Het HondenForum

blondie schreef: Vanmorgen was ze moe, ik zag af en toe paniek in de ogen. Bij de dierenarts was ze weer alert en liep ze rond te dansen buiten. De da heeft er zelf wakker van gelegen, de foto's nogmaals bekeken en zichzelf voorgenomen dat als ze zelf de verbetering zou zien dat ze meer plaspillen en bepaalde hartmedicatie zou gaan geven.

Ze leek dus wat beter, maar haar hart was nauwelijks te horen. Op de foto zag ze ook dat er iets raars aan het hart was. Wat vergroot, of toch een tumor. Ze heeft uitgebreid nog verteld waar ze aan dacht. Maar na het luisteren zei ze dat er teveel vocht zat en dat de kans dat ze door verstikking dood zou gaan heel groot was.
Dan moet je de beslissing nemen, en dat heb ik ook gedaan. Het middel is rechtstreeks ingespoten omdat ze anders zou stikken. Het was het hart, normaliter bij die dosering zou de hond direct om moeten vallen, Bluf haar bloed druppelde langzaam. Het duurde lang voor de medicatie bij het hart kwam.
Het is heel hard, het is zo onverwachts maar een verstikkingsdood kan niet. Haar proberen door te laten lopen op deze manier gaat ook niet, ze wil altijd een bal mee! Dan zou ze nog minder lucht hebben.
Ze is in mijn armen overleden, niet in paniek gelukkig het ging toch nog op een rustige manier gewoon in de buitenlucht gelukkig. Jac was erbij en hoewel ik het nog onwerkelijk vind, denk ik wel dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Ik ben blij dat we nog een paar keer lekker naar strand zijn geweest vorige week..

Mal en iedereen bedankt voor de steun en de woorden. Fennella, jij ook zeker heel veel sterkte jij weet helaas ook hoe machteloos je voelt als je voor die beslissing staat

Het is stil in huis..