Het HondenForum

tekkel schreef:Ik vind het altijd zo grappig dat mensen per se een reu of een teef willen hebben. "Ik hoop toch zó dat er een teefje voor me bijzit", jaren wachten op het nest uit precies de gewenste combinatie....
En als de hond er dan is, meteen castreren

Ik heb hier vanalles rondlopen, reu en teef, deels vroeg (vóór de eerste loopsheid) en deels laat (3 jr en bijna 7 jr) gecastreerd en 1 gevasectomiseerd en van allemaal is volstrekt duidelijk of het reutjes of teefjes zijn hoor. Met bijbehorend uiterlijk en gedrag, allemaal met normaal ontwikkelde geslachtsdelen zelfs. Sterker nog, zelfs de opvangpups van vorig jaar die ik allemaal rond 8-9 weken gecastreerd heb zijn allemaal uitgegroeid tot overduidelijke teefjes en reutje. De nadelen van het castreren worden hier zo gigantisch overtrokken dat het bijna een karikatuur is. Met de werkelijkheid heeft dat verder niets meer te doen.

CKS schreef:

tekkel schreef:Ik vind het altijd zo grappig dat mensen per se een reu of een teef willen hebben. "Ik hoop toch zó dat er een teefje voor me bijzit", jaren wachten op het nest uit precies de gewenste combinatie....
En als de hond er dan is, meteen castreren

Ik heb hier vanalles rondlopen, reu en teef, deels vroeg (vóór de eerste loopsheid) en deels laat (3 jr en bijna 7 jr) gecastreerd en 1 gevasectomiseerd en van allemaal is volstrekt duidelijk of het reutjes of teefjes zijn hoor. Met bijbehorend uiterlijk en gedrag, allemaal met normaal ontwikkelde geslachtsdelen zelfs. Sterker nog, zelfs de opvangpups van vorig jaar die ik allemaal rond 8-9 weken gecastreerd heb zijn allemaal uitgegroeid tot overduidelijke teefjes en reutje. De nadelen van het castreren worden hier zo gigantisch overtrokken dat het bijna een karikatuur is. Met de werkelijkheid heeft dat verder niets meer te doen.

Raar dan dat ik vooral reuen overduidelijk hier in de buurt herken als castraat zonder eerst zn achterkant te onderzoeken. Weinig tot geen bespiering, idioot puppengedrag wat tot div problemen bij andere honden leidt want de credits die erbij horen hebben ze natuurlijk niet, en ze worden vaak als teef gezien wat nog meer problemen geeft...
Jij mag t overdrijven vinden ik zie genoeg en wat ik zie bevalt me absoluut niet. Teef heb ik zelf gehad en daarom zou ik t ook nooit meer doen zonder medische reden.

CKS schreef:

tekkel schreef:Ik vind het altijd zo grappig dat mensen per se een reu of een teef willen hebben. "Ik hoop toch zó dat er een teefje voor me bijzit", jaren wachten op het nest uit precies de gewenste combinatie....
En als de hond er dan is, meteen castreren

Ik heb hier vanalles rondlopen, reu en teef, deels vroeg (vóór de eerste loopsheid) en deels laat (3 jr en bijna 7 jr) gecastreerd en 1 gevasectomiseerd en van allemaal is volstrekt duidelijk of het reutjes of teefjes zijn hoor. Met bijbehorend uiterlijk en gedrag, allemaal met normaal ontwikkelde geslachtsdelen zelfs. Sterker nog, zelfs de opvangpups van vorig jaar die ik allemaal rond 8-9 weken gecastreerd heb zijn allemaal uitgegroeid tot overduidelijke teefjes en reutje. De nadelen van het castreren worden hier zo gigantisch overtrokken dat het bijna een karikatuur is. Met de werkelijkheid heeft dat verder niets meer te doen.

Ik zie het hier toch overduidelijk aan mijn teefje, wat zou ik daar aan moeten overdrijven dan? Wel wat vreemd dat zowat iedereen dezelfde zaken opmerkt en er bij jou helemaal niets aan de hand is Maar als je ook maar een beetje logisch na denkt kun je zelf ook wel begrijpen dat hormonen meerdere functies hebben en dat het niet zo verstandig is om deze vroeg te verwijderen.

En pupjes castreren op de leeftijd van 8/9 weken?

ik denk dat bij castratie, iedereen leest wat hij wil lezen. En iedereen aan zijn of haar hond ziet of die van een ander wat hij wil zien.
Feit is dat je aan mijn honden niet kunt zien dat ze al dan niet gecastreerd zijn. Alleen ik merk het in hun gedrag in het geval van mijn reu dan. Geldt voor mijn teef dat ik haar later hat moeten laten castreren voor mijn reu geldt dat ik dat veel eerder had moeten doen. Beide honden zijn er veel gelukkiger door geworden dat hij gecastreerd is en dat had een aantal jaren eerder gekund.

Dit thema is nooit wel of niet. Het is goed naar jou hond en jou situatie kijken en dat is voor iedereen anders maar ook voor elke hond. Wat voor de ene hond goed is is dat niet per definitie voor de ander.

Ik heb een castraat, reu. Maar niemand in mijn omgeving die hem als castraat ziet hoor. Ook andere reuen niet. Hij is nu 2jaar geleden gecastreerd en in die tijd hebben 2!! reuen het idee gehad op hem te willen rijden. 1 van die 2 wilde ook op Dumas (volle reu) klimmen Verder zit hij nog steeds prima in de spieren en puppengedrag heeft ie ook al niet.

Inge O schreef:

Flevo Bordertje schreef:Volgens mij is het echt een kwestie van de opleiding die DA's krijgen. Hoeveel weten er ook niks over rauw vlees voeren? Het lijkt mij een hiaat in de studie.

dat denk ik dus ook.

ik denk echt niet dat da's tegen beter weten in klanten lijmen met dikke leugens maar gewoon heel vaak erg betweterig hun standpunt het enige ware vinden en wat dit soort onderwerpen betreft duidelijk te weinig nuance hebben voorgeschoteld gekregen tijdens hun studie.

Precies! Ik geloof ook niet zo in de graaierigheid van DA's (hoewel die er vast bij zullen zitten). Ik denk dat de meesten oprecht denken dat castreren het beste is voor de hond en vanuit die gedachte handelen. Dat ontslaat ze natuurlijk niet van hun verantwoordelijkheid om zich beter te informeren Hopelijk verbetert er iets in de eenzijdige informatie die DA's krijgen tijdens hun opleiding.