Het HondenForum

johanna68 schreef: verschillen we van mening..dat kan..ik denk als je dus niet snel kwaad wordt zoals je schrijft dus al iets door de vingers ziet waardoor grens steeds verder weg ligt en dan ineens grof ingrijpen!! Was dus niet nodig geweest als je eerder subtiel en zachtaardiger had ingegrepen.. Maar nogmaals.verschil van mening..

Misschien ben ik heel naief maar ik ga er gewoon van uit dat dit allemaal al geprobeerd is. Dus niet snel kwaad worden maar de grens aan geven. Maar wat als het kind dan er voor kiest om die grens te overschrijden, gewoon omdat het zo leuk is (zelflonend)?
Wie zegt dat ik meteen grof ingrijp? Dat is toch iets wat je als laatste doet, toch niet als eerste?

johanna68 schreef: Denk dat het kindje nu weet dat hij beter niet meer naar 'dat' hondje moet gaan en misschien er nu bang voor...maar een kind van twee jaar begrijpt nog niet in algemeen na een beet gedrag en consequenties. Ben het wel eens dat het niet klopt van moeder ...het opletten terwijl ze de hondjes kent en de reactie na het gebeuren.. Maar hoe op te lossen? Tja denk toch wel een goed gesprek met zijn allen...maar om 1 lijn te krijgen terwijl er zoveel mensen over de vloer zijn. Maar ze zou zich moeten aanpassen naar leefomstandigheden bij iemand anders als ze daar met kind komt.. Dat is overal toch zo? Weet ook niet of de hondjes die kindjes niet leuk vinden nu apart moeten of niet.. over ene kant ..wel net zo veilig maar over andere kant...dan zijn er nog 4 en als die lang genoeg gepest worden ...wie weet wat dan... Ik zou denk ikzelf meer aandacht gaan besteden samen betreft omgang kind en hond(en er bij blijven zitten) consequent zijn tegen kind..tot zover en niet verder...Maar dan is het niet in 1 dag opgelost natuurlijk.. Misschien rare oplossing..(geen idee of kind van 2 jaar dat wil) maar ik heb altijd nog box in de kamer...Als ik even naar toilet moet en kleinzoon dus niet in zicht (of iets anders ) zet ik hem even in de box...voor zijn eigen veiligheid...maak het leuk...door iets lekkers ofzo..dus hij ziet het niet als straf...Misschien kan dat een voorlopige veilige oplossing zijn?

Ja, ik zou het risico natuurlijk niet durven te nemen, wetende dat de hond kind-intolerant is, i.c.m. met het kind dat hond-irritant is. Dan sloot ik ook de een van de ander weg, of door een box, of door de gang met deur dicht of wat dan ook.

Maar weet je, ouders met kleine kinderen zijn niet altijd even redelijk en vinden niet altijd dat zij zich elders moeten aanpassen. Zij zullen altijd het belang van het kind voorop stellen, ook ten koste van degenen die daar wonen, ongeacht het of mensen of dieren betreft. Ongeacht of het kind daar mee gebaat is. Pesten mag sowieso nooit toegestaan worden. Het is een no go. Niet honden pesten, en niet andere kinderen pesten. Moet je gewoon niet willen, moet je niet toestaan.

iones schreef:

Irta schreef: Gelukkig zijn dat niet de enigste mogelijkheden Er is ook nog zoiets als simpelweg er voor zorgen dat het kind niet bij de honden kan komen en de honden niet bij het kindje. Pobleem opgelost. Tegen de tijd dat het kind beter weet hoe met honden om te gaan is het vroeg genoeg om ze eens samen te laten.

Kennelijk is er die optie niet altijd.
Want uit dit verhaal blijkt dat dit er al lang aan zat te komen. En dan hadden ze dus voor die optie kunnen kiezen. Maar dat hebben ze niet gedaan, kennelijk was deze situatie dus onvermijdelijk.

Ach kom nou, die optie is er altijd wel. Al ga je met de koter naar buiten of zet de honden in een slaapkamer. Dat mensen niet voor die optie kiezen zegt niet dat dat niet had gekund.

Mijn kinderen hebben nog nooit iets stouts bij dieren gedaan.En dat begon al met hun knuffels en poppen.

Knuffels zijn lief,daar knuffel je mee.Daar ga je niet boven op staan springen.

Poppen (meisje haha)daar zorg je voor,kleed je aan,maak je een bedje voor.Die ga je niet met pen de ogen uit steken of tegen de muur smijten...No way dat een kind zulk gedrag vertoont in mijn huis.

Dat geld uiteindelijk ook voor dieren,dieren zijn lief,hebben jou zorg nodig.Die aai je(aai hondje,lief hondje...tot vervelends toe haast)Schoon bakje water neer zetten.

Als een van mijn kinderen vervelend was konden ze op de trap gaan zitten,het aantal minuten dat ze oud waren.(Mijn zoon zit er haast nooit meer,goed he...haha Mijn dochter met haar 21 ook niet meer hoor)

Als mijn kind de hond aan het haar trekt?Hup op de trap....wekkertje.....uitleg geven,vragen...naar de hond toe gaan en sorry zeggen.
Volgende keer weer?Hup weer op de trap...wekkertje....etc.etc
Tot vervelends toe.......
Uit eindelijk houdt het wel op en mocht je weer wat zien hoef je vaak alleen maar te zeggen,denk er om he,anders zit je zo weer op de trap.

Mijn zoon (met zijn beperkingen) moet ik soms nog helpen om te laten voelen hoe hij moet aaien,dat gaat soms wat warrig,of hard of hij let niet op de oogjes.....Hij speelt ook met Vlinder,als ik er bij ben.En als het te hard gaat zeg ik er wat van en leg uit dat dat zeer kan doen......
Hij kan soms wel eens hele harde geluiden maken die de hondjes (en ik ook niet)niet prettig vinden.Ik leg dan ook uit dat ze daar van schrikken.

Dat heeft allemaal begeleiding nodig kinderen met honden.

En als de zus dat radicaal anders doet,dus de kinderen wild en hard met een hond laat spelen,tillen...etc.Dan zal dat voor dat kindje normaal zijn bij iedere hond(of ander dier) die het kind tegen komt.Met alle risico`s van dien.

Ik zou een hartig woordje met de zus gaan praten dat jij nou eenmaal andere regels in huis hebt en als zij zich daar niet aan kan houden (omdat ze dat kind niet aan pakt) dan neemt ze dat kind maar niet meer mee.

En helpt dat niet en ze wil wel met haar kind komen en de situatie blijft hetzelfde?Dan zou ik ze scheiden van elkaar.
Want je kunt die 3 wel weg halen,maar het is voor elke hond zielig als het kind gaat schoppen of aan de haren trekken.

Als het mijn neefje was geweest en ik zat op dat moment in de situatie was ik mega kwaad op mijn zus geworden,en als ze na een paar keer niet wilden luisteren kon ze naar huis vertrekken.

En dan jou de schuld geven dat jouw hondje heeft gebeten....ik zou mezelf opvreten van binnen...

Nee hoor daar was ik snel klaar mee.

Ik zou tegen de zus zeggen dat ze haar kind eerst maar eens fatsoen bij moest brengen en kom dan maar weer eens terug.

O en als ze al aangifte zou doen komen ze eerst een waarschuwing geven over het algemeen.
En als je eigen zus dat zou doen i.p.v. het met jou oplossen zou ik ook uit mijn plaat gaan waarschijnlijk.

Even wat anders:Ik vind het wel heel bijzonder dat een Shih Tzu bijt....Dan ben je heel,heel ver gegaan!

Ja, ik zou het risico natuurlijk niet durven te nemen, wetende dat de hond kind-intolerant is, i.c.m. met het kind dat hond-irritant is. Dan sloot ik ook de een van de ander weg, of door een box, of door de gang met deur dicht of wat dan ook.

Maar weet je, ouders met kleine kinderen zijn niet altijd even redelijk en vinden niet altijd dat zij zich elders moeten aanpassen. Zij zullen altijd het belang van het kind voorop stellen, ook ten koste van degenen die daar wonen, ongeacht het of mensen of dieren betreft. Ongeacht of het kind daar mee gebaat is. Pesten mag sowieso nooit toegestaan worden. Het is een no go. Niet honden pesten, en niet andere kinderen pesten. Moet je gewoon niet willen, moet je niet toestaan.[/quote]




oh mn quote werkt niet hahaha

Idd die ouders heb je...ik ken iemand die er niets van zegt als haar kids zomaar op mijn zoon zijn slaapkamer gaan (zogenaamd naar toilet) daar spullen pakken en meenemen naar de kamer...er niks van zegt als ze naar de katten willen zonder te vragen (apart kamer) er niks van zegt als ze hun onderbroek naar beneden trekken om hun plasser of billen te laten zien enz enz ..mag allemaal...Best...maar niet in mijn huis. Ik ben best gastvrij en vind ook kids best leuk maar er zijn regels en er is een grens. Idd pesten is nooit goed. En ben het met je eens dat sommige ouders 'fouten"van hun kind niet willen zien.. Dat is gebrek in opvoeding denk ik. Kids maken fouten en dat moet ook..daar leren ze van (bedoel niet dat goed is leren betreft beet hoor) maar gewone fouten in keuzes maken. Mijn oudste is regelmatig op zijn smoeltje gegaan omdat hij zelf wilde..puberen..beter wist..enz..Ik was er wel op achtergrond natuurlijk beetje onzichtbaar maar liet hem wel zijn fout begaan..en alles is goed gekomen met hem.

Tja gescheiden houden...dat is betreft veiligheid wel beste optie maar op langere duur ook haalbaar? Als na mijn eigen ga kijken..ik heb altijd wel ruimtes binnen en buiten gehad waar Wanda apart kon of zich anders terug kon trekken ...die plaats mochten of konden kids niet zomaar komen.Nu heeft wanda nog nooit een poging gedaan iets te doen maar je weet ook niet hoe bv vriendjes van mn zoontje met honden omgaan. En stond er niet altijd bij als ze waren spelen..heb ik het wel over latere leeftijd vanaf jaar of 6. Ook met mijn kleinzoon lette ik altijd goed op...hij mocht niet naar plaats van wanda..het hoeft ook niet altijd opzet zijn van een kin..mijn kleinzoon begon te lopen maar nog wat wankel..zakte zovaak ff door beentje..tja dan kan hij ook per ongeluk op wanda vallen...dus risico nam ik niet. Maar als ik alleen was met mijn eigen kind toen die jonger was...nou dat is me best wel meerdere malen overkomen dat hij lekker spelen was..wanda erbij...en ik ff snel toilet...naar eten kijken o.i.d Misschien dom maar dat gebeurt denk ik niet mij alleen..foutjes sluipen er snel in als het lang goed gaat

lieke schreef:Je gaat toch verdorie een peuter, een baby nog, niet pijnigen om hem een lesje te leren? Wat een ontzettend achterlijk en achterhaald concept.

Ik weet het niet Lieke. Toen ik twee was had ik de enórm leuke gewoonte om alles en iedereen te bijten. Hárd. Er is veel geprobeerd om mij daar mee op te laten houden.
Weet je wanneer ik er mee ophield? Toen een ander kind mij hárd terugbeet. Toen kreeg ik pas door dat het blijkbaar pijn deed. Dat was een heel zinnige les.

Ontopic denk ik dat iedereen faalt. De volwassenen die het kind zouden moeten begeleiden, en het baasje van de honden, die faalt de honden in bescherming te nemen.
TS kan best op alle fronten gelijk hebben (moeders dient er voor te zorgen dat haar kind geen hond kan treiteren), maar als het echt mis gaat en moeders doet aangifte, is het de hond die aan het kortste eind trekt en in beslag wordt genomen en wellicht wordt afgespoten. Allemaal omdat de ego's van de volwassenen een normale oplossing (gewoon scheiden) in de weg staan.

idd terug pijn doen? mn kleinzoon moet ook van kopjes afblijven die op tafel staan... dat weet hij... maar toch als ik net beker hete chocolade heb gemaakt en moet ff naar de keuken..zet ik kopje weg..neem ik geen risico in...dat hij dan maar moet voelen..bah denk er niet aan..heb geen beide zoons nooit een tik hoeven geven trouwens... terwijl mn oudste zeker vergeleken bij mn jongste...een ettertje kon zijn en hyper.

Kijk het is in mijn ogen altijd heel simpel.

Een hond in dit geval TS hond is zij verantwoordelijk voor.
Het kind in dit geval daar is haar zus voor verantwoordelijk.

TS had de honden niet in de buurt van dat kind moeten laten komen zonder strikte supervisie.

Daarmee bedoel ik 1 hond bij je roepen het kind op je schoot en dat samen de hond even aaien. Dan is het klaar. Voor een kind van 2 is dat meer dan genoeg. De zus in kwestie had dat eigenlijk zo moeten doen, maar ik ga daar nooit vanuit en daarom doe ik het altijd zelf. Het kind moet je leren omgaan met honden en dat zou de taak van jouw zus moeten zijn en jij zou daar met 10 honden een goede aanvullende rol in kunnen spelen. Ik vind dat jullie allebei even schuldig zijn aan deze ellende. Als het kind niet omgaat met de hond zoals je het hebt geleerd dan is het klaar. Hond weg en laat het kind maar even huilen of als je van de methode bent een corrigerende tik dan is dat ook prima. Een vriend van mij heel simpel was vroeger gemeen tegen honden als huid omdraaien en vervelend doen toen zag de moeder dat hij aan de haren van de hond trok en toen trok de moeder eens aan zijn haren en zei de profetische woorden: ''vind je dat fijn? Kind: Nee, nou de hond vindt dat ook niet fijn en die heeft geen handen om aan jouw haar trekken maar wel tanden om in jouw hoofd te zetten en dat doet nog veel meer pijn, Snap je dat? Ja mam en klaar''. Kind heeft nooit meer iets gedaan bij welke hond dan ook en heeft nu ook zelf een hond.

Het hele verhaal hoe ouders hun kinderen opvoeden is eigenlijk niet relevant. De eigenaar van een hond en niet de zus stelt een vraag dan moet je het denk ik alleen over de verantwoordelijkheden hebben die bij de eigenaar liggen. Als ik met een hond over straat ga moet ik er ook op voorbereid zijn dat er kinderen/mensen met honden/ honden komen die probleem situaties kunnen opleveren. Als er een keer iets fout gaat kun je wel gaan klagen over onwetendheid van anderen of dat je het er totaal niet mee eens bent hoe anderen een situatie hebben aangepakt maar zo werkt et helaas niet. Als je als eigenaar weet van je hond dat ie niet van kinderen/mensen of andere honden houd, heb je naar mijn mening gewoon de verantwoordelijk heid om tijdens zulke situaties je hond goed in de gaten te houden of zulke situaties te vermijden zo goed als dat kan , ongeacht of je nou een pitbull hebt of een schijnbaar ongevaarlijk schoothondje, hoe fout andere mensen ook zitten zorg dat je altijd zelf de situatie onder controle hebt. ik snap dat het hier net wat moeilijker ligt omdat het om iemand gaat die nog thuis woont en een zus die ook recht heeft om met de kleine langs te komen. Maar sta er gewoon boven, vraag of moeder haar kind wat meer onder controle wilt houden maar neem zelf gewoon je eigen verantwoordelijkheid en haal je hond weg als de koter niet wilt leren.

Ik begrijp werkelijk niet hoe makkelijk sommigen de schuld bij de moeder leggen, ja natuurlijk moet zij opvoeden. Maar hoe dan ook vind ik de baas van de hond absoluut niet minder verantwoordelijk. Zéker niet op het moment dat moeders er niet bij is.


Sorry, maar je weet dat je hond niet goed met kinderen kan. Het kind zit de hele dag al achter de hond aan waarop niet/nauwelijks wordt gereageerd. In ieder geval niet voldoende zodat het werkt.
Dan haal je die hond toch weg uit die situatie? Zo moeilijk is dat niet hoor.


Hier komen ook flink wat kleine kinderen over de vloer, maar ook al zit de moeder erbij, wil niet zeggen dat ik niet op mijn honden let onder het mom van, ja ma moet maar opletten.
We hebben het hier een keer gehad dat er een bijna 2 jarige de mand in wilde kruipen waar Kyra in lag met een botje. Ik vind dat de mand gewoon de plek moet zijn waar een hond rust heeft en kinderen niet in moeten komen. Dus ik zeg tegen dat kind dat ze dat maar niet moet doen, reageert haar moeder van, oh maakt niet uit hoor, desnoods leert ze het maar hardleers
Nou..... Dat doe je dan maar met je eigen honden als je dat zo graag wil, maar mijn honden hoeven geen kinderen te bijten zodat ze iets leren. (Sowieso van de zotte natuurlijk, maar goed)

Los van dat het kind natuurlijk opgevoed moet worden end at dit gedrag echt niet wenselijk is, zul je als je oppast toch zelf ook de verantwoording moeten nemen. Veiligheid gaat boven alles, en kun je het zelf niet aan met de combi kind/hond dan moet je 1 aspect daarvan verwijderen. Dus of niet meer oppassen, of je sluit de hond even weg van de kinderen. Zó moeilijk is het allemaal niet hoor.

Als moeders niet oplet moet je het zelf doen inderdaad. Ik had mijn honden mee naar mijn halfzusje's verjaardag en daar was een vrouw met 2 kinderen. Het zoontje bleef maar aan barney zitten en ik wist dat barney dat helemaal niet leuk vond. Dus ik heb na 2x wat zeggen (moeders zei niets nl, op een halfslachtige poging na) hem bij zijn armpje gepakt en boos gezegt dat hij nu maar eens bij mijn hond vandaan moest blijven of ik zou anders heel boos worden.
En hij wilde me vast niet heel boos hebben had ik er nog dreigend bij gezegt. Ventje is niet meer bij barney in de buurt geweest.

Hij mag dan niet mijn kind zijn geweest maar barney is wel míjn hond.

Zo te merken ben ik dan nog van de "oude" stempel als het op opvoeden aan komt.
Eerst komt er een waarschuwing dat iets niet mag doe je het weer dan krijg je straf en dat kan ook een schop onder de kont zijn of een time out op de trap. Dat is afhankelijk wat je doet. Als ik lees dat de hond al ik weet niet hoe lang is geplaagd door aan de staart en haren te trekken. Had dit kind van mij een schop onder de kont gekregen ( waar de moeder bij zou zijn) en als mams hier boos om zou worden kreeg ze er ook een onder de achterste.

Ik lees hier iedere keer zet de honden in een andere ruimte maar ik denk dat het jochie gewoon naar de honden zou gaan want er is niemand die genoeg overwicht op het joch heeft om hem tegen te houden.
Het jochie is nog MAAR 2 en lacht je uit als je hem corrigeerde dit voorspelt weinig goede voor als hij 6 jaar is. Misschien een idee om mama naar een opvoedcursus te sturen voor wat gewenst gedrag is dit doen we tenslotte toch ook als hondeneigenaar. We gaan naar cursus om de hond/baas gewenst gedrag te leren.
Succes met je zus,neefje en je honden

Jemig... een kind hoeft niet afgeranseld. Maar wat is er mis met een ouderwetse tik op de vingers of op de kont?

Heb er niet veel gehad. Maar die ik gehad heb waren zeer duidelijk en zinvol. En nee, absoluut geen trauma's. Alleen duidelijkheid.
Al was het meestal zo dat mijn moeder alleen maar hoefde te kijken..... en ik wist waar ik aan toe was.
Een keer waarschuwen dat mijn ma net zo hard aan mijn haar zou trekken als ik bij de hond zijn staart deed was voldoende om het nooit meer in mijn bolle kop te halen.

Veronique & Kyra schreef:Ik begrijp werkelijk niet hoe makkelijk sommigen de schuld bij de moeder leggen, ja natuurlijk moet zij opvoeden. Maar hoe dan ook vind ik de baas van de hond absoluut niet minder verantwoordelijk. Zéker niet op het moment dat moeders er niet bij is.

Dit dacht ik ook meteen.


TS past op een kindje en als volwassene ben jij ts dus dan verantwoordelijk.
En dan maakt het niks uit hoe de moeder het kind op heeft gevoed. Jij bent op dat moment verantwoordelijk.
Niet het kind. Niet de hond.
Je hebt als volwassen hondeneigenaar dan gewoon te zorgen dat beiden veilig zijn. En het kind zat al achter de hond aan continu daar heb je dan een stokje voor te steken door ze uit elkaar te halen.

De moeder van het kind was er niet bij. Ik kan je zeggen dat als het om mijn kind zou gaan ik flink pissig zou zijn.

En ik las iets over een kindje op een bepaalde manier iets duidelijk maken. Alsof je met slaan ver komt.

Ts zou zelf eens goed door elkaar gerammeld moeten worden. Kijken of je bij bewustzijn komt.

toots schreef:

Veronique & Kyra schreef:Ik begrijp werkelijk niet hoe makkelijk sommigen de schuld bij de moeder leggen, ja natuurlijk moet zij opvoeden. Maar hoe dan ook vind ik de baas van de hond absoluut niet minder verantwoordelijk. Zéker niet op het moment dat moeders er niet bij is.

Dit dacht ik ook meteen.


TS past op een kindje en als volwassene ben jij ts dus dan verantwoordelijk.
En dan maakt het niks uit hoe de moeder het kind op heeft gevoed. Jij bent op dat moment verantwoordelijk.
Niet het kind. Niet de hond.
Je hebt als volwassen hondeneigenaar dan gewoon te zorgen dat beiden veilig zijn. En het kind zat al achter de hond aan continu daar heb je dan een stokje voor te steken door ze uit elkaar te halen.

De moeder van het kind was er niet bij. Ik kan je zeggen dat als het om mijn kind zou gaan ik flink pissig zou zijn.

En ik las iets over een kindje op een bepaalde manier iets duidelijk maken. Alsof je met slaan ver komt.

Ts zou zelf eens goed door elkaar gerammeld moeten worden. Kijken of je bij bewustzijn komt.

De moeder was er wel bij toen er gebeten werd Toots. Of iig, toen was de TS weg als ik het goed begrijp en het kind was uit zicht gelopen van de moeder. Dus dan is de moeder alsnog verantwoordelijk.

Neemt niet weg dat de verantwoordelijkheid daarvoor bij TS lag. Als het kind de hele dag al de ruimte krijgt om te pesten en er blijkbaar niet goed genoeg ingegrepen wordt, dan snap ik het niet. Sneu voor het kindje en de honden.

Ja klopt ze was even de kamer uit.
Het ligt dus anders.
Ik las dat de moeder even de kamer uit was en zij met haar vader en het kindje en de honden de kamer bleef.
Maar het is dus andersom.

Het blijft idd sneu.
En er had door een volwassene in gegrepen moeten worden.
Al toen het kindje het hondje op begon te jagen naar mijn idee.
Dat is gewoon al niet wenselijk.

toots schreef:Ja klopt ze was even de kamer uit.
Het ligt dus anders.
Ik las dat de moeder even de kamer uit was en zij met haar vader en het kindje en de honden de kamer bleef.
Maar het is dus andersom.

Het blijft idd sneu.
En er had door een volwassene in gegrepen moeten worden.
Al toen het kindje het hondje op begon te jagen naar mijn idee.
Dat is gewoon al niet wenselijk.

Precies. En het maakt niet uit hoe het kindje met honden om leert gaan, als je weet dat dat niet matcht met jouw honden, houd je het kind en de honden uit elkaar.

EDIT: Het maakt wel uit, maar blijkbaar werken de methodes die er nu gebruikt worden niet en de moeder ziet geen noodzaak om het te veranderen. Dan zou ik voor de simpelste oplossing gaan. Honden en kind scheiden.

Daisy@ schreef:Jemig... een kind hoeft niet afgeranseld. Maar wat is er mis met een ouderwetse tik op de vingers of op de kont?

Heb er niet veel gehad. Maar die ik gehad heb waren zeer duidelijk en zinvol. En nee, absoluut geen trauma's. Alleen duidelijkheid.
Al was het meestal zo dat mijn moeder alleen maar hoefde te kijken..... en ik wist waar ik aan toe was.
Een keer waarschuwen dat mijn ma net zo hard aan mijn haar zou trekken als ik bij de hond zijn staart deed was voldoende om het nooit meer in mijn bolle kop te halen.

Hier ben ik het wel mee eens wat betreft het kind: als alle andere opties (waarschuwen, time-out etc.) niet werken en het gedrag wat het kind vertoond is potentieel gevaarlijk kan een corrigerende tik op de vingers soms best heel veel duidelijkheid scheppen. Voorwaarde is dan wel dat degene die de tik uitdeelt dit niet doet uit woede (want dan wordt het vaak afranselen) maar als echt een gerichte correctie. Net zo gericht als de moeder die haar zoontje aan de haren trekt om te laten voelen hoe dat voelt bij een hond (en dat vindt iedereen blijkbaar een zeer goede oplossing).

Neemt niet weg dat als je weet dat je neefje komt en dat die lang niet altijd even lief is tegen honden, je als eigenaar je maatregelen moet nemen. Honden wegsluiten en je neefje consequent weghouden of weghalen bij de honden. Is niet leuk maar een dreigement dat je hond(en) afgespoten gaan worden is ook niet leuk. Niet dat ik dat zie gebeuren in deze situatie overigens, is er überhaupt aangifte gedaan door de moeder?

nathalie71 schreef:Even wat anders:Ik vind het wel heel bijzonder dat een Shih Tzu bijt....Dan ben je heel,heel ver gegaan!

Nou dat kun je wel zeggen. Dit is ook voor het eerst in bijna 10 jaar dat ik dit meemaak met een Shih Tzu hoor.

Inmiddels is gelukkig de boel hier rustiger. Blijkbaar heeft het bijtincidentje flinke indruk achter gelaten want zuslief let nu veel meer en beter op hem. (als het kalf verdronken is ja, maarja) Ook mijn neefje zelf is wat rustiger in de omgang met de honden.
Als het TE druk is neem ik de hond in kwestie mee naar boven, maar veelal laat mijn neefje haar nu absoluut met rust.

Amaranthas schreef:

nathalie71 schreef:Even wat anders:Ik vind het wel heel bijzonder dat een Shih Tzu bijt....Dan ben je heel,heel ver gegaan!

Nou dat kun je wel zeggen. Dit is ook voor het eerst in bijna 10 jaar dat ik dit meemaak met een Shih Tzu hoor.

Inmiddels is gelukkig de boel hier rustiger. Blijkbaar heeft het bijtincidentje flinke indruk achter gelaten want zuslief let nu veel meer en beter op hem. (als het kalf verdronken is ja, maarja) Ook mijn neefje zelf is wat rustiger in de omgang met de honden.
Als het TE druk is neem ik de hond in kwestie mee naar boven, maar veelal laat mijn neefje haar nu absoluut met rust.

Soms moet er eerst wat gebeuren,al heb je dan nog van die mensen die een plaat voor hun kop blijven houden (helaas mee gemaakt in de buurt)

Ja,ze staan er ook totaal niet om bekend dat ze zouden bijten maar ik denk dat iedere hond een grens heeft ook al zit het niet in de aard.

Maar ook al bijt de hond niet ik vind het super zielig voor de hondjes als ze "gepest"worden. kan daar helemaal niet tegen!

(even voor een ander topic;heb je ook foto`s van je hondjes veeeell foto`s????)

@Eilfy
Afranselen is idd niet nodig. Alsjeblieft niet! En uit woede werkt ook niet.
Maar er is volgens mij niemand van onze generatie dood gegaan aan duidelijkheid, en als daar dan heel soms een pets op de kont bij nodig is....


Om te beginnen ben ik ervoor, om, als het om dit verhaal gaat ervoor te zorgen dat er niets fout kan gaan, dus scheiden. Zo moeilijk is dat niet.

Al lees ik net dat de hap wel effect heeft gehad. Ook eigenlijk wel weer triest dat er volwassenen rondlopen die het eerst zover willen laten komen.

Amaranthas schreef: Inmiddels is gelukkig de boel hier rustiger. Blijkbaar heeft het bijtincidentje flinke indruk achter gelaten want zuslief let nu veel meer en beter op hem. (als het kalf verdronken is ja, maarja) Ook mijn neefje zelf is wat rustiger in de omgang met de honden.
Als het TE druk is neem ik de hond in kwestie mee naar boven, maar veelal laat mijn neefje haar nu absoluut met rust.

Dat is een hondje van de drie die niet zo blij waren met neefje.
En de andere twee?

In ieder geval prettig dat neefje zich koest houdt................ voorlopig

johanna68 schreef:



oh mn quote werkt niet hahaha

Idd die ouders heb je...ik ken iemand die er niets van zegt als haar kids zomaar op mijn zoon zijn slaapkamer gaan (zogenaamd naar toilet) daar spullen pakken en meenemen naar de kamer...er niks van zegt als ze naar de katten willen zonder te vragen (apart kamer) er niks van zegt als ze hun onderbroek naar beneden trekken om hun plasser of billen te laten zien enz enz ..mag allemaal...Best...maar niet in mijn huis. Ik ben best gastvrij en vind ook kids best leuk maar er zijn regels en er is een grens. Idd pesten is nooit goed. En ben het met je eens dat sommige ouders 'fouten"van hun kind niet willen zien.. Dat is gebrek in opvoeding denk ik. Kids maken fouten en dat moet ook..daar leren ze van (bedoel niet dat goed is leren betreft beet hoor) maar gewone fouten in keuzes maken. Mijn oudste is regelmatig op zijn smoeltje gegaan omdat hij zelf wilde..puberen..beter wist..enz..Ik was er wel op achtergrond natuurlijk beetje onzichtbaar maar liet hem wel zijn fout begaan..en alles is goed gekomen met hem.

Tja gescheiden houden...dat is betreft veiligheid wel beste optie maar op langere duur ook haalbaar? Als na mijn eigen ga kijken..ik heb altijd wel ruimtes binnen en buiten gehad waar Wanda apart kon of zich anders terug kon trekken ...die plaats mochten of konden kids niet zomaar komen.Nu heeft wanda nog nooit een poging gedaan iets te doen maar je weet ook niet hoe bv vriendjes van mn zoontje met honden omgaan. En stond er niet altijd bij als ze waren spelen..heb ik het wel over latere leeftijd vanaf jaar of 6. Ook met mijn kleinzoon lette ik altijd goed op...hij mocht niet naar plaats van wanda..het hoeft ook niet altijd opzet zijn van een kin..mijn kleinzoon begon te lopen maar nog wat wankel..zakte zovaak ff door beentje..tja dan kan hij ook per ongeluk op wanda vallen...dus risico nam ik niet. Maar als ik alleen was met mijn eigen kind toen die jonger was...nou dat is me best wel meerdere malen overkomen dat hij lekker spelen was..wanda erbij...en ik ff snel toilet...naar eten kijken o.i.d Misschien dom maar dat gebeurt denk ik niet mij alleen..foutjes sluipen er snel in als het lang goed gaat

Maar uit heel jouw verhaal lees ik dat jij grenzen stelde en regels stelde. En je kreeg kennelijk je kinderen zover dat ze zich daar aan hielden. Door bijvoorbeeld een time out te geven (in de hal). In ieder geval volgden er bij jou consequenties, als ze zich misdroegen. En weet je, dat laatste he, daar schort het nogal eens aan.

Miranda schreef: Ik weet het niet Lieke. Toen ik twee was had ik de enórm leuke gewoonte om alles en iedereen te bijten. Hárd. Er is veel geprobeerd om mij daar mee op te laten houden.
Weet je wanneer ik er mee ophield? Toen een ander kind mij hárd terugbeet. Toen kreeg ik pas door dat het blijkbaar pijn deed. Dat was een heel zinnige les.

Je kunt niet altijd alles uitleggen.
Ander voorbeeld: de kachel die heet is. Leg een kind eens uit hoe hij zich daar aan kan bezeren, en lelijk! Dat lukt verbaal gewoon niet. Totdat je zijn handje pakt en het heel even kort laat voelen. Te kort om zich te bezeren, maar wel zo dat hij weet wat hitte is en dat dit zeer gaat doen.
Leren door ondervinding. Kinderen laten zich niet altijd alles voorkauwen.

Pino01 schreef:k lees hier iedere keer zet de honden in een andere ruimte maar ik denk dat het jochie gewoon naar de honden zou gaan want er is niemand die genoeg overwicht op het joch heeft om hem tegen te houden.
Het jochie is nog MAAR 2 en lacht je uit als je hem corrigeerde dit voorspelt weinig goede voor als hij 6 jaar is. Misschien een idee om mama naar een opvoedcursus te sturen voor wat gewenst gedrag is dit doen we tenslotte toch ook als hondeneigenaar. We gaan naar cursus om de hond/baas gewenst gedrag te leren.
Succes met je zus,neefje en je honden

Hier ben ik het nou helemaal mee eens!
De hond is niet degene die fout is. En die mag ook niet gestraft worden. Het kind moet zich gedragen en dat moet hij leren. Maar ze leren hem niets. De moeder leert hem niets.

iones schreef:

lieke schreef: Ben jij wel helemaal wijs?
Je hebt het over een tweejarig kind. Niet over een 10-jarige of zo. En dan nog is het belachelijk om een kind door middel van geweld te leren dat hij geen geweld mag gebruiken.
Voed jij je honden ook zo op?

Volgens mij ben ik de enige die wijs is!
Ik denk dat de corrigerende tik de enige manier is om het kind te overtuigen en om zo te voorkomen dat hij gebeten wordt! Al het andere werkte overduidelijk niet!

Ik heb het ook een keer gedaan met mijn vroegere hondje Polleke. Zat altijd achter iones aan te jagen (mijn paard) en wat ik ook deed en riep, gewoon doorgaan he! Met het risico dat ze nog eens een trap zou krijgen van het paard! Toen heb ik er een keer de longeerzweep over gelegt. En dát hielp eindelijk. Kreeg ik iedereen over me heen dat ik een dierenbeul was. Nee, dan die hond een trap laten krijgen.... Ze moet gewoon luisteren voor haar eigen veiligheid! Die zweep daar hield ze niets van over. Maar van een paardentrap weet je dat zo net nog niet.


Wat is nou belangrijk? Het principe van geen geweld? Of veiligheid? Ik zelf kies voor het laatste.

lekkere baas



daar sla jij een hond mee???

iones schreef:

Miranda schreef: Ik weet het niet Lieke. Toen ik twee was had ik de enórm leuke gewoonte om alles en iedereen te bijten. Hárd. Er is veel geprobeerd om mij daar mee op te laten houden.
Weet je wanneer ik er mee ophield? Toen een ander kind mij hárd terugbeet. Toen kreeg ik pas door dat het blijkbaar pijn deed. Dat was een heel zinnige les.

Je kunt niet altijd alles uitleggen.
Ander voorbeeld: de kachel die heet is. Leg een kind eens uit hoe hij zich daar aan kan bezeren, en lelijk! Dat lukt verbaal gewoon niet. Totdat je zijn handje pakt en het heel even kort laat voelen. Te kort om zich te bezeren, maar wel zo dat hij weet wat hitte is en dat dit zeer gaat doen.
Leren door ondervinding. Kinderen laten zich niet altijd alles voorkauwen.

Nou, dat vind ik geen leren door ondervinding, dat vind ik kindermishandeling!
Wij zeiden AU HEET, snapten ze best hoor....

Ik heb wel eens eigenwijs mijn hand tegen de kachel aangelegd. Gewoon langslopen en door de waarschuwingen was ik nieuwsgierig en duwde ik het hekje om en meteen hand tegen de kachel. Nooit meer gedaan en daarna keurig geluisterd als er nee werd gezegd. Maar dat vind ik anders, heel erg anders...

Selene schreef:
lekkere baas



daar sla jij een hond mee???

'1x ooit gedaan. Kiezen voor het minste kwaad.

fes/lou schreef: Nou, dat vind ik geen leren door ondervinding, dat vind ik kindermishandeling!
Wij zeiden AU HEET, snapten ze best hoor....

Mishandeling wordt het, als het kind zich bezeert. Dan heb je het handje te lang tegen de kachel gehouden.
Au heet, ik weet niet of ze dat altijd begrijpen. Of ze het concept hitte begrijpen. Maar zelfs al zouden ze het begrijpen, wil dat nog niet altijd zeggen dat ze dat van je aannemen.