Het HondenForum

korthaar schreef:

Nanna schreef:

Angelique. schreef: Daar bij loop ik s'morgens om 5/6 uur omdat ik niemand tegen wil komen, heb geen zin in slap geklets

Wie zegt dat we slap kletsen? Soms wordt de hele wereldpolitiek doorgenomen

Heb wel eens een heuse doggydance demonstratie gekregen, van iemand die ik nauwelijks kende.

ik heb 2 cockers....
de oudste kan wel met andere honden, maar het is heel vaak toch een conflict of met spanningen...

dus ik wandel ook liever alleen, of enkel met goede kennissen waarvan de honden elkaar ook vaker zien.

inde bossen moet ik goed uitkijken als Nala mee is, want indringers dult ze niet....
of ik het erg vind? aan de ene kant wel , aan de andere kant ieder zijn karakter zeker?


de jongste cocker van mij die vind alles en iedereen goed, die gaat wel eens kijken naar andere honden en mensen. en die heeft met geen enkele een probleem
de labrador van mijn zus ook niet, die vind alles en iedereen prima

Miezemuis schreef:Misschien heeft het ook te maken met hoe je eigen sociale gedrag is? Ik lees hier al een paar keer regelmatig dat de mensen die honden hebben waar omgang met andere honden niet perse een voorwaarde is ook zelf niet zo op contact zitten te wachten met vreemde mensen. Ik vind dat juist gezellig, om een beetje aan te kletsen met vreemde mensen of mensen uit de buurt die ik anders niet spreek. Dan helpt een vriendelijke hond daar wel vaak aan mee.

ik klets wel zonder hond in de buurt
ik ben hebberig op mijn hond en krijg de kriebels als een ander denkt die te moeten gaan commanderen 'want he, tis toch een herder én bovendien speelt die op topniveau dus die moet wel luisteren' en al helemaal als er geen opvolging van commando komt, ze denken te mogen gaan corrigeren (want zo zijn er dus effectief)
Dus andere mensen zijn heus ok in mijn buurt, maar ik steek dan gewoon even de hond weg Ds heeft dat minder trouwens, maar die vindt het dan ook énig om commado's op te volgen, vooral omdat ze niet luistert naar het commando 'los' en dan gaat ze in trekspel over en altijd lopen de mensen daar in en trekken dus gezellig mee

Het liefst van al loop ik niet trouwens maar gezien ik dat een basisbehoefte van de honden vind, loop ik dus elke dag braaf hun wandeling

Miezemuis schreef:Misschien heeft het ook te maken met hoe je eigen sociale gedrag is? Ik lees hier al een paar keer regelmatig dat de mensen die honden hebben waar omgang met andere honden niet perse een voorwaarde is ook zelf niet zo op contact zitten te wachten met vreemde mensen. Ik vind dat juist gezellig, om een beetje aan te kletsen met vreemde mensen of mensen uit de buurt die ik anders niet spreek. Dan helpt een vriendelijke hond daar wel vaak aan mee.

Dan zou ik dus beter af zijn met asociale honden


Ik wil alleen nog maar sociale honden omdat ik dat gestress erom heen zo zat was.

Oke, dus mensen met honden zouden alleen sociaal zijn als hun honden met elkaar kunnen spelen en als de baasjes met elkaar kunnen praten.

De praat van de meeste hondenbaasjes vind ik overigens niet zo heel interessant en vaak blijft het maar heel oppervlakkig. Met Kay deed ik het wel veel hoor en soms ga ik dus bewust met Kay op pad om even sociaal te kunnen doen.

Daarnaast train ik met mijn hondjes en doe daar ook veel sociale contacten op. Daar praat ik ook prima met mijn trainingsgenoten, helemaal gezellig. Men is zo zwart wit.

Op straat kan ik ook prima praten met mensen die juist geen honden hebben of die ze op dat moment niet bij zich hebben. Kay is officieel AAI-hond in een verpleeghuis. Ook weer een hele andere manier van sociaal he? Norah zou ik hier graag ook voor opgeleid zien worden. Ze kruipt het liefst bij iedereen op schoot.

Grappig dat een ieder dus denkt dat je alleen sociaal met andere hondenbaasjes kan zijn..... Ik word vaak aangesproken over de enorme braafheid van mijn honden. Over het wonderlijke uiterlijk van Kay en de prachtige fijne verschijning van Norah. Of als ik ergens met ze bezig ben kijken mensen verwondert en knopen een praatje aan.

Dat hangt niet af hondsagressief dus.

En tja ik zou ook geen probleem hebben met een hond die niet los kan. Ik ben dol op fietsen en vind canicrossen met mijn honden geweldig en steppen zou ik ooit ook nog willen gaan doen. Wij doen regelmatig trektochten, dan gaan de honden ook niet los, maar aan de heupgordel en werken we samen. En ja ik woon aan het rand van het bos, dus trektochten kunnen hier prachtig.

Sociale contacten zijn een nadeel van mijn ras

Och, dat ik nu wel met andere hondenbaasjes kan wandelen is een leuke bijkomstigheid (soms ook niet, maar vooruit maar weer haha), het is niet het doel. Daarvoor heb ik geen honden.

gyanty schreef:Oke, dus mensen met honden zouden alleen sociaal zijn als hun honden met elkaar kunnen spelen en als de baasjes met elkaar kunnen praten.

De praat van de meeste hondenbaasjes vind ik overigens niet zo heel interessant en vaak blijft het maar heel oppervlakkig. Met Kay deed ik het wel veel hoor en soms ga ik dus bewust met Kay op pad om even sociaal te kunnen doen.

Daarnaast train ik met mijn hondjes en doe daar ook veel sociale contacten op. Daar praat ik ook prima met mijn trainingsgenoten, helemaal gezellig. Men is zo zwart wit.

Op straat kan ik ook prima praten met mensen die juist geen honden hebben of die ze op dat moment niet bij zich hebben. Kay is officieel AAI-hond in een verpleeghuis. Ook weer een hele andere manier van sociaal he? Norah zou ik hier graag ook voor opgeleid zien worden. Ze kruipt het liefst bij iedereen op schoot.

Grappig dat een ieder dus denkt dat je alleen sociaal met andere hondenbaasjes kan zijn..... Ik word vaak aangesproken over de enorme braafheid van mijn honden. Over het wonderlijke uiterlijk van Kay en de prachtige fijne verschijning van Norah. Of als ik ergens met ze bezig ben kijken mensen verwondert en knopen een praatje aan.

Dat hangt niet af hondsagressief dus.

En tja ik zou ook geen probleem hebben met een hond die niet los kan. Ik ben dol op fietsen en vind canicrossen met mijn honden geweldig en steppen zou ik ooit ook nog willen gaan doen. Wij doen regelmatig trektochten, dan gaan de honden ook niet los, maar aan de heupgordel en werken we samen. En ja ik woon aan het rand van het bos, dus trektochten kunnen hier prachtig.

Dat zeg ik juist helemaal niet.

Ik heb ook een hond die niet los kan in het bos. Als ik zelf geen hectare omheinde stuk grond had zou ze niet kunnen rennen (aan de fiets vindt ze niks aan). Daarom vind ik het niet zo heel erg maar had ik dit niet dan zou ik het wel erg vinden. Maar met asielhonden weet je niet wat er inzit altijd.

Ik zou nooit bewust kiezen voor een hond die niet los kan.
Maar we hebben er wel een gehad. Ben natuurlijk.
Inmiddels is het oude sok van 11, en kiest hij toch vaak liever voor de kaas dan voor het weglopen.

Onze eerste hond was een Basset Fauve de Bretagne. Hij is geen gemakkelijke hond geweest maar na de eerste 2 jaar die ik echt onwijs zwaar vond is het toch gelukt om een goede manier te vinden om om te gaan met zijn enorme jachtpassie. Deze hond kon ook gewoon niet los. Dat vond ik heel jammer maar met heel veel beweging: wandelen, fietsen, 2 keer in de week behendigheid en z'n tennisbal. Is het gelukt om hem wel een goed bestaan te geven. Hij was heel zelfstandig en niet zo'n knuffelkont maar ik was wel zijn baas en hij kon slecht zonder mij. Het alleen leren blijven ging met kleine stapjes maar ook dat is gelukt. Achteraf was het een hele uitdaging maar ik weet zeker dat hij bij ons een heel goed leven heeft gehad.

Maar dan gaat hij dood en wat wil je dan? Niet helemaal hetzelfde soort hoe leuk ze ook zijn. Maar ik wilde een hond die iets meer van knuffelen zou houden. Maar dat weet je dus gewoon nooit want ook de meeste Fauven zijn enorme knuffelkonten. En nu hebben we sinds ruim twee en een half jaar Bowie een Grand Basset want ik ben nu eenmaal dol op die lange oren en die grote neus en van mij hoeven ze niet alles meteen te doen als ik wat vraag. Ik heb geleerd om geduld te hebben en kan die karakters waarderen.
Maar met Bowie gaat alles makkelijker. Hij kan los lopen en dat is een mazzeltje want z'n neus is net zo groot En ook de opvoeding gaat vrijwel zonder problemen. Ik denk dat dat komt omdat vooral ik heel veel geleerd heb van onze eerste hond en dit ras is m.i. toch net wat makkelijker op te voeden. Dus ja, na de eerste hond met een enorme jachtpassie koos ik voor net weer zo'n hond. En ook onze volgende wordt gewoon weer een brak want daar ligt toch m'n hart.

Onze eerste hond was een Basset Fauve de Bretagne. Hij is geen gemakkelijke hond geweest maar na de eerste 2 jaar die ik echt onwijs zwaar vond is het toch gelukt om een goede manier te vinden om om te gaan met zijn enorme jachtpassie. Deze hond kon ook gewoon niet los. Dat vond ik heel jammer maar met heel veel beweging: wandelen, fietsen, 2 keer in de week behendigheid en z'n tennisbal. Is het gelukt om hem wel een goed bestaan te geven. Hij was heel zelfstandig en niet zo'n knuffelkont maar ik was wel zijn baas en hij kon slecht zonder mij. Het alleen leren blijven ging met kleine stapjes maar ook dat is gelukt. Achteraf was het een hele uitdaging maar ik weet zeker dat hij bij ons een heel goed leven heeft gehad.

Maar dan gaat hij dood en wat wil je dan? Niet helemaal hetzelfde soort hoe leuk ze ook zijn. Maar ik wilde een hond die iets meer van knuffelen zou houden. Maar dat weet je dus gewoon nooit want ook de meeste Fauven zijn enorme knuffelkonten. En nu hebben we sinds ruim twee en een half jaar Bowie een Grand Basset want ik ben nu eenmaal dol op die lange oren en die grote neus en van mij hoeven ze niet alles meteen te doen als ik wat vraag. Ik heb geleerd om geduld te hebben en kan die karakters waarderen.
Maar met Bowie gaat alles makkelijker. Hij kan los lopen en dat is een mazzeltje want z'n neus is net zo groot En ook de opvoeding gaat vrijwel zonder problemen. Ik denk dat dat komt omdat vooral ik heel veel geleerd heb van onze eerste hond en dit ras is m.i. toch net wat makkelijker op te voeden. Dus ja, na de eerste hond met een enorme jachtpassie koos ik voor net weer zo'n hond. En ook onze volgende wordt gewoon weer een brak want daar ligt toch m'n hart.

Omdat het nu eenmaal zo is, met 8 weken ging hij al de andere kant op totaal geen aandacht voor de baas
Maar het is zo'n gave hond en hij ligt hier iedere avond te snurken hij zal niet iets te kort komen denk ik en hij gaat heel vaak mee, voor mij de ideale hond

Madam is het andere uiterste die luistert perfect en dat is ook wel weer heel leuk en gemakkelijk. daar maken we het aanlijngebiedje nog wel eens mee onveilig met de fiets

Nanna schreef: Met zichtjagers zit ik niet. Wèl met jagers die hun snufferd aan de grond zetten en er de sokken in zetten. Die tien kilometer verderop opeens wakker worden uit hun jachtroes en geen idee hebben waar ze zitten. Als ze al niet onder een vrachtwagen liggen.

Niet dat er bij Otto sprake is van jachtroes (hooguit op Lekkere Teven), maar dit is wel de reden waarom hij niet los loopt. Dat vind ik niet erg. Regelmatig een andere route en hij heeft weer allemaal nieuwe geurtjes in zijn snuit. Dat vind ik ook leuk om te zien.

Jet kan prima los en is afwachtend, maar heel sociaal met andere honden. Als het even kan, neem ik ze buiten de P&P-rondjes beiden apart me voor een wandeling. Snuiven met Otto en speleklooien met Jet. Dat vind ik ook wel een van de leuke dingen aan honden, hun eigenheid. Ik heb ook niet echt een voorkeur.

lets have fun schreef:Och, dat ik nu wel met andere hondenbaasjes kan wandelen is een leuke bijkomstigheid (soms ook niet, maar vooruit maar weer haha), het is niet het doel. Daarvoor heb ik geen honden.

Dat is ook niet mijn doel hoor ontspannen lopen dat is mijn doel

Magdalena1905 schreef:

lets have fun schreef:Och, dat ik nu wel met andere hondenbaasjes kan wandelen is een leuke bijkomstigheid (soms ook niet, maar vooruit maar weer haha), het is niet het doel. Daarvoor heb ik geen honden.

Dat is ook niet mijn doel hoor ontspannen lopen dat is mijn doel

Maar wat is ontspannen lopen? Ik loop ontzettend ontspannen ondanks dat ik mijn hond continu in de gaten moet houden.

Hilde schreef:

Magdalena1905 schreef:

lets have fun schreef:Och, dat ik nu wel met andere hondenbaasjes kan wandelen is een leuke bijkomstigheid (soms ook niet, maar vooruit maar weer haha), het is niet het doel. Daarvoor heb ik geen honden.

Dat is ook niet mijn doel hoor ontspannen lopen dat is mijn doel

Maar wat is ontspannen lopen? Ik loop ontzettend ontspannen ondanks dat ik mijn hond continu in de gaten moet houden.

Ja, kijk spijker op zijn kop. Ik vind mijn honden prachtig. Kijk graag naar ze. Ik ben graag met ze bezig. Balletje gooien, oefeningen doen. Ik heb honden genomen om lekker actief mee te doen. Alleen fietsen zonder hond vind ik geen klap aan.
Ik woon dan ook nog eens in een prachtige omgeving, dus ik kijk ook graag om mij heen, naar de blaadjes, de vogels, de eekhoorn, de reeen, de bomen, de plantjes, de watertjes. Ik scan echt niet wantrouwend de omgeving af, sowieso omdat ik weet dat als ik het magische object bij mij heb dat ze in minder dan een seconde naast mij staan al zijn ze bij wijze van spreken een km voor mij uit.

Zo'n hond die kleurloos naast je loopt. Echt zo'n grijze muis, die nog net een stap harder zet als er een leuke hond aan komt, nee dat is niks voor mij. Heb ik ook gehad hoor. Onze Schotse Collie Winnie, oudere asielhond. Daar ben ik ook nauwelijks mee op de hondenschool geweest, ze was braaf van zichzelf. Liep altijd een halve meter achter mij. Lieve hond, maar niet echt sprankelend (ideale combinatie naast onze ietwat apart kruising terrier/schnauzer die wij van mijn opa erfde)

gyanty schreef:[Zo'n hond die kleurloos naast je loopt. Echt zo'n grijze muis, die nog net een stap harder zet als er een leuke hond aan komt, nee dat is niks voor mij. Heb ik ook gehad hoor. Onze Schotse Collie Winnie, oudere asielhond. Daar ben ik ook nauwelijks mee op de hondenschool geweest, ze was braaf van zichzelf. Liep altijd een halve meter achter mij. Lieve hond, maar niet echt sprankelend (ideale combinatie naast onze ietwat apart kruising terrier/schnauzer die wij van mijn opa erfde)

Ja, gebeurt ook: mensen helemaal blij als de hond tijdens spel met jouw hond even lekker los komt.
"Vooruit, ga eens spelen dan.""

-Saskia- schreef:

Mit schreef:Daarnaast, vergis je niet hoor. Mijn Chihuahua's kunnen prima los, maar toch loop ik te speuren of er geen andere hond aankomt.

Precies, hier ook. Mijn honden vreten geen andere honden op en gaan niet achter wild aan en toch kijk ik altijd uit mijn doppen omdat dat gewoon in mijn aard zit. Ik weet wat ik aan mijn honden heb, maar niet wat een vreemde hond van plan is.

En toch merk ik dat als je zelf een hele sociaalvaardige hond hebt, van een gemiddelde grootte, dat je dan steeds minder echt actief op gaat lopen letten. Ik wel dus althans.
Saartje zal ook nooit andere honden opvreten, of jagen, maar is maar 6 kilo, en aardig sociaalvaardig maar niet zo dat ik er blind op kan varen. Als ik met haar alleen loop kijk ik dus altijd nog wel goed om me heen.
Vera vertrouw ik blind met elke vreemde hond. Hoe ze het doet weet ik niet, maar ze weet altijd feilloos de andere hond in te schatten en haar gedrag daarop aan te passen. Ze negeert ook vrij veel, en dan wordt ze zelf ook gewoon genegeerd. Saar negeert altijd, maar daar reageren andere honden dan vaak weer niet op met terugnegeren, die komen dan alsnog op haar af

Maar goed, lang verhaal kort(er) Met Vera erbij loop ik dus bijzonder weinig op te letten op wat ons allemaal passeert of tegemoet komt lopen. Ik ga pas opletten als ik zie dat Vera de boel langdurig van een afstandje in blijft schatten, dan ga ik Saar 'zoeken' om haar in de smiezen te kunnen houden

De echte 'grijperds', die gewoon elke andere hond stuk willen hebben, kan Vera natuurlijk ook niet tevreden stellen, neem ik aan. Maar die blinde grijperds kom ik gelukkig nooit (los) tegen.

Ik vind dit overigens echt heerlijk, zo kunnen lopen zonder zelf steeds andere honden in te moeten schatten. En ik persoonlijk wil ook alleen nog maar rassen waarmee je dat grootste kans hebt dat dat kan. Niet los kunnen zou ik ook ontzettend jammer vinden, maar niet onoverkomelijk. Maar ik wil wel met mijn honden gewoon in de buurtparkjes om de hoek kunnen lopen, tijdens de spits.

Uiteindelijk moet je toch per individuele hond bekijken of deze los kan en of deze sociaal is. Op basis van ras kunnen mijn honden niet loslopen, maar ik laat ze toch echt wel loslopen en heb ze nog steeds..Ook slopen ze niet iedere willekeurige hond van hetzelfde geslacht. Zou ook zomaar kunnen conform de rasbeschrijving, maar ik laat mijn ongeholpen reu met een gerust hart kennismaken met vreemde honden. Stuk gaat hij sowieso niet zo snel en hij heeft goede hondenmanieren. De teef niet, die maakt soms liever een verpletterende indruk, dan maak ik me ook niet druk; ik roep haar bij me en begeleidt de kennismaking.
En wat niet gaat, dat gaat niet, maar ze komen niet direct iets tekort doordat ze niet los kunnen of niet met andere honden spelen.

Lief schreef:Uiteindelijk moet je toch per individuele hond bekijken of deze los kan en of deze sociaal is. Op basis van ras kunnen mijn honden niet loslopen, maar ik laat ze toch echt wel loslopen en heb ze nog steeds..Ook slopen ze niet iedere willekeurige hond van hetzelfde geslacht. Zou ook zomaar kunnen conform de rasbeschrijving, maar ik laat mijn ongeholpen reu met een gerust hart kennismaken met vreemde honden. Stuk gaat hij sowieso niet zo snel en hij heeft goede hondenmanieren. De teef niet, die maakt soms liever een verpletterende indruk, dan maak ik me ook niet druk; ik roep haar bij me en begeleidt de kennismaking.
En wat niet gaat, dat gaat niet, maar ze komen niet direct iets tekort doordat ze niet los kunnen of niet met andere honden spelen.

Er zijn hier genoeg aso's die altijd en overal los kunnen lopen, net als sociale honden/honden van rassen die in de regel sociaal zijn die dat niet kunnen. Of dat nu door angst, jachtgedrag of schijt aan de baas is.
Er is een basenji geweest die al vanaf begin af aan heel moeilijk was, het op pups had voorzien en er uiteindelijk een niet meer losgelaten heeft voor het beestje dood was.
Honden zijn nu eenmaal niet maakbaar en ook nog individuen, gelukkig.

Voor mij persoonlijk zou het niets zijn een hond die je niet los kunt laten en waarbij je ogen in je achterhoofd moet hebben.
Maar andere mensen denken daar anders over.
Ik zie het probleem niet zo?

Frederique schreef:Voor mij persoonlijk zou het niets zijn een hond die je niet los kunt laten en waarbij je ogen in je achterhoofd moet hebben.
Maar andere mensen denken daar anders over.
Ik zie het probleem niet zo?

Er is ook geen probleem ik vroeg het me gewoon af

Magdalena1905 schreef:

Frederique schreef:Voor mij persoonlijk zou het niets zijn een hond die je niet los kunt laten en waarbij je ogen in je achterhoofd moet hebben.
Maar andere mensen denken daar anders over.
Ik zie het probleem niet zo?

Er is ook geen probleem ik vroeg het me gewoon af

wrom
als je t zelf niet kunt bedenken, zal een ander t je zeer waarschijnlijk ook niet uit kunnen leggen
Ik wil never nooit meer een hond die jaagt en dan kunnen ze me 600 keer uitleggen ( of een poging daartoe doen) wat de charme ervan is, t zal me ten enemalen ontgaan

S@ndr@ schreef:

Magdalena1905 schreef:

Frederique schreef:Voor mij persoonlijk zou het niets zijn een hond die je niet los kunt laten en waarbij je ogen in je achterhoofd moet hebben.
Maar andere mensen denken daar anders over.
Ik zie het probleem niet zo?

Er is ook geen probleem ik vroeg het me gewoon af

wrom
als je t zelf niet kunt bedenken, zal een ander t je zeer waarschijnlijk ook niet uit kunnen leggen

nou, er is anders toch een leuke discussie uit voort gekomen
goeie vraag dus

Toen Silka (poolhond kruising, herplaatser) bij ons in huis kwam kon ze ook niet loslopen. Ik vond dat, dacht ik, ook geen probleem. Maar mijn Billy die er destijds nog was, liep altijd los. En toen ging het toch een beetje knagen... Dus heb ik toch, met heeeeeeel veel geduld, een lange riem, snoepjes en 'rammelblikje', Silka zo ver kunnen krijgen dat ze wèl los kon lopen. Niet overal, maar op de meeste plekken wel (plekken zonder wild).
Inmiddels is ze een oude dame en is de ergste jacht-drift er wel af dus speelt het niet meer zo, maar ik ben blij dat het destijds gelukt is. Want ik vind een hond die wel los kan eigenlijk toch heel fijn.

lucie schreef:

S@ndr@ schreef:

Magdalena1905 schreef:

Frederique schreef:Voor mij persoonlijk zou het niets zijn een hond die je niet los kunt laten en waarbij je ogen in je achterhoofd moet hebben.
Maar andere mensen denken daar anders over.
Ik zie het probleem niet zo?

Er is ook geen probleem ik vroeg het me gewoon af

wrom
als je t zelf niet kunt bedenken, zal een ander t je zeer waarschijnlijk ook niet uit kunnen leggen

nou, er is anders toch een leuke discussie uit voort gekomen
goeie vraag dus

Magdalena1905 schreef: Dat is ook niet mijn doel hoor ontspannen lopen dat is mijn doel

Hou oud is jouw Spinone nu?

Beau heeft ook een tijd lang niet los kunnen lopen. Ik vond dat echt niet tof. Gelukkig kan hij het nu best betrouwbaar, maar ik zal toch altijd op moeten blijven letten Zowel qua eten vinden, bijzondere geuren en ook met andere honden. En ookal is hij niet de makkelijkste, ik ben compleet weg van hem en volgens mij gaat het daarom. Ik vind onze wandelingen heerlijk en ervaar het ook als ontspanning. Zolang een eigenaar maar met een hond kan dealen is er geen probleem wmb

*Esther schreef:

Magdalena1905 schreef: Dat is ook niet mijn doel hoor ontspannen lopen dat is mijn doel

Hou oud is jouw Spinone nu?

Bertus is 4,5 maanden oud