Manu schreef:Ik zag net een enorme Staff achtige reu aandenderen die totaal niet naar zijn baasjes luisterde. Honden bij ons gehouden en uiteindelijk liepen ze met zijn vijven te keten. Uma was met hem aan het racen, Sultan was verliefd en met Manu hield hij een beuk spelletje.
Hij was nog maar een jaar bleek later. Hij was niet heel netjes, beuken en springen maar toch ging alles heel goed. Onze honden zijn ook niet altijd netjes haha.
Beetje late reactie
, maar ik had inderdaad je topic al voorbij zien komen. Dat zag er echt wel heel leuk uit zo samen. Leuk ook om je foto's te zien verderop in dit topic!
Tallie schreef:Een tijdje geleden kwamen tijdens de wandeling ons 2 Rottweilers achterop. Geen baas te bekennen, en je kunt daar heel ver kijken, er was dus echt niemand. Mijn hond is niet altijd gecharmeerd van andere honden en helemaal niet van grote honden, en ze durft ook best van zich af te snauwen. Spannend dus, want de 2 kwamen steeds dichterbij. Tallie laten liggen en blijven en ik ben gaan kennismaken met de honden om in te schatten of dat goed zou gaan. Besloten dat het kon, en daar gingen we zo een paar kilometer met zn 4en. Aan het eind van het pad stopte een bus, iemand stapte uit en riep de honden die er vandoor vlogen. Ik heb ze sindsdien niet weer gezien. Jammer, het waren heerlijke honden!
Ziet er inderdaad uiteindelijk wel uit als een gezellige wandeling. Handig als je je honden zo even los gooit en en weer op pikt.
DeDiana schreef:Ik heb nog een filmpje uit de oude doos getrokken:
Ik kan zo'n ontmoeting ook best wel eens spannend vinden, maar doe dan ook wat hierboven is beschreven en wat je ook op het filmpje ziet: gewoon rustig doorlopen, vertrouwen op mijn eigen hond en haar sociale vaardigheden (zij kan ook best wel snel een snauw uitdelen, maar weet wel precies wanneer dat wel en niet kan) en dus precies hetzelfde reageren als wanneer het een ontmoeting met een maltezer was geweest
En ja, zij is ook wel eens flink gegrepen door een pitbull. Maar daar ging geen ontmoeting aan vooraf, die kwam gewoon uit de bosjes vliegen om de eerste de beste hond te grijpen. Gelukkig had de hond alleen heel veel haar in zijn bek, en konden we hem er inclusief een paar pukken haar van Mila zo vanaf krijgen.
Dankjewel voor je filmpje. Ik krijg het al weer spaans benauwd als ik dit zie
maar dat is ook inderdaad gewoon het beste. Net doen alsof er niets aan de hand is, en dat is er natuurlijk ook helemaal niet eigenlijk, en dan lekker doorlopen.
Je legt precies de vinger op de 'zere' plek. Vertrouwen op je eigen hond. Tot een tijd terug vertrouwde ik compleet op Skye. Maar hij is de laatste tijd gewoon niet altijd even lief tegen reutjes van dezelfde leeftijd. Hij heeft bij alle drie de incidenten zichzelf heel netjes gedragen, dus eigenlijk zou ik juist door deze situaties meer op hem moeten gaan vertrouwen.
EstherK schreef:Ik wil je naar aanleiding van een ander topic nog een tip geven.
Als er iets gebeurt tussen honden, maak het dan niet groter dan dat het is. Ik lees vandaag dat jij jouw incident vergelijkt met een hondje die doodgebeten is door een andere hond.
Als die honden jouw hond hadden willen verwonden dan was hij gewond geweest. Jouw hond mankeerde helemaal niets.
Een incident groter maken dan dat het is is inderdaad niet nodig. Maar een incident kleiner maken dan dat het is hoeft wat mij betreft ook niet. Er is niets gebeurd omdat mijn man de ene hond in de houtgreep had en zijn neus dicht kneep en het baasje de andere hond eraf gekregen heeft. Dat mijn hond nog leeft, wilt niet zeggen dat het geen enge situatie was als je ook nog eens vrij heftig bedreigd wordt door het baasje. Wat achteraf ook geen bluf lijkt te zijn.
Skye had wondjes in zijn keel, hoofd en nek en van een eerder incident 1 cm van zijn oog een aardig bloedende jaap. En hij valt nu uit het niets uit naar honden wat hij nooit eerder heeft gedaan. Dus nee, mijn hond is niet dood en we hoefde niet naar de dierenarts en dat incident is vele malen erger. Maar het was wel een bijtincident met bedreiging dus zeker niet niets.
Dat neemt niet weg dat ik ook 100x liever gewoon mijn schouders had opgehaald en had gedacht, o we hebben even een pech week, en dan weer lekker verder was gegaan. Daar was mijn voorkeur echt wel naar uit gegaan. Ik was er in min naïviteit altijd een beetje vanuit gegaan dat baasjes hun honden echt wel kende, en als ze niet los konden, mensen hun honden niet los zouden laten. Nou, dat kan dus niet en ik had er even heel veel moeite mee dat te plaatsen.
Wat trouwens dankzij dit topic al wel een heel stuk beter lukt hoor. En ik ga je tip proberen na te leven hoor, dat zou voor mij ook zeker heel wat fijner zijn. En voor Skye ook natuurlijk
runninggirl schreef:Ok, ik heb ook een goed verhaal er bij.
Liep met pup ergens en uit het niks kwamen twee Cane Corso's op haar afgestormd, niet vriendelijk zeg maar. Baasje in paniek er achteraan maar ondanks de spanning bij de honden en de schrik bij mijn pup ging het goed en kregen ze van haar een kusjesaanval. Maar ik schrok wel even ja, het zijn twee terreinbewakers die vlakbij hun terrein dus buiten losliepen....
Ahhh... hoe schattig!
ranetje schreef:
Fijn dat er mensen zijn met wie je samen op kunt lopen en die je helpen
Hopelijk gaat het dan toch steeds beter
Zeker is het fijn te merken dat ik toch al wel aardig wat honden kennissen heb op gedaan in de afgelopen anderhalf jaar.
Het gaat zeker steeds beter. Ik merk dat ik steeds minder spanning voel en dat is natuurlijk wel heel erg prettig. Skye is er wel echt een beetje door veranderd. Als hij met bekende honden speelt dan hapt hij nu naar de poten en dat heeft hij nog nooit gedaan. Ook is er nu een hond die we regelmatig tegen komen waar hij heel erg naar uit valt. Normaal als kleine hondjes naar hem uitvielen negeerde hij ze, nu wilt hij ook wel even zijn punt maken. Ik dacht eerst dat het misschien door mijn spanning kwam, maar hij doet het ook bij mijn man en die heeft helemaal nergens last van.
We blijven gewoon lekker lopen en kunnen weer steeds meer genieten. Gisteren heb ik zelfs in het park even op een bankje gezeten en gerelaxed en ik voelde me ook echt weer relaxed
Bodiris schreef:Bodi gaat tot dusver eigenlijk altijd wel goed met klapkaken. De eerste keer was ik ontzettend zenuwachtig, maar de twee meiden die haar uitlieten verzekerden me ervan dat het oké was, en dat had ik ook wel aan dat koppie moeten en kunnen zien. Wat was dat een schatje! Ze hebben een half uur staan snuffelen en spelen en waren volgens mij helemaal verliefd op elkaar
Ik loop ook altijd wel zenuwachtig rond, die positieve verhalen doen me goed!
Hoe lief om te horen! Ja mij doen al deze goede verhalen ook echt wel heel goed! Leuk dat jij er ook iets aan hebt
:)
), hond staat met een hoge trillende staart; Jet loopt eens een rondje (keurig onderdanig hoor, dat wel), hond staat daar verstijft heel imponerend te wezen; Jet snuffelt eens onder zijn staart, hond staat binnen een milliseconde achterstevoren om dat ook bij haar te doen...
