New York and San Francisco consuming fish frequently for “health” reasons, blood mercury concentrations in excess of the benchmark dose have been identified (35, 37). Dietary exposures to mercury at the BMDL, if expressed in terms of the adult woman's blood, are associated with a concentration of approximately 35 μg/L whole blood. Such mercury exposures have also been reported in island populations as shown by blood mercury and hair mercury levels [Puerto Rico (36); and Bermuda (80)]. Asian populations are also at increased risk because of higher than average fish and shellfish consumption (51). Within the NHANES data for 1999–2000 the group classified as “Other race/ethnicity group” which includes Asians, Native Americans/persons of Caribbean and Pacific Island ancestry rose to 31.5% compared with 15.7% having blood total mercury greater than 3.5 μg/L (8).”
En ja, dáár komen we inderdaad een en ander tegen over "adverse neurodevelopmental effects" - van methylkwik wel te verstaan,
niet van thimerosal/ethylkwik.
Ten slotte de conclusie van Mahaffey:
“…Environmental fate and transport of mercury and its incorporation through the food web to bioconcentrate as methylmercury in fish and shellfish is well recognized and understood. Data from the National Health and Nutrition Examination Survey providing population estimates for the United States as a whole is altering the reference range for blood, hair, and urinary mercury concentrations. Estimates on the number of newborns at risk of in utero exposures to methylmercury above levels regarded as “safe” number in the several hundred thousand each year in the United States. Case reports and screening among highly exposed subpopulations have identified persons with exposures in a range associated with adverse clinical effects. The source of methylmercury producing these effects is consumption of fish and shellfish. Monitoring exposures through measurement of patients' blood, hair, and urinary mercury concentrations allows physicians to determine what steps need to be taken to reduce the patient's risk. The American Medical Association adopted a policy statement (9) providing guidance on this issue in 2004.”
Alweer geen woord over thimerosal/ethylkwik.
Het aanhalen van het onderzoek van Blair et al. is ook apart in dit verband, met name als je de conclusie leest.
Thimerosal contains 49.6 % mercury by weight and releases ethylmercury as a metabolite. In the body, ethylmercury
can be converted to inorganic mercury, which then preferentially accumulates in the kidneys and brain (Blair et al.,
Het betreft een onderzoek onder doodshoofdaapjes naar de effecten van langdurige inname van grote hoeveelheden thiomersal (veel meer dan de totale hoeveelheid die een kind via vaccins ooit heeft ontvangen). Het onderzoek werd gedaan om de maximale veilige dosis vast te stellen ten behoeve van langdurig gebruik van medicatie die thiomersal bevat, waaronder parenterale voeding onder voor prematuren. De conclusie van Blair et al.: “…No evidence of toxicity due to thiomersal was seen in any animal. Nevertheless accumulation of mercury from chronic use of thiomersal-preserved medicines is viewed as a potential health hazard for man.”
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/804725/
Dan dit:
" 1975). Inorganic mercury is known to induce membrane and DNA damage (Ferrat et al., 2002; Ben-Ozer et al., 2000),
Het onderzoek van Farrat et al. gaat over experimentele blootstelling posidonia oceanica, een soort zeegras, aan grote hoeveelheden organisch en anorganisch kwik.
http://mbbsdost.com/Ferrat-L-et-al-2002 ... l/14592225
Hoe dit onderzoek aantoont dat vaccins autisme kunnen veroorzaken bij kinderen is me een raadsel, maar dat kun jij vast wel uitleggen.
and
in cell culture conditions it was shown to be mutagenic and generate DNA breaks in concentrations below 500 nM (Schurz
et al., 2000).
Dit is een onderzoek op celculturen (in vitro dus) naar kankerverwekkende eigenschappen van kwikchloride. De relevantie voor vaccins/autisme enz zie ik niet.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/m/pubmed/11077005/
Ethylmercury can significantly increase the concentration of inorganic mercury in many organs (Magos et al.,
1985).
After in vivo administration, ethylmercury passes through cellular membranes and concentrates in cells in vital
organs, including the brain, where it releases inorganic mercury, raising its concentrations higher than equimolar doses of
its close and highly toxic relative methylmercury (Magos et al.,1985)"
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/4091651 Een onderzoek onder ratten, waarin de effecten van hoge doses methyklkwik en ethylkwik gedurende langere tijd vergeleken werden.
"Neonatal administration of a vaccine preservative, thimerosal, produces lasting impairment of and apparent activation of opioid system in rats"
"A prospective study of thimerosal-containing Rho(D)-immune globulin administration as a risk factor for autistic disorders
administration"of thimerosal-containing Rho(D)-immune globulins during pregnancy has contributed significantly to the US neurodevelopmental epidemic.
http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/do ... 1&type=pdf Misschien moet jij iets beter lezen, ook het laatste onderzoek, want dat is heel erg raar. Nog een adviesje: lees je even in over vader en zoon Geier.
Zijn zat .
. Ik ga er alsnog maar vanuit dat de meeste entingen in de basis nuttig en zinvol zijn. Als je een herplaatser neemt weet je vrijwel nooit of deze in de puppytijd correct geënt is, dus ent ik braaf ieder jaar. Noch bij mijn eigen honden, noch bij één van mijn opvangers heb ik ooit negatieve reacties op entingen gezien. Geen van hen is ziek geworden van een ziekte waarop geënt is.
" 
