Het HondenForum

bram en thijs schreef:

Cleva schreef:Eh, wat heeft hij nou op z'n wang zitten?

En is zijn gezicht op zijn achterhoofd vast geniet? Wel mooie witte tanden.

smoekie schreef:Heb de hele tijd gedacht zal ik, zal ik niet, zal ik, zal ik niet. Doe het toch.

Fafo schreef:

renee-uk schreef:poppenkillers?
weg dr mee, leeeeeeeevensgevaarlijk die honden

Het feit dat hij meerdere familieleden aan heeft gevallen maakt natuurlijk niets uit.

Hond die jij hier beschrijft, die al meerdere familieleden heeft aangevallen behoort naar mijn idee simpelweg gewoon de spuit erin te krijgen.

Ik beschreef inderdaad dat wij de trainingsvideo bekeken hadden en hij daarop de poppen verscheurde. Maar net zo goed daaronder dat stukje stond ook duidelijk dat hij zich tegen mensen keerde. Er wordt nu gedaan alsof de hond ingeslapen is omdat hij een pop verscheurd, en daar blijft iedereen op hangen, maar lees dan ook het gedeelte eronder.

Fafo schreef: Het verhaal zoals het in het boek staat:

Deze hond was bij ons in therapie omdat hij zich thuis tegen zijn eigenaar keerde. Hij was de eerste drie weken schattig tegen iedereen. Maar na de derde week keerde hij zich onze kleinzoon Tim.
De hond blijft gevaarlijk, is niet te herplaatsen zonder het zelfde gevaar voor een nieuwe eigenaar of diens gezinsleden.

Máár de hond die jij eerder beschrijft heeft totaal, maar dan ook totáál niets te maken met honden die poppen aanvallen. Eenieder die een hond wegdoet/herplaatst of laat inslapen vanwege het feit dat deze een "pop" aanvalt is naar mijn idee niet goed wijs

Dit is dus ook nooit gezegd. Dat is er nu van gemaakt Maargoed voor alle duidelijkheid, deze hond viel meerdere gezinsleden aan.

Een pop kun je hoe goed deze ook "nagemaakt" wordt op geen enkele manier vergelijken met een echte baby. Gewoon als in echt "niet".

Je gaat natuurlijk geen echt kind bij een mens agressieve hond zetten om te kijken of hij bijt, dat lijkt mij meer dan logisch. Maar het geeft wel een indicatie. Want die hond op de foto is nou niet aan het spelen. Ik zie het gewoon vaak genoeg bij onze neppe hond, en echt alle honden reageren daar op alsof het een echte hond is, de 1 meer dan de anders, maar het geeft je zeker wel een indicatie over hoe ze tegen andere honden doen, hoe ze er naar toe lopen, hoe ze de hond benaderen. En dan kan er steeds gezegd worden dat een hond het verschil echt wel merkt, maar ik zie bij onze testen dat ze dat niet gelijk doorhebben. Net zo goed als een nep hand in een etensbak.

Klein simpel voorbeeldje. Wij hadden een westie. Schitterend en ontzettend lief beest. Maar er hoefde maar iets, maar dan ook werkelijkwaar iets van "rubber" in de buurt te komen/zijn en daar kwam de pitbull boven water Beessie was lief voor alles. Van groot tot klein. Maar daar had je echt geen pop bij in de buurt hoeven te gooien hoor, ook niet die poppen waar men hier gebruik van maakt. Die zou ze zijn aangevallen en niet hebben losgelaten tot er niets van over zou zijn gebleven.

Bij zo’n gedragstherapie komen ze er ook wel achter dat deze hond dat iets tegen rubber heeft, je snapt hoop ik zelf ook wel dat ze zo’n hond niet laten inslapen omdat hij alleen maar in poppen bijt, maar wel gewoon geaaid kan worden e.d. In lelystad duren deze testen weken, en wordt de hond op álles getest.

Als ik dus als persoon/baasje/houder uit zou moeten gaan van deze test, zou de hond "klaar" zijn

Met deze hond zou niemand hoeven te trainen hoor. Alles kon ze. Maar zou een pop van welk aard dan ook (materiaal waar altijd iets van rubber in zit) compleet aan stukken vreten. Daar zou geen trainer hoe goed ook (cm/mg om het daar maar ff bij te houden) iets aan kunnen veranderen.

Die kut pop testen slaan gewoon totaal nergens op. Mensen herplaatsen hun hond omdat de hond ene pop aan vlokken scheurt

Welke mensen dan? Ik heb dat namelijk nog nooit meegemaakt. En áls je je hond hierom herplaatst, ben je waarschijnlijk geen juiste eigenaar, maar dat ligt dan aan de eigenaar zelf, want een hondenschool zal echt niet het advies geven om te herplaatsen als een hond een pop aanvalt.

Is gewoon van de zotte. Snap die mensen wel, die weten niet beter, die gaan uit van wat zij zeggen. Oh hond is "vals" tegen kinderen van anderen, scheurt pop aan vlokken dus klaar, weg ermee.

Trainers e.d. van scholen, GT's noem maar op vertellen ze het keer op keer.

Spreek je nu uit eigen ervaring of?

En daarbij, als ik kinderen heb en mijn hond is heel erg vals naar vriendjes en/of vriendinnetjes, zou ik zorgen dat mijn hond nooit bij die kinderen kan komen, maar ik begrijp ook wel dat andere mensen zo’n hond niet willen hebben.

Maar een "pop" van welk aard dan ook, kun je gewoonweg niet,als in echt niet vergelijken met een levend mens/kind/baby. Echt niet!!!!

Hoe weet je dat zo zeker dan, heb je daar onderzoek naar gedaan? Denk je niet dat heel veel trainers (niet alleen MG) dit gebruiken in testen om te kijken hoe de hond reageert? Zou daar niet gewoon onderzoek naar gedaan zijn. Of zijn ál die trainers allemaal dom bezig?

En ja, uitzonderingen daargelaten. ALs een hond normaliter al iedereen aanvalt van de familie hoef je niet aan een pop te beginnen, of misschien wel, maar dan niet vreemd op staan te kijken dat de hond niet alleen familieleden aanvalt maar ook een "dooie" pop. Dan kun je er gevoegelijk vanuit gaan dat die hond (hoe uitzonderlijk dan ook) gewoon niet spoort.

Nee, zoals al eerder beschreven kon deze hond ook heel vriendelijk zijn en de grootste vriend van de familie zijn, daarom alle verschillende testen, maar hij viel ook zomaar aan, was dus gevaarlijk en onbetrouwbaar, en daarom is de malamute ingeslapen.

Abby schreef:Sorry hoor, Fafo, maar ik verdraai helemaal niks. Die malamute in het boek, daar stond alleen bij dat ie agressief tegen de eigenaar was, en daarom bij gaus kwam. Om na 3 weken aardig te zijn geweest, zich tegen de kleinzoon te keren. Het hoe en wat van de situatie staat er niet bij. Gromde hij? Viel hij uit? Beet ie dat kind, of deed daartoe een poging? (hoewel ik me dat levendig kan voorstellen, zoals dat kind op die dvd zat te jengelen met zn 'olifantje in het bos'. ) Maar goed, dat staat er niet. En bij het volgend plaatje van dezelfde hond staat dan die hond een loop-pop te verscheuren, met de tekst dat er een pop was gebruikt om zijn eventuele agressie naar kinderen te testen en dat dat er zo -zie plaatje- uitzag. "Dan rest alleen nog maar euthanasie."

Die hond vertoont toch ook gewoon dominante-agressie? Een boek is opbouwend, als je de baldzijdes daarvoor leest snap je misschien dat het over dominante agressie gaat, wat in mijn ogen een hele enge vorm van agressie is. Ik mag toch ook wel hopen dat je niet denkt dat deze hond is ingeslapen omdat hij die pop zo aanviel? Je snapt het gehele verhaal eromheen wel toch? En daarbij, al gaat een kind op zijn kop liedjes zingen, een hond heeft zich dan niet tegen dat kind te keren. Ik vind dit: "(hoewel ik me dat levendig kan voorstellen, zoals dat kind op die dvd zat te jengelen met zn 'olifantje in het bos'. )" dan ook een erg aparte zin, ik kan me dat dus helemaal niet voorstellen.

Kan je je het ook nog voorstellen als dat gezichtje van dat kindje open ligt? “eigen schuld” moest het kind maar niet zo ‘kinds’ zijn.

Ik, als lezer, ken de situatie verder niet, dus zoals dat in het boek staat, denk ik 'gut, das wel heel kort door de bocht...' Neemt niet weg dat als ie inderdaad een allesbijtend mormel is, ik er ook een spuit in zou duwen.

Maar wat betreft die rottweiler.
Ik zeg toch duidelijk dat hij bij gaus komt vanwege een bijtincident wat uiteindelijk een geschampte pink als resultaat had? Waarom is het dan zo noodzakelijk om die hele politie-zooi erbij te halen? Hond beet, schade was miniem, maar voor agressie-problemen toch naar gaus.

Omdat de hond helemaal niet naar Gaus kwam om dat ene bijtincdentje, de hond was onhandelbaar geworden ná de 4 maanden dat hij was opgesloten. En kwam dáárom bij Gaus.

4 maanden lang mocht er geen contact met hem zijn. Deze geisoleerde huisvesting deed geen goed aan Boran. Boran kon niet meer benaderd worden

Dan maakt het voor de rest van mijn stukje toch geen reet uit of hij met een vangstok uit de kennel was gehaald en dat er niemand met m heeft gelopen in de 4 maanden dat hij 'opgesloten' zat? Het ging mij om het gedrag van die vrouw in het filmpje. Die dus een paar keer 'poot, geef poot' zegt, en hem vervolgens, zonder poot, iets lekkers geeft. Dat is toch niet correct belonen? Of vindt meneer gaus (en zijn aanhangers) dat wel?

Ze waren toch helemaal nog niet begonnen met de training, ze waren net binnen en zij was gewoon even ‘leuk’ met de hond bezig, mag dat dan niet? Je ziet toch echt duidelijk de overgang van “halloooo” naar “oke nu gaan we trainen” Wat ze in mijn ogen prima doen, want deze hond is er weer helemaal bovenop gekomen.

En nogmaals, ik zeg niet dat ik een expert op hondengebied ben, maar ik kan toch echt wel wat lichaamstaal lezen en ben niet de eerste de beste boerentrien die geen enkele ervaring met honden heeft. Ik heb misschien niet het papiertje van de MG-academie, maar ben gelukkig ook niet bezwaard met de daarmee samenhangende, nogal bekrompen denkwijze. zo.

Dus iedereen die voor MG werkt heeft een bekrompen denkwijze? En jij vindt dat Gaus nogal kort door de bocht is?
Kom eens een keer kijken zou ik zeggen, en oordeel er dan over
Edit: spelfoutjes...

Iris123 schreef:

Fafo schreef:Ik zal er de volgende x even een foto van maken en bij de gedragstesten eens wat verschillende honden filmen.

Vraag dat eerst maar aan de eigenaren staat je wel zo netjes en vermeld er eerlijk bij dat die op internet gegooid worden en op een forum besproken gaan worden.

Dus eigenlijk is het alleen nog maar Martin Gaus in naam voor de herkenbaarheid en doet ondertussen iedereen maar wat ze goed lijkt?
Waarom dan zo duidelijk stellen dat het allemaal even geweldig gaat?
Vind je dat zelf ook niet wat tegenstrijdig?

Fafo schreef: 4 maanden lang mocht er geen contact met hem zijn. Deze geisoleerde huisvesting deed geen goed aan Boran. Boran kon niet meer benaderd worden [/color]

Fafo schreef:

Abby schreef:Sorry hoor, Fafo, maar ik verdraai helemaal niks. Die malamute in het boek, daar stond alleen bij dat ie agressief tegen de eigenaar was, en daarom bij gaus kwam. Om na 3 weken aardig te zijn geweest, zich tegen de kleinzoon te keren. Het hoe en wat van de situatie staat er niet bij. Gromde hij? Viel hij uit? Beet ie dat kind, of deed daartoe een poging? (hoewel ik me dat levendig kan voorstellen, zoals dat kind op die dvd zat te jengelen met zn 'olifantje in het bos'. ) Maar goed, dat staat er niet. En bij het volgend plaatje van dezelfde hond staat dan die hond een loop-pop te verscheuren, met de tekst dat er een pop was gebruikt om zijn eventuele agressie naar kinderen te testen en dat dat er zo -zie plaatje- uitzag. "Dan rest alleen nog maar euthanasie."

Die hond vertoont toch ook gewoon dominante-agressie? Een boek is opbouwend, als je de baldzijdes daarvoor leest snap je misschien dat het over dominante agressie gaat, wat in mijn ogen een hele enge vorm van agressie is. Ik mag toch ook wel hopen dat je niet denkt dat deze hond is ingeslapen omdat hij die pop zo aanviel? Je snapt het gehele verhaal eromheen wel toch? En daarbij, al gaat een kind op zijn kop liedjes zingen, een hond heeft zich dan niet tegen dat kind te keren. Ik vind dit: "(hoewel ik me dat levendig kan voorstellen, zoals dat kind op die dvd zat te jengelen met zn 'olifantje in het bos'. )" dan ook een erg aparte zin, ik kan me dat dus helemaal niet voorstellen.

Kan je je het ook nog voorstellen als dat gezichtje van dat kindje open ligt? “eigen schuld” moest het kind maar niet zo ‘kinds’ zijn.

Ik, als lezer, ken de situatie verder niet, dus zoals dat in het boek staat, denk ik 'gut, das wel heel kort door de bocht...' Neemt niet weg dat als ie inderdaad een allesbijtend mormel is, ik er ook een spuit in zou duwen.

Maar wat betreft die rottweiler.
Ik zeg toch duidelijk dat hij bij gaus komt vanwege een bijtincident wat uiteindelijk een geschampte pink als resultaat had? Waarom is het dan zo noodzakelijk om die hele politie-zooi erbij te halen? Hond beet, schade was miniem, maar voor agressie-problemen toch naar gaus.

Omdat de hond helemaal niet naar Gaus kwam om dat ene bijtincdentje, de hond was onhandelbaar geworden ná de 4 maanden dat hij was opgesloten. En kwam dáárom bij Gaus.

4 maanden lang mocht er geen contact met hem zijn. Deze geisoleerde huisvesting deed geen goed aan Boran. Boran kon niet meer benaderd worden

Dan maakt het voor de rest van mijn stukje toch geen reet uit of hij met een vangstok uit de kennel was gehaald en dat er niemand met m heeft gelopen in de 4 maanden dat hij 'opgesloten' zat? Het ging mij om het gedrag van die vrouw in het filmpje. Die dus een paar keer 'poot, geef poot' zegt, en hem vervolgens, zonder poot, iets lekkers geeft. Dat is toch niet correct belonen? Of vindt meneer gaus (en zijn aanhangers) dat wel?

Ze waren toch helemaal nog niet begonnen met de training, ze waren net binnen en zij was gewoon even ‘leuk’ met de hond bezig, mag dat dan niet? Je ziet toch echt duidelijk de overgang van “halloooo” naar “oke nu gaan we trainen” Wat ze in mijn ogen prima doen, want deze hond is er weer helemaal bovenop gekomen.

En nogmaals, ik zeg niet dat ik een expert op hondengebied ben, maar ik kan toch echt wel wat lichaamstaal lezen en ben niet de eerste de beste boerentrien die geen enkele ervaring met honden heeft. Ik heb misschien niet het papiertje van de MG-academie, maar ben gelukkig ook niet bezwaard met de daarmee samenhangende, nogal bekrompen denkwijze. zo.

Dus iedereen die voor MG werkt heeft een bekrompen denkwijze? En jij vindt dat Gaus nogal kort door de bocht is?
Kom eens een keer kijken zou ik zeggen, en oordeel er dan over
Edit: spelfoutjes...

duitse herder schreef:

Fafo schreef: 4 maanden lang mocht er geen contact met hem zijn. Deze geisoleerde huisvesting deed geen goed aan Boran. Boran kon niet meer benaderd worden [/color]

Waar haal jij vandaan dat er 4 maanden geen contact met hem mocht zijn? Er is gewoon contact geweest, immers hoe krijgt hij anders zijn eten en eventuele medicijnen? Echter was deze hond totaal niet benaderbaar, wat er ook geprobeerd is. Maar er is wel degelijk contact geweest, alleen was deze hond dus onbenaderbaar.

Nanna schreef:

spike&kyra schreef: Hoe hij door middel van angst bij een hond het gewenste gedrag bereikt.

Ik zie dat nooit zo hoor, maar ik ga dié discussie niet weer oprakelen

Cleva schreef:Oh dat. Tja, ik zie liever dat een hond bang is dan zichzelf al joelende het leven onmogelijk maakt.
Honden die nergens ontzag voor hebben lopen me wat al te vaak tegen de lamp.
Het is ook geen gegeneraliseerde angst maar angst voor mensen als ik Het Verbodene doe.
De oplossing is het niet doen en dan is er ook niets om bang voor te zijn.

Ik schijt ook peuken als ik ergens inbreek of op een Harley Davidson die niet van mij is ga zitten. Dat betekent op zich niet zozeer dat ik ongelukkig ben, wel dat er grenzen zijn. Dat is conform de realiteit. Ook bij honden.
Ik ben trouwens geen enorm Millanvolger hoor maar ik vind wel dat er ook dwang bij het leven hoort. Soms veel dwang, vooral als je opvallend ver uit de band springt zonder die dwang.

Als je een goede trainer bent en je neemt een pup die daar geschikt voor is dan kun je een heel eind komen met alleen maar koeck ende prijs. Maar een hond die eenmaal tot wonderbaarlijke proporties opgeblazen is krijg je niet terug in het gareel zonder grenzen te stellen en daar gaat dat programma over.
Laatst had die Millan een piepklein pupje bij zich en die liep hij natuurlijk niet te porren en te besissen. Dat is voor honden die moeten leren acht te slaan op het feit dat er grenzen zijn.

Zelfs zie ik liever een hond die twee keer in de week enorm de wacht aangezegd wordt dan een hond waar domweg niets meer mee gedaan wordt omdat hij zich niet kan gedragen. Het eerste leidt eventueel nog tot verbetering. Het tweede niet.

Mijn honden zijn trouwens ook bang voor me als ik boos op ze wordt. Geen nood, ze weten dat prima te voorkomen dus zijn we mooi klaar.
Ik ben hun baas. Niet hun adviseur.

Cleva schreef:
Mijn honden zijn trouwens ook bang voor me als ik boos op ze wordt. Geen nood, ze weten dat prima te voorkomen dus zijn we mooi klaar.
Ik ben hun baas. Niet hun adviseur.

Abby schreef:

Cleva schreef:Oh dat. Tja, ik zie liever dat een hond bang is dan zichzelf al joelende het leven onmogelijk maakt.
Honden die nergens ontzag voor hebben lopen me wat al te vaak tegen de lamp.
Het is ook geen gegeneraliseerde angst maar angst voor mensen als ik Het Verbodene doe.
De oplossing is het niet doen en dan is er ook niets om bang voor te zijn.

Ik schijt ook peuken als ik ergens inbreek of op een Harley Davidson die niet van mij is ga zitten. Dat betekent op zich niet zozeer dat ik ongelukkig ben, wel dat er grenzen zijn. Dat is conform de realiteit. Ook bij honden.
Ik ben trouwens geen enorm Millanvolger hoor maar ik vind wel dat er ook dwang bij het leven hoort. Soms veel dwang, vooral als je opvallend ver uit de band springt zonder die dwang.

Als je een goede trainer bent en je neemt een pup die daar geschikt voor is dan kun je een heel eind komen met alleen maar koeck ende prijs. Maar een hond die eenmaal tot wonderbaarlijke proporties opgeblazen is krijg je niet terug in het gareel zonder grenzen te stellen en daar gaat dat programma over.
Laatst had die Millan een piepklein pupje bij zich en die liep hij natuurlijk niet te porren en te besissen. Dat is voor honden die moeten leren acht te slaan op het feit dat er grenzen zijn.

Zelfs zie ik liever een hond die twee keer in de week enorm de wacht aangezegd wordt dan een hond waar domweg niets meer mee gedaan wordt omdat hij zich niet kan gedragen. Het eerste leidt eventueel nog tot verbetering. Het tweede niet.

Mijn honden zijn trouwens ook bang voor me als ik boos op ze wordt. Geen nood, ze weten dat prima te voorkomen dus zijn we mooi klaar.
Ik ben hun baas. Niet hun adviseur.

Jij weet het altijd zo goed neer te zetten.

Kimmie schreef:

duitse herder schreef:

Fafo schreef: 4 maanden lang mocht er geen contact met hem zijn. Deze geisoleerde huisvesting deed geen goed aan Boran. Boran kon niet meer benaderd worden [/color]

Waar haal jij vandaan dat er 4 maanden geen contact met hem mocht zijn? Er is gewoon contact geweest, immers hoe krijgt hij anders zijn eten en eventuele medicijnen? Echter was deze hond totaal niet benaderbaar, wat er ook geprobeerd is. Maar er is wel degelijk contact geweest, alleen was deze hond dus onbenaderbaar.

dit is niet waar hoor,boran is in beslag genomen en de honden worden dan naar een kennel gebracht waar in beslag genomen honden in bewaring gehouden worden,als eigenaar mag je er niet meer bijkomen,en ja ze krijgen te eten en te drinken en een schoon hok,maar dat is dan ook alles mee gezegd,en dan maar niet te spreken over de manier waarop ze daar met honden omgaan ...

Cleva schreef:Oh dat. Tja, ik zie liever dat een hond bang is dan zichzelf al joelende het leven onmogelijk maakt.
Honden die nergens ontzag voor hebben lopen me wat al te vaak tegen de lamp.
Het is ook geen gegeneraliseerde angst maar angst voor mensen als ik Het Verbodene doe.
De oplossing is het niet doen en dan is er ook niets om bang voor te zijn.

Ik schijt ook peuken als ik ergens inbreek of op een Harley Davidson die niet van mij is ga zitten. Dat betekent op zich niet zozeer dat ik ongelukkig ben, wel dat er grenzen zijn. Dat is conform de realiteit. Ook bij honden.
Ik ben trouwens geen enorm Millanvolger hoor maar ik vind wel dat er ook dwang bij het leven hoort. Soms veel dwang, vooral als je opvallend ver uit de band springt zonder die dwang.

Als je een goede trainer bent en je neemt een pup die daar geschikt voor is dan kun je een heel eind komen met alleen maar koeck ende prijs. Maar een hond die eenmaal tot wonderbaarlijke proporties opgeblazen is krijg je niet terug in het gareel zonder grenzen te stellen en daar gaat dat programma over.
Laatst had die Millan een piepklein pupje bij zich en die liep hij natuurlijk niet te porren en te besissen. Dat is voor honden die moeten leren acht te slaan op het feit dat er grenzen zijn.

Zelfs zie ik liever een hond die twee keer in de week enorm de wacht aangezegd wordt dan een hond waar domweg niets meer mee gedaan wordt omdat hij zich niet kan gedragen. Het eerste leidt eventueel nog tot verbetering. Het tweede niet.

Mijn honden zijn trouwens ook bang voor me als ik boos op ze wordt. Geen nood, ze weten dat prima te voorkomen dus zijn we mooi klaar.
Ik ben hun baas. Niet hun adviseur.

bouvierpoedel schreef:

Abby schreef:

Cleva schreef:Oh dat. Tja, ik zie liever dat een hond bang is dan zichzelf al joelende het leven onmogelijk maakt.
Honden die nergens ontzag voor hebben lopen me wat al te vaak tegen de lamp.
Het is ook geen gegeneraliseerde angst maar angst voor mensen als ik Het Verbodene doe.
De oplossing is het niet doen en dan is er ook niets om bang voor te zijn.

Ik schijt ook peuken als ik ergens inbreek of op een Harley Davidson die niet van mij is ga zitten. Dat betekent op zich niet zozeer dat ik ongelukkig ben, wel dat er grenzen zijn. Dat is conform de realiteit. Ook bij honden.
Ik ben trouwens geen enorm Millanvolger hoor maar ik vind wel dat er ook dwang bij het leven hoort. Soms veel dwang, vooral als je opvallend ver uit de band springt zonder die dwang.

Als je een goede trainer bent en je neemt een pup die daar geschikt voor is dan kun je een heel eind komen met alleen maar koeck ende prijs. Maar een hond die eenmaal tot wonderbaarlijke proporties opgeblazen is krijg je niet terug in het gareel zonder grenzen te stellen en daar gaat dat programma over.
Laatst had die Millan een piepklein pupje bij zich en die liep hij natuurlijk niet te porren en te besissen. Dat is voor honden die moeten leren acht te slaan op het feit dat er grenzen zijn.

Zelfs zie ik liever een hond die twee keer in de week enorm de wacht aangezegd wordt dan een hond waar domweg niets meer mee gedaan wordt omdat hij zich niet kan gedragen. Het eerste leidt eventueel nog tot verbetering. Het tweede niet.

Mijn honden zijn trouwens ook bang voor me als ik boos op ze wordt. Geen nood, ze weten dat prima te voorkomen dus zijn we mooi klaar.
Ik ben hun baas. Niet hun adviseur.

Jij weet het altijd zo goed neer te zetten.

spike&kyra schreef:De methode van Millan lijkt heel veel op die van Gaus van 20 jaar geleden.
Dus zullen we over 20 jaar Millan ook wel niet meer zo goed vinden.
Er is dan vast wel een nieuwe hondenfluisteraar opgestaan waar weer iedereen weer achteraan loopt.

Nanna schreef: En Millan kijkt ook nog eens naar de baas van die hond. Hij weet het altijd zó te draaien dat de baas snápt waarom die hond moet veranderen.

Nanna schreef:

Liesbeth schreef: Martin ziet alleen een hond, Millan kijkt naar het wezen van een hond.

En Millan kijkt ook nog eens naar de baas van die hond. Hij weet het altijd zó te draaien dat de baas snápt waarom die hond moet veranderen.

Liesbeth schreef:

tekkel schreef:zelfs mijn überlieve brave hondje scheurt elke pop en elke knuffel aan flarden. in een halve minuut is alles versnipperd. die trapt echt niet in een pop hoor.
ik snap ook dat gedoe in amerikaanse asiels met zo'n namaakhandje niet dat dan in de voerbak wordt gehangen als een hond staat te eten. om te kijken of hij baknijd heeft. ik zag dat vaak op animal planet. was er zo'n sterk vermagerde pitbull meer dood dan levend binnengebracht, hadden ze hem met veel liefde en geduld helemaal opgekalefaterd. en als hij dan lekker stond te smikkelen gingen ze hem met zo'n namaakhandje pesten. als hij daar dan in beet werd hij alsnog afgemaakt je zal nooit weten of hij ook in een echte hand zou hebben gebeten

Testen met namaakhanden, -poppen,- honden etc vind ik sowieso belachelijk. En al helemaal als het om baknijd gaat.
Hoezo baknijd, een hond verdedigt zijn eerste levensbehoefte, mag hij? Vanuit zijn natuur wel, maar wij mensen willen dat niet. Er moet gedeeld worden .
Als je niet wil hebben dat een hond zijn voer voor zichzelf opeist (wat eigenlijk heel natuurlijk is, maar volgens menselijke standaard moet een hond dat delen) dan moet je eerst het vertrouwen van die hond winnen en dat doe je niet met een plastic handje.


Laat die hond toch gewoon lekker zijn bak leeg eten. Als ik hier met mijn hand in de buurt kom van de bakken is het om iets extra's te geven, niet om iets weg te halen of te ruilen.

Katja-Jessie schreef:100% eens met Fafo.
De mensen die zo een hekel hebben aan hoe bij Gaus gewerkt wordt zouden daar eerst eens moeten gaan kijken. Er werken super mensen! Gaus zelf doet niet zoveel meer, het is allemaal overgenomen door zijn kinderen.

Helly, de vrouw van Martin die traint (ik neem aan samen met nog een aantal andere trainers) honden die een allerlaatste kans krijgen van de rechter, na een aantal weken wordt een nieuwe gedragstest ondergaan en dan wordt beslist of de hond terug mag naar zijn baas of alsnog wordt afgemaakt.
Ze werkt daar keihard aan en gelukkig mogen de meeste honden uiteindelijk terug naar de eigenaar.

Jammer dat iedereen zo makkelijk oordeelt.

spike&kyra schreef:De methode van Millan lijkt heel veel op die van Gaus van 20 jaar geleden.
Dus zullen we over 20 jaar Millan ook wel niet meer zo goed vinden.
Er is dan vast wel een nieuwe hondenfluisteraar opgestaan waar weer iedereen weer achteraan loopt.