Jagen - Vraag - p.3

[tkuijernl]

persoonlijk zou ik haar dan aan delange lijn houden tijdens het oefenen omdat ze nu natuurlijk zelfbelonend gedrag heeft..\

niet komen betekent lekker verder snuffelen...

je moet dus eigenlijk zorgen dat als ze de fluit hoort ze geen andere keus heeft dan te komen

[PattyB]

Normaal heb ik geen enkele problemen met haar qua luisteren. Het trainen samen gaat altijd prima en ze luistert perfect.
BEHALVE dus als ze aan het speuren/jagen is, dan heeft het soms wat meer nodig dan 1x roepen voordat ze komt. Een lange lijn heb ik niet en nog nooit gebruikt, dus die zou ik aan moeten schaffen/moeten lenen. Ze loopt altijd los.
Het is een stabij, maar niet iedere stabij is hetzelfde natuurlijk.
Maar ik denk ook dat iets gooien, niet de methode is voor een stabij.
Ik ga eens aan Angélique vragen of ze met mij en Senna wil trainen.

[laeken]

Ik zou dat niet doen, gooien. Je hebt hier te maken met een stabij, niet met een herder.
Straks komt ze wel maar nog lager dan nu. Dat wil je niet.

Ik wil dat wel. Niet altijd en niet bij normaal hierkomen maar wel als je hond hem smeert. Want zo onderdanig en volgzaam vind ik een hond niet die met geheven staart komt als zij streng roept. Dan heb je nog een flinke marge om strenger te zijn wat mij betreft. De hond smeert hem ondanks roepen en dat zou je in de praktijk weg kunnen krijgen door corrigerend op te treden. Dat hoef je soms slechts 2 keer te doen. Dus zo dramatisch vind ik dat niet. Hoeft een hond ook geen herder voor te zijn hoor. Cleo is uitermate gevoelig. Dat betekent echter niet dat ik slechts de zachte heelmeester uit ga hangen. Want dan is zelfs de meest gevoelige hond in staat een loopje met je te nemen.

Je hond moet nooit de gelegenheid hebben gebruik te maken van het fenomeen dat je niks kan doen op afstand. Natuurlijk doe je vrijwel alles positief. Echter, je moet en zal een absolute grens aangeven want anders ben je de sigaar. Ik kies voor de corrigerende manier bij de echte absolute grens omdat ik weet dat je hond daar veilig van wordt. Straks loopt de hond onder de auto. Dan liever een schrikeffect op niet hierkomen. Immers, daar komt elke hond zo overheen. En het werkt vaak enorm goed en effectief. Desnoods schrikt je hond zich lam. Dat is een leermoment en kan je in de gelegenheid stellen de hond zijn leven lang onder controle te hebben. Je hond leert dat afstand geen garantie is om te doen en laten wat hij wil.

Cleo kan ik nu laten reageren door mijn arm te heffen en te doen alsof ik iets gooi. Prima toch? Ik heb al jaren niks meer gegooid....ooit een keer de riem En Cleo is absoluut uiterst gevoelig en ze reageert zeer slecht op harde hand. Wel reageert ze erg goed op absolute grenzen

[Daantjeln4]

Dat gooien ligt ook wel aan de hond denk ik?

Ik heb het bij Tease gedaan met zijn halsband, halfcheck. Die rammelt ook lekker, 2 x gedaan en nu hoef ik maar te rammelen als hij even niet luistert.
Sommige waarschuwden mij toen ook, dadelijk wil hij die halsband niet meer aan, maar dat probleem heb ik dan helemaal niet...
Daar doe ik dan ook niet moeilijk over, hij krijgt die band gewoon aan. ( maar hij geeft daar dan weer niets om )

[Neeltje]

Normaal heb ik geen enkele problemen met haar qua luisteren. Het trainen samen gaat altijd prima en ze luistert perfect.
BEHALVE dus als ze aan het speuren/jagen is, dan heeft het soms wat meer nodig dan 1x roepen voordat ze komt. Een lange lijn heb ik niet en nog nooit gebruikt, dus die zou ik aan moeten schaffen/moeten lenen. Ze loopt altijd los.
Het is een stabij, maar niet iedere stabij is hetzelfde natuurlijk.
Maar ik denk ook dat iets gooien, niet de methode is voor een stabij.
Ik ga eens aan Angélique vragen of ze met mij en Senna wil trainen.

Als ze echt niet luistert op sommige momenten, heeft het ook geen zin om door te blijven roepen, want dan betekent het commando niets meer. Dan is het gewoon er naartoe, niks zeggen, aanlijnen en vertrekken, maar niet lekker door laten snuffelen.

Tirsa was dan geen stabij maar die luisterde ook goed, behalve als ze konijnenkeutels stond te eten, en dan was het gewoon halen, klaar.

Voor de rest gewoon proberen leuk te blijven en blijven belonen als ze naar je toe komt.

[laura23]

ga eens een stapje terug met het bij je fluiten! je wil veel te snel. zet haar in de tuin maak haar etensbak klaar en fluit, komt ze dan krijgt ze haar etensbak.
dat is wat Jaap ook doet met de dummy, fluit je en ze komt dan de inhoudvan de dummy, komt ze niet krijgt ze niks...werkt over het algemeen prima.

succes ermee!

[Tamara.]

Ik zou haar normale voer in de strijd gooien en geen beloningen wat éxtra is dat kun je zo extreem als je zelf wilt en als nodig is doorvoeren. Haar eten vanaf nu af aan buiten geven, in de tuin. fluiten = hierkomen = eten. als ze eenmaal goed weet wat de fluit is (eten) en ze gaat aarzelend naar je toe (naar het eten), dan is het jammer, geen eten. volgende keer mag je het nog een keer proberen dit kun je ook meer uitbreiden in moeilijkere situaties, buitenshuis. dit is allemaal heel in het kort en is een simpele versie van de voerdummy wat veel uitgebreider is. bij fien ben ik ook op het punt gekomen dat als ze niet luistert dat ze gewoon geen eten krijgt en dat ze het een volgende wandeling nog een keer mag proberen Het is heel makkelijk gezegd maar gods wat vind ik dat moeilijk

[Tamara.]

ga eens een stapje terug met het bij je fluiten! je wil veel te snel. zet haar in de tuin maak haar etensbak klaar en fluit, komt ze dan krijgt ze haar etensbak.
dat is wat Jaap ook doet met de dummy, fluit je en ze komt dan de inhoudvan de dummy, komt ze niet krijgt ze niks...werkt over het algemeen prima.

succes ermee!

waren tegelijk aan het typen Ook ik vind dat je veeeeeel te snel gaat Ik gebruik alleen geen fluit maar dat is iets wat ik misschien wel wil gaan gebruiken. fluit heb ik al Maar ik vind het heel lastig om meerdere dingen tegelijk te trainingen. Laat ik eerst maar eens die voerdummy erin rammen

[PattyB]

ga eens een stapje terug met het bij je fluiten! je wil veel te snel. zet haar in de tuin maak haar etensbak klaar en fluit, komt ze dan krijgt ze haar etensbak.
dat is wat Jaap ook doet met de dummy, fluit je en ze komt dan de inhoudvan de dummy, komt ze niet krijgt ze niks...werkt over het algemeen prima.

succes ermee!

Ik denk ook dat ik te snel ga ja. Thanks.. ga ik gewoon weer daarheen. Voerbak werkt alleen niet bij Senna (haar eten doet haar niet zoveel). Maar met lekkers trainen wel.

Echt laten schrikken, weet ik niet of dat zo handig is. Als een stabij eenmaal écht is geschrokken, is het vrij moeilijk ze daar weer uit te krijgen, dan krijg ik niks meer met 'r gedaan.

[PattyB]

Ik zou haar normale voer in de strijd gooien en geen beloningen wat éxtra is dat kun je zo extreem als je zelf wilt en als nodig is doorvoeren. Haar eten vanaf nu af aan buiten geven, in de tuin. fluiten = hierkomen = eten. als ze eenmaal goed weet wat de fluit is (eten) en ze gaat aarzelend naar je toe (naar het eten), dan is het jammer, geen eten. volgende keer mag je het nog een keer proberen dit kun je ook meer uitbreiden in moeilijkere situaties, buitenshuis. dit is allemaal heel in het kort en is een simpele versie van de voerdummy wat veel uitgebreider is. bij fien ben ik ook op het punt gekomen dat als ze niet luistert dat ze gewoon geen eten krijgt en dat ze het een volgende wandeling nog een keer mag proberen Het is heel makkelijk gezegd maar gods wat vind ik dat moeilijk

Krijgen ze bij jou brok of vlees?

Ik geef vlees, dus lastig in de voerdummy te proppen, denk ik. Wordt zo'n smeerboel.
Daarbij wordt ze dus niet echt enthousiast van haar normale eten.

[laura23]

oh en idd als ze niet komt haal je haar op, zonder iets te zeggen aanlijnen en weggaan. je mag best wat strenger en consequenter zijn.

[PattyB]

áls je ophaalt, in wat voor situatie ook, vind ik het cruciaal dat de hond hoe dan ook doet wat je gevraagd had : hierkomen.
dat wil dan zeggen dat je er in het slechtste geval op een halve meter bij hen vandaan gaat staan en ze (streng) bij je roept, doen ze dat dan wel dan zijn ze braaaafff.
doen ze het dán nog niet dan heb je een serieus probleem want dan hebben ze duidelijk een hele verfpot lak aan je .

Dat doe ik inderdaad als ze niet komt.
Erheen lopen, maar niet helemaal. Dan haar nog een paar meter naar mij laten komen, zodat ze toch naar míj toe is gekomen.

[Marjoleine]

Ik wil dat wel. Niet altijd en niet bij normaal hierkomen maar wel als je hond hem smeert. Want zo onderdanig en volgzaam vind ik een hond niet die met geheven staart komt als zij streng roept. Dan heb je nog een flinke marge om strenger te zijn wat mij betreft.

Het gaat niet om onderdanig en volgzaam.
Het is een stabij, een hond die gevoelig is en makkelijk te intimideren. ze zijn gefokt om zelfstandig te werken. Dat moet je er niet uit willen rammen. Je moet het ombuigen naar wat jij wil.

Ik snap jou wel, maar een Laeken is niet vergelijkbaar qua temperament. Als je een stabij probeert te breken komt dat niet meer goed.

De hond smeert hem ondanks roepen en dat zou je in de praktijk weg kunnen krijgen door corrigerend op te treden. Dat hoef je soms slechts 2 keer te doen. Dus zo dramatisch vind ik dat niet.

Dat is hoe jij dat ziet. Maar ze smeert hem niet, ze doet waar ze voor gefokt is. Ze doet het iet om uit te dagen, ze doet het, nogmaals, omdat het iets is wat ze geacht werd te doen.
Nu kan dat dus niet, niet ongecontroleerd, en dus moet je het beheersbaar maken. Maar niet met geweld, je moet dat motiveren. Het inzetbaar maken als jij wilt, niet als zij wil.
Het is geen ongehoorzaam gedrag, het is gehoor geven aan iets dat er ingefokt is.
Dat wist Patty ook toen ze een stabij kocht uiteraard. En het kan lastig zijn om dat goed te leren beheersen, maar Patty lukt dat heus wel, zonder harde aanpak.

@Patty, natuurlijk is de ene stabij de andere niet, maar wat ik bedoel, nouja, zie hierboven. ;19:

[Tamara.]

Ik zou haar normale voer in de strijd gooien en geen beloningen wat éxtra is dat kun je zo extreem als je zelf wilt en als nodig is doorvoeren. Haar eten vanaf nu af aan buiten geven, in de tuin. fluiten = hierkomen = eten. als ze eenmaal goed weet wat de fluit is (eten) en ze gaat aarzelend naar je toe (naar het eten), dan is het jammer, geen eten. volgende keer mag je het nog een keer proberen dit kun je ook meer uitbreiden in moeilijkere situaties, buitenshuis. dit is allemaal heel in het kort en is een simpele versie van de voerdummy wat veel uitgebreider is. bij fien ben ik ook op het punt gekomen dat als ze niet luistert dat ze gewoon geen eten krijgt en dat ze het een volgende wandeling nog een keer mag proberen Het is heel makkelijk gezegd maar gods wat vind ik dat moeilijk

Krijgen ze bij jou brok of vlees?

Ik geef vlees, dus lastig in de voerdummy te proppen, denk ik. Wordt zo'n smeerboel.
Daarbij wordt ze dus niet echt enthousiast van haar normale eten.

Ik voer kvv en ik stel zelf samen ik heb 2 voerdummy's en als de een ligt te drogen van het wassen, heb ik de ander nog. Met de voerdummy gebruik ik carnibest, prop het in een diepvrieszakje (zijn steviger en dikker dan een boterhamzakje) en doe daar nog een zakje omheen. dus nee, totaal niet lastig om in een dummy te proppen. Ik heb deze voerdummy, ideaal, lekker groot (er past een kilo kvv in ) http://www.hund-und-freizeit.com/hundet ... dummy.html

[Marjoleine]

Ik geef vlees, dus lastig in de voerdummy te proppen, denk ik. Wordt zo'n smeerboel.
Daarbij wordt ze dus niet echt enthousiast van haar normale eten.

Droog je wel eens vlees?

Orpa is ook geen gretige eter, die eet makkelijk twee dagen niks
Maar gedroogd eet ze alles en graag ook.

Misschien werkt dat bij Senna ook.
Van Lotgering kun je balletjes draaien of staafjes (soort gehaktstaaf, vrees is ) en dat drogen.
Krijg je een stuk minder vieze handen van

[Neeltje]

Als ze echt niet luistert op sommige momenten, heeft het ook geen zin om door te blijven roepen, want dan betekent het commando niets meer. Dan is het gewoon er naartoe, niks zeggen, aanlijnen en vertrekken, maar niet lekker door laten snuffelen.

Tirsa was dan geen stabij maar die luisterde ook goed, behalve als ze konijnenkeutels stond te eten, en dan was het gewoon halen, klaar.

Voor de rest gewoon proberen leuk te blijven en blijven belonen als ze naar je toe komt.

daar leren ze naar mijn idee echt niks van, behalve dat ze nog even lekker snel door kunnen eten (of wat dan ook) tot je hen op komt halen.

áls je ophaalt, in wat voor situatie ook, vind ik het cruciaal dat de hond hoe dan ook doet wat je gevraagd had : hierkomen.
dat wil dan zeggen dat je er in het slechtste geval op een halve meter bij hen vandaan gaat staan en ze (streng) bij je roept, doen ze dat dan wel dan zijn ze braaaafff.
doen ze het dán nog niet dan heb je een serieus probleem want dan hebben ze duidelijk een hele verfpot lak aan je .

Ik zou niet weten wat het serieuze probleem is, als ze in alle andere situaties wel meteen komen, behalve bij Tirsa dan de konijnenkeutels?? In de meeste gevallen hoefde ik Tirsa niet eens te roepen, als ik gewoon de lijn in mijn handen nam, kwam ze al aangelopen en kwam voor me zitten.

[PattyB]

Dat wist Patty ook toen ze een stabij kocht uiteraard. En het kan lastig zijn om dat goed te leren beheersen, maar Patty lukt dat heus wel, zonder harde aanpak.

@Patty, natuurlijk is de ene stabij de andere niet, maar wat ik bedoel, nouja, zie hierboven. ;19:

Dat lukt me ook wel. Ze luistert perfect, alleen op dit ene stukje na. Het luisteren tijdens het jagen.

Goed terug naar de basics dus. Fluit = voer.
Dan ga ik ondertussen buiten verder trainen op het hier komen, zonder fluit, zodat dat afzonderlijk van elkaar, er goed in zit. Dan later aan elkaar koppelen.

Voorlopig neem ik ballen mee naar het bos, zodat ze geen tijd heeft om te jagen. Als ze een bal in haar bek heeft, is het goed.

[Marlieke met Boris]

ik ben ook pas begonnen met de fluit aanleren. Boris heeft al heel lang zijn jachtinstinct en het is hier prima in de hand te houden en we zijn ook eigenlijk nooit bang hem kwijt te raken, maar gewoon voor de handig erbij zeg maar.
Ik doe het nu zo. Hij loopt een stuk voor of achter mij en wanneer ik hem terug wil hebben, roep ik zijn naam, heel neutraal en dan spreid ik mijn armen (dat is mijn handgebaar voor het hierkomen) en intussen fluit ik. Omdat ik een handgebaar erbij heb die hij al kende hoef ik niet meer het gesproken commando te gebruiken. Ik weet niet of Senna ook handgebaren kent want die zijn neutraal voor erbij te gebruiken (denk ik). Voor de zitfluit hetzelfde hand naar mn borst en de zitfluit. Werkt tot nu toe erg goed. Alleen gister had hij te erg dorst om gelijk uit de plas te komen voor de komfluit... maar was pas de derde keer dat ik de fluit tijdens een wandeling gebruikte.

[PattyB]

ik ben ook pas begonnen met de fluit aanleren. Boris heeft al heel lang zijn jachtinstinct en het is hier prima in de hand te houden en we zijn ook eigenlijk nooit bang hem kwijt te raken, maar gewoon voor de handig erbij zeg maar.
Ik doe het nu zo. Hij loopt een stuk voor of achter mij en wanneer ik hem terug wil hebben, roep ik zijn naam, heel neutraal en dan spreid ik mijn armen (dat is mijn handgebaar voor het hierkomen) en intussen fluit ik. Omdat ik een handgebaar erbij heb die hij al kende hoef ik niet meer het gesproken commando te gebruiken. Ik weet niet of Senna ook handgebaren kent want die zijn neutraal voor erbij te gebruiken (denk ik). Voor de zitfluit hetzelfde hand naar mn borst en de zitfluit. Werkt tot nu toe erg goed. Alleen gister had hij te erg dorst om gelijk uit de plas te komen voor de komfluit... maar was pas de derde keer dat ik de fluit tijdens een wandeling gebruikte.

Ja, bij mij is hier komen met mijn vinger/hand naar de grond wijzen en iets gebukt staan.
Maar als ze me 'niet ziet' heeft het geen zin om dit gebaar te maken.

[nathalie]

Het is al gezegt (kom ik aan, spuit 11) Maar je moet Senna niet gaan intimideren. Daar is het het hondje niet voor. Maar je moet wel streng zijn, want ze neemt snel een loopje met je.

Bij Ushi riep ik haar, toen floot ik en dan beloonde (en dat doe ik nog, dat weet je) ik als ze kwam. Ik beloon ALTIJD als ze op de fluit komt. En dan doet ze dus ook altijd. Maar goed, het hierkomen is bij Ushi geen probleem verder...

[laeken]

Ik lees hier dat je stabijen niet mag laten schrikken in feite. Hoe doe je dat dan met andere honden in huis? Honden onderling gaan een stuk duidelijker met elkaar om dan wij met onze hond. Denken jullie niet dat een hond juist erg gebaat is bij een tot hier en niet verder? Ik heb nl nooit gemerkt dat mijn honden elkaar paaien en elkaar ontzien bij dat soort conflicten. Ik blijf er dus bij dat dat halfzachte gedoe geen goed idee is. Streng zijn betekent absoluut niet dat je je hond pijn gaat doen, gaat intimideren of klein gaat maken. Maar als een stabij in de schrikdraad loopt doet hij dat ook maar 1 keer. Zo is het ook met wegrennen en jagen als je goed reageert. Volgens mij is het juist veel slechter om te gaan lopen klooien met dit soort gedrag. Ik vraag me ook erg af hoe je in hemelsnaam de motivatie van jagen gaat wegdrukken met een betere. Ja, spel. Dat doe ik dus ook gewoon. Maar als ik naast een weg loop en de honden schieten de weg op om een kat achterna te gaan dan krijgen ze wel gewoon op hun flikker. Ongeacht of ze dan gedrukt reageren. Zo reageren honden ook onderling op wangedrag. Dat is in mijn ogen echt het enige dat werkt. De rest is een middel om te trainen maar daar schieten honden altijd weer doorheen als de motivatie groot genoeg is. Door een afschrikmiddel dus niet. Dan durven ze dat niet meer, net als de paarden en de koeien in de wei. Dat is 1 of 2 keer rot en dan hebben ze het zelf in de hand.

Trainen is goed. Motiveren ook. Maar je moet wel de grens in handen houden en die niet afgeven aan je hond. Ongeacht het ras en ongeacht of dat nu eenmaal zo hoort. Want straks ligt je hond langs de weg of moet je hem permanent aanlijnen zoals veel mensen die jagers hebben. Dat schiet weinig op. Uiteindelijk trainen veel mensen tot ze een ons wegen en dan komen ze uit op de TT. Kijk maar op het forum. Dat moet je voor zijn met een blikje bonen of een ketting. Pats, absolute grens bereikt en klaar is het gedrag.

Ik werk niet met de TT en dus heb ik mijn honden niet 100% onder controle. Wel kan ik als ze wegrennen brullen HIER! NEE! en dan reageren ze vaak met een sliding en rennen terug. Cleo is lastiger maar die straf ik zelden omdat ze oud is en meteen gaat kruipen. Toch vraag ik me af of zelfs zij niet in haar jeugd had kunnen leren niet weg te rennen. Dat komt echt alleen omdat ze anders op hun falie krijgen en niet omdat ik met een leverworst ga zwaaien.

[*Esther]

Ik lees hier dat je stabijen niet mag laten schrikken in feite.

Nee, zo expliciet bedoelt Marjoleine het niet, denk ik bijna zeker te weten.
Het jagen zit natuurlijk ingebakken bij deze hondjes maar met een aanpak alleen maar gebasserd op schrik en angst kom je er gewoon niet.
Het moet een samenspel worden tussen baas en hond, waarbij de hond én van zijn vrijheid kan proeven maar ook genoeg respect heeft voor de baas om terug te komen als dat echt moet.
Natuurlijk moet je daarbij in de opbouwende fase ook wel wat mazzel hebben. Ik denk dat aan wild wat je ineens toch tegenkomt op het moment dat je dat niet verwacht. En als de hond dan de kans krijgt daarachteraan te jakkeren, verkeerde ervaring natuurlijk.
Wat Marjoleine bedoelt met schakelen in stemgebruik denk ik ook wel te snappen, is ook een kwestie van je hond goed leren lezen en een stukje timing.

[Marlieke met Boris]

ik ben ook pas begonnen met de fluit aanleren. Boris heeft al heel lang zijn jachtinstinct en het is hier prima in de hand te houden en we zijn ook eigenlijk nooit bang hem kwijt te raken, maar gewoon voor de handig erbij zeg maar.
Ik doe het nu zo. Hij loopt een stuk voor of achter mij en wanneer ik hem terug wil hebben, roep ik zijn naam, heel neutraal en dan spreid ik mijn armen (dat is mijn handgebaar voor het hierkomen) en intussen fluit ik. Omdat ik een handgebaar erbij heb die hij al kende hoef ik niet meer het gesproken commando te gebruiken. Ik weet niet of Senna ook handgebaren kent want die zijn neutraal voor erbij te gebruiken (denk ik). Voor de zitfluit hetzelfde hand naar mn borst en de zitfluit. Werkt tot nu toe erg goed. Alleen gister had hij te erg dorst om gelijk uit de plas te komen voor de komfluit... maar was pas de derde keer dat ik de fluit tijdens een wandeling gebruikte.

Ja, bij mij is hier komen met mijn vinger/hand naar de grond wijzen en iets gebukt staan.
Maar als ze me 'niet ziet' heeft het geen zin om dit gebaar te maken.

nee dat is waar, maar daarom roep ik eerst zijn naam. Kijkt Senna dan ook niet even op? tijdens zoekwerk denk ik dat ik bij Boris daar ook niet bij aan hoef te komen. Aan de andere kant vind ik dat ook niet eerlijk, hij is dan met zijn commando zoek bezig en wil dat afronden, daarna staat hij weer open voor nieuwe commando's.

[PattyB]

nee dat is waar, maar daarom roep ik eerst zijn naam. Kijkt Senna dan ook niet even op? tijdens zoekwerk denk ik dat ik bij Boris daar ook niet bij aan hoef te komen. Aan de andere kant vind ik dat ook niet eerlijk, hij is dan met zijn commando zoek bezig en wil dat afronden, daarna staat hij weer open voor nieuwe commando's.

Als ze echt aan het speuren/jagen is, kijkt ze niet op of om, nee.
Als ik haar het commando "Zoek" geef, wil ik dat inderdaad niet onderbreken, maar gaat ze uit zichzelf speuren/jagen, dan wel.

[laeken]

Ik denk dat het ook allemaal klopt wat Marjoleine zegt hoor. Dat is ook de manier om het te leren. Zeker om de samenwerking en het wandelen goed en leuk te houden. Blijft wel staan dat dat allemaal zinloos wordt op het moment dat de hond alsnog achter een haas aan gaat die over het pad rent. Ik bedoel dus alleen dat je soms even door moet pakken. Doe je dat niet dan is alles voor niks in mijn ogen. Ik vind nl dat elke hond moet weten waar de grens ligt als je dat voor elkaar krijgt bij die hond. Een keer doorpakken of een keer goed de schrik erin is nl geen drama. En dat doet niks af en hoe je er verder op traint en mee omgaat. Dat blijft staan als een huis. Ik neem aan dat niemand hier denkt dat ik loop te schreeuwen tegen de honden en anders met zaken ga gooien. Dat doe ik nooit. Wel heb ik het ooit gedaan en dat was voldoende. Dat is wat ik wil zeggen. Als ik dat nooit gedaan had kon ik Eva dus niet loslaten bij wild. Natuurlijk leidt ik nu af, doe leuk en speel veel. Maar als ze gaat kan ik wel zeggen NEE! en mijn arm heffen. Puur in geval van nood. Kon dat niet dan had ze al 3 keer in de prikkeldraad gehangen of erger, Ik vind dat je dat stukje controle ook moet hebben. Ongeacht hoe je verder wil trainen. Ik kan me nl ook niet voorstellen dat de roedel van Marjoleine niet weet waar de grens ligt. Ik weet haast zeker dat zij ook kan dreigen met de ultieme schrik of straf. Hoe hou je anders een roedel onder controle? Soms moet je doorpakken. Dat is onderdeel van het fenomeen hond. Toen ik dat nog niet wilde had ik net dat laatste stuk controle niet. Dat was een drama op den duur.

En elke hond is anders. Eva pak je niet fysiek aan want dan schiet ze in de stress en dan krijg je alles net zo hard terug als je het geeft. Uit schrik en stress. Die pak ik aan met schrikeffecten en houdingen met stem. Cleo pak je weer beter aan door op haar af te rennen en te dreigen. Dan maakt ze zich klein en dan stopt ze met kloten. Dat hoef ik dus werkelijk nooit te doen hoor. Maar ze weten wel dat het kan gebeuren en daar gaat het allemaal om. Ergens is de grens. Honden zijn dol op grenzen want dan hebben ze eindelijk eens zelf in de hand hoe het gaat. Zolang alles vaag blijft en de grenzen onduidelijk is in mijn ogen een hond ongelukkig. En als je met voer zwaait blijf je het lot bij je hond neerleggen. Wel werkt het prima om te sturen en te leren wat de bedoeling is. Echter helpt het geen zak als de hond toch achter de haas aan gaat. Dan sta je voor paal en ook dan maak je een duidelijk punt naar je hond. Nl dat je nooit door zal pakken. En dat is niet gezond voor de verstandhouding want dan blijft je hond afhankelijk van zijn bui of de situatie door grenzen gaan die jij niet duidelijk wenst te maken. Dat is verwarrend en niet goed voor honden vind ik

[*Esther]

Zeker moeten je honden begrenzen, daar is helemaal niets mis mee in mijn ogen. En het moet inderdaad, zeker bij zoiets als jaaggedrag.
En dan niet om niet voor paal te staan maar vanwege de veiligheid van je hond.
Hier zit natuurlijk wel verschil in najagen van een herder of zoeken van een jachthond.
En dat hoeft ook helemaal niet met een hoop bombarie te gebeuren maar moet je afstemmen op het karakter van je hond. Je moet je punt duidelijk kunnen maken, ben ik helemaal met je eens hoor, krijgen ze niets van. Maar wel op maat idd.
Ik denk dat je een leuke training juist ook kunt gebruiken om heel duidelijk je grenzen te stellen.
Mits de hond al wat basisgehoorzaamheid heeft.

[Marjoleine]

Ik lees hier dat je stabijen niet mag laten schrikken in feite.

Nee, zo expliciet bedoelt Marjoleine het niet, denk ik bijna zeker te weten.

Inderdaad.

Met alle respect, Marc, maar ik train dit ras al een jaar of 22 en een harde aanpakken en intimidatie werkt niet. Ze blokkeren, worden angstig.
Het zijn samenwerkers en dát moet je dus stimuleren. Pas als dat fout gaat nemen ze een loopje met je.

Het jagen zit natuurlijk ingebakken bij deze hondjes maar met een aanpak alleen maar gebasserd op schrik en angst kom je er gewoon niet.
Het moet een samenspel worden tussen baas en hond, waarbij de hond én van zijn vrijheid kan proeven maar ook genoeg respect heeft voor de baas om terug te komen als dat echt moet.

Exact.
Dat, én het feit dat een stabij een réden moet hebben om terug te komen.
Dat jij de baas bent is niet genoeg. Dat ze in elkaar gemept worden (even chargeren hoor ) is ook niet genoeg.
Ze moeten een reden hebben en die moet jij geven als baas.
En die reden moet leuk en positief zijn, anders zullen ze, alles dat ze te wachten staat als ze niet luisteren ten spijt, élke kans aangrijpen weg te lopen.
Als je een stabij traint door intimidatie krijg je een wegloper. Altijd. Een stabij doet het niet in de eerste plaats voor jou, maar voor zichzelf. En tegelijk zijn ze zelfstandig genoeg om dan weg te lopen als ze de kans krijgen, tenzij jij als baas reden genoeg bent om dat niet te doen.
En daar zit 'm dus de kneep.
Dat werkt gewoon niet bij alle rassen hetzelfde.

Wat ik bij de stabijs doe, werkt niet bij de wetter. En ook niet bij de Havanezer. Gewoon omdat het andere typen hond zijn.

Wat Marjoleine bedoelt met schakelen in stemgebruik denk ik ook wel te snappen, is ook een kwestie van je hond goed leren lezen en een stukje timing.

Jij begrijpt mij
Ik denk dat je inderdaad precies snapt wat ik bedoel.

[Marjoleine]

Ik kan me nl ook niet voorstellen dat de roedel van Marjoleine niet weet waar de grens ligt. Ik weet haast zeker dat zij ook kan dreigen met de ultieme schrik of straf. Hoe hou je anders een roedel onder controle? Soms moet je doorpakken. Dat is onderdeel van het fenomeen hond.

Bij mij zijn de grenzen overduidelijk.
Maar ik verhef zelden tot nooit mijn stem.
Ze weten dat ik de leukste ben, dat ik sta voor veiligheid en dat ze op me moeten letten, anders ben ik namelijk weg, zomaar.
Dat risico nemen ze niet, omdat ze die ervaring allemaal een paar keer gehad hebben ooit, dat ik weg was.

Als ik iets zie (timing is alles en vooruitkijken ook) zeg ik op fluisterniveau: prr.
Meer niet. En dan staan ze bij me, allevier.
Maken ze het heel bont dan draai ik me om.
En dan staan ze daarna óók bij me.
Zijn ze te ver weg om mijn prr te horen, dan geef ik een kort fluitsignaal, en dan weten ze dus óók dat ik ergens ben maar niet dichtbij. Dan checken ze waar ik ben, zien mijn rug en komen dus naar me toe.

Verder dan dat ga ik niet, nooit.
Hooguit lijn ik aan, meer niet.

[PattyB]

Ik ben ook heus leuk.
Ik ben ook al een paar keer weggeweest en dan zoekt ze me wel, maar wel pas nadat ze uitgeroken is. In haar tijd dus..

Maar ga ik gewoon met haar wandelen, roep ik haar en ik draai om, komt ze direct naar me toe. Ik gebruik die methode ook. Omdraaien, zodat ze ziet dat ik wegga en ze dus moet komen en dat werkt prima.
Behalve als haar neus het werk doet, dan wil ze dat eerst afmaken, voordat ze komt. Dat mag best een keer, maar als ik wil dat ze komt, MOET ze ook gewoon komen. Dat is het enige wat ik van haar vraag, dat ze luistert als het nodig is en dat doet ze ook, zolang ze maar niet in de 'jachtmodus' zit.
Maar nu klinkt het alsof het allemaal heel erg is en dat is dus niet zo. Maar ik moet er wel op trainen.
Senna is best een makkelijk hondje. Nouja, niet makkelijk, maar we liggen elkaar en daardoor is ze voor mij makkelijk. Dit heb ik alleen nog nooit getraind met haar, dus is het gewoon lastig voor mezelf, hoe ik het goed in praktijk moet brengen.

[Marjoleine]

Ik ben ook heus leuk.

Dat vond ik altijd het leukste van lesgeven, dat ik dan tegen mensen mocht zeggen: Je bent niet leuk genoeg

Senna is best een makkelijk hondje. Nouja, niet makkelijk, maar we liggen elkaar en daardoor is ze voor mij makkelijk.

Dat vind ik goed gezegd!

Ik denk dat het best goedkomt, hoor, je moet alleen de modus zien te vinden waardoor je haar snel uit dat gedrag hebt.
Je zou het vóór moeten zijn en dat is een kwestie van kijken en timing, en vaak best lastig.
Ik ben heus ook wel eens te laat

Daarom ben ik ook zo fanatiek op die fluit, als die erin zit krijg je ze ook weer goed terug, als je eens te laat bent.
Misschien toch maar eens proberen te verstoppen dus, of wegsneaken en uit het oog verdwijnen.
Of, als laatste redmiddel, als ze écht loopt te klieren en niet komt: negeren gedurende een minuut of vijf.
Ook al haalt ze alles uit de kast, gewoon oor haar heen kijken en niks zeggen of doen, alleen doorlopen.
Dat is bij mij wel een ernstige straf hoor, maar wie weet werkt het