Het HondenForum

Wat een rot nieuws, heel erg veel sterkte!

Wat ontzettend verdrietig, ze is nog zo jong
Heel veel sterkte

Wat een rotnieuws! Veel sterkte Sandra en Geniet nog van de volle 100% van die leuke jet.

wat een rot nieuws

Wat een rot nieuws, veel sterkte!

wat onwijs kut zeg. heel veel sterkte

Dat verwacht je inderdaad niet te horen. Veel sterkte met het nemen van een beslissing wat te doen en voor de rest, lekker genieten.

Wat een rotnieuws. Sterkte!

Jeetje Wat hard om zo'n nieuws te moeten krijgen bij zo'n jong hondje. Heel veel sterkte

Wat erg en veel te jong. Is het de Poedel ? Heel veel sterkte.

Jeetje, sterkte zeg

Heel veel sterkte, wat een rot bericht!

Wat een rot bericht, heel veel sterkte

Ik heb even met de DA overlegd en ze vond het ook een verstandige beslissing. Ik heb haar gevraagd hoe te handelen en wat de prognoses kunnen zijn, maar dat is gewoon niet met zekerheid te zeggen. Mogelijk wordt die hartblokkade veroorzaakt door de lymfeklierkanker. Mogelijk dat in dat geval prednison toch nog wat soelaas biedt. Maar dan nog.

Het valt me wel op dat ze wat actiever mee loopt als ik haar samen met Otto uitlaat en trager als ik met haar alleen loop. Alleen zet Otto de vaart er nogal in, dat is niet handig uitlaten. Dat dus alleen voor de korte P&P-tjes.

Verder gaat het gewoon prima. In de tuin toch af en toe een beetje dollen, dollen met de katten. Gekke lieve Jet.

Ik lees het net,wat een beroerd nieuws bij nog zo'n jonge hond.Sterkte er mee.

Nog even een knuffel voor jullie!!

PB

Dank jullie wel, nogmaals.

Raar hoor, de wetenschap. Soms loopt ze op een drafje voor me uit en dan denk ik: Er is helemaal niks aan de hand met die hond. Maar meestentijds loopt ze stapvoets naast me. Als ik haar met Otto tegelijk uitlaat is dat wat onhandig, omdat ze zijn tempo niet de hele tijd trekt. Dus doen we dat 's ochtends (Otto is toch niet zo'n vroege vogel) en het laatste rondje. Dan bepaalt Jet het tempo en rem ik Otto af, en na een paar keer al lijken ze het beiden in de gaten te hebben. Toch goed dat ik ze heb geleerd dat de flex ook wel als slappe lijn wordt gebruikt en niet altijd in flex-stand staat. Tussendoor haar eigen kortere rondje. Soms blijft ze even staan, ik heb de indruk dat ze dan even moet verwerken wat er om haar heen gebeurt (vanmiddag een paar kerels op herriebrommers). Zij bepaalt het tempo.

Op rustige momenten in uitlaatbos. Daar kwamen we laatst een herder tegen (toch al geen fijne hond, maar zijn vrouwtje is zich daarvan bewust) en die kwam sluipend op haar af en ze raakte in paniek, begon te gillen. Pas vrijdag viel bij mij het kwartje. Ze wist dat ze niet kon vluchten als hij naar haar toe zou komen. Hij zat aan de lijn, dus er kon niks gebeuren, maar toch. Dat is zo, zei de buurvrouw tegen me, die mee was naar de dierenkliniek: 'Een hond denkt niet, een hond weet.'

Ze is heel erg uit op mensen, dus ik wil haar binnenkort meenemen naar de instelling (voor mensen met hersenletsel) waar mijn broer verblijft. Daar hechten ze aan huisdieren ivm de therapeutische waarde. Ik wilde dat sowieso al met Jet gaan doen, omdat ze gek is op aandacht, knuffelen. dat lukte nog niet eerder omdat de buurvrouw van wie ik de auto mocht lenen, de auto bij huis wilde houden omdat haar man een hersenbloedinkje heeft gehad en ziekenhuis in ziekenhuis uit moet. Nu heb ik zelf weer een plufje, dus kan het. Naja, de lamme helpt de kreupele dan maar.

Maar het is indrukwekkend allemaal, dat wel.

Ah jeetje...weet niet zo goed wat te zeggen... Wel fijn dat je haar gaat meenemen om te worden geknuffeld - knuffelen is altijd goed

Op rustige momenten in uitlaatbos. Daar kwamen we laatst een herder tegen (toch al geen fijne hond, maar zijn vrouwtje is zich daarvan bewust) en die kwam sluipend op haar af en ze raakte in paniek, begon te gillen. Pas vrijdag viel bij mij het kwartje. Ze wist dat ze niet kon vluchten als hij naar haar toe zou komen.

Dat is confronterend om te lezen

Ik denk regelmatig aan jullie. Nogmaals sterkte.

EstherK schreef:

Op rustige momenten in uitlaatbos. Daar kwamen we laatst een herder tegen (toch al geen fijne hond, maar zijn vrouwtje is zich daarvan bewust) en die kwam sluipend op haar af en ze raakte in paniek, begon te gillen. Pas vrijdag viel bij mij het kwartje. Ze wist dat ze niet kon vluchten als hij naar haar toe zou komen.

Dat is confronterend om te lezen

Ik denk regelmatig aan jullie. Nogmaals sterkte.

oh jeetje, wat klinkt dat intens sneu.

Veel sterkte!

In overleg met de DA heb ik prednison voor haar gehaald en haar dat de afgelopen twee dagen gegeven, 20 mg prednoral, twee x daags een tablet.

Schreef ik gisteravond nog dat het wel leek of er haast niks aan de hand was, vandaag liep ze echt heel slecht, gewoon de straat uit naar een veldje, plasje doen en weer terug. In hoeverre kan de prednison daar een rol in spelen? Dat ze er eerder nog slomer van wordt? Vanmorgen heb ik het haar niet gegeven, vanavond ook niet en tijdens het uitlaten vanavond liep ze weer veel kwieker.

Ik moet me ook realiseren dat ze weinig energie heeft en dat ook de kanker doorwoekert, het werkt elkaar allemaal tegen, maar vanavond is ze veel energieker, alerter, meer aanwezig, dan vandaag overdag. Kan dat die prednison zijn geweest?

Ik heb echt geen idee en kan je niet helpen. Maar denk wel aan je en wens je sterkte..

Wat een verschrikkelijk nieuws. Ik hoop dat ze nog een tijd bij je mag zijn.

Sommige honden reageren heel heftig op de prednison, Doña van mij werd er depressief van en liep als een bejaarde hond te sjokken.
Kijk het even aan, maar als ze meer last dan profijt van de prednison heeft is de keus snel gemaakt denk ik. Dan zou ik denk ik gewoon genieten van de vrolijke Jet zolang het nog gaat.
Is die dosering ook niet erg hoog ? Jet is toch maar een heel licht hondje ?

Sterkte met het nemen van de beslissingen waar je voor staat

Die van ons was op een heel tablet prednison per dag (i.v.m. jeukklachten, 10kg hond) net een zombie. Was opeens een heel oud hondje. Overgegaan op een halve tablet per dag (toen wel iets jeuk toen het nog hoogseizoen was, maar acceptabel) en daar kwam al het vrolijke stuiterballetje al weer voor een heel groot deel terug. Toen hij laat in de herfst helemaal zonder kon, werd hij weer helemaal stuiterballetje (en toen werd het koud en wilde hij niet meer naar buiten toe eigenlijk).

Het zou dus inderdaad van de prednison kunnen komen, hoewel niet alle honden er last van hebben.

Ik denk dat het wel de prednison was. Ik heb het sinds vrijdag niet meer gegeven en de laatste twee dagen doet ze weer normaal. Vrijdag lag ze zo op apegapen dat ik bang was dat ze het weekend niet zo halen. Dus toch een enorm hoge dosering.

Ik weet niet of ik het weer ga geven. Meer dan een halve tablet per dag wil ik niet geven, maar in hoeverre heeft dat effect? Lange aanloop, zoiets?

mijn eerste argentijn had maligne lymfoom en die kreeg ook prednison,alleen dat was duidelijk niet om maar iets te verlengen,maar meer om de tijd die hij nog leefde draaglijker te maken.

zoals de DA toen zei : zonder prednison leeft hij nog ongeveer 3 maanden en met prednison ook,alleen voelt hij zich dan prettiger.Enige wat leven verlengend was,was chemo ,alleen dat was in nog in zo'n experimenteel stadium toen, dat ik dat niet gedaan heb ...

sirene schreef: Is die dosering ook niet erg hoog ? Jet is toch maar een heel licht hondje ?

Dat lijkt mij ook, Nozem heeft momenteel ook prednison en zij krijgt 1 20mg tablet per dag, zij weegt 21 kilo.
Nozem wordt niet sloom van de pred, maar heeft wel veel dorst en drinkt meer, en loopt meer te schooieren om eten. Denk dat iedere hond weer anders reageert op deze medicatie.
Ik zou zelf even overleggen met de dierenarts of het niet verstandiger is met een lagere dosering pred verder te gaan, zodat de bijwerkingen ook minder worden.

LongFields schreef:

sirene schreef: Is die dosering ook niet erg hoog ? Jet is toch maar een heel licht hondje ?

Dat lijkt mij ook, Nozem heeft momenteel ook prednison en zij krijgt 1 20mg tablet per dag, zij weegt 21 kilo.
Nozem wordt niet sloom van de pred, maar heeft wel veel dorst en drinkt meer, en loopt meer te schooieren om eten. Denk dat iedere hond weer anders reageert op deze medicatie.
Ik zou zelf even overleggen met de dierenarts of het niet verstandiger is met een lagere dosering pred verder te gaan, zodat de bijwerkingen ook minder worden.

Jet weegt net geen 17 kg en kreeg twee tabletten, dus ja.

Kreeg Jet dan 40 mg per dag? Dat vind ik echt veel voor een hond van 17 kg. Misschien dat ze bij een lagere dosering wel beter reageert. Hoe gaat het nu met haar? Toen Cyntha op pred stond omdat ze dachten dat ze lymfklierkanker had (wat gelukkig niet bleek te kloppen) voelde ze zich daar niet zo prettig onder. Net als Nozem enorm veel, haast continu eigenlijk, aandrang om te drinken en plassen waar ze zich duidelijk helemaal niet fijn bij voelde ondanks dat ik gelukkig de mogelijkheid had om haar zo vaak ze wilde naar buiten te laten voor een plas. Ook gigantisch schooierig bij iedereen wat ik niet van haar gewend was, maar dat is dan nog niet zo'n ramp. Al met al waren we beide opgelucht toen de pred kon worden afgebouwd. Ik weet ook niet of ik Cyntha nogmaals op dergelijke medicatie zou zetten, mocht ze weer zo'n diagnose krijgen. Levensverlengend is het niet. Hoe dan ook: enorm veel sterkte gewenst met dit rotnieuws. Ik kan je alleen maar aanraden zo veel mogelijk van je meisje te genieten, maar dat doe je volgens mij al.