Het HondenForum

Mijn hond is een keer aangevallen door een hond die zich los had weten te rukken, hij is hierbij zwaar gewond geraakt o.a. een op meerdere plekken gebroken pootje en scheurwonden. De verzekering (wa) van de tegenpartij heeft de langdurende behandeling van a tot z vergoed.
Het paard van mijn dochter is ooit op een motorkap van een auto gaan zitten Mijn verzekering (wa) en die van de tegenpartij zijn met elkaar in overleg gegaan omdat de auto ergens geparkeerd stond waar dit niet mocht, er is een deel van de schade uitbetaald, zelf het paard was (wa) meeverzekerd.

Heavy schreef: Ja dat ben ik met je eens daarom begrijp ik ook niet waarom er aan het verhaal van de man wordt getwijfeld omdat die hond al vaker gegrepen is , dat heeft er in mijn ogen niks mee te maken.

Er wordt niet persé aan getwijfeld, het verbaast me gewoon.
Verder vond ik het gedrag en de manier van praten van de man vreemd en kwam het eerder niet geloofwaardig op mij over. Nu is hij wat bijgedraaid
Ook niet omdat de hond al vaker gegrepen zou zijn, dat zegt mij gewoon dat er iets is wat die hond doet of uitstraalt wat dergelijke reacties uitlokt. Dan nog is het natuurlijk afschuwelijk dat hij weer betrokken is geraakt in een gevecht en ja, dan heeft Manu inderdaad de verkeerde. Godzijdank is hij weggerend nadat de Bull zijn poot heeft losgelaten. Het had er natuurlijk veel erger uit kunnen zien.

Bedankt allemaal, ik ben een stuk wijzer geworden
Ik denk inderdaad dat Manu eerst gebeten heeft. Bij God geen idee waarom en hoe, maar ondanks dat ik dat graag zou willen weten hebben we er niet veel aan nu.
De man en ik hebben goed contact en Manu staat elke minuut van de dag onder toeziend oog. Hij wordt al wat handiger in het manken.

De reden dat de dierenarts niet direct een foto maakt vond ik een goede en kon ik me in vinden.
Dat is gelukkig nog altijd aan mij. Hij heeft antibiotica en pijnstillers.
De dierenarts kon niets raars voelen aan zijn poot en omdat Manu op elke aanraking zo heftig reageerde (ook dus op plaatsen waar hij niets had) was het lastig te bepalen voor hem.
Zijn poot doet pijn, dat zeker. Het is dik, warm en dat is natuurlijk pijnlijk. Als de dierenarts naar zijn bil wees ging hij ook gillen. Terwijl ik hem overal kan kriebelen.
Op de röntgenfoto zou je nu door de zwelling niet eens veel kunnen zien en de dierenarts vond het onzin nu dure foto's te gaan maken terwijl de kans dik aanwezig is dat hij vanaf vandaag alweer zijn pootje gaat belasten door de antibiotica. Is dat niet het geval, staan we gauw weer bij hem op de stoep en gaan we alsnog voor de foto's.

Je kan veel van me zeggen maar als er iets met mijn dieren is heb ik er echt alles voor over en ben ik uitermate voorzichtig.
Ze zijn echt niet van suiker. Die hond heeft een gouden leventje hier hoor, maak je geen zorgen.
Als de dierenarts zegt dat het zo ook goed zou kunnen komen geloof ik dat en probeer ik het. Ik heb gelukkig een hele fijne dierenarts die het niet alleen om brood op de plank gaat.

Wat betreft de verzekering, als het hier bij blijft laat ik het.
Moeten er inderdaad foto's gemaakt worden ga ik het toch proberen. Ik heb door omstandigheden nou eenmaal niet zo'n grote spaarpot meer en om zelf te kunnen blijven eten zal ik dan toch op zoek moeten naar een oplossing. Niet dom toch? Gisteren heb ik ook met de man gesproken en die gaf aan dat we het in dat geval op zijn verzekering gaan proberen.
Mijn verzekering zoekt het dan maar uit met hem. Zijn hond had ook antibiotica nodig.

Best 'fijn' dat jullie het zo kunnen overleggen met elkaar, Nikki. Dat maakt het gevecht niet minder, maar de afhandeling is tenminste rustig. Beterschap voor het mannetje

Wat betreft de reactie van de hond en wat hij uitstraalt betekend niet dat je zomaar je hond erop kunt laten klappen.
Ik weet dat het ook niet zo is hoor.
Maar wat ik bedoel te zeggen ook al heeft die hond een uitstraling waar andere honden agressief op reageren praat het niet goed dat dit gebeurd.

Je hond heeft de kans gekregen om naar de aangelijnde hond te gaan en hem te grijpen.
Persoonlijk zou ik dan die meneer vragen om zijn adres en mijn adres geven en het uit mezelf vergoeden of via de verzekering van ons uit. Gewoon omdat ik zelf van mening ben dat de loslopende hond ''de eigenaar daarvan verantwoordelijk is'' Die meneer liep zeer waarschijnlijk niet voor niets met zijn hond aangelijnd. Ik lijn Toots meestal aan als ik een aangelijnde hond zie en ik zou dat ook doen als ik een grote hond had Ik zou er ook niet van gediend zijn als mijn aangelijnde hond zo gegrepen werd en het is niet meer dan logisch dat de aangelijnde hond terug vecht natuurlijk.

TessaThomas schreef:Best 'fijn' dat jullie het zo kunnen overleggen met elkaar, Nikki. Dat maakt het gevecht niet minder, maar de afhandeling is tenminste rustig. Beterschap voor het mannetje

Dat is erg fijn en in eerste instantie had ik dat niet verwacht.
Soms zijn die gesprekstrainingen best een uitkomst

Hij zag ook in dat dit nieuw is voor mij en dat ik het hartstikke vervelend vind. Ook mijn hond ligt in de kreukels en hij vroeg gisteren dan ook hoe het bij de dierenarts was gegaan.
Vriendelijk, kalm en beleefd blijven werkt vrijwel altijd.

Dankjulliewel voor alle beterschapswensen

O ja beterschap natuurlijk.

Voor beiden honden

Zo doe ik dat ook altijd Toots. Gevalletje stom.
Ik was er zelf ook niet bij.
Gelukkig weten buurtbewoners hier ook dat ik erg netjes ben met de "hondenetiquette".
De betreffende man en hond kom ik vaker tegen en dan is zijn hond los, maar keurig op appèl en dan zit Manu altijd vast. Die vergeet zijn appèl wel eens
Dus om dit soort incidenten te voorkomen houd ik hem aan de lijn. Tenzij ik de honden en bazen ken en weet dat ze goed gaan samen, dan mag hij los.
Veel vinden dat onzin want als een hond iets niet wil laat hij dat wel merken, maar ik ben daar altijd wat voorzichtiger mee
Gelukkig heeft hij veel vrienden, ik zie regelmatig mensen verbaasd kijken omdat hun hond normaal gesproken niet van reuen houdt, of grote honden, of van spel, en het met Manu heel leuk gaat. Hij is best een leuke hond

Zijn schade is sowieso voor mijn verzekering.
Ik vroeg me gewoon af of ik eventueel mijn schade kan verhalen op zijn verzekering. Omdat de schuld bij mij ligt. Maar blijkbaar is er in dit geval geen sprake van schuld.

Aangezien het in dit geval niet zozeer om schuld gaat maar om aangerichte schade zou ik zeker overwegen om die DA kosten te claimen.
Maar goed, ik vind dat vooral iets wat je zelf moet bekijken en beslissen

Waarom zou je van een gezwollen poot geen goede röntgenfoto kunnen maken om te zien of de poot gebroken is?
Bij mijn zeer gezwollen voet was indertijd op de röntgen het gebroken middenvoetsbeentje uitstekend te zien.
Klaar en helder

ranetje schreef: Waarom zou je van een gezwollen poot geen goede röntgenfoto kunnen maken om te zien of de poot gebroken is?
Bij mijn zeer gezwollen voet was indertijd op de röntgen het gebroken middenvoetsbeentje uitstekend te zien.
Klaar en helder

Door het vocht rondom de foto's zijn details minder goed zichtbaar. Een duidelijke breuk is nog steeds wel te zien maar kleinere breuken of scheurtjes niet. Aangezien er verder niks vreemds te voelen is aan de poot is de kans op een fikse breuk en dus dat je wat aan die foto hebt klein. Een kleine breuk zou nog steeds kunnen maar om die goed te zien moet het vocht minder worden en dat kost een paar dagen


Sent from my iPhone using Tapatalk

Wat ik in het hele verhaal en de reactie's van sommige mensen niet zo goed snap ik waarom je het uberhaupt wilt claimen? Ik bedenk dat niet eens... twee vechten, twee schade, twee schuld. Risico van het vak.

Bij een verzekering claim je dingen die je anders niet zomaar kunt betalen en/of wat iemand anders jouw per ongeluk aandoet.

Maar goed ....... ik ben dan ook heel erg tegen verzekeringen en de claimende mensheid. ( omdat iedereen het doet en ik toch ook premie betaal.... .)

Dat heb ik in mijn post hierboven al uitgelegd. Voor de derde keer geloof ik maar hier ga ik er wat dieper op in.
Wat hij wel of niet claimt heb ik niet veel over te zeggen en dat wil ik ook niet want hij staat in zijn recht.

Eilfy schreef:

ranetje schreef: Waarom zou je van een gezwollen poot geen goede röntgenfoto kunnen maken om te zien of de poot gebroken is?
Bij mijn zeer gezwollen voet was indertijd op de röntgen het gebroken middenvoetsbeentje uitstekend te zien.
Klaar en helder

Door het vocht rondom de foto's zijn details minder goed zichtbaar. Een duidelijke breuk is nog steeds wel te zien maar kleinere breuken of scheurtjes niet. Aangezien er verder niks vreemds te voelen is aan de poot is de kans op een fikse breuk en dus dat je wat aan die foto hebt klein. Een kleine breuk zou nog steeds kunnen maar om die goed te zien moet het vocht minder worden en dat kost een paar dagen

Dank voor de uitleg

Hoe gaat het nu met Manu?
Iets minder pijn/last van zijn poot?

Qua verzekeringen etc heb ik geen adviezen, maar ik hoop dat de schade van Manu meevalt en hij snel weer op de been is. Beterschap voor hem!

Manu schreef:

Heavy schreef: Ja dat ben ik met je eens daarom begrijp ik ook niet waarom er aan het verhaal van de man wordt getwijfeld omdat die hond al vaker gegrepen is , dat heeft er in mijn ogen niks mee te maken.

Er wordt niet persé aan getwijfeld, het verbaast me gewoon.
Verder vond ik het gedrag en de manier van praten van de man vreemd en kwam het eerder niet geloofwaardig op mij over. Nu is hij wat bijgedraaid
Ook niet omdat de hond al vaker gegrepen zou zijn, dat zegt mij gewoon dat er iets is wat die hond doet of uitstraalt wat dergelijke reacties uitlokt. Dan nog is het natuurlijk afschuwelijk dat hij weer betrokken is geraakt in een gevecht en ja, dan heeft Manu inderdaad de verkeerde. Godzijdank is hij weggerend nadat de Bull zijn poot heeft losgelaten. Het had er natuurlijk veel erger uit kunnen zien.

Bedankt allemaal, ik ben een stuk wijzer geworden
Ik denk inderdaad dat Manu eerst gebeten heeft. Bij God geen idee waarom en hoe, maar ondanks dat ik dat graag zou willen weten hebben we er niet veel aan nu.
De man en ik hebben goed contact en Manu staat elke minuut van de dag onder toeziend oog. Hij wordt al wat handiger in het manken.

De reden dat de dierenarts niet direct een foto maakt vond ik een goede en kon ik me in vinden.
Dat is gelukkig nog altijd aan mij. Hij heeft antibiotica en pijnstillers.
De dierenarts kon niets raars voelen aan zijn poot en omdat Manu op elke aanraking zo heftig reageerde (ook dus op plaatsen waar hij niets had) was het lastig te bepalen voor hem.
Zijn poot doet pijn, dat zeker. Het is dik, warm en dat is natuurlijk pijnlijk. Als de dierenarts naar zijn bil wees ging hij ook gillen. Terwijl ik hem overal kan kriebelen.
Op de röntgenfoto zou je nu door de zwelling niet eens veel kunnen zien en de dierenarts vond het onzin nu dure foto's te gaan maken terwijl de kans dik aanwezig is dat hij vanaf vandaag alweer zijn pootje gaat belasten door de antibiotica. Is dat niet het geval, staan we gauw weer bij hem op de stoep en gaan we alsnog voor de foto's.

Je kan veel van me zeggen maar als er iets met mijn dieren is heb ik er echt alles voor over en ben ik uitermate voorzichtig.
Ze zijn echt niet van suiker. Die hond heeft een gouden leventje hier hoor, maak je geen zorgen.
Als de dierenarts zegt dat het zo ook goed zou kunnen komen geloof ik dat en probeer ik het. Ik heb gelukkig een hele fijne dierenarts die het niet alleen om brood op de plank gaat.

Wat betreft de verzekering, als het hier bij blijft laat ik het.
Moeten er inderdaad foto's gemaakt worden ga ik het toch proberen. Ik heb door omstandigheden nou eenmaal niet zo'n grote spaarpot meer en om zelf te kunnen blijven eten zal ik dan toch op zoek moeten naar een oplossing. Niet dom toch? Gisteren heb ik ook met de man gesproken en die gaf aan dat we het in dat geval op zijn verzekering gaan proberen.
Mijn verzekering zoekt het dan maar uit met hem. Zijn hond had ook antibiotica nodig.

Ik schreef het alleen, omdat toen ik met Yentle naar de DA ging omdat ik vermoedde dat haar pootje was gebroken, de DA ook niet echt iets kon vinden en Yentle gaf geen kik tijdens het onderzoek. Maar ik heb toen röntgenfoto geëist, resultaat, beide botjes door. Heeft niets te maken of ze niet van suiker zijn, maar àls het gebroken is, moet er snel gehandeld worden. En anders zou je meteen weten dat het niet gebroken is.

Ik ben zelf ook een keer naar huis gestuurd met een gebroken arm. Was gekneusd, zeiden ze. Toen het scheef begon te staan, ben ik toch maar weer eens naar de huisarts gegaan.

Maar dat zijn uitzonderingen. Ik denk dat de dierenarts best kan inschatten of foto's zin hebben. Bovendien gaat een breuk niet direct vast zitten. Mijn arm is krap een week na het incident gezet. Het gaat wat minder makkelijk dan wanneer je het na het ongeluk doet, maar pas na twee weken hard het nieuwe weefsel tussen de breukvlakken uit en krijg je er geen beweging meer in zonder nieuwe schade aan te richten.

Hij heeft net een paar keer zijn poot op de grond gezet!
En hij gaat als een trein, wilde net ook weer met een andere hond spelen die aan kwam stormen.
Hij is vooral heel moe, van de pijn en het manken zal hem ook veel energie kosten nu.
De zwelling is in ieder geval al veel minder. Ik hoop zo dat hij morgen wat meer op die poot gaat lopen..

De Bull gaat goed maar heeft een omslag qua gedrag. Hij is heel waaks zei de eigenaar en gromt naar zijn kinderen en zelfs naar hem zelf. Van de wonden had hij vrijwel geen last meer maar de man maakt zich zorgen om zijn gedrag.
Begrijpelijk.

Ja begrijpelijk. Maar ik geloof echt niet dat dit door t akkefietje met Manu komt. Staat er ook niet, hoor. Maar dat sluipt al langer als ik het zo lees

Beterschap en sterkte voor beide partijen/honden.

Manu schreef:De Bull gaat goed maar heeft een omslag qua gedrag. Hij is heel waaks zei de eigenaar en gromt naar zijn kinderen en zelfs naar hem zelf. Van de wonden had hij vrijwel geen last meer maar de man maakt zich zorgen om zijn gedrag.
Begrijpelijk.

Weet je toevallig of het een boomloze is en hoe oud?
Verder wat er niet inzit komt er ook niet uit. Het kan door pijn/ongemak komen maar boomloze bullen worden wel vaker mensagressief.

Dee schreef:Ja begrijpelijk. Maar ik geloof echt niet dat dit door t akkefietje met Manu komt. Staat er ook niet, hoor. Maar dat sluipt al langer als ik het zo lees

Dat het al langer niet helemaal tof is vermoed ik ook

Valerie schreef:

Manu schreef:De Bull gaat goed maar heeft een omslag qua gedrag. Hij is heel waaks zei de eigenaar en gromt naar zijn kinderen en zelfs naar hem zelf. Van de wonden had hij vrijwel geen last meer maar de man maakt zich zorgen om zijn gedrag.
Begrijpelijk.

Weet je toevallig of het een boomloze is en hoe oud?
Verder wat er niet inzit komt er ook niet uit. Het kan door pijn/ongemak komen maar boomloze bullen worden wel vaker mensagressief.

En die met een stamboom niet. Wat een flauwekul, weet die hond veel of hij papieren heeft of niet.
Stamboomloze honden zijn vaak directe nakomelingen van honden met een stamboom of hebben enkele generaties terug grootouders met stamboom.

wat valerie bedoelt is denk ik of er wat anders door gekruist is pitbull of zo.
het zijn allemaal toch niet de gemakkelijkste rassen qua reuen.

De hond is 2 jaar oud. Of hij een stamboom heeft weet ik niet.
De eigenaren van de andere 2 honden die ook geknokt hebben met deze hond heb ik gesproken. Het was elke keer vanuit het niets een vrij heftig en kort gevecht. Uit het niets zal wel niet maar voor de normale hondenkenner dus geen tekenen. En deze mensen zijn allen ook heel netjes met hun honden. Geen losgeslagen debielen en ook allen zeer verbaasd.
Ik hoop voor de man dat zijn hond geen bedreiging gaat vormen voor zijn kinderen.

het een hoeft toch helemaal niks met het ander te maken te hebben?
mijn gina was de enige van alle honden die ik ooit gehad heb die ik voor 99,9% bij kinderen vertrouwde, maar ze zou wel kleine hondjes en katten opvreten als ze de kans had gekregen.

ruygemoor schreef:wat valerie bedoelt is denk ik of er wat anders door gekruist is pitbull of zo.
het zijn allemaal toch niet de gemakkelijkste rassen qua reuen.

daar hoeft t geen kruising voor te zijn hoor, er zijn heel wat bullen die sekse gerichte agressie vertonen

en dat is zo niet bullen eigen, tenzij ze heel hard worden aangepakt

Nanna schreef:

renee-uk schreef:het een hoeft toch helemaal niks met het ander te maken te hebben?
mijn gina was de enige van alle honden die ik ooit gehad heb die ik voor 99,9% bij kinderen vertrouwde, maar ze zou wel kleine hondjes en katten opvreten als ze de kans had gekregen.

Manu schreef:De Bull gaat goed maar heeft een omslag qua gedrag. Hij is heel waaks zei de eigenaar en gromt naar zijn kinderen en zelfs naar hem zelf. Van de wonden had hij vrijwel geen last meer maar de man maakt zich zorgen om zijn gedrag.
Begrijpelijk.

Deze hond gromt wel naar zijn kinderen én naar hemzelf.

ja dat heb ik gelezen maar het een hoeft met het ander niks te maken te hebben en vanzelfsprekend is het ook niet.
volgens mij is het ook niet duidelijk wie er begonnen is in deze en niet alle honden laten zich zomaar zonder wat terug te doen door een ander bijten.

Heavy schreef:

Manu schreef:De hond is 2 jaar oud. Of hij een stamboom heeft weet ik niet.
De eigenaren van de andere 2 honden die ook geknokt hebben met deze hond heb ik gesproken. Het was elke keer vanuit het niets een vrij heftig en kort gevecht. Uit het niets zal wel niet maar voor de normale hondenkenner dus geen tekenen. En deze mensen zijn allen ook heel netjes met hun honden. Geen losgeslagen debielen en ook allen zeer verbaasd.
Ik hoop voor de man dat zijn hond geen bedreiging gaat vormen voor zijn kinderen.

Je zoekt nog steeds de schuld bij die andere hond geeft niks hoor maar wat hebben zijn kinderen ermee te maken dat die hond buiten wel eens in een gevecht met honden komt? Hoe zou jij het vinden als iemand over Manu zei: die hond heeft ook al eens kippen vermoord ik hoop dat hij geen bedreiging gaat vormen voor zijn vrouwtje?

Denk dat Manu dat anders bedoeld.
Manu was de aanvaller en baasje van andere hond had haar vertelt dat zijn hond na het gevecht vreemd gedrag vertoonde waaronder grommen naar de kinderen van het gezin en hemzelf.
Vanuit die gedachte hoopt Manu dat dat nooit zal gebeuren.