Het HondenForum

Hoe is het nu met Kaya?

Nog een beetje hetzelfde Allison... opstart is erg moeizaam, ze rekt zich nog steeds niet uit, maar als ze even gelopen heeft (na 5 minuten ongeveer) dan loopt ze wel wat beter. Ze is ook wat vrolijker dan het aflopen weekend, maar ze heeft duidelijk nog wel veel last.
Zo rustig tempo lopen, kan ze echter best wel redelijk, dus wat dat betreft gaat het wel beter dan vorige week.
Tja, moeilijk om te bepalen of we nu volgende week nogmaals foto's laten maken of niet Het geeft haar zoveel stress en het is ook pijnlijk voor haar natuurlijk om die voorpoot zo te houden dat ze foto's kunnen maken.
De foto's zijn eigenlijk puur voor onszelf zodat wij wat weten, want meer dan pijnstilling kunnen we niet doen, wat er ook uitkomt.
We kijken het nog maar het weekend aan of er nog wat meer verbetering komt.

Ik heb geen idee hoe Kaya haar bespiering is hoor, maar zou je als ze weer iets beter kan lopen dan nu, niet iets kunnen met hydrotherapie of een fysio om in elk geval haar spieren (nog?) sterker te maken.
Ik heb ook goede ervaring trouwens met homeopathie. Vanzelfsprekend haalt dat de artrose niet weg, maar het kan de klachten enigszins verminderen.

Sterkte!

dat is geen comfortabele positie als je niet meer kunt verhogen met pijnstillers, maar even hopen voor het beste nog, en voorzichtig aan met haar, dat er geen blessure bijkomt
knuf voor het meisje

Inderdaad, mijn vermoeden gaat nu ook uit naar oorzaak de artrose (je zag ook een soort 'weerhaakjes' op de foto, bij elleboog en schouder en in feite waren de gewrichten helemaal aangetast). Ik denk dat ze daarbij toch een blessure opgelopen heeft en daarom het manken ineens zo extreem werd.
Nu is de vraag natuurlijk of dit nog verder wat gaat herstellen en wat nog te doen is voor haar en wat niet.... inderdaad Annemieke: een hond in laten slapen om botkanker is duidelijk, als het om artrose gaat wordt die grens wat moeilijker te vinden (maar uiteraard ben ik wel blij als het inderdaad niet om botkanker gaat, want dan was die beslissing heel dichtbij gekomen).

@Moniek: ook daar is de vraag een beetje 'tot hoe ver ga je?'.
Kaya heeft heel lang glucosamine gekregen en omega, tot een jaar of 1,5 geleden. Eigenlijk merkte ik nooit enig verschil.
En tja, met zo'n hevige artrose, wat moet het nog doen? Uiteindelijk 2 weken rekken? Of zou het haar werkelijk comfortabeler maken op dit moment?
Fysio doen we niet. Kaya heeft na alles wat ze al afgelopen heeft aan dierenartsen, enorm veel stress als ze aan haar gaan zitten. Dat wordt nog meer stress voor haar.
Als het iets was, waar we daadwerkelijk iets konden doen, zou ik alles aanpakken, maar dit? Waar moet je tegen vechten?
Ze is 9 jaar, heeft al d'r hele leven problemen met d'r gewrichten, naast hevige artrose in 2 voorpoten en 1 achterpoot, heeft ze ook HD en een nierprobleem.
Op zich zijn haar spieren niet zo beroerd hoor, want tot vorige week, liep ze nog altijd 2 uur per dag. Alleen achter, door de HD, is het wel achteruit gegaan het laatste jaar.

Hoe ik er nu over denk, is haar zoveel mogelijk pijnvrij te houden en het nog zo leuk mogelijk te maken. En dan maar kijken of dit voor een paar weken is of hopelijk voor een paar maanden.... en wie weet verbaast ze me nog een keer.
Geestelijk is ze weer redelijk terug en daar zag het afgelopen weekend niet naar uit en op haar geest heeft ze altijd getrokken, dus wie weet.
Er is al zoveel aan haar 'gepulkt' in d'r leven..... ik denk dat we het nu moeten accepteren voor haar en het nog zo leuk mogelijk moeten maken.

Caro. schreef:@Moniek: ook daar is de vraag een beetje 'tot hoe ver ga je?'.
Kaya heeft heel lang glucosamine gekregen en omega, tot een jaar of 1,5 geleden. Eigenlijk merkte ik nooit enig verschil.
En tja, met zo'n hevige artrose, wat moet het nog doen? Uiteindelijk 2 weken rekken? Of zou het haar werkelijk comfortabeler maken op dit moment?
Fysio doen we niet. Kaya heeft na alles wat ze al afgelopen heeft aan dierenartsen, enorm veel stress als ze aan haar gaan zitten. Dat wordt nog meer stress voor haar.
Als het iets was, waar we daadwerkelijk iets konden doen, zou ik alles aanpakken, maar dit? Waar moet je tegen vechten?
Ze is 9 jaar, heeft al d'r hele leven problemen met d'r gewrichten, naast hevige artrose in 2 voorpoten en 1 achterpoot, heeft ze ook HD en een nierprobleem.
Op zich zijn haar spieren niet zo beroerd hoor, want tot vorige week, liep ze nog altijd 2 uur per dag. Alleen achter, door de HD, is het wel achteruit gegaan het laatste jaar.

Hoe ik er nu over denk, is haar zoveel mogelijk pijnvrij te houden en het nog zo leuk mogelijk te maken. En dan maar kijken of dit voor een paar weken is of hopelijk voor een paar maanden.... en wie weet verbaast ze me nog een keer.
Geestelijk is ze weer redelijk terug en daar zag het afgelopen weekend niet naar uit en op haar geest heeft ze altijd getrokken, dus wie weet.

Ik snap je overwegingen hoor en ik denk dat jullie ook de enige zijn die het juist kunnen inschatten. Ik snap je keuze voor fysio in elk geval; als Kaya daar zoveel stress van heeft zou ik dat ook zeker niet doen.
Glucosamine en visolie is geen homeopathie, dat zijn natuurlijke supplementen en dus iets heel anders. Met homeopathie bestaat onder meer de mogelijkheid dat je pijn kunt bestrijden. Het kan ook zijn dat er iets is geweest wat haar uit balans gebracht heeft (ik weet het, zweverig maar kan het niet anders brengen) waardoor ze nu zo extreem mankte in vergelijking met daarvoor.
Je zou eventueel ook nog de reguliere pijnstiller kunnen aanvullen met pijncompositum van Groene Os. Doe ik ook met ons ouwetje Amy. Ze staat ook op maximale pijnstilling met haar 14-jarige botten en vul dat gewoon aan als extra ondersteuning...Trouwens; ik zeg dit ter info hoor, zou het zo jammer vinden als je achteraf hoort dat je misschien iets ter ondersteuning had kunnen doen. Maar voel je niet verplicht je te "verdedigen", ik snap het ook heel goed als je beslist om het hier bij te laten gezien haar geschiedenis...

Moniek B. schreef:
Ik snap je overwegingen hoor en ik denk dat jullie ook de enige zijn die het juist kunnen inschatten. Ik snap je keuze voor fysio in elk geval; als Kaya daar zoveel stress van heeft zou ik dat ook zeker niet doen.
Glucosamine en visolie is geen homeopathie, dat zijn natuurlijke supplementen en dus iets heel anders. Met homeopathie bestaat onder meer de mogelijkheid dat je pijn kunt bestrijden. Het kan ook zijn dat er iets is geweest wat haar uit balans gebracht heeft (ik weet het, zweverig maar kan het niet anders brengen) waardoor ze nu zo extreem mankte in vergelijking met daarvoor.
Je zou eventueel ook nog de reguliere pijnstiller kunnen aanvullen met pijncompositum van Groene Os. Doe ik ook met ons ouwetje Amy. Ze staat ook op maximale pijnstilling met haar 14-jarige botten en vul dat gewoon aan als extra ondersteuning...Trouwens; ik zeg dit ter info hoor, zou het zo jammer vinden als je achteraf hoort dat je misschien iets ter ondersteuning had kunnen doen. Maar voel je niet verplicht je te "verdedigen", ik snap het ook heel goed als je beslist om het hier bij te laten gezien haar geschiedenis...

Ja, weet ik hoor Moniek en ik waardeer het ook

Sorry Caro, ik lees het nu pas
Wat een zorgen weer om je meisje......

Zijn Adequan injecties niet iets voor haar, ik lees hier heel goede dingen over eigenlijk en wilde het toch niet onvermeld laten
In ieder geval heel veel sterkte met jouw meisje!

rose schreef:Zijn Adequan injecties niet iets voor haar, ik lees hier heel goede dingen over eigenlijk en wilde het toch niet onvermeld laten
In ieder geval heel veel sterkte met jouw meisje!

Ik ken dat niet en heb even snel wat gelezen (morgen uitgebreider), maar van wat ik begrijp mag het niet in combinatie met nsaid's en is het niet geschikt voor honden met een nierprobleem.
Maar goed, dat zijn even snel 2 sites die ik door heb gelezen. Ga er morgen meer over lezen en mocht je een interessante link hebben, dan graag

Nou ik weet er net zoveel van (op de resultaten na dan) als jij
Misschien zou je dit met een (holistisch) da kunnen overleggen?
In ieder geval veel succes

Even een korte update:

In principe zouden we begin deze week terug moeten bij blijvend manken om nieuwe foto's te maken.
Twijfel, twijfel..... het gaat beter t.o.v. vorig weekend, maar ze mankt nog wel behoorlijk. Ze is wel een stuk vrolijker, kijkt weer twinkelend uit d'r ogen en wil ook spelen. Eten en drinken heeft ze al die tijd prima gedaan.
De foto's voegen niet heel veel waarde voor Kaya zelf toe, of het nu artrose is of toch botkanker, veel meer dan pijnstilling kunnen we niet doen en de foto's zijn wel belastend voor haar (zere poot strekken, stress, enz.). In feite is het alleen voor ons om te weten waarmee we te maken hebben.

Dus we kijken het nog een weekje aan in de hoop dat ze nog wat beter gaat lopen. Mocht het verslechteren, dan sta ik uiteraard zo bij de dierenarts.

Jeetje wat een zorgen zeg... heel veel sterkte de komende week, hopelijk laat ze een beter loopbeeld zien en wordt de pijn snel minder....

He jakkes Caro, zorgen om je Kaatje Ka is nooit leuk....
Succes vanaf hier en ik hoop dat ze gauw een beetje opknapt

Sterkte en ik hoop dat het komende week nog ietsje beter gaat

Inge O schreef:

Caro. schreef:Even een korte update:

In principe zouden we begin deze week terug moeten bij blijvend manken om nieuwe foto's te maken.
Twijfel, twijfel..... het gaat beter t.o.v. vorig weekend, maar ze mankt nog wel behoorlijk. Ze is wel een stuk vrolijker, kijkt weer twinkelend uit d'r ogen en wil ook spelen. Eten en drinken heeft ze al die tijd prima gedaan.
De foto's voegen niet heel veel waarde voor Kaya zelf toe, of het nu artrose is of toch botkanker, veel meer dan pijnstilling kunnen we niet doen en de foto's zijn wel belastend voor haar (zere poot strekken, stress, enz.). In feite is het alleen voor ons om te weten waarmee we te maken hebben.

Dus we kijken het nog een weekje aan in de hoop dat ze nog wat beter gaat lopen. Mocht het verslechteren, dan sta ik uiteraard zo bij de dierenarts.

kan ik me helemaal in vinden, meer nog, ik erger me eigenlijk wel wat aan het eindeloos doorgaan van da's tegenwoordig - kunnen ze zélf zeggen wat zo'n onderzoek nog voor verschil kan maken voor kaya, behalve dat zijzelf er beter van worden ?

Van wat ik begreep, is dat uit de structuur van het verdachte plekje beter opgemaakt kan worden of het om artrose of botkanker gaat, als er op verschillende momenten foto's zijn genomen. Dus met een tijdje ertussen.
Bij het één verandert de structuur en bij het ander niet... of zoiets
In ieder geval was het zo, dat bij een tweede keer foto's er meer duidelijkheid zou zijn hierover.

Maar goed, die meer duidelijkheid (niet 100% overigens), is dan voor ons, maar voor Kaya zelf maakt het dus niets uit.
Die leeft bij de dag en gelukkig heeft ze er weer plezier in en dat is wat echt telt voor ons

Inge O schreef:

Caro. schreef:

Inge O schreef:
kan ik me helemaal in vinden, meer nog, ik erger me eigenlijk wel wat aan het eindeloos doorgaan van da's tegenwoordig - kunnen ze zélf zeggen wat zo'n onderzoek nog voor verschil kan maken voor kaya, behalve dat zijzelf er beter van worden ?

Van wat ik begreep, is dat uit de structuur van het verdachte plekje beter opgemaakt kan worden of het om artrose of botkanker gaat, als er op verschillende momenten foto's zijn genomen. Dus met een tijdje ertussen.
Bij het één verandert de structuur en bij het ander niet... of zoiets
In ieder geval was het zo, dat bij een tweede keer foto's er meer duidelijkheid zou zijn hierover.

Maar goed, die meer duidelijkheid (niet 100% overigens), is dan voor ons, maar voor Kaya maakt het niets uit.
Die leeft bij de dag en gelukkig heeft ze er weer plezier in en dat is wat echt telt voor ons

juist daarom : dan heb je (meer) duidelijkheid, en dan? wat verandert dat voor kaya? het is hoe dan ook een kwestie van proberen om haar zo pijnvrij mogelijk te houden en lukt dat niet meer wat doet zo'n uitslag er dan nog toe ? (ik discussiëer nu tegen die da's hoor, niet tegen jou )

Ha, ja snap ik hoor In eerste instantie dacht ik dat je bedoelde dat nieuwe foto's maken, überhaupt niets toevoegde (ook niet voor ons), maar even later begreep ik het.

Maar idd... die uitslag is puur voor ons, de behandeling van Kaya blijft hetzelfde en bestaat alleen uit pijnstilling. Is het botkanker, dan zullen wij geen chemo gaan doen en al helemaal geen poot afzetten.
En dat lijkt even makkelijk gezegd, maar dat is het niet. Gezien haar gehele gezondheid, leeftijd icm ras, is dit besluit genomen, puur voor Kaya zelf, juist voor Kaya, uit respect voor wie ze is en wat ze nog kan hebben.

Mocht ze nu weer veel erger gaan manken, dan zullen we waarschijnlijk nog wel een keer foto's laten nemen (jezelf kan je in zo'n proces ook niet totaal vergeten), maar voor nu gaat het redelijk met d'r en heeft ze weer d'r speel zin terug en dat is voor dit moment genoeg zo.

Caro. schreef: maar voor nu gaat het redelijk met d'r en heeft ze weer d'r speel zin terug en dat is voor dit moment genoeg zo.

Gelukkig