Het HondenForum

Mischien kon hij zijn handen niet meer gebruiken nadat hij gebeten was.

Sulluna schreef:

Valerie schreef:
Op hoeveel manieren kan ik het bedoelen?
Een hond van een andere hond afschoppen is per definitie al niet de correcte manier. Je hebt gewoon je verantwoording en hoe te handelen moet je van ten voren bedenken.

Wellicht was dit wel vanuit paniek? Vanuit angst? Vanuit adrenaline? Je bent en blijft een mens en iedereen reageert anders met die emoties. Wanneer er echt sprake is van een vechtpartij zonder rem, kan je in theorie nog zo goed weten wat je moet doen maar kan je emotie het overnemen van het nadenken. Je bent tenslotte maar een mens.

Ik heb 1 vechtpartij meegemaakt in Spanje zonder rem en dat ging ook niet volgens het boekje. Begrijpelijk ook. Want met zo weinig tijd en zoveel heftige energie, is het wel héél moeilijk alles volgens het boekje te doen en precies juist te handelen.

Dat zal gerust maar ik vind niet dat je het de hond kan aanrekenen dat de schade groter is dan zou moeten. Daarnaast is een gevecht in een asiel wel wat anders dan wanneer jouw hond die je al 9 jaar hebt gaat vechten. Ik vind dat ook zeker geen reden om een hond in te laten slapen.
Nu zijn er ook dingen omheen waardoor het meer lijkt op de tijd uitzitten ipv genieten van de hond wat alleen maar erger zal worden. Als ze er niet meer voor willen gaan dan is in laten slapen niet de gekste optie.

Valerie schreef:
Daarnaast is een gevecht in een asiel wel wat anders dan wanneer jouw hond die je al 9 jaar hebt gaat vechten.

Dat snap ik, maar ik doelde meer op het feit dat ik wel kan indenken dat een gevecht heel heftig kan zijn omdat ik het ooit heb gezien. Dat het dan erg moeilijk kan zijn, om te handelen volgens het boekje, omdat je ook nog emoties hebt.

Valerie schreef: Ik vind dat ook zeker geen reden om een hond in te laten slapen.
Nu zijn er ook dingen omheen waardoor het meer lijkt op de tijd uitzitten ipv genieten van de hond wat alleen maar erger zal worden. Als ze er niet meer voor willen gaan dan is in laten slapen niet de gekste optie.

Oké,daar zijn de meningen over verdeeld. Een hond die mij dusdanig gaat beperken in het dagelijks leven, zal mij spanning geven ipv ontspanning. Ik zou dat, zeker met kinderen, niet willen. Ook voor de hond niet prettig in mijn ogen. Maar dan nog snap ik niet waarom heb zo beladen is om een hond in te slapen vanwege gedrag. Wat wil je dan? Herplaatsen? Als bij TS de maat vol is, dan blijft er naar mijn inzien maar 1 ding over.
Misschien dat jij er anders over denkt en de maat bij jou niet vol zou zijn, dat kan en is je goed recht. Maar iedereen is anders en als de maat wél vol zit is dat ook hun goed recht.

Valerie schreef:

ranetje schreef:

Valerie schreef:Ik snap Aimee's opmerkingen wel in dit topic.Als ik lees dat jouw mand Storm van de andere hond af moest trappen dan vraag ik het me af hoe het mogelijk is dat je na al die jaren en beschikbare informatie nog steeds niet weet hoe je een gevecht moet stoppen. Als er meteen correct was ingegrepen dan was er ook minder schade geweest.
Ik vraag me ook af of een dierenarts zo snel mee zou werken om hem in te laten slapen, al kun je er altijd wel eentje vinden hoor die het zal doen.

Hoe bedoel je dat?
Weet je water gebeurde toen de man van TS de hond van een andere hond af moest schoppen?

Op hoeveel manieren kan ik het bedoelen?
Een hond van een andere hond afschoppen is per definitie al niet de correcte manier. Je hebt gewoon je verantwoording en hoe te handelen moet je van ten voren bedenken.

Hoe had het dan volgens jou gemoeten 2 vechtende pitbull uitelkaar halen? Als je daar je handen tussen steekt heb je veel lef. Bovendien stond het andere baasje er angstig bij en wist niet wat er moest gedaan worden.

Dit was de meest handige optie voor ons op dat moment. Ik stond erbij om storm zo snel mogelijk in zijn halsband te grijpen terwijl mijn 2 jarige zoon in de deuropening stond te kijken.

Dit alles gebeurde voor ons huis.

Wat ik zo door de jaren heen heb gelezen is dat er heel veel gedaan is met Storm, ze kenden op een bepaald moment zijn beperkingen en zijn daar volgens mij zeer zorgvuldig mee omgegaan.
Er is op een bepaald moment volgens mij een grens die je moet trekken. Als het steeds moeilijker wordt om het voor meerdere partijen veilig te houden dan vind ik het zeer terecht dat de TS en eigenaresse nu in twijfel zit.
Nu komt het zo op omdat er misschien een ingreep nodig is om de hond pijnvrij na een revalidatie proces verder te laten leven (wat ook nog niet zeker is volgens mij).
Storm heeft het goed gehad bij TS en haar man, het gedrag van de hond in combi met de veranderingen binnen het gezin maken het moeilijk om het, zo ik het lees, voldoende veilig te houden.
Herplaatsen is ook ooit aan gedacht, maar het was zeer lastig om een geschikte baas te vinden. Dan kun je toch de beter de moeilijke beslissing maken om hem te laten gaan.

TS is in mijn ogen zeker niet iemand die zomaar haar Storm wil laten gaan. Bijna niemand hier gaat over een nacht ijs als het even slecht gaat met een hond, op medisch gebied bijvoorbeeld. Vind het ook bijzonder dat ze haar twijfel zo durft te delen in deze kwestie.

Voor wat het waard is, zelf zou ik de hond zijn eeuwige rust geven. Het moet allemaal zo omslachtig allemaal, en denk ook dat na het incident met de andere hond je bent geschrokken van hoe fel hij dus blijkbaar nog is. En misschien heb je je eigen gezin dan ook voor ogen. Als je Storm steeds moeilijker kunt vertrouwen wordt het m.i. ook steeds lastiger om ontspannen met hem om te gaan.

Heel veel sterkte hoor, en ik denk dat je wel weet wat je moet doen....

Valerie schreef:

ranetje schreef:

Valerie schreef:Ik snap Aimee's opmerkingen wel in dit topic.Als ik lees dat jouw mand Storm van de andere hond af moest trappen dan vraag ik het me af hoe het mogelijk is dat je na al die jaren en beschikbare informatie nog steeds niet weet hoe je een gevecht moet stoppen. Als er meteen correct was ingegrepen dan was er ook minder schade geweest.
Ik vraag me ook af of een dierenarts zo snel mee zou werken om hem in te laten slapen, al kun je er altijd wel eentje vinden hoor die het zal doen.

Hoe bedoel je dat?
Weet je wat er gebeurde toen de man van TS de hond van een andere hond af moest schoppen?

Op hoeveel manieren kan ik het bedoelen?
Een hond van een andere hond afschoppen is per definitie al niet de correcte manier. Je hebt gewoon je verantwoording en hoe te handelen moet je van ten voren bedenken.

Ik denk dat je eerst zou moeten weten wat er gebeurde, hoe, wat en wanneer voor je met zo'n oordeel komt

Bovendien, niemand is onfeilbaar.

Sulluna schreef:

Valerie schreef:
Daarnaast is een gevecht in een asiel wel wat anders dan wanneer jouw hond die je al 9 jaar hebt gaat vechten.

Dat snap ik, maar ik doelde meer op het feit dat ik wel kan indenken dat een gevecht heel heftig kan zijn omdat ik het ooit heb gezien. Dat het dan erg moeilijk kan zijn, om te handelen volgens het boekje, omdat je ook nog emoties hebt.

Valerie schreef: Ik vind dat ook zeker geen reden om een hond in te laten slapen.
Nu zijn er ook dingen omheen waardoor het meer lijkt op de tijd uitzitten ipv genieten van de hond wat alleen maar erger zal worden. Als ze er niet meer voor willen gaan dan is in laten slapen niet de gekste optie.

Oké,daar zijn de meningen over verdeeld. Een hond die mij dusdanig gaat beperken in het dagelijks leven, zal mij spanning geven ipv ontspanning. Ik zou dat, zeker met kinderen, niet willen. Ook voor de hond niet prettig in mijn ogen. Maar dan nog snap ik niet waarom heb zo beladen is om een hond in te slapen vanwege gedrag. Wat wil je dan? Herplaatsen? Als bij TS de maat vol is, dan blijft er naar mijn inzien maar 1 ding over.
Misschien dat jij er anders over denkt en de maat bij jou niet vol zou zijn, dat kan en is je goed recht. Maar iedereen is anders en als de maat wél vol zit is dat ook hun goed recht.

Omdat bepaald gedrag bij honden vermeden kan worden.
Ik weet bijvoorbeeld dat Ben niet te vertrouwen is met vreemde honden. Als ik hem dan toch die kans geef, dan reken ik dat mijzelf aan, niet hem, hij kan immers al z'n hele leven niet betrouwbaar omgaan met vreemde honden. Dat het vervelend is en dat er ongelukken mogelijk zijn, dat is daarnaast ook helemaal waar.
Maar zeker bij een hond waar vechthond bloed doorstroomt en die waarschijnlijk ook niet al te best is opgegroeid mag je eigenlijk niet anders verwachten.
Dat schrikken en happen is natuurlijk nog iets wat daarbij komt. Maar een hond die hapt uit schrik kan je niet afschilderen als een vals beest. Dat is niet hetzelfde als honden die doelgericht mensen gaan bijten. (sommigen halen er voorbeelden bij die meer gaan over zogenaamd valse honden) dat het verder niet gewenst is allebei is natuurlijk begrijpelijk. Het vergt zo te lezen ook veel aanpassing. Maar bedenk ook daar dat als je dus geen kinderen hebt en je de hond met rust laat in slaap, dat er waarschijnlijk ook weinig mis is met de hond.
Herplaatsen klinkt misschien volstrekt onmogelijk, maar sommige mensen zetten zich juist in voor dit soort bijzondere exemplaren.
Hoe dan ook bepaal jij als baas over leven of dood, en 80% van het forum schreeuwt dat de hond dood moet zonder de situatie echt te kennen. Waarom is dat eigenlijk zo normaal?
TS is de enige die daar uiteindelijk over kan oordelen, maar uiteindelijk is dood ook echt dood. En daar moet je dan zelf uiteindelijk vrede mee hebben. Ik persoonlijk zou het moeilijk vinden om vrede te hebben met het inslapen van een hond waar je de afgelopen 7,5 jaar mee geleefd hebt, een hond die ook vast wel z'n positieve dingen ook heeft. Een hond die misschien in een ander huishouden nog stikgelukkig kan zijn. Maar zoals gezegd, dat is mijn mening. Ik kan niet oordelen of het nog verantwoord of leefbaar is met Storm. Dat kan TS toch echt alleen.
Overigens maken honden inderdaad geen onderscheid of ze een kind of een volwassene bijten, dat wij het erger vinden als een hond mogelijk niet betrouwbaar is met kinderen (hij heeft ze niet gebeten begrijp ik wel uit het verhaal) is natuurlijk vanuit je ouderlijke rol ingegeven. Maar dat maakt een hond niet erger of gemener. Het vergt wel meer controle en maakt het voor gezinnen soms onleefbaar.

TS opent een topic en vraagt om meningen. Die worden gegeven, niemand schreeuwt dat. Ik zie ook niemand die zegt dat TS haar hond moet laten inslapen, enkel dat zij dat in zo'n situatie zouden doen.

En zat mensen voor zo'n hond? Gek. Asiels zitten vol met honden die makkelijker zijn dan deze. Neem Haags dierencentrum hier, google maar. Allemaal langzitters.

Sulluna schreef: En zat mensen voor zo'n hond? Gek. Asiels zitten vol met honden die makkelijker zijn dan deze. Neem Haags dierencentrum hier, google maar. Allemaal langzitters.

Verschilt per regio.
Maar goed, en dan? Je ziet het wel met Djeno. Toch herplaatst in plaats van ingeslapen, bij de nieuwe bazen ontsnapt en lens getrapt door koeien.
Die dachten ook dat ze het wel zouden kunnen en kennelijk werden ze geschikt bevonden.

Je hebt er geen controle meer op en het is maar zeer de vraag of het het beste voor hem is.
Even goed zijn ze het na een maand wel zat en schuiven ze hem weer door.

@Dagmar, ja klopt verschilt wel per regio. helemaal met je eens trouwens.

Nanna schreef:

Apple schreef: Een hond die misschien in een ander huishouden nog stikgelukkig kan zijn.

Ja, want ze staan in rotten van drie opgesteld voor een negen jaar oude hond met agressie-issues én een medisch probleem

Het is een hartstikke mooi dier. En dat is dan dus de enige reden om wel voor die agressieve, instabiele, ongezonde, oudere hond met lage bijtgrens te kiezen, in plaats van een normale hond van dat type.
Oh joy.

dagmar88 schreef:

Nanna schreef:

Apple schreef: Een hond die misschien in een ander huishouden nog stikgelukkig kan zijn.

Ja, want ze staan in rotten van drie opgesteld voor een negen jaar oude hond met agressie-issues én een medisch probleem

Het is een hartstikke mooi dier. En dat is dan dus de enige reden om wel voor die agressieve, instabiele, ongezonde, oudere hond met lage bijtgrens te kiezen, in plaats van een normale hond van dat type.
Oh joy.

Zelfs dan is het bijna godsonmogelijk om er een andere juiste plek voor te vinden er is bijna geen markt voor dit soort honden om ze op de juiste plek te krijgen.
Tenminste dat is Alma en mijn ervaring

Tineke schreef: Zelfs dan is het bijna godsonmogelijk om er een andere juiste plek voor te vinden er is bijna geen markt voor dit soort honden om ze op de juiste plek te krijgen.
Tenminste dat is Alma en mijn ervaring

Heb je gelijk in hoor.

Nanna schreef:

Apple schreef: Een hond die misschien in een ander huishouden nog stikgelukkig kan zijn.

Ja, want ze staan in rotten van drie opgesteld voor een negen jaar oude hond met agressie-issues én een medisch probleem

Zeg ik dat dan?
Moet je eens kijken in de asiels, hoeveel rotzakjes zitten er daar niet tussen die uiteindelijk ook gewoon met een baas mee naar huis gaan? Ze staan heus niet in de rij voor 'm, en je zal een ontzettend goed onderzoek moeten doen om te kijken of het wat wordt. Maar het is pessimistisch om te denken dat dit onmogelijk is. Het zal daarnaast inderdaad afhangen van de ernst van het medische probleem wat er nu speelt.

@Sulluna, ik gebruik het woord schreeuwen, omdat een ieder die er een andere mening op nahoud dan het direct dood maken van deze hond, daar wordt continu vol op ingegaan. Zoals eerder gezegd, leven en laten leven.
En ik herhaal het nog maar eens, TS is de enige die kan inschatten hoe leefbaar het is. Jullie hoeven er niet mee te leven, en ik ook niet.

Gimmick schreef:Ik snap je wel. Storm is niet een hond zoals je je voorgesteld had dat je een hond wilde hebben.
Na een x aantal jaar wordt het zwaarder om overal maar rekening mee te moeten houden.
Nooit eens ontspannen lopen of wandelen zonder ogen in je achterhoofd. Maar ik denk wel dat je reeel moet blijven. Omdat hij 1 maal de kans heeft gekregen om een andere hond aan te vallen kun je niet de beslissing nemen, in mijn ogen, om niet met hem te gaan dokteren. En al helemaal niet als je niet eens weet wat er aan de hand is.
Ga eerst eens naar een dierenarts en bekijk dan wat er aan de hand is met hem.
Ik denk dat je vooral naar je zelf moet kijken in dit geheel. Kun je nog eerlijk zijn tegen de hond?
Dit heeft niks met een knie te maken volgens mij maar meer met dat het hebben van een agressieve hond die voorzorgsmaatregelen vraagt in het dagelijks leven en of jij dit nog wel wil of dat je een excuus zoekt om niet meer met hem verder te moeten.

Ik herken het altijd moeten opletten ook. Alleen is Buck in huis de liefste hond van de wereld. En ik hoef hem ook nog eens niet bij kinderen weg te houden. Hij had vorig jaar op 12 jarige leeftijd een kwaadaardige tumor in z'n mond en daar heb ik hem wel aan laten opereren ondanks z'n wat lastigere karakter omdat ik hem nog lang niet kwijt wil. Ik denk dat je inderdaad de situatie niet wilt rekken omdat het teveel wordt. Op zich best begrijpelijk.

Herplaatsen doe je met zo'n hond ook niet makkelijk want het voorland is meestal dat zo'n hond steeds weer herplaatst gaat worden en zo'n onplaatsbare hond in een asiel wordt. Maar hem zorg onthouden in de hoop dat dan daar het einde zal zijn vind ik eigenlijk onacceptabel.

ellen en de birmanen schreef:wat is er mis met inslapen? je kan niet alles in leven houden en soms moet je dat ook niet willen. een hond die niet te vertrouwen is, dus bewezen heeft dat hij geen probleem heeft met het bijten van mensen, heb ik geen moeite met het laten inslapen. liever dat dan dat hij nog meer bijtgedrag op zijn conto krijgt.
ik weet dat als 1 van mijn honden uit het niets gaat bijten er ook gelijk de spuit in gaat. overal lopen mensen en een ongeluk zit in een klein hoekje.
Daarbij je kan niet alles redden en soms is het humaner (ik vind dit een kötwoord) om een dier te laten gaan ipv tegen alles in, in leven laten.

ellen

Je kunt zo'n hond best uit de problemen houden. Ik doe het ook al ruim 13 jaar in een drukke stad. Alleen moet je daar wel de gelegenheid voor hebben en niet ook nog eens een druk in gezin met kinderen waar hij blijkbaar ook niet betrouwbaar bij is. Deze hond zit dan al lang niet op z'n plek en nu is hij ouder en het gedrag een probleem. Het is niet eerlijk naar de hond om zo lang door te worstelen en dan op te geven. Geef dan in het begin nog een kans op een ander thuis, of zorg er zelf voor tot het (bittere) einde.

En honden bijten maar zelden uit het niets. Het is alleen wel erg onwenselijk.

Apple schreef:

Nanna schreef:

Apple schreef: Een hond die misschien in een ander huishouden nog stikgelukkig kan zijn.

Ja, want ze staan in rotten van drie opgesteld voor een negen jaar oude hond met agressie-issues én een medisch probleem

Zeg ik dat dan?
Moet je eens kijken in de asiels, hoeveel rotzakjes zitten er daar niet tussen die uiteindelijk ook gewoon met een baas mee naar huis gaan? Ze staan heus niet in de rij voor 'm, en je zal een ontzettend goed onderzoek moeten doen om te kijken of het wat wordt. Maar het is pessimistisch om te denken dat dit onmogelijk is. Het zal daarnaast inderdaad afhangen van de ernst van het medische probleem wat er nu speelt.

@Sulluna, ik gebruik het woord schreeuwen, omdat een ieder die er een andere mening op nahoud dan het direct dood maken van deze hond, daar wordt continu vol op ingegaan. Zoals eerder gezegd, leven en laten leven.
En ik herhaal het nog maar eens, TS is de enige die kan inschatten hoe leefbaar het is. Jullie hoeven er niet mee te leven, en ik ook niet.

Het medisch probleem is hier helemaal ondergeschikt aan. Een hond die schrikt is niet erg nee, maar een hond die schrikt en meteen serieus bijt is een heel serieus probleem. Leuk, kindje komt onverwacht langs gewandeld en hap. Dat zijn geen scenario's waar je op zit te wachten en die gebeuren. Je hebt de wereld niet onder controle. En voor je eigen kinderen zou ik never nooit dat risico nemen.

En asiels gedegen onderzoek voordat ze een hond plaatsen? Waarom zijn er dan zo veel die keer op keer weer in het asiel belanden?? Omdat er zo'n gedegen onderzoek is gedaan???? Waarom zitten de asiels vol met staffords, stafford mixen en meerdere van hetzelfde? Omdat ze zo makkelijk plaatsbaar zijn, omdat ze zo goed in de hedendaagse wereld passen? Dacht het niet. Doet me nog steeds denken aan de Dobermann die jaaaaaaaaren geleden in Eindhoven in het asiel zat. Voor het baasje was hij heel lief, voor het vrouwtje ook als het baasje thuis was, maar als het baasje niet thuis was, was het huis niet meer veilig voor het vrouwtje. Daar vind je echt heel snel een thuis voor.

Neeltje schreef:Doet me nog steeds denken aan de Dobermann die jaaaaaaaaren geleden in Eindhoven in het asiel zat. Voor het baasje was hij heel lief, voor het vrouwtje ook als het baasje thuis was, maar als het baasje niet thuis was, was het huis niet meer veilig voor het vrouwtje. Daar vind je echt heel snel een thuis voor.

Ik weet er dus van zo één die wel herplaatst is. Baasje mag de rest van haar leven de littekens dragen; opengereten van oor tot oor.
Die schrok ook toen ze boven de mand gebogen stond.
En nog vond de stichting dat de hond opnieuw geplaatst moest worden.

Neeltje schreef:

Apple schreef:

Nanna schreef:

Apple schreef: Een hond die misschien in een ander huishouden nog stikgelukkig kan zijn.

Ja, want ze staan in rotten van drie opgesteld voor een negen jaar oude hond met agressie-issues én een medisch probleem

Zeg ik dat dan?
Moet je eens kijken in de asiels, hoeveel rotzakjes zitten er daar niet tussen die uiteindelijk ook gewoon met een baas mee naar huis gaan? Ze staan heus niet in de rij voor 'm, en je zal een ontzettend goed onderzoek moeten doen om te kijken of het wat wordt. Maar het is pessimistisch om te denken dat dit onmogelijk is. Het zal daarnaast inderdaad afhangen van de ernst van het medische probleem wat er nu speelt.

@Sulluna, ik gebruik het woord schreeuwen, omdat een ieder die er een andere mening op nahoud dan het direct dood maken van deze hond, daar wordt continu vol op ingegaan. Zoals eerder gezegd, leven en laten leven.
En ik herhaal het nog maar eens, TS is de enige die kan inschatten hoe leefbaar het is. Jullie hoeven er niet mee te leven, en ik ook niet.

Het medisch probleem is hier helemaal ondergeschikt aan. Een hond die schrikt is niet erg nee, maar een hond die schrikt en meteen serieus bijt is een heel serieus probleem. Leuk, kindje komt onverwacht langs gewandeld en hap. Dat zijn geen scenario's waar je op zit te wachten en die gebeuren. Je hebt de wereld niet onder controle. En voor je eigen kinderen zou ik never nooit dat risico nemen.

En asiels gedegen onderzoek voordat ze een hond plaatsen? Waarom zijn er dan zo veel die keer op keer weer in het asiel belanden?? Omdat er zo'n gedegen onderzoek is gedaan???? Waarom zitten de asiels vol met staffords, stafford mixen en meerdere van hetzelfde? Omdat ze zo makkelijk plaatsbaar zijn, omdat ze zo goed in de hedendaagse wereld passen? Dacht het niet. Doet me nog steeds denken aan de Dobermann die jaaaaaaaaren geleden in Eindhoven in het asiel zat. Voor het baasje was hij heel lief, voor het vrouwtje ook als het baasje thuis was, maar als het baasje niet thuis was, was het huis niet meer veilig voor het vrouwtje. Daar vind je echt heel snel een thuis voor.

Ik zeg ook niet dat je de kinderen leuk met de hond in één kamer moet laten, maar dat doet TS zelf ook al jaren niet.
Alleen onder toezicht.
We willen allemaal wel dat honden 100% betrouwbaar zijn met kinderen, maar uiteindelijk zijn veel honden dat nou eenmaal niet.
Ik ken er genoeg in mijn omgeving die dat niet zijn, en wel met kinderen samenwonen.
Dat het kan hoeft niet te zeggen dat iedereen het maar moet willen en dat TS het moet uithouden.
Als hij echt een nieuwe knieband nodig zou hebben zou ik inderdaad wel nadenken of je hem de operatie nog wil aandoen algemeen, en of het dan leefbaar is. Het zijn best pittige operaties, en zeker voor een oudere hond.

Ik zou hem alleen juist niet naar een asiel brengen Ik geef het asiel als voorbeeld voor probleemgevallen die uiteindelijk een baas vinden.

Het is echt geen schande deze hond naar de hemel te helpen, herplaatsen lijkt me gewoon geen optie zowel voor de hond op de oude dag teveel gedoe als dat het ook serieus een gevaar kan opleveren.
Wil je de hond nog niet laten gaan dan is het ook heus nog een optie de hond te houden maar dan wel met volle overtuiging en dus ook wat gedaan moet worden aan de knie. Een hond merkt het zoals Cleva al aangeeft als het niet meer welkom is in huis dat brengt heel veel stress in het koppie die stress die komt er een keer uit natuurlijk en dat moet je niet willen, zeker niet als je een spruit van 2 hebt rondlopen.

Voor wat het waard is ik ben als 3 jarig meisje door een pitt/herder kruising gebeten in mijn gezicht en de littekens daarvan draag ik nog steeds gelukkig is het goed bijgetrokken allemaal maar mijn neus staat scheef, onder mijn wang hebben ze huid naar toe getrokken en dat was gehecht daar zit eren litteken dat valt niet op en op mijn beiden wangen zit een litteken, mijn neus is scheef die was gebroken en is dus altijd scheef blijven staan. Mijn ouders konden ook geen afstand doen van deze hond en dachten ook dat ze het de goede richting op ging, toen ik 3 was was mijn zusje een baby, het gezin stond dus onder stress op diverse manieren, mijn vader was zijn baan kwijt etc. De hond had mijn vader al in zijn hand gebeten en al gevochten met een andere hond er komt een dag een punt bij honden die dit soort gedrag vertonen waarbij de keuze er niet meer is. Maar dan ben je eigenlijk te laat. Vandaar dat ik zo heftig kan reageren op dit soort dingen.

Apple schreef:

Neeltje schreef:

Apple schreef:

Nanna schreef: Ja, want ze staan in rotten van drie opgesteld voor een negen jaar oude hond met agressie-issues én een medisch probleem

Zeg ik dat dan?
Moet je eens kijken in de asiels, hoeveel rotzakjes zitten er daar niet tussen die uiteindelijk ook gewoon met een baas mee naar huis gaan? Ze staan heus niet in de rij voor 'm, en je zal een ontzettend goed onderzoek moeten doen om te kijken of het wat wordt. Maar het is pessimistisch om te denken dat dit onmogelijk is. Het zal daarnaast inderdaad afhangen van de ernst van het medische probleem wat er nu speelt.

@Sulluna, ik gebruik het woord schreeuwen, omdat een ieder die er een andere mening op nahoud dan het direct dood maken van deze hond, daar wordt continu vol op ingegaan. Zoals eerder gezegd, leven en laten leven.
En ik herhaal het nog maar eens, TS is de enige die kan inschatten hoe leefbaar het is. Jullie hoeven er niet mee te leven, en ik ook niet.

Het medisch probleem is hier helemaal ondergeschikt aan. Een hond die schrikt is niet erg nee, maar een hond die schrikt en meteen serieus bijt is een heel serieus probleem. Leuk, kindje komt onverwacht langs gewandeld en hap. Dat zijn geen scenario's waar je op zit te wachten en die gebeuren. Je hebt de wereld niet onder controle. En voor je eigen kinderen zou ik never nooit dat risico nemen.

En asiels gedegen onderzoek voordat ze een hond plaatsen? Waarom zijn er dan zo veel die keer op keer weer in het asiel belanden?? Omdat er zo'n gedegen onderzoek is gedaan???? Waarom zitten de asiels vol met staffords, stafford mixen en meerdere van hetzelfde? Omdat ze zo makkelijk plaatsbaar zijn, omdat ze zo goed in de hedendaagse wereld passen? Dacht het niet. Doet me nog steeds denken aan de Dobermann die jaaaaaaaaren geleden in Eindhoven in het asiel zat. Voor het baasje was hij heel lief, voor het vrouwtje ook als het baasje thuis was, maar als het baasje niet thuis was, was het huis niet meer veilig voor het vrouwtje. Daar vind je echt heel snel een thuis voor.

Ik zeg ook niet dat je de kinderen leuk met de hond in één kamer moet laten, maar dat doet TS zelf ook al jaren niet.
Alleen onder toezicht.
We willen allemaal wel dat honden 100% betrouwbaar zijn met kinderen, maar uiteindelijk zijn veel honden dat nou eenmaal niet.
Ik ken er genoeg in mijn omgeving die dat niet zijn, en wel met kinderen samenwonen.
Dat het kan hoeft niet te zeggen dat iedereen het maar moet willen en dat TS het moet uithouden.
Als hij echt een nieuwe knieband nodig zou hebben zou ik inderdaad wel nadenken of je hem de operatie nog wil aandoen algemeen, en of het dan leefbaar is. Het zijn best pittige operaties, en zeker voor een oudere hond.

Ik zou hem alleen juist niet naar een asiel brengen Ik geef het asiel als voorbeeld voor probleemgevallen die uiteindelijk een baas vinden.

Dat het pittige operaties zijn weet ik, de hond van mijn vriendin is net 4 weken geleden aan beide kniebanden geopereerd, maar dat staat voor mij buiten beschouwing. Het enige dat hier, vind ik, belangrijk is, is de veiligheid van de kinderen. En kinderen die gewoon vrij en zonder gevaar in eigen huis kunnen leven.

Neeltje schreef: Dat het pittige operaties zijn weet ik, de hond van mijn vriendin is net 4 weken geleden aan beide kniebanden geopereerd, maar dat staat voor mij buiten beschouwing. Het enige dat hier, vind ik, belangrijk is, is de veiligheid van de kinderen. En kinderen die gewoon vrij en zonder gevaar in eigen huis kunnen leven.

Het is een illusie dat een kind in een huis kan wonen met dieren, zonder dat dat enig gevaar oplevert.
Ik kende een hond in een gezin waar ik vaak kwam die hapte als je aan z'n oren kwam. Is dat gewenst? Nee absoluut niet. Maar zolang je als ouder het contact begeleid, wat dus met kinderen eigenlijk altijd aan te raden is, dan hoeft het geen ramp te zijn. Kinderen komen op een gegeven moment ook op een leeftijd dat ze snappen dat ze bepaalde dingen niet kunnen doen met een hond. Een kind van een jaar of 7 - 8 kan je prima bepaalde instructies geven.
Je kan denk ik met kinderen onder een bepaalde leeftijd gewoon nooit aannemen dat dingen goed gaan zonder begeleiding.
Het blijven dieren....
En als het de afgelopen jaren goed is gegaan met alleen samen onder toezicht, waarom zou dat dan niet de aankomende 4 jaar nog kunnen? Er worden weer voorbeelden bijgehaald met honden die bazinnetjes terroriseren etc. maar ik geloof niet dat het allemaal te vergelijken is.
Als een hond je zo maar in je fikken gaat bijten en echt onvoorspelbaar is, dan ga ik zo met iedereen mee. Maak er dan op een gegeven moment maar een eind aan. Met zulk gedrag kan je geen rekening houden. Maar als je weet hoe je hond is, en je weet dat hij uit een schrikreflex kan bijten als hij slaapt, dan kan je daar wel rekening mee houden. (zoals TS al heel lang succesvol doet mbt de kinderen)

Apple schreef: Met zulk gedrag kan je geen rekening houden.

Maar als je weet hoe je hond is, en je weet dat hij uit een schrikreflex kan bijten als hij slaapt, dan kan je daar wel rekening mee houden. (zoals TS al heel lang succesvol doet mbt de kinderen)

De wetenschap was er ook dat deze hond agressief is naar andere honden.
Hier is het wel fout gegaan en Valerie heeft het al aangekaart er zijn middelen voor om het te voorkomen zoals een muilkorf.
Een onoplettend moment en het is gebeurd ook in huis

Heavy schreef:

Apple schreef:

Neeltje schreef: Dat het pittige operaties zijn weet ik, de hond van mijn vriendin is net 4 weken geleden aan beide kniebanden geopereerd, maar dat staat voor mij buiten beschouwing. Het enige dat hier, vind ik, belangrijk is, is de veiligheid van de kinderen. En kinderen die gewoon vrij en zonder gevaar in eigen huis kunnen leven.

Het is een illusie dat een kind in een huis kan wonen met dieren, zonder dat dat enig gevaar oplevert.
Ik kende een hond in een gezin waar ik vaak kwam die hapte als je aan z'n oren kwam. Is dat gewenst? Nee absoluut niet. Maar zolang je als ouder het contact begeleid, wat dus met kinderen eigenlijk altijd aan te raden is, dan hoeft het geen ramp te zijn. Kinderen komen op een gegeven moment ook op een leeftijd dat ze snappen dat ze bepaalde dingen niet kunnen doen met een hond. Een kind van een jaar of 7 - 8 kan je prima bepaalde instructies geven.
Je kan denk ik met kinderen onder een bepaalde leeftijd gewoon nooit aannemen dat dingen goed gaan zonder begeleiding.
Het blijven dieren....
En als het de afgelopen jaren goed is gegaan met alleen samen onder toezicht, waarom zou dat dan niet de aankomende 4 jaar nog kunnen? Er worden weer voorbeelden bijgehaald met honden die bazinnetjes terroriseren etc. maar ik geloof niet dat het allemaal te vergelijken is.
Als een hond je zo maar in je fikken gaat bijten en echt onvoorspelbaar is, dan ga ik zo met iedereen mee. Maak er dan op een gegeven moment maar een eind aan. Met zulk gedrag kan je geen rekening houden. Maar als je weet hoe je hond is, en je weet dat hij uit een schrikreflex kan bijten als hij slaapt, dan kan je daar wel rekening mee houden. (zoals TS al heel lang succesvol doet mbt de kinderen)

Je moet het risico maar willen nemen. Dat zou ik met een teckel misschien wel durven maar met dit soort honden niet . Als het fout gaat is de schade veel groter . Als ze alleen thuis is en ze krijgt de hond niet van haar kind af wat dan?

Dat het tot nu toe wel ging is waarschijnlijk omdat de kinderen nog veel sliepen en in box lagen enz . Op een gegeven moment wordt hun wereld groter . Hoe ga je dat doen? Hond buiten en kinderen binnen en dan ? Kinderen willen met mooi weer ook in de tuin lopen. Tweejarige gaan zelf deuren open maken . Komen zelf uit bed op momenten dat je het niet verwacht enz enz

Maar wie zegt dat jouw hond niet een keer op een kind duikt? Ook een grote hond die veel schade toe kan brengen.
Honden geven geen garanties...

Met kinderen die beginnen met kruipen etc is het echt altijd opletten met kind en hond, hoe leuk je hond ook is.
Dus in die zin kan er niks 'vrij' samen rondlopen. Er zijn namelijk genoeg honden die het niet waarderen om geknuffeld te worden bijvoorbeeld. Dat begrijpen we als hondenbaasjes ook. Is het dan een onbetrouwbare rothond met kinderen dat een hond zoiets niet accepteert? Nee hoor. Zorg er voor dat je kind niet als een aap om een hond heen gaat hangen, en zorg er voor dat je ze niet alleen laat.
Kijk ik denk ook dat de kans klein is dat Apple een keer een kind bijt, en misschien is die kans groter bij de hond van TS, misschien ook niet. Je weet het niet, maar bij allebei wil je geen onnodige risico's nemen toch?
Ik weet trouwens verder niet hoe oud de kinderen van TS zijn en of het eerder goed is gegaan omdat ze in een box hebben gelegen.

Apple schreef:

Heavy schreef:

Apple schreef:

Neeltje schreef: Dat het pittige operaties zijn weet ik, de hond van mijn vriendin is net 4 weken geleden aan beide kniebanden geopereerd, maar dat staat voor mij buiten beschouwing. Het enige dat hier, vind ik, belangrijk is, is de veiligheid van de kinderen. En kinderen die gewoon vrij en zonder gevaar in eigen huis kunnen leven.

Het is een illusie dat een kind in een huis kan wonen met dieren, zonder dat dat enig gevaar oplevert.
Ik kende een hond in een gezin waar ik vaak kwam die hapte als je aan z'n oren kwam. Is dat gewenst? Nee absoluut niet. Maar zolang je als ouder het contact begeleid, wat dus met kinderen eigenlijk altijd aan te raden is, dan hoeft het geen ramp te zijn. Kinderen komen op een gegeven moment ook op een leeftijd dat ze snappen dat ze bepaalde dingen niet kunnen doen met een hond. Een kind van een jaar of 7 - 8 kan je prima bepaalde instructies geven.
Je kan denk ik met kinderen onder een bepaalde leeftijd gewoon nooit aannemen dat dingen goed gaan zonder begeleiding.
Het blijven dieren....
En als het de afgelopen jaren goed is gegaan met alleen samen onder toezicht, waarom zou dat dan niet de aankomende 4 jaar nog kunnen? Er worden weer voorbeelden bijgehaald met honden die bazinnetjes terroriseren etc. maar ik geloof niet dat het allemaal te vergelijken is.
Als een hond je zo maar in je fikken gaat bijten en echt onvoorspelbaar is, dan ga ik zo met iedereen mee. Maak er dan op een gegeven moment maar een eind aan. Met zulk gedrag kan je geen rekening houden. Maar als je weet hoe je hond is, en je weet dat hij uit een schrikreflex kan bijten als hij slaapt, dan kan je daar wel rekening mee houden. (zoals TS al heel lang succesvol doet mbt de kinderen)

Je moet het risico maar willen nemen. Dat zou ik met een teckel misschien wel durven maar met dit soort honden niet . Als het fout gaat is de schade veel groter . Als ze alleen thuis is en ze krijgt de hond niet van haar kind af wat dan?

Dat het tot nu toe wel ging is waarschijnlijk omdat de kinderen nog veel sliepen en in box lagen enz . Op een gegeven moment wordt hun wereld groter . Hoe ga je dat doen? Hond buiten en kinderen binnen en dan ? Kinderen willen met mooi weer ook in de tuin lopen. Tweejarige gaan zelf deuren open maken . Komen zelf uit bed op momenten dat je het niet verwacht enz enz

Maar wie zegt dat jouw hond niet een keer op een kind duikt? Ook een grote hond die veel schade toe kan brengen.
Honden geven geen garanties...

Met kinderen die beginnen met kruipen etc is het echt altijd opletten met kind en hond, hoe leuk je hond ook is.
Dus in die zin kan er niks 'vrij' samen rondlopen. Er zijn namelijk genoeg honden die het niet waarderen om geknuffeld te worden bijvoorbeeld. Dat begrijpen we als hondenbaasjes ook. Is het dan een onbetrouwbare rothond met kinderen dat een hond zoiets niet accepteert? Nee hoor. Zorg er voor dat je kind niet als een aap om een hond heen gaat hangen, en zorg er voor dat je ze niet alleen laat.
Kijk ik denk ook dat de kans klein is dat Apple een keer een kind bijt, en misschien is die kans groter bij de hond van TS, misschien ook niet. Je weet het niet, maar bij allebei wil je geen onnodige risico's nemen toch?
Ik weet trouwens verder niet hoe oud de kinderen van TS zijn en of het eerder goed is gegaan omdat ze in een box hebben gelegen.

Als je alles hebt gelezen, schrijft ze eerder dat ze soms 's middags nog slapen. Dus ze zijn klein, heel klein, te klein dat ze met een opmerking begrijpen wat je bedoelt, laat staat dat ze altijd braaf zijn. Die willen straks door de kamer hollen en spelen, buiten in de tuin spelen, vriendjes en vriendinnetjes over hebben, zonder dat moeders er met argusogen bij zit en de hond van de ene kamer naar de andere kamer opsluit en dat oeps, iemand in eens per ongeluk een verkeerde deur openmaakt. Dat dochtertje of zoonlief, toch besluit om het hondje te gaan aaien. Je weet wel, het gedeelte van de hersenen dat ervoor zorgt dat je de juiste consequenties kunt overzien is pas volgroeit als je zo'n 25 jaar bent.....

De kinderen verdienen een zorgeloze jeugd, niet met een wezen in huis die ze wel eens te graaien kan nemen. Gebeten heeft hij al, de baas, dus daar schroomt de hond niet voor.

Apple schreef: Kijk ik denk ook dat de kans klein is dat Apple een keer een kind bijt, en misschien is die kans groter bij de hond van TS, misschien ook niet. Je weet het niet, maar bij allebei wil je geen onnodige risico's nemen toch?
Ik weet trouwens verder niet hoe oud de kinderen van TS zijn en of het eerder goed is gegaan omdat ze in een box hebben gelegen.

Kom op zeg, je bent het vreselijk aan het banaliseren. Overigens kun je zo terugvinden dat TS jonge kinderen heeft.
Zelfs al zou je niet over dat middagslaapje heen lezen.
Natuurlijk houd je een normale hond en (jonge) kinderen ook in de gaten.
Hij heeft serieuze schade aangericht en kinderen van die leeftijd kun je niet compleet gaan beperken omwille van een hond.
Niet opspringen, dansen, rennen, rare geluiden maken in hun spel, huilen, vallen.
Dat middagslaapje komt binnenkort te vervallen, ze gaan later opblijven, met andere kinderen spelen en interesses buiten de deur krijgen de komende vier jaar.
Allemaal dingen die tijd van de hond weg gaan nemen.

Wat is er in hemelsnaam succesvol aan een hond die in afzondering leeft, alleen bij het gezin kan zijn als de kinderen even rustig tv kijken of slapen?
Een pit/staff kruising nog wel.

Daarbij is het nogal vervelend mensen te gaan betichten van schreeuwen en andere rarigheid.
Het enige wat er gezegd wordt is dat mensen het zelf ook niet zo zouden willen, er begrip voor zouden hebben als ts hem in laat slapen en dat daar geen enkel excuus in de vorm van medische redenen voor nodig is.
Hem in laten slapen op basis van zijn gedrag is volledig gerechtvaardigd, mochten ze daar voor kiezen.

Ri@ schreef:

Gimmick schreef:Ik snap je wel. Storm is niet een hond zoals je je voorgesteld had dat je een hond wilde hebben.
Na een x aantal jaar wordt het zwaarder om overal maar rekening mee te moeten houden.
Nooit eens ontspannen lopen of wandelen zonder ogen in je achterhoofd. Maar ik denk wel dat je reeel moet blijven. Omdat hij 1 maal de kans heeft gekregen om een andere hond aan te vallen kun je niet de beslissing nemen, in mijn ogen, om niet met hem te gaan dokteren. En al helemaal niet als je niet eens weet wat er aan de hand is.
Ga eerst eens naar een dierenarts en bekijk dan wat er aan de hand is met hem.
Ik denk dat je vooral naar je zelf moet kijken in dit geheel. Kun je nog eerlijk zijn tegen de hond?
Dit heeft niks met een knie te maken volgens mij maar meer met dat het hebben van een agressieve hond die voorzorgsmaatregelen vraagt in het dagelijks leven en of jij dit nog wel wil of dat je een excuus zoekt om niet meer met hem verder te moeten.

Ik herken het altijd moeten opletten ook. Alleen is Buck in huis de liefste hond van de wereld. En ik hoef hem ook nog eens niet bij kinderen weg te houden. Hij had vorig jaar op 12 jarige leeftijd een kwaadaardige tumor in z'n mond en daar heb ik hem wel aan laten opereren ondanks z'n wat lastigere karakter omdat ik hem nog lang niet kwijt wil. Ik denk dat je inderdaad de situatie niet wilt rekken omdat het teveel wordt. Op zich best begrijpelijk.

Herplaatsen doe je met zo'n hond ook niet makkelijk want het voorland is meestal dat zo'n hond steeds weer herplaatst gaat worden en zo'n onplaatsbare hond in een asiel wordt. Maar hem zorg onthouden in de hoop dat dan daar het einde zal zijn vind ik eigenlijk onacceptabel.

Ze onthoudt hem geen zorg, hij mankt net en ze heeft hem pijnstillers gegeven en kijkt het een paar dagen aan of het manken minder wordt, het is helemaal nog niet zeker dat hij iets aan zijn knieband heeft.

Nanna schreef:

Neeltje schreef: vriendjes en vriendinnetjes over hebben, zonder dat moeders er met argusogen bij zit en de hond van de ene kamer naar de andere kamer opsluit en dat oeps, iemand in eens per ongeluk een verkeerde deur openmaakt. Dat dochtertje of zoonlief, toch besluit om het hondje te gaan aaien. Je weet wel, het gedeelte van de hersenen dat ervoor zorgt dat je de juiste consequenties kunt overzien is pas volgroeit als je zo'n 25 jaar bent.....

De kinderen verdienen een zorgeloze jeugd, niet met een wezen in huis die ze wel eens te graaien kan nemen. Gebeten heeft hij al, de baas, dus daar schroomt de hond niet voor.

Geen enkele zichzelf respecterende teef zou een dier in haar buurt willen dat een bedreiging voor haar jongen vormt. Alleen de mens is weer eens finaal doorgeslagen en zit te dimdammen of ze de kruising pitbull die een angstbijter is bij hun kleine kinderen zullen houden

Dit dus. Mijn zus heeft 3 dochters, allemaal al volwassen, maar oh wee degene die hun iets aan doet, krijgt met mij te maken.

Storm en Roxy, heb je wat aan de antwoorden die hier gegeven worden en kun je ze plaatsen in je eigen situatie, want ik begrijp heel goed hoe moeilijk het is.Sterkte ermee!!