Tips voor een puppy uitzoeken?

[S@ndr@]

dat vind ik helemaal wat ja

[Dee]

Nee, we hadden aangegeven een reu te willen, maar er was maar een reu en wij stonden niet als eerste op de lijst. Maar de mensen die eerste stonden kozen toch een pup uit een nest bij iemand anders.

[TessaThomas]

Ik ben ruim een jaar voordat de teef gedekt werd op bezoek geweest bij de fokker om kennis te maken. Aangegeven wat wij zochten in een hond, wat we wilden gaan doen en dat we een reu wilden. Het was helemaal geen interview, maar een gezellig gesprek. Toen de pups geboren waren kregen we te horen dat we 3e keuze reu hadden. In het hele nest was er maar één teefje die niet naar het gezin ging die haar als voorkeur had, omdat het een vreselijk fel ding was en dat gezin een 1e hond zocht. Ik twijfelde tussen 2 pups, maar als die beide door degene voor mij gekozen hadden, had ik toch een andere pup moeten kiezen. Ik vond het wel fijn dat er vast stond welke keuze je had. Die twee waar ik een voorkeur voor had, waren ook de twee waar ik uit kon kiezen. De fokker had een voorkeur voor 1 van de 2 voor ons, niet dat de andere niet geschikt was, maar zij was zelf ook weg van die ene pup. Stiekem hebben we die dus ook gekozen, niet omdat de fokker het zei(want dat hoorde we pas na de keuze), maar omdat hij mij de laatste keer meer aansprak.

Ik vind dit een fijne manier, zelf mogen kiezen tenzij je een pup wilt die absoluut niet bij je past.

[Antonetta]

Ik heb bij de 5 nesten die ik gefokt heb ook geen 1e keus, 2e keus e.d. Gehanteerd. De potentiële nieuwe eigenaren mochten na hun bezoek bij 4 en 6 weken hun top 3 aan me doorgeven, en duidelijk aangeven wat ze zochten in hun pup en wat ze de pup te bieden hadden qua woon-/werksituatie, gezinssituatie e.d.

Hier heb ik begrip voor, maar ik kan mij hun keuze voor een reu ook voorstellen. Als er dan maar een reu geboren is vind ik het niet gek dat die naar hun gaat, aangezien ze vanaf het begin toen nog niet eens zeker was of het teefje drachtig was, duidelijk hebben aan gegeven dat ze een reutje wilden.
Als er meer reutjes in het nest hadden gezeten had ik begrepen als er geen eerste, tweede keuze was geweest.

Je bent me even kwijt hoor, wie bedoel je met "hun" ?

Mijn zoon en zijn vriendin die hadden de eerste keuze.

(Mijn zoon en zijn vriendin krijgen eind mei een pup, ze hebben contact met een fokker naar hun keuze gezocht. Daar bleek een teefje net gedekt, ze gaven aan dat ze graag een reutje wilden en ze bleken de eerste keuze te hebben. De pups zijn inmiddels bijna vier weken, het zijn drie teefjes en een reutje dus er valt niets te kiezen. Volgend weekend gaan ze bij de pup kijken ook al weten ze nu al welke voor hun is, en eind mei mogen ze hem ophalen. Wat ik wel heel erg leuk vind is, dat ze vanaf de geboorte van de pup al bij hem zijn betrokken door de vele foto's, filmpjes en mails waarin word verteld hoe het met de pups gaat.)

[Lightsun]

Nou. Ik heb nog wat heen en weer getext met de fokker en ik heb er een goed gevoel bij.

van de fotos en filmpjes kan ik weinig zien behalve het feit dat ze 2 en halve week oude bolletjes fluf zijn. Dus in de komende paar weken gaat er ongetwijfeld meer persoonlijkheid in zitten en ik denk dat wij op 5 weken een goeie keuze kunnen maken.

Het is leuk om te zien dat de fokker er zo bij betrokken is en een heerlijk sociaal persoon is die blij is dat haar pups naar een goed huis gaan.

[ranetje]

Als je een beginner een pup verkoopt kan advies wel eens gewenst zijn. Dit in tegenstelling tot iemand die veel ervaring met honden heeft. Laatstgenoemde kan wel om advies vragen aan de fokker over een bepaalde pup omdat die de pups al 8 weken kent. En om je nu binnen een uur een beeld te vormen over een pupkoper !!! Dat gaat me net even te ver. Je bent tenslotte een hondenverkoper en geen psycholoog.
En de honden waar mijn voorkeuren naar uit gaan zijn gelukkig niet alleen in Nederland te koop.

Ik kies de fokkers uit waar ik wil kopen.
En die fokkers hebben een vinger in de pap bij de keuze die ik maak.
Tot nu toe klopte mijn keuze altijd met wat de fokker dacht dat goed zou passen.

Ik vind het niet hautain als een fokker aangeeft mee te willen beslissen.
Onder voorwaarde dat die fokker weet hoe zijn pups zijn en een beschrijving kan geven van de vermoedelijke karakters van de pups.
Dat de fokker bij een eerste telefonisch contact wel eens wat arrogant kan overkomen heeft me nooit afgeschrikt.
Bij een eerste bezoek was er van die arrogantie meestal maar weinig over.
In "het echt" waren ze bij lange na niet zo arrogant als het leek door de telefoon.

Ik ben net zo beoordelend bezig als de fokker in zo'n eerste live contact.
Want ik wil wel weten of hij/zij echt goed kan kijken naar het gedrag van de pups.
Kan hij dat niet dan beslis ik zelf (ik kom dan dus vaker kijken dan anders, ongeacht de afstand) of ik ga verder zoeken naar een pup bij een andere fokker.

[Wolfsblut]

Is het dan alleen bij ons ras gebruikelijk dat de fokker bepaald welke pup naar welke eigenaar gaat??
Je mag best voorkeur uitspreken, maar er wordt aan de hand van puptest, doel vd baas (bijv show of jacht), eigen bevindingen van de fokker en voorkeur van de a.s. eigenaar bepaald welke pup naar welk gezin gaat.

ik mag het hopen, ik heb daar alvast een gruwelijke hekel aan.

hallo zeg, het is wel de kóper die 15 jaar met de hond gaaat samenleven hoor, mag hij ook een beetje inbreng alsjeblief?

Nee Inge dat mag niet meer. Althans bij een aantal hondenhandelaren in Nederland niet meer. Alles wordt voor ons geregeld. En als je te dik bent mag je binnenkort niet meer van alles kopen in de supermarkt. Leggen de verkoopsters, inmiddels ook al tot psycholoog gepromoveerd, alles wat niet gezond voor je is, gewoon terug hoor.

[Jokkebrok]

Nog niet zo heel lang geleden heb ik mijn eerste nest gefokt en ik vond het een vereiste dat pupkopers voldoende belangstelling toonden. D.w.z. regelmatig kwamen kijken, of indien dat niet mogelijk was qua reisafstand er in ieder geval regelmatig contact via de telefoon, mail of social media was.

Dat je als fokker erg ingenomen bent met een nest gezonde pups daar kan ik nog inkomen. Dat het je wellicht aan je hart gaat dat je 'afscheid' van ze moet nemen omdat ze ergens anders gaan wonen begrijp ik ook nog wel (alhoewel het feitelijk natuurlijk gewoon ingecalculeerd verlies zou moeten zijn). Ik kan zelfs nog begrip opbrengen voor het feit dat je een beetje een goed 'gevoel' bij je pupkopers wilt hebben.

Maar ik snap werkelijk niets van de wens/eis van fokkers dat je moet langskomen of minimaal zo vaak moet bellen of mailen - omdat je anders geen interesse of belangstelling zou hebben. Persoonlijk wil ik niet op bezoek bij fokkers omdat ik bang ben dat ik vieze koffie moet drinken, of smaakjesthee Of dat ik m'n lachen niet kan inhouden als vol trots de zelfgeknutselde maar potsierlijke werpkist wordt getoond Anderen willen misschien alle tijd die hen in de pupvrije tijd nog rest benutten om zoveel mogelijk zaken te doen en te regelen voordat het kleine monstertje hun leven voor een groot deel gaat bepalen.

Daarbij ben ik ook zo iemand waar het glazuur niet van de tanden springt bij de aanblik van een nest wurmen- integendeel zou ik willen zeggen. Ik vind puppies helemaal niet het leukste wat er is. Ik vind een hond leuk en dat ie klein en onbeholpen geboren wordt neem ik er bij, maar mijn belangstelling en interesse spat er niet vanaf als het hummeltje nog maar nauwelijks kan lopen. Dus bij zo'n fokker op bezoek zou ik ook gerust kunnen zeggen dat ik eigenlijk helemaal niet uitkijk naar de komende maanden, dat ik er weliswaar een hoop tijd en energie in ga steken omdat ik weet dat ik en de hond daar op lange termijn heel veel plezier van ga hebben. Maar dat ik geenszins het idee heb dat ik een onbezonnen tijd tegemoet ga.

Affijn, rasfokkers en ik zijn veelal geen goede match, dat is de afgelopen jaren wederzijds wel gebleken. Om die reden zal het heel onwaarschijnlijk zijn dat er hier ooit een raspup in huis komt. Maar gelukkig maakt dat geen reet uit, want de afgelopen jaren is ook gebleken dat ik een hele fijne neus heb voor het op-mijn-pad-vinden van fantastische boomloze hondjes

[renee-uk]

Nog niet zo heel lang geleden heb ik mijn eerste nest gefokt en ik vond het een vereiste dat pupkopers voldoende belangstelling toonden. D.w.z. regelmatig kwamen kijken, of indien dat niet mogelijk was qua reisafstand er in ieder geval regelmatig contact via de telefoon, mail of social media was.

Dat je als fokker erg ingenomen bent met een nest gezonde pups daar kan ik nog inkomen. Dat het je wellicht aan je hart gaat dat je 'afscheid' van ze moet nemen omdat ze ergens anders gaan wonen begrijp ik ook nog wel (alhoewel het feitelijk natuurlijk gewoon ingecalculeerd verlies zou moeten zijn). Ik kan zelfs nog begrip opbrengen voor het feit dat je een beetje een goed 'gevoel' bij je pupkopers wilt hebben.

Maar ik snap werkelijk niets van de wens/eis van fokkers dat je moet langskomen of minimaal zo vaak moet bellen of mailen - omdat je anders geen interesse of belangstelling zou hebben. Persoonlijk wil ik niet op bezoek bij fokkers omdat ik bang ben dat ik vieze koffie moet drinken, of smaakjesthee Of dat ik m'n lachen niet kan inhouden als vol trots de zelfgeknutselde maar potsierlijke werpkist wordt getoond Anderen willen misschien alle tijd die hen in de pupvrije tijd nog rest benutten om zoveel mogelijk zaken te doen en te regelen voordat het kleine monstertje hun leven voor een groot deel gaat bepalen.

Daarbij ben ik ook zo iemand waar het glazuur niet van de tanden springt bij de aanblik van een nest wurmen- integendeel zou ik willen zeggen. Ik vind puppies helemaal niet het leukste wat er is. Ik vind een hond leuk en dat ie klein en onbeholpen geboren wordt neem ik er bij, maar mijn belangstelling en interesse spat er niet vanaf als het hummeltje nog maar nauwelijks kan lopen. Dus bij zo'n fokker op bezoek zou ik ook gerust kunnen zeggen dat ik eigenlijk helemaal niet uitkijk naar de komende maanden, dat ik er weliswaar een hoop tijd en energie in ga steken omdat ik weet dat ik en de hond daar op lange termijn heel veel plezier van ga hebben. Maar dat ik geenszins het idee heb dat ik een onbezonnen tijd tegemoet ga.

Affijn, rasfokkers en ik zijn veelal geen goede match, dat is de afgelopen jaren wederzijds wel gebleken. Om die reden zal het heel onwaarschijnlijk zijn dat er hier ooit een raspup in huis komt. Maar gelukkig maakt dat geen reet uit, want de afgelopen jaren is ook gebleken dat ik een hele fijne neus heb voor het op-mijn-pad-vinden van fantastische boomloze hondjes

ach ja en anders laat je ze zelf wel produceren

[Caro.]

Is het dan alleen bij ons ras gebruikelijk dat de fokker bepaald welke pup naar welke eigenaar gaat??
Je mag best voorkeur uitspreken, maar er wordt aan de hand van puptest, doel vd baas (bijv show of jacht), eigen bevindingen van de fokker en voorkeur van de a.s. eigenaar bepaald welke pup naar welk gezin gaat.

ik mag het hopen, ik heb daar alvast een gruwelijke hekel aan.

hallo zeg, het is wel de kóper die 15 jaar met de hond gaaat samenleven hoor, mag hij ook een beetje inbreng alsjeblief?

Nou inderdaad

Ik zou nooit bij een fokker een pup kopen die voor mij bepaald welke pup ik moet nemen. Belachelijk gewoon!
Wel vind ik dat een fokker het recht heeft een (bepaalde) pup te weigeren te verkopen aan iemand: als er bv een hele dominante pup bij
zit en ik wil perse die pup en de fokker schat mij in op iemand die dat totaal niet aankan, dan vind ik dat een fokker z'n/haar gevoel moet volgen en
het niet moet doen.

Bij het nest waar Kaya uitkomt (Rottweiler dus) waren er volgens mij 6 teefjes als ik het me goed herinner. Fokker had zelf eerste keuze en
wij daarna. We zijn diverse keren langs geweest om de pups op te zien groeien en op de leeftijd van 7 weken moest iedereen een keuze maken en
dit ging in samenspraak met de fokker.
Ze heeft de 5 teefjes in een ruimte gezet met ons en zo hebben we met z'n drietjes bekeken hoe of wat en uiteindelijk bleven er twee over en
Kaya ging toen heel lief een kindje opzoeken en op schoot zitten en toen hebben we besloten voor de 'zachtste' teef.... *proest* (nee hoor, ze
is ook heel lief, maar echt wel pittig, dus het zegt allemaal lang niet alles).

Bij Puchu wisten we van te voren dat er geen keuze was: hij komt uit een naakthonden nestje en wij wilde een behaarde reu en er was één behaard
reutje. De enige vraag was of wij klikten met de pup en of de fokker ons geschikt vond en vervolgens zijn we een aantal keren langs geweest om
Puchu op te zien groeien tot 8 weken en hij met ons mee naar huis mocht.

Dit vind ik ook de enige manier waarop ik een pupje zou kopen: ik heb het recht om te kiezen, maar de fokker heeft het recht om te weigeren.
Tenslotte is de fokker verantwoordelijk voor de pups zeker tot 8 weken en ook om zo goed mogelijke nieuwe baasjes te vinden.
Maar ga mij niet vertellen welke pup ik MOET nemen, adviseren graag, maar de beslissing wordt in goed overleg gemaakt.

[~Suzanne~]

Toch he.. zeggen we volgens mij allemaal hetzelfde met wat marges links en rechts.

Het toverwoord is "overleg" en dat woord komt door vrijwel alle berichten heen. Ik wil geen pup die mij "in handen wordt gedrukt"... ik wil wel graag een pup die bij ons past. Dus ik zal een voorkeur hebben, overleggen met de fokker, die uiteindelijk beslist. Dat is echt wat anders dan "in handen gedrukt krijgen".

Ik wil ook niet meer helemaal zelf moeten kiezen. Ik maak de pups met een beetje geluk een uur of wat per week mee... de fokker 24/7. Dus, mijn/onze voorkeur moet wel passen en dat kan de fokker mij vertellen.
Alleen op "uiterlijk" of "aantrekkelijkheid" kiezen.... lamadamanietdoen.

Suzanne

[S@nne123]

Tsja, fijn voor je dat je op die manier aan fantastische hondjes kunt komen. Ik vind het vooral fijn dat ik 2 tot 3 keer per week wat berichtjes en foto's krijg van mijn pups van hun huidige liefhebbende baasjes.

Oh dat vind ik persoonlijk nog erger.Vooraf wil ik best kennis komen maken en ook een paar keer komen kijken is geen enkel probleem maar na verkoop scheiden onze wegen.Ik ben nog 1x gebeld na een paar dagen om te vragen hoe het ging en daarna was het klaar.Ik weet dat ik altijd mag bellen met vragen maar 2-3 x per week zou me echt te gek worden.Ik koop een hond ik hoef de fokker er niet bij.

[ranetje]

Nog niet zo heel lang geleden heb ik mijn eerste nest gefokt en ik vond het een vereiste dat pupkopers voldoende belangstelling toonden. D.w.z. regelmatig kwamen kijken, of indien dat niet mogelijk was qua reisafstand er in ieder geval regelmatig contact via de telefoon, mail of social media was.

Dat je als fokker erg ingenomen bent met een nest gezonde pups daar kan ik nog inkomen. Dat het je wellicht aan je hart gaat dat je 'afscheid' van ze moet nemen omdat ze ergens anders gaan wonen begrijp ik ook nog wel (alhoewel het feitelijk natuurlijk gewoon ingecalculeerd verlies zou moeten zijn). Ik kan zelfs nog begrip opbrengen voor het feit dat je een beetje een goed 'gevoel' bij je pupkopers wilt hebben.

Maar ik snap werkelijk niets van de wens/eis van fokkers dat je moet langskomen of minimaal zo vaak moet bellen of mailen - omdat je anders geen interesse of belangstelling zou hebben. Persoonlijk wil ik niet op bezoek bij fokkers omdat ik bang ben dat ik vieze koffie moet drinken, of smaakjesthee Of dat ik m'n lachen niet kan inhouden als vol trots de zelfgeknutselde maar potsierlijke werpkist wordt getoond Anderen willen misschien alle tijd die hen in de pupvrije tijd nog rest benutten om zoveel mogelijk zaken te doen en te regelen voordat het kleine monstertje hun leven voor een groot deel gaat bepalen.

Daarbij ben ik ook zo iemand waar het glazuur niet van de tanden springt bij de aanblik van een nest wurmen- integendeel zou ik willen zeggen. Ik vind puppies helemaal niet het leukste wat er is. Ik vind een hond leuk en dat ie klein en onbeholpen geboren wordt neem ik er bij, maar mijn belangstelling en interesse spat er niet vanaf als het hummeltje nog maar nauwelijks kan lopen. Dus bij zo'n fokker op bezoek zou ik ook gerust kunnen zeggen dat ik eigenlijk helemaal niet uitkijk naar de komende maanden, dat ik er weliswaar een hoop tijd en energie in ga steken omdat ik weet dat ik en de hond daar op lange termijn heel veel plezier van ga hebben. Maar dat ik geenszins het idee heb dat ik een onbezonnen tijd tegemoet ga.

Affijn, rasfokkers en ik zijn veelal geen goede match, dat is de afgelopen jaren wederzijds wel gebleken. Om die reden zal het heel onwaarschijnlijk zijn dat er hier ooit een raspup in huis komt. Maar gelukkig maakt dat geen reet uit, want de afgelopen jaren is ook gebleken dat ik een hele fijne neus heb voor het op-mijn-pad-vinden van fantastische boomloze hondjes

Dan neem je gewoon alleen een glas water

Uiteraard hoef je geen raspup als je dat niet wilt.
Een werpkist is voor mij heel wat minder belangrijk dan het grut wat er in zit.
Ik zie de karaktertjes graag ontwikkelen om te kijken wat me aantrekt en wat bij mij zou passen.

Ik denk dat als je tegen een fokker zou zeggen dat je je de klere gaat werken om de eerste tijd dat je de pup in huis hebt veel tijd aan het hondje te kunnen besteden, een contact via mail heus wel genoeg is.............plus een bezoek voor je de pup gaat halen.

Als een fokker een hond ongezien meegeeft heeft hij in mijn ogen kennelijk weinig tot geen belangstelling voor de toekomst van de pups en wil hij er (tegen betaling) alleen maar vanaf.
En dat is dan weer niet het type fokkers waar ik wil kopen.
Dat soort gebrek aan belangstelling gaat meestal niet samen een goede verzorging van het nest.

Ik vind een intensief contact met de fokker vervolgens niet echt nodig, al is dat soms heel leuk.
Maar als ik antwoord kan krijgen op eventuele vragen stel ik dat wel erg op prijs.

[maart]

Ik koop een hond ik hoef de fokker er niet bij.

dat is ook letterlijk wat ik tegen al mijn puppenkopers zeg - natúúrlijk ben ik blij dat er naderhand meestal nog contact blijft maar dat gepush daarrond is aan mij echt niet besteed.
ik heb dus nooit 2 of 3 keer per week foto's gekregen en denk eigenlijk ook niet dat ik dat zou willen, hoe meer details ik continu hoor/lees, hoe moeilijker ik het zou vinden om me niet bemoeien met dingen waar ik het niet mee eens ben en dat geeft toch alleen maar frustratie want het is toch écht wel hun pup hoor.

[LongFields]

Ik koop een hond ik hoef de fokker er niet bij.

dat is ook letterlijk wat ik tegen al mijn puppenkopers zeg - natúúrlijk ben ik blij dat er naderhand meestal nog contact blijft maar dat gepush daarrond is aan mij echt niet besteed.
ik heb dus nooit 2 of 3 keer per week foto's gekregen en denk eigenlijk ook niet dat ik dat zou willen, hoe meer details ik continu hoor/lees, hoe moeilijker ik het zou vinden om me niet bemoeien met dingen waar ik het niet mee eens ben en dat geeft toch alleen maar frustratie want het is toch écht wel hun pup hoor.

Helemaal eens.

[nathalie]

Toen ik mijn nestje had, dacht ik dat ik echt wel zou willen dat ik 3x per week iets te horen zou krijgen. Overigens nooit gezegd dat ik dat graag wilde, maar dat ik wel graag in contact zou blijven. De eerste, pakweg, 10 dagen kreeg ik heel regelmatig updates en moest ik echt mijn best doen om niet overal met advies op te reageren... Net als op foto's op facebook. Nu hoor ik nog regelmatig van iedereen, maar echt niet elke week en dat vind ik meer dan prima.

[bouvierpoedel]

Vind het leuk om wat te horen maar moet er echt niet aan denken om van 7 puppen eigenaren 2 of 3 x per week mail met foto's te krijgen.
In het ergste geval 7x3= 21x3= 63 mail per week waar je dan ook nog op moet reageren.

[Canecorsosultan]

Wij hebben zelf half Nederland afgereden voor de pups van onze keuze. De eerste was een reutje in Noord Groningen, de 2e was een teefje in Zeeland. We wonen zelf vlakbij Nijmegen. Bij beiden zijn we meerdere malen gaan kijken. Definitieve keuze is bepaald in overleg met de fokker. DE fokker heeft de pups al weken meegemaakt en wij hebben onze wensen en verwachtingen. Blijft een feit dat het pups zijn die nog moeten uitgroeien natuurlijk!
Onze reu hebben we gekozen op 8 weken leeftijd, we hadden 3e keus uit 5 reutjes. Ons teefje wist ik al op 10 dagen leeftijd, we hadden eerste keus, maar op 6 weken leeftijd definitief gekozen. De fokker van ons teefje had op de leeftijd van 3 weken haar vermoeden opgeschreven voor onze én haar keuze voor ons. Die kwam exact overeen. Nu kenden wij elkaar al heel wat langer, dat scheelt.
Beide honden zijn voor en met ons wereld honden (geweest).

Nu ben ik/zijn wij zelf ook fokker. Pup keuze gaat in overleg met de pupkopers. Wat verwachten zij van hun hond? (Uiteraard ervan uitgaande dat zij zich op voorhand voldoende hebben verdiept in het ras Cane Corso of deze al kennen) Welke pup denken wij dat het beste bij hen past?
Enkele baasjes zijn heel vaak hier geweest, andere baasjes maar een enkele keer. Wel zijn er sowieso altijd uitgebreide mail en/of telefonische contacten en de beslissing beiderzijds wordt pas genomen na een persoonlijke kennismaking. Wij hebben ook mensen afgewezen na een persoonlijke ontmoeting waarbij wij hun interactie met de honden hebben gezien. Die klopte gewoon niet, dus dan geen pup van ons. Bij andere mensen was 1 ontmoeting met de honden super!

[Tulp]

Ik ben het heel erg eens ben met de visie van Inge O.

[blacky]

leuk topic. Ik denk dat het in de meeste gevallen wel goed komt. Onze eerste hond Blacky gingen we halen nadat we de advertentie in de krant hadden gezien. Pups, tegen kleine vergoeding af te halen. 13 weken oud. Wij er heen keus uit 4 hondjes 1 gekozen 25 gulden betaald en weer naar huis. Incl. entingen boekje overigens.
Ik kende de fokker niet en heb ook nooit meer contact met hem gehad. We hebben er een super hond aan gehad.

Hondje twee veel contact met de fokker, samen met de fokker mogen uitkiezen en het is een heerlijke hond voor mij. (de rest van het gezin accepteert hij )
Hondje drie, hondje van fokker waar we veel minder contact mee hadden wij wilden een teefje en er was er maar één. geen keus dus. Haar mee naar huis gekregen toen ze 10 weken was. Een heerlijk hondje. Past precies bij ons gezin.

Alleen met de fokker van Spikey hebben we nog wel eens contact.

ik zou dus niet weten wat beter is. Voor mij hoeft eigenlijk dat gaan kijken van te voren niet zo. Aan zulke jonge pups zie je niets dan alleen het uiterlijk in de korte tijd dat je bij de fokker bent. kom je op 8 weken voor het eerst bij de fokker dan heb je nog geen oordeel op basis van uiterlijk en zou je wel eens veel meer op karakter kunnen kiezen.

[duitse herder]

Eigenlijk heb ik zelf nooit een pup uitgekozen. Ik heb 2 pups gehad en beide op fokkersvoorwaarde. Helaas geen eigen keuze dus, alhoewel ik het wel prima vind. Tuana was niet mijn keuze, Noah kwam uit nest met 2 teven en Noah was met 6 weken al uitgekozen door de fokker. Tot ik later aanbod kreeg om haar op te halen, dat heb ik gedaan Noah heb ik alleen met 6 weken gezien, eigenlijk best impulsief. Daarvoor al paar keer bij de fokker geweest en uiteindelijk wilde ik toch stiekem een pup uit dat nestje.
Noah is echt een prima keuze! Ik wil graag eentje om mee te werken, uiterlijk (shows) boeit me dan weer niet. Haar volle broer heb ik eens gezien, die is heel soft qua karakter maar erg mooi. Ik heb het liever andersom

[S@nne123]

Jip heb ik toevallig wel zelf mogen kiezen ( is niet gebruikelijk in de Schapendoeswereld) maar wat kies je nu bij een pup van 2 weken? Precies de kleur

Dat is voor mij wel belangrijk want ik hou van veel wit en aparte vlekken,dus als ik er eentje toegewezen zou krijgen die geheel blond of bruin zou zijn of veel zwart dan zou ik hem niet willen.

[Jokkebrok]

Een goede hond heeft geen kleur.

Het is ook helemaal niet goed om op kleur te kiezen

Ik zou niet weten waarom dat niet goed is?!? Dat er hier op het HF en verder in de hondenwereld nou allerlei mensen rondlopen die vinden dat je een hond moet uitkiezen op z'n COI, zijn apporteervermogen als ie 12 dagen oud is of zijn kansen op ere-metaal (zij het in de show- danwel in de sportwereld) betekent toch niet dat er ook mensen zijn die een hond kiezen gewoon omdat ie er leuk uitziet? En het betekent volgens mij al helemaal niet dat een hond gekozen op z'n kleur (of geinige tekening, of vacht, of formaat, of weet ik wat) niet een maatje voor het leven kan zijn.

Ik heb eigenlijk nog nooit een pup echt uitgekozen. Bij de eerste pup (stabijkruising van MP) waren er nog maar twee in het nest: een reu en een teef. Wij wilden perse een reu dus die reu die er nog was werd het. Volgens de toen heersende theorieen was het beter geweest om hem niet mee te nemen, maar het werd toch - heel gek - een wereldhond.

Ten tijde van de tweede pup zaten we al in Frankrijk - een rasstabij leek ons toen een goed idee. In de praktijk bleek dat heel ingewikkeld, dus toen vriendinnen in Holland meldden dat hun buurman een nestje boomloze stabijs verwachtte hebben we meteen gebeld. Met onze wens 'zo weinig mogelijk krullen' in het achterhoofd, hebben de vriendinnen vervolgens samen met de buurman een keuze gemaakt. Blijkt ook een wereldhond.

En bij de derde pup moesten we de dag na de geboorte al 'kiezen'. Wij kozen voor een reu. Z'n werpkist was een kartonnen doos in een aanhanger en z'n socialisatie-omgeving bestond uit trekkers en andere agrarische apparaten. Omdat ie op een gegeven moment wat veel ging scharrelen is ie van het erf naar de koeienstal verhuisd. Daar 'woonde' hij alleen met de koeien. Nou alleen, mams kwam een paar keer per dag buurten en voeren, de buurkinderen kwamen knuffelen, de boer kwam melken, wij kwamen langs. Volgens de heersende trends in hondenopvoedland was het echt nooit goed gekomen met dit pupje. En toch - heel gek - is ook dit een wereldhond. Vandaag nog keurig aangelijnd op Vide Greniers tussen het volk rondgestruind, niet uitgevallen of hondagressief gedrag vertoont tegen de losgebroken epagneul van de buurman, keurig teruggekomen bij de baas tijdens een ontmoeting met een haas en nu snurkend op de bank met de andere baas.

Kortom, wat mij persoonlijk betreft is het allemaal grote flauwekul; die bezoekjes, dat uitzoeken, die testen, de zogenaamde kliks en gouden matches, de berichtjes achteraf etc. Je koopt, krijgt of erft een hond en daarmee moet je het doen. Daarmee maak je het leuk, voor jou zowel als voor de hond. Hoe uitgedokterd de combinatie ook is, ideaal wordt het pas als je een tijdje met elkaar doorbrengt. Of het wordt nooit ideaal maar hooguit uiterst bevredigend. Ook goed.

En misschien is flauwekul niet het goede woord; al die poespas zal wel een doel dienen, voor zowel baasje als fokker. En wellicht maakt het voor de hond ook nog wat uit, namelijk dat met al die zogenaamde handvaten iedereen zich een hondenbaas kan wanen. En dat puppies door al dat kunst-en-vliegwerk tegenwoordig ook terecht komen bij hondenbazen die eigenlijk beter een goudvis of een wandelende tak hadden kunnen nemen.


(Met de excuses aan de goudvis en wandelende takhouders. Deze wezens dienen slechts als voorbeeld - waarschijnlijk ook nog een slecht voorbeeld want ik heb geen idee wat de verzorging van dergelijke wezens allemaal behelst.)

[edit: een grammaticale fout gerepareerd, maar er zijn er ongetwijfeld nog veel meer]

[Miezemuis]

Ik heb bij Lizzie de fokker laten kiezen. We waren er een paar keer geweest (geloof iets van 3x) met ons hele gezin. Ik heb bij de fokker aangeven wat ik zocht in een hond en wat ik de hond kon bieden. De fokker heeft toen een match gemaakt tussen wat ik wilde (een gezinshond, een maatje, etc) wat ik kon bieden(qua tijd en aandacht) en hoe ons gezin eruit ziet (2 kinderen waarvan 1 best druk kan zijn en een ouder klein hondje). De fokker kon daarin de beste inschatting maken leek mij. En in ons geval heeft de fokker het perfect gedaan. Lizzie is echt voor mij, maar ook voor mijn gezin de ideale hond. Zelf zo erg dat mijn man vandaag nog zei dat er nooit meer een andere hond komt dan een poedel (en dat van een man die in eerste instantie zei nooit met zo'n hond over straat te gaan)

[Jokkebrok]

Je mag het allemaal grote flauwekul vinden Jokkebrok, maar ik als fokker bepaal wel wie er een pup van mij krijgen en wie niet.
En dat gaat dus in overleg op een voor mij en iedereen bevredigende manier, en staat het je niet aan, dan ga je toch lekker verder kijken? Maar dat het jou niet past wil nog niet zeggen dat het dus allemaal maar onzin is.

Nou om er maar eens een good ol' HF-frase tegenaan te gooien: Ik zeg ook niet dat het dus allemaal maar onzin is.

Een reactie meer in m'n eigen stijl: dat jij (en anderen) dat zo doen is mij duidelijk. Maar wat mij nog nooit duidelijk is geworden is waarom? Allerlei mensen die niet op bezoek willen of geen contact achteraf, geven daar één of meerdere redenen voor. Ik heb fokkers nog nooit (niet hier en niet elders) een andere reden voor al de genoemde zaken horen geven dan 'ik vind het prettig om de baasjes te kennen'. Wat de functie of het doel van die kennismaking is heeft nog niemand duidelijk gemaakt - wat mij betreft - .

Mijn vraag daarom: is er een andere reden dan 'dat je het prettig vindt' om mensen te laten opdraven voor puppybezoek, of dat je ze het hemd van het lijf vraagt, of dat je wilt dat ze foto's en verhaaltjes sturen?

En ondanks dat ik niet op de zaken vooruit wil lopen, verwacht ik een hoop 'als fokker ben en blijf je verantwoordelijk voor je pups' reacties. Maar ook daarvan betwijfel ik of er werkelijk een fundament achter zit, want ik neem niet aan dat fokkers die verantwoordelijkheid claimen als de hondenbelasting al een paar jaar niet is betaald, of als er een GT betaald moet worden omdat de zorgvuldig uitgekozen baasjes het beestje toch naar de knoppen lijken te helpen, of als er een boete voor loslopen betaald moet worden, of als blijkt dat de meest-geschikt-voor-agility-pup geopereerd moet worden aan een chronische peesblessure omdat het baasje het sporten een beetje overdreven heeft. En wee de baas die het waagt om de fokker voor het gerecht te slepen als zijn hond aan een erfelijke ziekte overlijd. Dan is het huis in fokkersland ook te klein want hee, wij fokkers kunnen niet alles garanderen.

Dus bij dezen maar meteen de vervolgvraag aan alle 'je blijft toch verantwoordelijk'-antwoordende fokkers. Wat houdt die verantwoordelijkheid dan precies in?

[renee-uk]

Je mag het allemaal grote flauwekul vinden Jokkebrok, maar ik als fokker bepaal wel wie er een pup van mij krijgen en wie niet.
En dat gaat dus in overleg op een voor mij en iedereen bevredigende manier, en staat het je niet aan, dan ga je toch lekker verder kijken? Maar dat het jou niet past wil nog niet zeggen dat het dus allemaal maar onzin is.

Nou om er maar eens een good ol' HF-frase tegenaan te gooien: Ik zeg ook niet dat het dus allemaal maar onzin is.

Een reactie meer in m'n eigen stijl: dat jij (en anderen) dat zo doen is mij duidelijk. Maar wat mij nog nooit duidelijk is geworden is waarom? Allerlei mensen die niet op bezoek willen of geen contact achteraf, geven daar één of meerdere redenen voor. Ik heb fokkers nog nooit (niet hier en niet elders) een andere reden voor al de genoemde zaken horen geven als 'ik vind het prettig om de baasjes te kennen'. Wat de functie of het doel van die kennismaking is heeft nog niemand duidelijk gemaakt - wat mij betreft - .

Mijn vraag daarom: is er een andere reden dan 'dat je het prettig vindt' om mensen te laten opdraven voor puppybezoek, of dat je ze het hemd van het lijf vraagt, of dat je wilt dat ze foto's en verhaaltjes sturen?

En ondanks dat ik niet op de zaken vooruit wil lopen, verwacht ik een hoop 'als fokker ben en blijf je verantwoordelijk voor je pups' reacties. Maar ook daarvan betwijfel ik of er werkelijk een fundament achter zit, want ik neem niet aan dat fokkers die verantwoordelijkheid claimen als de hondenbelasting al een paar jaar niet is betaald, of als er een GT betaald moet worden omdat de zorgvuldig uitgekozen baasjes het beestje toch naar de knoppen lijken te helpen, of als er een boete voor loslopen betaald moet worden, of als blijkt dat de meest-geschikt-voor-agility-pup geopereerd moet worden aan een chronische peesblessure omdat het baasje het sporten een beetje overdreven heeft. En wee de baas die het waagt om de fokker voor het gerecht te slepen als zijn hond aan een erfelijke ziekte overlijd. Dan is het huis in fokkersland ook te klein want hee, wij fokkers kunnen niet alles garanderen.

Dus bij dezen maar meteen de vervolgvraag aan alle 'je blijft toch verantwoordelijk'-antwoordende fokkers. Wat houdt die verantwoordelijkheid dan precies in?

ik snap niet dat je zo moeilijk doen, er zijn zat fokkers die volledig aan jouw wensen tegemoet komen,
broodfokkers worden ze ook wel genoemd: puppybezoek van te voren hoeft niet, je gaat er heen, wijst een hond aan en die mag ter plekke mee, terugvallen op de broodfokker hoef je niet te doen want die geeft niet thuis en op verhaaltjes en foto's zit ie al helemaal niet te wachten.
probleem opgelost en zo makkelijk ook nog

[Dee]

Ik vond het juist fijn om van te voren ( dus voordat er pups waren ) op bezoek te gaan bij de fokker. Ter kennismaking.
Dat de fokker bepaalde dingen van ons wilde weten, waarom we gereageerd hadden op hun nestaankondiging, wat wij van plan waren met de hond te gaan doen en gewoon vragen waardoor hun voor zichzelf konden beoordelen of zij met een fijn gevoel ons een pup konden toevertrouwen. Maar andersom vond ik juist dat erg spreken voor hen en kreeg ik daardoor een goed gevoel bij hen. Naast hoe hun de pups zouden socialiseren en waarom ze pa&ma bij elkaar hebben gezet.
Het was geen kruisverhoor, gewoon een gezellig gesprek. Nou was het voor ons een nieuw ras, wellicht als ik drie witjes heb versleten, ik ietsje minder behoefte heb aan alles maar uit toe te lichten. Maar ik denk het niet.
Ik stuur trouwens eens in de zoveel tijd wat foto's. Niet wekelijks of maandelijks. Met daarbij een beetje een verhaal hoe het met Figo gaat.

[Jokkebrok]

ik snap niet dat je zo moeilijk doen, er zijn zat fokkers die volledig aan jouw wensen tegemoet komen,
broodfokkers worden ze ook wel genoemd: puppybezoek van te voren hoeft niet, je gaat er heen, wijst een hond aan en die mag ter plekke mee, terugvallen op de broodfokker hoef je niet te doen want die geeft niet thuis en op verhaaltjes en foto's zit ie al helemaal niet te wachten.
probleem opgelost en zo makkelijk ook nog

Ventileren van frustratie mag en kan natuurlijk altijd. Het geeft ongetwijfeld lucht, maar helaas geen antwoord op mijn vragen.

Overigens heb ik nog nooit een broodfokker van dichtbij gezien. Tenminste dat denk ik. Want eerlijk gezegd weet ik niet wat een broodfokker precies is. Nog zo'n vaag begrip in fokkersland. Ik heb er in ieder geval nog nooit een definitie van gelezen. Betekent het dat je je brood moet verdienen met de fok? Of betekent het alleen dat je uit de kosten moet komen? Of betekent het dat je meer dan één ras fokt? Of betekent het dat je meer dan 6 nesten van 1 teef hebt? Of betekent het dat de reu meer dan 10 keer mag dekken? Of gaat het eigenlijk over iedereen die niet lid is van het HF?

Waar de mensen met een eenmalig nestje of drie nestjes in het leven van hun boomloze hond onder vallen is mij nooit helemaal duidelijk geworden. Maar het zal wel de categorie broodfok zijn - tenzij het stempel broodfok alleen op rashonden van toepassing is. Dan heb ik inderdaad echt nog nooit een broodfokker gezien. Ik heb namelijk alleen boomloze hondjes.

***
Ter info nog dit: mijn uitgebreide vragen en berichten zijn uitsluitend omdat ik (via onder andere dit soort fora) in contact kom met fokkers. En ik heb niets tegen hun bestaan, maar ik begrijp het ook niet altijd.
Ik heb van alles opgestoken van de verhalen van fokkers over hondenwelzijn, over hondengedrag, over (honden)genetica en wat niet al. En ik lees veel berichten van fokkers met belangstelling, vooral omdat het een wereld is die ik niet van dichtbij ken. Maar als ik fokkers (ja ik praat even in het algemeen maar ik bedoel al naar gelang de situatie 'sommige fokkers' of 'veel fokkers', ik bedoel nooit ALLE fokkers) vragen stel dan is meestal hun eerste reactie een onduidelijke gemeenplaats met een zeer defensief karakter. En hoe meer vragen je stelt, hoe defensiever men wordt. Alsof er in de hele honden(fok)wereld een soort nare, wantrouwende wind waait die maakt dat je niet-gelijkgestemden meteen moet afserveren als de vijand. Soort van "you're either with us, or against us". Terwijl ik er inderdaad niet bij hoor, maar er zeker ook niet tegen ben. Ik ben alleen nieuwsgierig, op zoek naar antwoorden, ik begrijp graag waarom mensen handelen zoals ze doen.
En hoe meer dat handelen afwijkt van mijn eigen patroon, hoe nieuwsgieriger ik word. En als je na een tijdje nog steeds geen fatsoenlijk antwoord op je vragen hebt, maar uitsluitend teksten als "nou dat is mooi dat jij dat zo vind maar ik vind van niet" dan begin ik mij af te vragen of er uberhaupt mensen zijn die zelf wel weten waarom ze eigenlijk fokken, of de dingen rondom fokken doen zoals ze doen.

Het is een lang verhaal maar ik wil ook graag dat het duidelijk is, dus ik doe twee voorbeelden. Ik hoor overal waar fokkers met elkaar praten dat gezondheid voorop staat in de fokkerij. Men werkt zich uit de naad om combinaties te zoeken zodat het ras er gezondheidstechnisch in ieder geval niet op achteruit gaat en in het beste geval op vooruit gaat. Prima, mooi streven en ik geloof het meteen. Maar als ik vervolgens op verschillende (en ja dat zijn er echt meer dan drie geweest) sites kijk van fokkers dan vind ik nauwelijks iets terug over de gezondheid van het ras dat zij fokken. Als er al een verwijzing is dan moet je die met een loep zoeken en dan vind je een verwijzing naar de site van de rasvereniging. Of een enkele fokker heeft een uitgebreid maar ook extreem medisch verhaal over de ziekte één van haar of zijn honden. Maar aan zo'n ingewijde verhaal heeft een pupkoper weinig. En als ik dan wel eens vraag waarom gezondheid zo schittert door afwezigheid op de individuele sites van fokkers, of zelfs op sites van rasverenigingen, dan krijg ik a. geen antwoord b. het antwoord dat er bij andere rassen ook van alles mis is.
Een ander voorbeeld is geld of de prijs van een pup. Het is heel uitzonderlijk om via sites van verenigingen of individuele fokkers te weten te komen wat een pup kost. Ik vind dat raar, dus ik vraag dat dan: waarom kan ik niet anoniem vinden wat een pup kost. Antwoord is a. als het je om het geld gaat dan ben je onze pups niet waard b. geen antwoord. Ik vind dat raar. Die prijs is toch geen geheim, de kopers moeten uiteindelijk toch dat geld uit hun zak trekken. Waarom zet je dat er dan niet bij als fokker. Dan ben je meteen al die mensen die voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten kwijt in je telefoon- en emaillijst.

Ik ben iemand die algemeen geinteresseerd is, dus ook in honden en de wereld daar omheen (net zoals ik geinteresseerd ben in sportvissen en dahlia's kweken, al heb ik beide nog nooit gedaan en ga ik dat zeer waarschijnlijk ook nooit doen). Maar ik persoonlijk merk dat de hondenwereld erg wantrouwend is en niet graag informatie deelt met buitenstaanders. En dat vind ik heel erg raar en ik vind het ook flauwekul. Ik begrijp namelijk helemaal niet waarom het zo zou moeten zijn en er is tot op heden nog niemand geweest die me dat heeft kunnen of willen uitleggen.

[Jokkebrok]

Als een fokker een hond ongezien meegeeft heeft hij in mijn ogen kennelijk weinig tot geen belangstelling voor de toekomst van de pups en wil hij er (tegen betaling) alleen maar vanaf.
En dat is dan weer niet het type fokkers waar ik wil kopen.
Dat soort gebrek aan belangstelling gaat meestal niet samen een goede verzorging van het nest.

Ik vind dit wel een interessante mening - topicsgewijs. Want de menig die je geeft is/wordt denk ik algemeen geaccepteerd als een 'brevet van vermogen' in de zin van een goede hondenbaas zijn: aandacht en belangstelling = goed

Maar wat nu als je een hondenbaas bent die - al dan niet door ervaring - vindt dat overmatige aandacht/belangstelling van de fokker voor het nest (en de kopers) ten koste gaat van de verzorging en toekomst van het nest of de pup. Dat bestaat toch, dat die mensen er zijn. Het is zelfs op dit forum wel eens eerder geopperd "er zijn mensen die anders denken, of je dat nou leuk vindt of niet".

En ik vraag me serieus af of 'een andere manier van denken' ook in het vocabulair van fokkers zit? Of dat ze zo gehecht zijn aan hun pups (die natuurlijk later helemaal HUN pups niet meer zijn omdat ze er tegen betaling afstand van doen) dat alleen gelijkgestemden in aanmerking komen omdat fokkers werkelijk denken dat iedereen die het anders doet dan zij, er ook meteen een potje van maakt?

[Lynnepien]

Nou ja, het belang van vrije keuze wordt natuurlijk wel groter naarmate er ook keuze ís. Als er 7 reutjes en 1 teef in een nestje zitten en jij wil graag een teef en je hebt je al helemaal ingesteld op een pupje, dan zeg je na 7 weken toch echt niet van "hmmm nee, die vind ik toch niet zo leuk"? Tenzij het echt een rotpup is, haha Maar over het algemeen zijn die toch wel heel lief en schattig en ben je eigenlijk al 4 weken smoorverliefd naar puppyfoto's aan het staren.

Of zoals bij Pippa. Toen de pups 7 weken waren, waren er nog 2 vrij. We hadden gebeld om langs te komen maar dat kon voor ons pas een week later (belde op zondag), bij het ophalen dus. Toen we daar eenmaal waren bleek dat er net die middag iemand vroeger was langs gekomen dan verwacht, en er was nog maar een pupje over, Pippa. Daar hebben we toen echt geen gedragstesten of weet ik veel wat op losgelaten, 't was gewoon een 8 weken oud teckelmeisje, óns teckelmeisje Geen minuut spijt van die keuze hoor. Zoals Jokkebrok ook al aangeeft, als het de enige keus is maak je er sowieso wel het beste van.