Re: Mijn once in a lifetime lieverd gaat de strijd verliezen
Geplaatst: 22 okt 2012 21:02
Ik zal zo goed als het kan proberen een update te geven. Ik zal vast veel dingen vergeten, maar misschien dat iemand die er meer verstand van heeft, dit kunnen verbeteren of aanvullen.
Vanmiddag zijn we terug naar de Vallei gegaan (da van vannacht) we hadden de uitslagen van de vorige echo, 27 sept, gemaakt bij mijn eigen da, ABC, en de bloeduitslagen van toen bij ons.
Daar kwam toen uit dat er een zeer licht ontstekingsbeeld was en iets verhoogde waarde van een van de leverwaarden. ABC legde dit uit, en ik dacht dat ook, dat de iets verhoogde leverwaarde kwam door de prednison en de onstekingscellen die licht verhoogd waren kwam door de artritis wat toen erg opspeelde.
Haar lever zag er toen goed uit, als ik het goed las was de buitenkant mooi recht en er stond geen bolling (dacht ik)
Bij de Vallei vanmiddag kreeg ik een andere da, die van de nacht had ook weer een spoed. Wel kwam de, zeer bekwame, assistente van de nacht kijken en ze zei ze is minder geel.
Ik vroeg de da wat zei zag als klinisch beeld aan Cujo, want zij zag haar voor het eerst. Ze zei ik zie een enorm zieke hond, maar ik had erger verwacht na wat ze had gehoord van de da van de nacht. Deze had namelijk gezegd dat ze vannacht dachten dat Cujo zo weg zou glippen, zo slecht ging het.
Ik had af en toe haar temperatuur opgemeten, daar hadden ze in de nacht om gevraagd, en deze schommelde behoorlijk. De laatste meting was vanmiddag 4 uur bij de da en toen was deze 39 2 uur daarvoor 39,4 en zes uur vanochtend 38,6.
Verder vertelde ze dat ze niet 100% wisten of het om een tumor ging, dit is alleen vast te stellen met een lange naald biopt, wat behoorlijk belastend kan zijn voor Cujo. In de toestand van vanmiddag zei ik meteen nee, want wat win ik daarmee?
Zij dacht eigenlijk meer naar een ontsteking gezien het snelle opkomen en toch een lichte, zeer lichte verbetering (koorts, geel zien)
Maar ze zei ook, het maakt niet uit wat het is, ontsteking, tumor of abces, een hond die geel is, beteken ten alle tijden de hoogste alarmbellen zeker met hoge koorts.
Omdat ze toch dacht dat ze iets verbeterd was, heeft ze haar een nieuwe injectie gegeven met AB en een spuit voor morgen meegegeven en voor vanavond een spuit metacam om de koorts nog meer proberen te remmen en ik moest een cerenia tablet geven.
Mocht ze morgen halen (ik let enorm op haar, dat ze geen pijn heeft of zich heel erg ongemakkelijk voelt, want dat wil ik absoluut niet voor haar) en morgen iets verbeterd zijn (ik heb er een hard hoofd in) dan moet ik ab spuiten en geen metacam. Ze wil namelijk weten of de koorts dan weer stijgt. Ik weet niet precies meer waarom dat was, maar ik dacht dat ze dan meer een bepaalde kant op kon denken.
Ze werd vandaag op de dag iets alerter, blafte zelfs toen de buurhonden tekeer gingen en houdt alles strak in de gaten in huis. Wat dus betekende dat ze ruim 20 uur niet geslapen had. Izzy en Amy zijn logeren bij mijn zusje en mijn moeder. Kenzo bewust thuis gehouden, daar hangt ze behoorlijk aan.
Wel werd er gezegd goed te kijken of ze alert bleef, zo niet meteen terug, want dat zou betekenen dat ze bloed van binnen en dan is het over....
Dit kon ook aan de urine gezien worden. Dus staan we buiten, ik laat haar plassen en denk het is erg licht, zegt Michael op een afstand, het lijkt een beetje koffiekleur. Ja en dan, zijn ogen zijn een stuk beter dan mijn ogen nu, ik heb vanaf gisterochtend niet meer geslapen, hij wel dus ik ga zo met haar naar buiten met een bakje en vang maar wat op (hoop ik) en kijk dan hoe het eruit ziet.
Het vreemde is ook dat ze enorm moe is dan echt een paar minuten in een hele diepe slaap valt en dan ineens verschrikt opkijkt en weer gaat liggen. Voor mij als mens lijkt het alsof ze niet aan haar slaap durft toe te geven. Maar goed, dat zijn menselijke gedachten en niet gedacht vanuit Cujo natuurlijk.
Eten wil ze niet, maar een paar stukken gekookte kip wel en frikadel was ook wel fijn vond ze.
Ik bekijk haar gewoon per uur, mocht ze slechter worden laat ik haar niet nog meer verslechteren, dit verdiend ze niet. Ik heb echt een lijn getrokken naar woensdag, nou ja dat zei de DA eigenlijk, en ik kan alleen maar hopen dat ze dat haalt zonder slechter te worden.
Woensdag zouden ze dan opnieuw kijken naar haar waardes in haar lever en naar het ontstekingsbeeld. En geheel afhankelijk van hoe Cujo dan is een echo. Maar als ze maar iets slechter wordt, doe ik dat niet.
Heel verhaal, zal de helft wel vergeten zijn, vraag dan maar, misschien dat het mij dan weer te binnen schiet
Vanmiddag zijn we terug naar de Vallei gegaan (da van vannacht) we hadden de uitslagen van de vorige echo, 27 sept, gemaakt bij mijn eigen da, ABC, en de bloeduitslagen van toen bij ons.
Daar kwam toen uit dat er een zeer licht ontstekingsbeeld was en iets verhoogde waarde van een van de leverwaarden. ABC legde dit uit, en ik dacht dat ook, dat de iets verhoogde leverwaarde kwam door de prednison en de onstekingscellen die licht verhoogd waren kwam door de artritis wat toen erg opspeelde.
Haar lever zag er toen goed uit, als ik het goed las was de buitenkant mooi recht en er stond geen bolling (dacht ik)
Bij de Vallei vanmiddag kreeg ik een andere da, die van de nacht had ook weer een spoed. Wel kwam de, zeer bekwame, assistente van de nacht kijken en ze zei ze is minder geel.
Ik vroeg de da wat zei zag als klinisch beeld aan Cujo, want zij zag haar voor het eerst. Ze zei ik zie een enorm zieke hond, maar ik had erger verwacht na wat ze had gehoord van de da van de nacht. Deze had namelijk gezegd dat ze vannacht dachten dat Cujo zo weg zou glippen, zo slecht ging het.
Ik had af en toe haar temperatuur opgemeten, daar hadden ze in de nacht om gevraagd, en deze schommelde behoorlijk. De laatste meting was vanmiddag 4 uur bij de da en toen was deze 39 2 uur daarvoor 39,4 en zes uur vanochtend 38,6.
Verder vertelde ze dat ze niet 100% wisten of het om een tumor ging, dit is alleen vast te stellen met een lange naald biopt, wat behoorlijk belastend kan zijn voor Cujo. In de toestand van vanmiddag zei ik meteen nee, want wat win ik daarmee?
Zij dacht eigenlijk meer naar een ontsteking gezien het snelle opkomen en toch een lichte, zeer lichte verbetering (koorts, geel zien)
Maar ze zei ook, het maakt niet uit wat het is, ontsteking, tumor of abces, een hond die geel is, beteken ten alle tijden de hoogste alarmbellen zeker met hoge koorts.
Omdat ze toch dacht dat ze iets verbeterd was, heeft ze haar een nieuwe injectie gegeven met AB en een spuit voor morgen meegegeven en voor vanavond een spuit metacam om de koorts nog meer proberen te remmen en ik moest een cerenia tablet geven.
Mocht ze morgen halen (ik let enorm op haar, dat ze geen pijn heeft of zich heel erg ongemakkelijk voelt, want dat wil ik absoluut niet voor haar) en morgen iets verbeterd zijn (ik heb er een hard hoofd in) dan moet ik ab spuiten en geen metacam. Ze wil namelijk weten of de koorts dan weer stijgt. Ik weet niet precies meer waarom dat was, maar ik dacht dat ze dan meer een bepaalde kant op kon denken.
Ze werd vandaag op de dag iets alerter, blafte zelfs toen de buurhonden tekeer gingen en houdt alles strak in de gaten in huis. Wat dus betekende dat ze ruim 20 uur niet geslapen had. Izzy en Amy zijn logeren bij mijn zusje en mijn moeder. Kenzo bewust thuis gehouden, daar hangt ze behoorlijk aan.
Wel werd er gezegd goed te kijken of ze alert bleef, zo niet meteen terug, want dat zou betekenen dat ze bloed van binnen en dan is het over....
Dit kon ook aan de urine gezien worden. Dus staan we buiten, ik laat haar plassen en denk het is erg licht, zegt Michael op een afstand, het lijkt een beetje koffiekleur. Ja en dan, zijn ogen zijn een stuk beter dan mijn ogen nu, ik heb vanaf gisterochtend niet meer geslapen, hij wel dus ik ga zo met haar naar buiten met een bakje en vang maar wat op (hoop ik) en kijk dan hoe het eruit ziet.
Het vreemde is ook dat ze enorm moe is dan echt een paar minuten in een hele diepe slaap valt en dan ineens verschrikt opkijkt en weer gaat liggen. Voor mij als mens lijkt het alsof ze niet aan haar slaap durft toe te geven. Maar goed, dat zijn menselijke gedachten en niet gedacht vanuit Cujo natuurlijk.
Eten wil ze niet, maar een paar stukken gekookte kip wel en frikadel was ook wel fijn vond ze.
Ik bekijk haar gewoon per uur, mocht ze slechter worden laat ik haar niet nog meer verslechteren, dit verdiend ze niet. Ik heb echt een lijn getrokken naar woensdag, nou ja dat zei de DA eigenlijk, en ik kan alleen maar hopen dat ze dat haalt zonder slechter te worden.
Woensdag zouden ze dan opnieuw kijken naar haar waardes in haar lever en naar het ontstekingsbeeld. En geheel afhankelijk van hoe Cujo dan is een echo. Maar als ze maar iets slechter wordt, doe ik dat niet.
Heel verhaal, zal de helft wel vergeten zijn, vraag dan maar, misschien dat het mij dan weer te binnen schiet
Dat moe zijn en toch niet slapen vind ik wel heel zorgelijk, maar ik weet natuurlijk niet echt hoe ze er verder aan toe is. Heel veel sterkte 
voor cujo