Het HondenForum

wel eens, maar het is niet dat ze het dan meteen op een sprinten zetten. ze gaan een beetje snuffelen in de voortuin of zoiets. ik ben ze nog nooit kwijt geweest.

Nee, nog nooit.

Coquine heeft toen ze net bij ons was eens zichzelf door een poortje weten te wurmen samen met Dido die bij ons logeerde maar sinds ze meer aan ons gehecht is gebeurd dat gelukkig niet meer want toen kon ik met 35ºC rennend achter haar aan door de weilanden (ik was binnen maar gelukkig maakte de buurman er mij op attent door te claxoneren met zijn tractor) terwijl ik een heerlijk benauwde trimschort aan had en een vreemde hond in huis had lopen die ik even gauw van tafel had gezet

Het kan gelukkig geen kwaad als onze honden zouden weglopen maar ik zou veel te bang zijn dat er eentje onder een auto eindigt........

Doordat we een angstbijtende newf én idem-dito leonberger hebben gehad ben ik wel altijd heel voorzichtig geweest en hebben we altijd poorten en deuren goed dicht gehad zodat er nooit iemand onverwacht binnen kon komen.
Toen we namelijk net in ons vorige huis woonden kwam er een collectante achterom en die wist niet dat de vorige bewoners verhuisd waren en toen stond de dame (75+) tussen een kudde newfies en een leonberger en dat had dus minder goed kunnen aflopen als ze tegen haar waren opgesprongen of zo ( we hebben haar nooit meer terug gezien )

Kay is nog nooit ontsnapt uit de tuin. Bij mijn ouder vroeger ook geen grote ontsnapping. Ja wel eens Bas die de poes goed naar de tuin van de buren joeg en door de coniferen ging. Maar als poes weg was, weer terug kwam.
Maar ik heb hier regelmatig een beagle die dat zeer goed kan. In het begin waren we daar niet zo goed op ingespeeld, maar zo door de jaren heen leer je er mee omgaan. Die van mij is er niet zo op gefocusd. Dus als ik hem in de tuin laat, kan ik rustig eerst hekje dicht doen. Maar die beagle gaat eerst kijken wat de mogelijkheden zijn en zet het meteen op een rennen. En waarom? Om lekker uit tuinen kattenpoepjes te gaan eten. Vangen moet je niet gaan proberen, Rustig afwachten en als hij uitgegeten is komt hij vanzelf.

nee geen enkele van mijn honden (van dalmaat via poedel en x-cocker tot diverse soorten herders) is ooit ontsnapt of weggelopen, zelfs niet met een klein kind in huis.

Nee, nog nooit.
Als de bel gaat, dan doe ik eerst de tussendoor dicht en de tuin is hondproof

Ze zouden ook niet weglopen als het wel zou gebeuren. Kaya al helemaal niet, die doet hooguit een paar stappen de straat op om te kijken waar ik ben en ik vermoed dat Puchu ook niet ineens pleitte is (mits er uiteraard geen luchtje is van een loopse teef).

Djenna probeert nog weleens uit de deur te glippen als stefan naar zijn werk gaat.
Ze wil dan met hem mee.

Macy wil niet eens ontsnappen.

Zoek stok! schreef:

Da-ki schreef:ik begrijp het woord ontsnappen helemaal niet.
al doe ik hier alle deuren en ramen open, ze doen geen stap verder dan mijn zijde

En je kunt je niet voorstellen dat er ook honden zijn die iets zonder hun baas doen?

Nee ben alleen dit gewend

Da-ki schreef:

Zoek stok! schreef:

Da-ki schreef:ik begrijp het woord ontsnappen helemaal niet.
al doe ik hier alle deuren en ramen open, ze doen geen stap verder dan mijn zijde

En je kunt je niet voorstellen dat er ook honden zijn die iets zonder hun baas doen?

Nee ben alleen dit gewend

Ik denk nochtans dat er genoeg akita's zijn die graag even de buitenwereld willen verkennen

Osa was trouwens ook absoluut geen wegloper. Maar goed Ben is natuurlijk sowieso qua loslopen niet de makkelijkste, die kan je niet even vanuit de voordeur naar je auto transporteren bijvoorbeeld.

Nee, dat is nog nooit gebeurd. Hier gaat altijd eerst de deur van de hal dicht, voordat de voordeur opengaat. Tirsa mocht mee naar de voordeur als het bekenden waren, maar die liep niet weg, die liep gewoon weer mee naar binnen.

linn schreef:Macy wil niet eens ontsnappen.

Stockholm syndroom

Ik heb nu een blinde poedel, dus die doet niet erg aan 'ontsnappen'. Niet bewust althans, hij loopt wel eens per ongeluk rechtdoor, als wij al een bocht om zijn.

Vroeger had ik een hondagressieve rottweiler en die is mij nooit ontsnapt. Daar ben je dan ook automatisch wel anders in dan bij een blind poedeltje. Hij kon en mocht gewoon niet ontsnappen. Mijn kruising husky was geen ster in loslopen, dus die kon en mocht ook echt niet ontsnappen en dat is me ook nooit gebeurt. Bij haar is wel 1 keer de riem geknapt, terwijl ik net aan het oversteken was (stond op een vluchtheuvel). Toen is ze net niet aangereden, de muts rende zo over straat op een jack russeltje af (aan wie ze netjes snuffelde)! Was een nieuwe riem, verdeurie! Nee, ik ben daar eerder te heftig in dan te nonchalant. Ik zou het vreselijk vinden als mijn hond iets overkwam.

Poedel Japerd laat ik uiteraard niet in zijn eentje rondsuffen ergens. Die hou ik erg goed in de gaten. Hij heeft wel de neiging om bij je te blijven, maar hij vindt het ook wel erg interessant om te snuffelen en te onderzoeken. En soms volgt hij voetstappen die niet van mij zijn en loopt hij ineens achter een volslagen vreemde aan. Hij zou op die manier wel zoek kunnen raken, maar dan moet ik wel heel erg niet opletten. Hij raakt ook wel een beetje in paniek als hij ontdekt dat ik er niet ben en dat de voetstappen niet die van mama waren... Dan blaft hij hard en eisend dat ik hem kom halen.

Aimee schreef:

Da-ki schreef: Nee ben alleen dit gewend

Ik denk nochtans dat er genoeg akita's zijn die graag even de buitenwereld willen verkennen

Osa was trouwens ook absoluut geen wegloper. Maar goed Ben is natuurlijk sowieso qua loslopen niet de makkelijkste, die kan je niet even vanuit de voordeur naar je auto transporteren bijvoorbeeld.

de mijne hebben eerder last van NIET WEER WANDULUH

Mijn Jack Russell wil ook nog wel eens weglopen, en in combinatie met een moeder die de voordeur altijd open laat staan ging dat regelmatig mis. Vooral omdat hier een Jack van een boerderij regelmatig door de straat wandelt en die is natuurlijk zeer interessant. Net zoals katten en loslopende konijnen. :N: Het is gelukkig wel minder geworden omdat ik elke keer zo in de stress schiet dat mijn moeder ook inziet dat het niet zo handig was. We wonen aan de rondweg, ze hoeft maar over te steken en ze is plat.
Mijn Labradorpup wil ook wel eens de voor- of achterdeur uit glippen maar die komt keurig weer terug. Gelukkig.

Boy is een keer ontsnapt, hij had het onderste gedeelte van de schuttingdeur gesloopt en is toen een rondje gaan lopen. Ik ben hem gaan zoeken maar gelukkig stond hij vrij snel weer voor de deur. Toen hadden we hem net, ik kan me nu helemaal niet meer voorstellen dat hij dat zou doen.

En beide honden zijn een keer uit de tuin ontsnapt 's avonds. Ik liet de honden in de tuin en even later hoorde ik Saffie blaffen op straat. Meteen erachteraan gerend en ze teruggeroepen natuurlijk. Boy liep wat te snuffelen op het pad achterlangs, Saffie was wat verder weg maar kwam gelukkig ook meteen terug.
De schuttingdeur stond gewoon wagenwijd open! Achteraf bleken er bij meerdere buren fietsen uit het schuurtje gestolen te zijn. Mijn oude fiets wilden ze blijkbaar niet want stond nog gewoon in de schuur.

Ik heb weleens de voordeur voor Kali haar neus dicht gedaan na het wandelen, had niet gemerkt dat ze niet mee naar binnen was gelopen. Na een half uurtje miste ik haar ineens en toen lag ze voor de voordeur. En een andere keer zat ze braaf voor het tuinhek te wachten, toen had ik ook de deur al dicht gedaan voor ze binnen was. Kali is niet heel opvallend aanwezig, dus die mis ik niet meteen
Toen we Ivan nog hadden zijn Ivan en Kira weleens snachts ontsnapt via de garage omdat een kat op de afstandsbediening van de garagedeur was gaan staan, toen waren ze met zijn tweeen aan het rennen bij de buurman over zijn erf. Ik vond het zo koud toen ik snachts naar het toilet ging en merkte toen dat de garagedeur openstond en honden weg Sinds die tijd ligt de afstandsbediening van de garagedeur in de auto

Ja gisteren nog... Is even schrikken, en daarna ben je opgelucht dat er niets is gebeurt! Moet er niet aan denken wat er allemaal had "kunnen" gebeuren...

Moos is 1 keer 'ontsnapt' op een vakantiepark. We waren met het hele gezin daar, en mijn veel jongere broertje had de schuifpui open gelaten. Ik in blinde paniek, want Moos kwijt. Moos zelf had het reuze naar zijn zin, want die was met de buurjongetjes aan het spelen ontdekte ik 10 min later ofzo Maar Moos was ook wel een typje om dan gewoon lekker alleen op struin te gaan.

Saar en Vera zijn nog nooit ontsnapt, die zou ik niet kunnen laten ontsnappen al zou ik het willen Ik heb weleens deuren open staan, maar ze gaan nergens heen als ik niet mee ga. Vera zou hoogstens uiteindelijk ergens op de stoep voor het huis gaan liggen denk ik, Saar zou als ik echt urenlang deuren open laat staan wel in plantsoentjes naar kattendrollen gaan zoeken :N: Maar goed, ik heb dus nooit langdurig deuren open, en dat is ook niet zo lastig uiteraard. Kan me best voorstellen dat het lastig kan zijn als je een hond hebt die door een kiertje al wegglipt bij wijze van spreken.

Nou ja, hier is het twee keer gebeurd.

De allereerste keer stond ik mijn vader uit te zwaaien die op de motor wegreed. Kyra stond erbij zoals normaal ook altijd. Ze zat altijd tussen mijn benen en bleef daar normaal ook altijd zitten. Ze was toen iets van een half jaar oud ofzo. Alleen dit keer dacht ze mijn vader achterna te moeten, die had echter niets in de gaten en Kyra rende als een idioot achter mijn vader op de motor, en ik daar weer achterna.
Het moet vast een idioot gezicht zijn geweest:
man op de motor - hond erachter aan - en ik daar weer achteraan (op mijn blote voeten)

Ik ben heel blij dat we in een rustige wijk wonen, maar mijn hart zat in mijn keel. Nadat mijn vader 2 bochten verder was en Kyra hem niet meer zag minderde ze vaart en luisterde ze naar me. Toen kwam ze gelukkig terug, maar ik stond helemaal te shaken.


En nog een keer toen we boodschappen aan het uitladen waren. De voordeur stond open, maar de kamerdeur was dicht. Op het moment dat wij van de kamer de hal inlopen om de volgende doos uit de auto te halen zie ik dat er een vreemde kat op de trap zit, maar op het moment dat ik het zie had Kyra het ook al gezien dus die rent die kat achterna. :N:
Dit gebeurde allemaal binnen een seconde, we hadden natuurlijk nooit zien aankomen dat er wel eens een wildvreemde kat het huis in loopt. Na een stukje over straat gerent te hebben was de kat ergens in een tuin geklommen en konden wij Kyra pakken.

Ik ben hier altijd alert op openstaande deuren, ze zal niet zomaar weglopen, maar mocht ze een kat zien dan is ze weg.
En ook al wonen we hier heel rustig, er hoeft maar net een auto aan te komen :N:

blondie schreef:Ik vind de reacties op een bepaald topic wel wat overdreven dus ik vroeg me af (MUK ) wie zijn hond was wel eens ontsnapt uit huis in een onbewaakt ogenblik?
Geloof dat ik mijn ontsnapping ook wel eens had neergezet.
Afgesloten voortuin dacht ik, deur open en ik was beneden even wat aan het pakken. Finn staat me kwispelend bij de trap op te wachten binnen en ik roep Bluf (die ik net een paar weken had), ik hoor niets zie niets, rondje huis niets en buiten ook geen Bluf Ben met Finn park in gegaan om te gaan zoeken want thuis was ze niet. Besefte me dat het helemaal niet logisch was om Finn mee te nemen en keerde terug naar huis, hoorde een ambulance/politie bij het winkelpleintje en zweet brak me uit. Buuf op de hoek komt huis uitgelopen "ik ben Bluf kwijt :N: buuf" Nee hoor zei ze... "die loopt achter alleen in de tuin en dacht al dat er iets niet klopte .. zij zo zonder toezicht en Finn er niet bij"
Hoe ze de voortuin uit is gekomen heb ik een vermoeden van (inmiddels uiteraard opgelost), en er zit een gat ergens bij de grote gemeenschappelijke afgesloten tuin achter en daar waren toen ook kinderen met een bal aan het spelen (ze bleek er niet heen te zijn gegaan, ook al is ze ballengek)
Ben benieuwd naar meer gevallen van houdinies?

Rossi 1 keer toen ze ongeveer een jaar was.
Visite had de poort niet dichtgedaan.

Ik had gelukkig al gauw door dat ze weg was, ze zat bij de buren in de tuin.

edit: vanaf die dag zit de poort op slot, mensen bellen maar aan ...

Nanna schreef:

billy schreef: ik zat voor het huis koffie te drinken met visite en we zeiden tegen elkaar, kijk een Lakeland terrier, nou die zie je niet veel zeker hier niet, Hij liep keurig mee met een oudere mevrouw, afijn bleek het Manager te zijn

Ik had dat met Houdinie Pietje de parkiet, ik keek even de tuin in en zie een parkiet in het gras zitten lijkt Pietje wel, kijk naar zijn kooi :N: het ís Piet

Nee nog nooit een hond ontsnapt hier.
Wel ooit 1 keer shanai buiten gesloten.
Die heeft 5 minuten voor de deur gezeten kijkend naar binnen.
stom van mezelf

Ja, hoe voorzichtig ik ook ben met Cody, het is me al een paar keer overkomen dat de poortdeur open stond en Cody vrolijk aan de wandel ging. :N:
Het stomme is dat de meiden die geen vlieg kwaad doen, het niet in hun bolle hoofdjes halen om die onzichtbare scheiding tussen straat en tuin te overschrijden, en Cody die absoluut niet lijnloos mag, het wél doet .
Gelukkig is er verder nooit wat gebeurd en als ik hem roep komt hij wel braaf weer terug galopperen.

Ik woon op een bovenverdieping en als ik de voordeur uitloop, lopen ze naar rechts richting de tuin, daar zit een hekje (vaak open) en als ik de deur dan open doe gaan ze standaard die kant op (ik block ze wel af, zodat ze niet naar links gaan).
Maar aan de achterkant van de tuin is nog een hekje, áltijd dicht, gebruiken we nooit.
Maar op een avond was dat hekje dus open en dat hadden ze meteen door. Waarschijnlijk heeft de onderbuuf die een x gebruikt. (die snapte nog niet hoe het allemaal werkt hier).

Gelukkig waren ze snel weer terug en was er niets op straat, maar dat is niet leuk.

Boyke is wel een paar keer ontsnapt in de vijf jaar dat ik hier woon We hebben een hekje aan de voortuin dat gesloten moest worden (nu hebben we speciaal voor hem een zelfsluitende constructie met een fietsbinnenband gemaakt). Met in- en uitlopende kinderen, buurkinderen en andere aanloop, bleef dat wel eens openstaan, al zit ik er als een adelaar bovenop dat het gesloten wordt Boyke gaat dan lekker een eindje wandelen en snuffelen en blijft eigenlijk altijd in het groen achter het huis, dus niet zoveel aan de hand. Als je hem dan gaat zoeken, komt hij aanlopen met zo'n blik op zijn snuit van "hier ben ik toch ,wat een drukte om niets" Toch ben ik nog steeds erg alert hierop (zelfs met fietsband ) omdat ik bang ben dat hij een keer uitvalt naar een reu die uitgelaten wordt ofzo :N: Ik wil gewoon niet dat anderen last hebben van mijn hond. En de gedachte dat hij onder een auto kan lopen...

Jotthem is al een aantal keer ontstnapt toen hij nog jong was. 's Zomers staat hier de achterdeur altijd open en kan de hond altijd in de achtertuin lopen. Alleen liepen er ook wel eens kleine kinderen in het achterpad en die gooiden de poortdeur altijd open. En als wij dan net wat drinken aan t pakken waren of voor wat anders een tel naar binnen, was Jotthem weg! Hij rende dan ook echt weg van huis en ging op onderzoek uit in heel de buurt. We moesten 'm dan ook echt gaan zoeken, want er bestond een kans dat, als hij ver genoeg wegliep, hij op de weg belandde.
Als nu de poort of voordeur open staat denkt die er niet eens meer aan en blijft die gewoon liggen of loopt weer naar binnen. Hij komt dan niet eens in de buurt van de poort.

Loekie is er dit weekend nog tussenuit gepiept! We zaten bij mijn schoonouders in de achtertuin, en voor het huis was het hekje dicht. Hij kon er dus niet uit. Dachten we, want ineens waren we hem kwijt. Bleek meneer zich tussen de spijlen van het hek door gewurmd te hebben! Hij is op snuffel gegaan, en wij konden hem in geen velden of wegen meer vinden. Wij roepen, en met zijn piepbeest piepen, maar al wat er kwam geen Loekie.

Komt er een mevrouw aan; zoeken jullie een klein wit hondje met een rood sjaaltje? Ja!!! Bleek ie daar onder de schutting door gekropen te zijn, en en hij was vrolijk bij die mensen naar binnen getippeld en op de bank gaan zitten of ie er al jaren kwam. Die vrouw had hem meteen binnen gehouden, en was eerst even buiten gaan kijken of er mensen aan het zoeken waren, anders had ze Amivedi gebeld (hij heeft een penning aan z'n halsband dat ie gechipt is met een tel. nr. erbij.) Ik dus gelijk met haar meegelopen, en hem weer opgehaald. Gelukkig goed afgelopen dus, maar ik had m'n hart wel echt in m'n keel zitten hoor! In 't vervolg hou ik hem mooi in de buurt, en ga ik er niet vanuit dat elk dicht hek ook betekent dat hij er niet uit kan!

ik kan het me niet veroorloven dat storm ontsnapt
dus nee ze zijn nog niet ontsnapt

Als ze bij mij ontsnappen kunnen ze toch niet ver komen, woon 9 hoog en op het knopje drukken voor de lift kunnen ze niet.
Ben wel altijd bang geweest dat ze het balkon af zouden springen toen ze klein waren. Maar gelukkig nooit gebeurd.